يعنى: «براى خانههايتان بهرهاى از قرآن قرار دهيد كه اگر در خانهاى قرآن خوانده شود، كارها بر اهلش آسان شده، خيرش زياد مىگردد و ساكنينش در فزونى هستند و اگر در خانهاى قرآن تلاوت نگردد، بر اهلش تنگ شده، خيرش كم مىگردد و ساكنينش در نقصان قرار دارند».
ز- حضرت صادق-7- فرمود:
744-«ينبغى للمؤمن ان لا يموت حتّى يتعلّم القران او يكون في تعلّمه»
. يعنى: «بر مؤمن سزاوار است كه تا نمرده، قرآن را بياموزد يا در راه يادگيرى آن باشد».
ح- «حسن بن ابى الحسن ديلمى» در كتابش از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود:
745-«قراءة القران افضل من الذّكر، و الذّكر افضل من الصّدقة، و الصّدقة افضل من الصّيام و الصّيام جنّة من النّار»
. يعنى: «قرائت قرآن از ذكر برتر است و ذكر از صدقه و صدقه از روزه و روزه سپر است در برابر آتش».
و فرمود:
746-«لقارئ القرآن بكلّ حرف يقرأ في الصّلاة قائما مائة حسنة، و قاعدا خمسون حسنة و متطهّرا في غير الصّلاة خمس و عشرون حسنة، و غير متطهّر عشر حسنات، اما انّى لا اقول: المر حرف بل له بالالف عشر و باللّام عشر و بالميم عشر و بالرّاء عشر»
. يعنى: «كسى كه قرآن را در حالت ايستاده در نماز قرائت كند، در برابر هر حرفى كه مىخواند، يك صد حسنه و اگر نشسته باشد، پنجاه حسنه و اگر با وضو در غير نماز بخواند، بيست و پنج حسنه و بدون وضو، ده حسنه دارد. آگاه باشيد كه من نمىگويم: «المر» يك حرف است بلكه در برابر حرف الف، ده حسنه، در برابر «لام» ده حسنه، در برابر «ميم»، ده حسنه و در برابر «راء» ده حسنه دارد».
ط- «بشر بن غالب اسدى» از حضرت امام سجاد-7- روايت كرده است كه فرمود:
747-«من قرأ آية من كلام اللَّه تعالى عزّ و جلّ في صلاته قائما يكتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، فان قرأها في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشرا، فان استمع القران كان له بكلّ حرف حسنة، و ان ختم القران ليلا صلّت عليه الملائكة حتّى يصبح، و ان ختمه نهارا صلّت عليه الحفظة حتّى يمسى و كانت له دعوة مجابة و كان خيرا له ممّا بين السّماء الى الارض»
. يعنى: «هر كس كه در حال ايستاده، در نماز، آيهاى از كلام خداوند متعال را تلاوت كند، خداوند در برابر هر حرف يك صد حسنه برايش مىنويسد و اگر در غير نماز بخواند، خداوند سبحان در برابر هر حرف، ده حسنه برايش مىنويسد و اگر قرآن را گوش كند در برابر هر حرف يك حسنه دارد. اگر در شب، قرآن را ختم كند، ملائكه تا صبح بر او صلوات و درود مىفرستند و اگر در روز ختم نمايد!، ملائكهاى كه حافظ اويند تا شب بر وى درود خواهند فرستاد، چنين كسى، دعايش مستجاب است و بهتر از آنچه ميان آسمان تا زمين است برايش خواهد بود».
راوى گويد: عرض كردم اين براى كسى كه قرآن بخواند، اما كسى كه نخواند چطور؟ فرمود:
«يا اخا بنى اسد، انّ اللَّه جواد ما جد كريم اذا قرأ ما سمعه اعطاه اللَّه ذلك».
يعنى: «اى برادر بنى اسد! خداوند متعال بخشنده و بزرگوار كريم است، اگر هر آنچه را كه مىشنود، بخواند، خداوند متعال همان طور به او عطا خواهد كرد».
ى- «عبد اللَّه بن سليمان» از حضرت امام باقر-7- روايت كرده است كه فرمود:
748-«من قرأ القران قائما في صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، و من قرأه في صلاته جالسا كتب اللَّه له بكلّ حرف خمسين حسنة، و من قرأه في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشر حسنات».
