کتاب احکام آراستگی ظاهری

حكمى دارد؟

پاسخ: تا زمانى كه باعث جلب توجه و ترتّب مفسده نشده است، فى نفسه اشكال ندارد.

9. آيا براى زنان، پوشيدن لباسهاى تنگى كه برجستگى‌هاى بدن آنان را نشان مى‌دهد و يا پوشيدن لباسهاى بدن نما و عريان در عروسيها و مانند آن جايز است؟

پاسخ: اگر از نگاه مردان اجنبى و ترتب مفسده در امان و محفوظ باشند، اشكال ندارد. در غير اين صورت جايز نيست.

10. آيا پوشيدن كفش سياه براق توسط زن مؤمن جايز است؟

پاسخ: اشكال ندارد مگر آنكه رنگ و شكل آن باعث جلب توجه نامحرم و يا انگشت‌نما شدن او شود.

11. آيا بر زنان واجب است در لباس مانند مقنعه، شلوار و پيراهن فقط رنگ سياه را انتخاب كنند؟

پاسخ: حكم لباس از جهت رنگ و شكل و كيفيت دوخت مانند كفش است كه در جواب سؤال قبل بيان شد.

12. آيا پوشيدن چيزى كه مخصوص زنان است توسط مردان و برعكس، در خانه بدون قصد تشبه به جنس مخالف، جايز است؟

پاسخ: تا زمانى كه آن را به عنوان لباس براى خود انتخاب نكرده باشند اشكال ندارد.[1]

13. امروزه وظيفه زنان براى مقابله با تهاجم فرهنگى به جامعه اسلامى ما چيست؟
پاسخ: يكى از مهم‌ترين وظايف آنان حفظ حجاب اسلامى و ترويج آن و پرهيز از لباسهايى است كه پوشيدن آنها تقليد از فرهنگ دشمن محسوب مى‌شود.

[1]. همان، ص 304 و 305 و 307.

14. آيا حجاب از ضروريات دين است؟ و حكم كسانى كه به آن بى‌اعتنايى مى‌كنند، چيست؟
پاسخ: اصل حجاب ضرورى دين محسوب است و بى اعتنايى به اصل حجاب و عدم رعايت آن معصيت و گناه است.[1]

15. عده‌اى ... مى‌گويند چادر مشكى براى بانوان مكروه است و بايد پوشش جديد مانند مانتو و كت ودامن با رنگ‌هاى متنوع جايگزين چادر مشكى شود. آيا چنين حرف و اقدامى صحيح است يا نه؟

پاسخ: اين صحبت صحيح نيست و بهترين حجاب پوشش چادر است و چادر سياه هم بى‌اشكال است و كراهت ندارد.

16. برخى در مورد مسائل زنان اظهار نظرهاى نامناسبى را ابراز مى‌كنند. مانند بحث دوچرخه سوارى يا ورزش بانوان‌ احكام آراستگى ظاهرى 104 منابع‌ ، يا در مورد حجاب اظهار مى‌دارند كه به نظر ما كت و دامن جهت حجاب كفايت مى‌كند. نظر حضرتعالى در اين زمينه‌ها چيست؟

پاسخ: اظهار نظر در مسايل دينى و احكام شرعى بر كسانى كه صاحب نظر نيستند جايز نيست. و بر مؤمنين واجب است در تمام احكام دينى به مراجع بزرگوار تقليد و اسلام شناسان مورد وثوق و اعتماد مراجعه نمايند.[2]

17. در صورتى كه زن مى‌داند مرد نامحرم به قصد لذت به صورت و دست‌هاى معمولى زينت نشده او نگاه مى‌كند در اين فرض پوشاندن صورت و دست‌ها لازم است يا نه؟

پاسخ: در فرض مذكور بايد حتى وجه و كفين خود را هم بپوشاند.[3]

18. الف. اگر مقنعه رنگى، ديده شود اشكال دارد؟ ب. آيا شلوار رنگى از زير چادر،

[1]. مسائل جدِید، ج 1، ص 29.

[2]. همان، ص 35 و 145.

[3]. همان، ج 2، ص 81.

اشكال دارد؟ ج. آيا پا كردن كفش رنگى مانند رنگ‌هاى روشن يا تيره قهوه‌اى، سرمه‌اى، طوسى، براى خانمى كه محجبه است و چادر سر مى‌كند اشكال دارد؟ د. اينكه گفته مى‌شود (لباس پوشيدن زنان و ..) جلب نظر مى‌كند آيا اين را خود مكلف بايد تشخيص دهد يا مردم؟

پاسخ: الف. ب. و ج. زنان بايد تمام سر و بدن خود را به جز صورت و دست‌ها تا مچ كه زينت و آرايش نشده باشد با لباسى كه توجه نامحرم را جلب نكند بپوشانند.
د. ملاك، نظر عرف است.[1]

