6- روزه کامل.
7- و سلام به هر کس ميکنند.[1]
حديث بيست و يكم :جهنم بر سه طايفه حرام است:
1- کساني که نماز شب ميخوانند.
2- و کساني که روزه ميگيرند.
3- و بر افرادي که صدقه ميدهند.[2]
ج) آفات روزه
حديث اول:رسول خداصلياللهعلیهوآلهفرمود: چه بسا کساني که روزه ميگيرند و از روزۀ خويش جز گرسنگي و تشنگي سودي نميبرند.[3]
حديث دوم:پيامبر اکرمصلياللهعلیهوآلهفرمود: هر کس مرد يا زن مسلماني را غيبت کند، خداوند تا چهل شبانه روز، نماز و روزهاش را قبول نخواهد کرد، مگر آنکه غيبت شده، او را ببخشد.[4]
حديث سوم:امام رضاعليهالسلامفرمود: اگر آنقدر نماز بخوانيد که هميشه مانند کمان به رکوع باشيد و آنقدر روزه بگيريد که قدتان خميده
[1]. مهمانهاي خدا در ماه رمضان، ص 39.
[2]. همان ، ص 40.
[3]. نهجالفصاحه، ح 474 و 1645 و 1648.
[4]. بحارالانوار ، ج 75 ،ص 258.
شود، اگر با ورع و پارسا نباشيد، خداوند از شما نخواهد پذيرفت.[1]
حديث چهارم:پيامبر اکرمصلياللهعلیهوآلهفرمود: شش چيز است که خداوند بر من مکروه گردانيد و من بر ائمهي از فرزندان خود مکروه گردانيدم، تا آنان بر پيروان خود مکروه دارند.
1- کار بيهوده
2- شوخي در نماز
3- منّت در صدقه
4- دشنام در روزه
5- خنده در قبرستان و...[2]
حديث پنجم:امام صادقعليهالسلامفرمود: روزي که رسول خدا nاز زني شنيد که کنيز خود را دشنام ميدهد، در حالي که روزهدار بود، رسول خداصلياللهعلیهوآلهغذايي طلبيد و به آن زن فرمود: بخور! زن گفت من روزه هستم. حضرت فرمود: چگونه روزهاي ! که کنيز خود را دشنام ميدهي؟ روزه تنها خودداري از آب و غذا نيست.[3]
حديث ششم:امام باقرA فرمود:روزه اين افراد کامل نيست:
[1]. بحارالانوار، ج 86 ،ص 258.
[2]. توشه رمضان، ص 104.
[3]. همان مدرک، ص 77 .
1- کسي که امام (رهبر) را نافرماني کند.
2- بنده فراري، تا زماني که برگردد.
3- زني که اطاعت شوهر را نکرده، تا اينکه توبه کند.
4- فرزندي که نافرمان شده، تا اينکه فرمانبردار شود.[1]
حديث هفتم:رسول خداعليهالسلامفرمود:پنج چيز روزه را باطل ميکند:
1- دروغ
2- غيبت
3- سخنچيني
4- قسم دروغ
5- نظر با شهوت.[2]
حديث هشتم:رسول خداصلياللهعلیهوآلهفرمود: کسي که ماه رمضان را روزه دارد، در حالي که از سخنان حرام و ناشايسته سکوت و خودداري نمايد و گوش، چشم، زبان، عورت و همه اعضاي خود را از دروغ، حرام و غيبت، به جهت تقرّب (به رحمت خداوند) باز دارد. خداوند او را به رحمت خود نزديک گرداند، تا درجهاي که (بواسطه تقرّب و گرامي بودن
[1]. بحارالانوار ، ج 93 ،ص 295.
[2].عرفان اسلامي، ج6 ،ص 244.
نزد خدا) دو زانوي او به دو زانوي حضرت ابراهيم خليل الرحمان برسد.[1]
حديث نهم:امام عليعليهالسلامفرمود: روزه پرهيز از حرامها است، همچنان که شخص از خوردني و نوشيدني پرهيز ميکند.[2]
حديث دهم:امام صادقعليهالسلامفرمود: کسي که ماه رمضان روزه بگيرد و دامن و زبان خود را از گناه حفظ کند، ضمن آنکه خود را از اذيت به مردم نيز نگهدارد، خداوند تمام گناهان او را ميآمرزد و او را از آتش جهنم آزاد و در بهشت وارد ميکند و شفاعت او را نسبت به گناهکاراني که از اهل توحيد هستند، قبول ميکند.[3]
حديث يازدهم:حضرت زهراعلیهاالسلامفرمود: روزهداري که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده، روزهاش به چه کارش خواهد آمد.[4]
حديث دوازدهم:امام صادقعليهالسلامميفرمايد: در هر شب ماه رمضان، خداوند جمعي را از آتش جهنم آزاد ميکند، مگر کسي که:
[1]. تفسير کوثر، ج ،1 ص 455.
[2]. بحارالانوار، ج 93، ص 249.
[3]. وسائل الشيعه، ج 7 ،ص 174.
[4]. بحارالانوار ، ج 93، ص 295.
1- با شراب افطار کند.
2- دشمن سرسخت اهلبيت باشد.
3- صاحب شاهين.
از حضرت پرسيدم: صاحب شاهين چيست؟ حضرت فرمود: شطرنج.
فصل سوم
آثار و فوائد روزهداري
§آثار معنوي و تربيتي
§تأثير خانوادگي
§آثار اجتماعي
§آثار اقتصادي
§آثار بهداشتي
§تقويّت اراده
§عزّت نفس
§صبر و حلم
§فروتني
§دوري از گناهان
§کمخوري
§همدردي با محرومان
§زياد شدن تضرّع و خشوع
§تقويّت حافظه
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
آثار و فوايد روزهداري
بايد توجه داشت که فلسفه عالي و فائده مهم روزه گرفتن، همان است که قرآن در آيه 183 فرمودند:
«روزه باعث ايجاد تقوا در انسان ميشود»، ولي در کنار آن فوائد ديگري نيز براي روزهداري وجود دارد، که آنها هم به نوبۀ خود اهميت دارند؛ بعضي از آنها عبارتند از:
1- آثار معنوي و تربيتي
روزه، با کيفيتي که دارد، در حقيقت روح معنوي و ايماني انسان را تقويت و ارادۀ او را در اجتناب از معاصي و گناه قوي و نيرومند ميگرداند، و رمضان ماه خودسازي و تزکيه است.
در اين باره امام عليعليهالسلامچنين توصيه ميفرمايد: «عَلَيْکُمْ بِصيامِ شَهْرِ رَمَضانَ فِانَّ صِيامَهُ جُنَّةٌ حَصينَةُ »؛[1]
بر شما باد به روزه ماه رمضان، زيرا روزۀ اين ماه سپري است و نگهدارنده از آتش جهنم (و يا قلعهايست محکم که انسان را از تمامي خطرات حفاظت مينمايد).
پيامبر بزرگ اسلام n ارزش معنوي عبادات و فرائض را مشخص فرمود و از نظر مراتب و درجات براي هر يک از آنها ارزشهاي به خصوصي ذکر کرده و از باب آنکه اهميت روزه و خودسازي بوسيله آن از يک امتياز خاصّي برخوردار است، او را باب و دروازۀ عبادات
[1]. امالي طوسي ، ح2 ، ص 136.