يعنى: «هر كس كه قرآن را در حال ايستاده، در نمازش قرائت كند، خداوند در برابر هر حرف، يك صد حسنه مىنويسد. و هر كس در حال نشسته، در نماز، قرآن تلاوت نمايد، خداوند در برابر هر حرف، پنجاه حسنه برايش مىنويسد.
و هر كه در غير نماز آن را تلاوت نمايد، در برابر هر حرف، ده حسنه برايش خواهد نوشت».
ب- از حضرت صادق-7- روايت شده است كه فرمود:
749-«من قرأ حرفا و هو جالس في صلاته كتب اللَّه به خمسين حسنة، و محا عنه خمسين سيّئة، و رفع له خمسين درجة، و من قرأ حرفا و هو قائم في صلاته كتب اللَّه له مائة حسنة، و محا عنه مائة سيّئة، و رفع له مائة درجة، و من ختمه كانت له دعوة مستجابة مؤخّرة او معجّلة، قال: قلت: جعلنى اللَّه فداك ختمه كلّه قال: ختمه كلّه»
. يعنى: «هر كس كه يك حرف را در حال نشسته در نماز قرائت كند، خداوند در برابرش پنجاه حسنه برايش مىنويسد و پنجاه گناه را از او پاك مىگرداند و پنجاه درجه برايش بالا خواهد برد. و هر كسى كه حرفى را در حال ايستاده در نماز بخواند، خداوند يك صد حسنه برايش مىنويسد و يك صد گناه را از او پاك مىكند و يك صد درجه برايش بالا مىبرد و هر كس كه قرآن را ختم كند، يك دعايش مستجاب است يا با تأخير و يا فورى. راوى گويد: عرض كردم فدايت شوم! كلّ قرآن را ختم كند؟
فرمود: كل قرآن را ختم كند».
از «منصور» از حضرت صادق-7- روايت شده است كه فرمود:
750-«سمعت ابى قال: يقول رسول اللَّه-6- ختم القران الى حيث علم».
يعنى: «شنيدم پدرم مىگفت: رسول خدا مىفرمود: قرآن را تا آنجا كه مىداند ختم كند».
ل- از امام صادق-7- روايت شده است كه فرمود:
751-«من استمع حرفا من كتاب اللَّه من غير قراءة كتب اللَّه له حسنة، و محا عنه سيّئة، و رفع له درجة»
. يعنى: «كسى كه حرفى از كتاب خدا را بشنود ولى نخواند، خداوند متعال حسنهاى به او خواهد داد و گناهى را از او پاك خواهد كرد و برايش درجهاى بالا خواهد برد».
م- «خالد بن مارد قلانسى» از «ابى حمزه» از امام باقر-7- نقل كرده است كه فرمود:
752-«من ختم القران بمكّة من جمعة الى جمعة او اقلّ من ذلك، او اكثر، و ختمه في يوم الجمعة كتب اللَّه له من الاجر و الحسنات من اوّل جمعة كانت في الدّنيا الى آخر جمعة تكون فيها، و ان ختمه في سائر الايّام فكذلك»
. يعنى: «كسى كه در مكه از يك جمعه تا جمعه ديگر، قرآنى ختم كند يا كمتر يا بيشتر از آن، ولى پايانش در روز جمعه باشد، خداوند برايش از اولين جمعهاى كه در دنيا بود تا آخرين جمعهاى كه در دنيا خواهد آمد، پاداش و حسنه مىنويسد، و اگر در ساير روزها نيز قرآن را ختم نمايد، اين چنين خواهد بود».