19. پدر بنده در يكى از سازمانهاى نظامى مشغول به كار هستند، بنده براساس تكليف شرعى كه دارم نسبت به رعايت حجاب كامل خودم براساس حكم شرع اقدام مى‌نمايم و علاقه‌اى به زدن چادر ندارم. در هيچ جاى احكام دين مقدس اسلام (حتى حكم شرعى جناب عالى) و قانون اساسى جمهورى اسلامى نوشته يا گفته نشده است كه زدن چادر واجب يا الزامى است. اما پدر بنده به دليل موقعيت شغلى‌اش و اينكه در اكثر اماكن وابسته به سازمانشان (شهرك‌ها، رستوران‌ها و ...) نوشته است زدن چادر الزامى است به بنده اجبار مى‌كنند كه بايد چادر بزنيد و هميشه با هم بر سر اين موضوع زندگى سختى را سپرى مى‌كنيم. آخر در كجاى احكام دين يا قانون اساسى جمهورى اسلامى چادر زدن الزامى ذكر شده است؟ سازمان‌ها و ... بر كدام اساس قانونى ابلاغ بر «زدن چادر الزامى است» مى‌كنند؟ بنده در يكى از مراسمات داخلى سازمان پدر از مسئولين امر همين سؤال را كردم ولى پاسخ نگرفتم! بنده با رعايت كامل شئونات اسلامى در حجاب و آگاهى كامل از قوانين و حكم شرع اسلامى و قانون اساسى و اينكه حجاب چادر از نظر شما برتر است، حجاب خودم را با پوشاندن مانتو، شلوار، مقنعه مناسب و ... رعايت مى‌كنم. خواهشمندم صراحتاً و كامل پاسخ بنده را بدهيد

[1]. دفتر حضرت آِیة الله خامنه‌اِی مد ظله العالِی، بخش استفتاءات.

پاسخ: زنان بايد تمام سر و بدن خود را به جز صورت و دست‌ها تا مچ كه زينت و آرايش نشده باشد با لباسى كه توجه نامحرم را جلب نكند، بپوشانند و انجام هر كارى كه موجب اذيت پدر و مادر باشد، جايز نيست و سعادت دنيا و آخرت انسان در رضايت والدين است.[1]

[1]. همان.

منابع‌

1. قرآن كريم.

2. نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتى، قم، صحفى، چاپ اول، 1379 ه. ش.

3. آداب الصلاة، حضرت امام خمينى (ره)، مؤسسة تنظيم و نشر آثار امام خمينى (ره)، چاپ اول، 1370 ه. ش.

4. احكام خانواده (مطابق با فتاوا و نظرات حضرت امام خمينى (ره))، عبدالرحيم موگهى، قم، مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامى، 1371 ه. ش.

5. ازدواج در اسلام، على مشكينى، ترجمه احمد جنتى، قم، انتشارات ياسر، بى تا.

6. استفتاآت از محضر حضرت امام خمينى (ره)، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، 1378 ه. ش.

7. اسلام و مصرف پوشاك، بهمن اكبرى، تهران، مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى بازرگانى، چاپ اول، 1370 ه. ش.

8. اصول كافى، ابى جعفر محمد بن يعقوب بن اسحاق كلينى رازى، تصحيح و تعليق على اكبر غفارى، بيروت، دارمصعب و دارالتعارف، چاپ چهارم، 1401 ه. ق.

9. الحدائق الناضرة، يوسف بحرانى، تحقيق و تعليق محمد تقى ايروانى، قم، مؤسسه نشر اسلامى، 1363 ه. ش.

10. الخلاف، ابى جعفر محمد بن حسن طوسى، قم، مؤسسه نشر اسلامى، 1407 ه. ق.

11. المكاسب، مرتضى انصارى، تبريز، مطبعة الاطلاعات، چاپ دوم، 1375 ه. ق.

12. اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، سيد رضا پاك نژاد، تهران، كتابفروشى اسلاميه، 1360 ه. ش.

13. بحار الانوار، محمدباقر مجلسى، بيروت، مؤسسة الوفاء، چاپ دوم، 1403 ه. ش.

14. بهداشت و زيبايى پوست، جى. سى. مارشينا، ترجمه ساعد زمان، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ اول، 1372 ه. ش.

15. پاكى و ناپاكى در اسلام، محمد وحيدى، قم، مؤسسه بوستان كتاب، چاپ اول، 1381 ه. ش.

16. تحريرالوسيله، حضرت امام خمينى (ره)، مؤسسه نشر اسلامى، چاپ اول، 1404 ه. ق.

17. تراش ريش از نظر اسلام، محمد رضا طبسى، ترجمه محمدى اشتهاردى، قم، انتشارات قائم، 1394 ه. ق.

