کتاب آیین بندگی و نیایش (ترجمه عده الداعی)

تلاوت قرآن‌

تشويق به خواندن قرآن‌

قرآن، خود يكى از اقسام «ذكر» است و مى‌تواند در هر فايده‌اى كه ذكر و دعا دارند قائم مقام آن دو گردد: تحريك، تشويق، جلب منافع و دفع ضررها كه در آينده نزديك اين را خواهى ديد، به علاوه شرف مزيدى كه بر آن دو دارد به دليل:

1- قرآن، سخن خداست.

2- اسم اعظم در قرآن است.

3- قرآن، چشمه جوشان علم است.

«حفص بن غياث» از «زهرى» نقل كرده است كه گفت: شنيدم حضرت امام زين العابدين-7- مى‌فرمود:

737-«ايات القرآن خزائن العلم فكلّما فتحت خزانة فينبغى لك ان تنظر ما فيها»

. يعنى: «آيات قرآن، گنجينه‌هاى علم هستند كه هر گاه گنجينه‌اى از آن باز شد، بر تو است كه بنگرى در آن، چه چيزى قرار دارد».

4- تلاوت قرآن و ازديادش، انتشار دادن معجزه پيامبر-6- و موجب نگاه داشتن آن بر تواتر است.

5- در تلاوت قرآن، هر حرفش بنا بر ادله‌اى كه خواهد آمد، ثوابهايى دارد و حال آنكه چنين ثوابى در مورد غير قرآن نيامده است، پس بر ماست كه مقدارى از اخبار مربوطه را بياوريم:

الف- از رسول خدا-6و سلّم- روايت شده است كه فرمود:

738-«قال اللَّه تبارك و تعالى: من شغله قراءة القران عن دعائى و مسألتى اعطيته افضل ثواب الشّاكرين».

يعنى: «خداوند تبارك و تعالى فرمود: هر كس كه قرائت قرآن او را از دعا كردن و سؤال از من باز دارد، به او برترين ثوابى را كه به شاكرين مى‌دهم، عطا خواهم نمود».

ب- «شيخ كلينى (ره): از پيامبر اكرم-6- نقل كرده است كه فرمود:

739-«من اعطاه اللَّه القرآن فرأى انّ احدا اعطى افضل ممّا اعطى فقد صغّر عظيما و عظّم صغيرا».

يعنى: «كسى كه خداوند به او قرآن داده اگر گمان كند احدى بهتر از آن را دارد، به تحقيق چيز با عظمتى را كوچك و چيز كوچكى را با عظمت شمرده است».

ج- و از آن حضرت روايت شده است كه فرمود:

740-«اذا التبست عليكم الامور كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن فانّه شافع مشفّع و شاهد مصدّق، من جعله امامه قاده الى الجنّة، و من جعله خلفه ساقه الى النّار، و هو اوضح دليل الى خير سبيل، من قال به صدّق و وفّق، و من حكم به عدل، و من اخذ به اجر

». يعنى: «هر گاه كارها چون شب ظلمانى برايتان مشتبه و تاريك گرديد، بر شما باد به قرآن، چون او شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته و شاهدى است كه تصديق شده است، هر كس كه او را رهبر خويش گرداند، وى را به بهشت رهنمون مى‌سازد و هر كس كه بدان پشت پا زند، به جهنم سوقش مى‌دهد. قرآن روشن‌ترين راهنما به سوى بهترين راههاست هر كس كه براساس قرآن سخن گفت، مردم وى را تصديق مى‌كنند و توفيق مى‌يابد و هر كسى كه بر اساس قرآن قضاوت و حكومت‌

كرد، بر اساس عدل حكومت نمود و هر كس كه آن را گرفت (و بدان عمل كرد) پاداش، نصيبش مى‌گردد».

د- «ليث بن سليم» گويد: پيامبر اكرم-6- فرمود:

741-«نوّروا بيوتكم بتلاوة القران و لا تتّخذوها قبورا كما فعلت اليهود و النّصارى صلّوا في البيع و الكنائس، و عطّلوا بيوتهم، فانّ البيت اذا كثر فيه تلاوة القران كثر خيره و امتع اهله و اضاء لاهل السّماء كما تضي‌ء نجوم السّماء لاهل الارض»

. يعنى: «خانه‌هاى خود را با تلاوت قرآن، نورانى كنيد و آنها را چون قبرستان قرار ندهيد، همان طور كه يهود و نصارى چنان كردند كه در معابد و كنيسه‌ها نماز مى‌گزاردند و خانه‌هاى خويش را تعطيل نمودند، چون هر گاه در خانه‌اى قرآن زياد تلاوت شود، خيرش زياد مى‌گردد و آن خانواده بهره‌مند مى‌گردند و براى اهل آسمان نور مى‌دهد همچنان كه ستارگان آسمان براى اهل زمين، نور افشانى مى‌كنند».

ه- از حضرت صادق-7- روايت است كه فرمود:

742-«انّ البيت اذا كان فيه المسلم يتلو القرآن يتراءاه اهل السّماء كما يتراءى اهل الدّنيا الكوكب الدّرىّ في السّماء»

. يعنى: هر گاه انسان مسلمان در خانه قرآن بخواند، اهل آسمان آن خانه را آن گونه مى‌بينند كه اهل دنيا ستاره درخشنده را در آسمان مى‌نگردند».