ن- «سعد بن طريف» از امام باقر-7- روايت كرده است كه فرمود:
753-«قال رسول اللَّه-6-: من قرأ عشر ايات في ليلة لم يكتب من الغافلين، و من قرأ خمسين آية كتب من الذّاكرين، و من قرأ مائة آية كتب من القانتين، و من قرأ مائتى آية كتب من الخاشعين، و من قرأ ثلاثمائة آية كتب من الفائزين، و من قرأ خمسمائة آية كتب من المجتهدين، و من قرأ الف آية كتب له قنطار من برّ، و القنطار خمس عشرة الف مثقال من الذّهب، و المثقال اربعة و عشرون قيراطا اصغرها مثل جبل احد و اكبرها ما بين السّماء و الارض»
. يعنى: «رسول خدا-6- فرمود: كسى كه ده آيه در يك شب بخواند، نامش جزء غافلين نوشته نخواهد شد، و هر كسى كه پنجاه آيه بخواند، از ذاكرين خواهد بود. و هر كس كه صد آيه بخواند، از قانتين
(فرمانبرداران) است. و هر كس كه دويست آيه بخواند، جزء خاشعين نوشته مىشود، و هر كس كه سيصد آيه بخواند از فائزين (رستگاران) محسوب مىشود و هر كس كه پانصد آيه بخواند از مجتهدين مىباشد. و هر كس كه هزار آيه بخواند قنطارى از نيكوكارى برايش نوشته مىشود كه يك قنطار پانزده هزار مثقال از طلاست و يك مثقال، بيست و چهار قيراط است كه كمترينش مانند كوه احد و بزرگترينش ما بين آسمان و زمين است».
فصل اوّل: قرائت قرآن قبل از خواب
سزاوار است كه انسان تا چيزى از قرآن نخوانده، نخوابد.
«فضيل بن يسار» از حضرت صادق-7- روايت كرده است كه فرمود:
754-«ما يمنع التّاجر منكم المشغول في سوقه اذا رجع الى منزله ان لا ينام حتّى يقرأ سورة من القران فيكتب له مكان كلّ آية يقرأها عشر حسنات و يمحى عنه عشر سيّئات».
يعنى: «تاجر مشغول در بازارتان را چه چيز مانع مىشود كه وقتى به منزل بازگشت، تا سورهاى از قرآن را نخوانده، نخوابد كه در اين صورت در برابر هر آيهاى كه قرائت مىكند، ده حسنه برايش نوشته مىشود و ده سيّئه از او محو مىگردد».
فصل دوّم: داشتن قرآن در خانه و از روى آن خواندن
داشتن قرآن در خانه مستحب است كه حضرت صادق-7- فرمود:
755-«انّه ليعجبنى ان يكون في البيت مصحف يطرد اللَّه عزّ و جلّ به الشّياطين»
. يعنى: «دوست دارم در خانه قرآنى باشد كه خداوند عزيز و جليل به واسطه آن، شياطين را طرد نمايد».
و سزاوار است كه هنگام قرائت قرآن در آن بنگرد اگر چه داراى قرائتى نيكو و حافظ قرآن باشد و غلط نخواند كه حضرت صادق-7- فرمود:
756-«ثلاثة تشكو الى اللَّه العزيز الجليل: مسجد خراب لا يصلّى فيه اهله، و عالم بين جهّال، و مصحف معلّق قد وقع عليه الغبار لا يقرأ فيه»
. يعنى: «سه گروه هستند كه به درگاه خداوند عزيز و جليل شكايت مىبرند:
مسجد خرابى كه اهلش در آن نماز نخوانند، عالمى كه ميان جاهلان باشد (و از او استفادهاى نشود) و قرآنى كه رها شده و بر آن گرد و غبار نشسته و كسى از رويش نخواند».
«اسحاق بن عمار» گويد به حضرت صادق-7- عرض كردم:
فدايت شوم! من قرآن را از بر هستم، آيا از حفظ بخوانم بهتر است يا از روى كتاب؟
فرمود:
757-«لا، بل اقرأه و انظر في المصحف فهو افضل، اما علمت انّ النّظر في المصحف عبادة؟»
. يعنى: «نه، بلكه بخوان و در قرآن نظر كن كه اين بهتر است، آيا نمىدانى كه نگاه كردن در قرآن عبادت است؟».
و از آن حضرت است كه:
758-«من قرأ في المصحف متّع ببصره، و خفّف عن والديه و لو كانا كافرين»
. يعنى: «كسى كه از روى قرآن بخواند، عمر چشمش زياد مىگردد و براى پدر و مادرش تخفيف داده مىشود اگر چه كافر باشند».
و از آن حضرت نقل شده است كه از قول پيامبر اكرم-6- فرمود:
759-«ليس شيء اشدّ على الشّيطان من القراءة في المصحف نظرا و المصحف في البيت يطرد الشّيطان»
. يعنى: «چيزى بر شيطان سختتر از اين نيست كه قرآن خوانده شود در حالى كه در آن نظر مىگردد و قرآنى كه در خانه باشد، شيطان را طرد مىنمايد».