18. تفسير نمونه، ناصر مكارم شيرازى، قم، دارالكتب الاسلاميه، چاپ ششم، 1367 ه. ش.

19. تفسير نورالثقلين، على بن جمعة العروسى الحويزى، تصحيح و تعليق سيد هاشم رسولى محلاتى، قم، مطبعة الحكمة، بى‌تا.

20. توحيد مفضّل، ترجمه محمدباقر مجلسى، تهران، انتشارات فقيه، بى‌تا.

21. جواهر الكلام، محمد حسن نجفى، تحقيق و تعليق على آخوندى، بيروت، داراحياء التراث العربى، چاپ هفتم، 1981 م.

22. دايرة المعارف تشيع، زير نظر احمد صدر حاج سيد جوادى و ديگران، تهران، نشر شهيد سعيد محبى، چاپ اول، 1375، ه. ش.

23. رساله اجوبة الاستفتاءات، آيةاللَّه خامنه‌اى، تهران، الهدى، چاپ اول، 1381 ه. ش.

24. رساله توضيح المسائل، امام خمينى (ره)، مركز نشر فرهنگى رجاء، چاپ اول، 1366 ه. ش.

25. رساله نوين، حضرت امام خمينى (ره)، گردآورنده عبدالكريم بى آزار شيرازى، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، چاپ دوازدهم، 1372 ه. ش.

26. زن در آيينه جلال و جمال، عبداللَّه جوادى آملى، قم، مركز نشر اسراء، چاپ پنجم، 1381 ه. ش.

27. سنن النبى6، سيد محمدحسين طباطبايى، ترجمه محمدهادى فقهى، تهران، كتابفروشى اسلاميه، 1354 ه. ش.

28. شرايع الاسلام، جعفر بن حسن (محقق) حلى، تهران، منشورات الاعلمى، بى تا.

29. علل الشرايع، محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى (صدوق)، مقدمه از سيد محمد صادق بحرالعلوم، قم، مكتبة الداورى، بى تا.

30. عيون اخبار الرضا7، محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى (صدوق)، تصحيح و تعليق حسين اعلمى، بيروت، مؤسسه اعلمى، چاپ‌اول، 1404 ه. ق.

31. فروع كافى، ابى جعفر محمد بن يعقوب بن اسحاق كلينى رازى، تصحيح و تعليق على اكبر غفارى، بيروت، دار صعب- دارالتعارف، چاپ سوم، 1401 ه. ق.

32. فرهنگ فارسى معين، محمد معين، تهران، مؤسسه انتشارات اميركبير، چاپ چهارم، 1360 ه. ش.

33. كتاب الخصال، ابى جعفر محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى (صدوق)، تصحيح و تعليق على اكبر غفارى، قم، انتشارات جامعه مدرسين، چاپ اول، 1403 ه. ق.

34. كتاب الوافى، محمد محسن فيض كاشانى، اصفهان، مكتبة الامام اميرالمؤمنين على7، چاپ اول، 1406 ه. ق.

35. كشف الغمّة فى معرفة الائمّة، ابى الحسن على بن عيسى بن ابى الفتح الاربلى، بيروت، دارالكتاب الاسلامى، 1401 ه. ق.

36. كنز العمال، علاء الدين على المتقى بن حسام الدين الهندى، بيروت، مؤسسة الرسالة، 1409 ه. ق.

37. لسان العرب، محمد بن مكرم ابن منظور الافريقى المصرى، بيروت، دارصادر، بى تا.

38. مجمع البيان، فضل بن حسن طبرسى، تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ اول، 1365 ه. ش‌.

39. مجموعه آثار، مرتضى مطهرى، تهران، صدرا، چاپ اول، 1368 ه. ش.

40. مسائل جديد از ديدگاه علماء و مراجع تقليد، سيد محسن محمودى، ورامين، انتشارات علمى فرهنگى صاحب الزمان (عج)، چاپ سوم، 1380 ه. ش.

41. مستدرك الوسايل، ميرزا حسين نورى، قم، مؤسسة آل البيت لاحياء التراث، چاپ اول، 1416 ه. ق.

42. مصباح الشريعه، عبدالرزاق گيلانى، ترجمه سيد جلال الدين محدث (ارموى)، تهران، كتابخانه صدوق، چاپ دوم، 1360 ه. ش.

43. من لا يحضره الفقيه، محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى (صدوق)، بيروت، مؤسسة الاعلمى للمطبوعات، چاپ اول، 1406 ه. ش.

44. مي احكام آراستگى ظاهرى 104 منابع‌ زان الحكمة، محمد محمدى رى شهرى، ترجمه حميد رضا شيخى، قم، دارالحديث، چاپ دوم، 1379 ه. ش.

45. وسائل الشيعه، محمد بن حسن حر عاملى، قم، مؤسسة آل البيت7لاحياء التراث، چاپ اول، 1412 ه. ق.