و- از حضرت رضا-7- نقل است كه پيامبر اكرم-6- فرمود:

743-«اجعلوا لبيوتكم نصيبا من القرآن، فانّ البيت اذا قرئ فيه تيسّر على اهله، و كثر خيره، و كان سكّانه في زيادة، و اذا لم يقرأ فيه القرآن ضيّق على اهله، و قلّ خيره، و كان سكّانه في نقصان».

يعنى: «براى خانه‌هايتان بهره‌اى از قرآن قرار دهيد كه اگر در خانه‌اى قرآن خوانده شود، كارها بر اهلش آسان شده، خيرش زياد مى‌گردد و ساكنينش در فزونى هستند و اگر در خانه‌اى قرآن تلاوت نگردد، بر اهلش تنگ شده، خيرش كم مى‌گردد و ساكنينش در نقصان قرار دارند».

ز- حضرت صادق-7- فرمود:

744-«ينبغى للمؤمن ان لا يموت حتّى يتعلّم القران او يكون في تعلّمه»

. يعنى: «بر مؤمن سزاوار است كه تا نمرده، قرآن را بياموزد يا در راه يادگيرى آن باشد».

ح- «حسن بن ابى الحسن ديلمى» در كتابش از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود:

745-«قراءة القران افضل من الذّكر، و الذّكر افضل من الصّدقة، و الصّدقة افضل من الصّيام و الصّيام جنّة من النّار»

. يعنى: «قرائت قرآن از ذكر برتر است و ذكر از صدقه و صدقه از روزه و روزه سپر است در برابر آتش».

و فرمود:

746-«لقارئ القرآن بكلّ حرف يقرأ في الصّلاة قائما مائة حسنة، و قاعدا خمسون حسنة و متطهّرا في غير الصّلاة خمس و عشرون حسنة، و غير متطهّر عشر حسنات، اما انّى لا اقول: المر حرف بل له بالالف عشر و باللّام عشر و بالميم عشر و بالرّاء عشر»

. يعنى: «كسى كه قرآن را در حالت ايستاده در نماز قرائت كند، در برابر هر حرفى كه مى‌خواند، يك صد حسنه و اگر نشسته باشد، پنجاه حسنه و اگر با وضو در غير نماز بخواند، بيست و پنج حسنه و بدون وضو، ده حسنه دارد. آگاه باشيد كه من نمى‌گويم: «المر» يك حرف است بلكه در برابر حرف الف، ده حسنه، در برابر «لام» ده حسنه، در برابر «ميم»، ده حسنه و در برابر «راء» ده حسنه دارد».

ط- «بشر بن غالب اسدى» از حضرت امام سجاد-7- روايت كرده است كه فرمود:

747-«من قرأ آية من كلام اللَّه تعالى عزّ و جلّ في صلاته قائما يكتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، فان قرأها في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشرا، فان استمع القران كان له بكلّ حرف حسنة، و ان ختم القران ليلا صلّت عليه الملائكة حتّى يصبح، و ان ختمه نهارا صلّت عليه الحفظة حتّى يمسى و كانت له دعوة مجابة و كان خيرا له ممّا بين السّماء الى الارض»

. يعنى: «هر كس كه در حال ايستاده، در نماز، آيه‌اى از كلام خداوند متعال را تلاوت كند، خداوند در برابر هر حرف يك صد حسنه برايش مى‌نويسد و اگر در غير نماز بخواند، خداوند سبحان در برابر هر حرف، ده حسنه برايش مى‌نويسد و اگر قرآن را گوش كند در برابر هر حرف يك حسنه دارد. اگر در شب، قرآن را ختم كند، ملائكه تا صبح بر او صلوات و درود مى‌فرستند و اگر در روز ختم نمايد!، ملائكه‌اى كه حافظ اويند تا شب بر وى درود خواهند فرستاد، چنين كسى، دعايش مستجاب است و بهتر از آنچه ميان آسمان تا زمين است برايش خواهد بود».

راوى گويد: عرض كردم اين براى كسى كه قرآن بخواند، اما كسى كه نخواند چطور؟ فرمود:

«يا اخا بنى اسد، انّ اللَّه جواد ما جد كريم اذا قرأ ما سمعه اعطاه اللَّه ذلك».

يعنى: «اى برادر بنى اسد! خداوند متعال بخشنده و بزرگوار كريم است، اگر هر آنچه را كه مى‌شنود، بخواند، خداوند متعال همان طور به او عطا خواهد كرد».

ى- «عبد اللَّه بن سليمان» از حضرت امام باقر-7- روايت كرده است كه فرمود:

748-«من قرأ القران قائما في صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، و من قرأه في صلاته جالسا كتب اللَّه له بكلّ حرف خمسين حسنة، و من قرأه في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشر حسنات».

يعنى: «هر كس كه قرآن را در حال ايستاده، در نمازش قرائت كند، خداوند در برابر هر حرف، يك صد حسنه مى‌نويسد. و هر كس در حال نشسته، در نماز، قرآن تلاوت نمايد، خداوند در برابر هر حرف، پنجاه حسنه برايش مى‌نويسد.

و هر كه در غير نماز آن را تلاوت نمايد، در برابر هر حرف، ده حسنه برايش خواهد نوشت».

ب- از حضرت صادق-7- روايت شده است كه فرمود:

749-«من قرأ حرفا و هو جالس في صلاته كتب اللَّه به خمسين حسنة، و محا عنه خمسين سيّئة، و رفع له خمسين درجة، و من قرأ حرفا و هو قائم في صلاته كتب اللَّه له مائة حسنة، و محا عنه مائة سيّئة، و رفع له مائة درجة، و من ختمه كانت له دعوة مستجابة مؤخّرة او معجّلة، قال: قلت: جعلنى اللَّه فداك ختمه كلّه قال: ختمه كلّه»

. يعنى: «هر كس كه يك حرف را در حال نشسته در نماز قرائت كند، خداوند در برابرش پنجاه حسنه برايش مى‌نويسد و پنجاه گناه را از او پاك مى‌گرداند و پنجاه درجه برايش بالا خواهد برد. و هر كسى كه حرفى را در حال ايستاده در نماز بخواند، خداوند يك صد حسنه برايش مى‌نويسد و يك صد گناه را از او پاك مى‌كند و يك صد درجه برايش بالا مى‌برد و هر كس كه قرآن را ختم كند، يك دعايش مستجاب است يا با تأخير و يا فورى. راوى گويد: عرض كردم فدايت شوم! كلّ قرآن را ختم كند؟

فرمود: كل قرآن را ختم كند».

از «منصور» از حضرت صادق-7- روايت شده است كه فرمود:

750-«سمعت ابى قال: يقول رسول اللَّه-6- ختم القران الى حيث علم».

يعنى: «شنيدم پدرم مى‌گفت: رسول خدا مى‌فرمود: قرآن را تا آنجا كه مى‌داند ختم كند».

ل- از امام صادق-7- روايت شده است كه فرمود:

751-«من استمع حرفا من كتاب اللَّه من غير قراءة كتب اللَّه له حسنة، و محا عنه سيّئة، و رفع له درجة»

. يعنى: «كسى كه حرفى از كتاب خدا را بشنود ولى نخواند، خداوند متعال حسنه‌اى به او خواهد داد و گناهى را از او پاك خواهد كرد و برايش درجه‌اى بالا خواهد برد».

م- «خالد بن مارد قلانسى» از «ابى حمزه» از امام باقر-7- نقل كرده است كه فرمود:

752-«من ختم القران بمكّة من جمعة الى جمعة او اقلّ من ذلك، او اكثر، و ختمه في يوم الجمعة كتب اللَّه له من الاجر و الحسنات من اوّل جمعة كانت في الدّنيا الى آخر جمعة تكون فيها، و ان ختمه في سائر الايّام فكذلك»

. يعنى: «كسى كه در مكه از يك جمعه تا جمعه ديگر، قرآنى ختم كند يا كمتر يا بيشتر از آن، ولى پايانش در روز جمعه باشد، خداوند برايش از اولين جمعه‌اى كه در دنيا بود تا آخرين جمعه‌اى كه در دنيا خواهد آمد، پاداش و حسنه مى‌نويسد، و اگر در ساير روزها نيز قرآن را ختم نمايد، اين چنين خواهد بود».

ن- «سعد بن طريف» از امام باقر-7- روايت كرده است كه فرمود:

753-«قال رسول اللَّه-6-: من قرأ عشر ايات في ليلة لم يكتب من الغافلين، و من قرأ خمسين آية كتب من الذّاكرين، و من قرأ مائة آية كتب من القانتين، و من قرأ مائتى آية كتب من الخاشعين، و من قرأ ثلاثمائة آية كتب من الفائزين، و من قرأ خمسمائة آية كتب من المجتهدين، و من قرأ الف آية كتب له قنطار من برّ، و القنطار خمس عشرة الف مثقال من الذّهب، و المثقال اربعة و عشرون قيراطا اصغرها مثل جبل احد و اكبرها ما بين السّماء و الارض»

. يعنى: «رسول خدا-6- فرمود: كسى كه ده آيه در يك شب بخواند، نامش جزء غافلين نوشته نخواهد شد، و هر كسى كه پنجاه آيه بخواند، از ذاكرين خواهد بود. و هر كس كه صد آيه بخواند، از قانتين‌

(فرمانبرداران) است. و هر كس كه دويست آيه بخواند، جزء خاشعين نوشته مى‌شود، و هر كس كه سيصد آيه بخواند از فائزين (رستگاران) محسوب مى‌شود و هر كس كه پانصد آيه بخواند از مجتهدين مى‌باشد. و هر كس كه هزار آيه بخواند قنطارى از نيكوكارى برايش نوشته مى‌شود كه يك قنطار پانزده هزار مثقال از طلاست و يك مثقال، بيست و چهار قيراط است كه كمترينش مانند كوه احد و بزرگترينش ما بين آسمان و زمين است».