پزشك زن موفّق به معالجه نشود و بيمارى ادامه يابد، يا تشديد شود، يا بهبودى به تأخير افتد.
سؤال 892-با توجّه به اين كه در كارهاى مربوط به زايمان، دانشجويان زن (اعمّ از پزشكى و مامايى) به حدّ كفايت تربيت شدهاند، آيا ضرورتى براى حضور مردان در بخشهاى زايمان، كه موجب نظر يا تماس با بدن زنان مىشود، وجود دارد؟
جواب:در صورت وجود زنان لايق، حضور مردان در اين موارد جايز نيست.
سؤال 893-تشريح جسد مردان، براى دانشجويان پزشكى دختر، چه حكمى دارد؟
جواب:مادام كه ضرورت قطعى نباشد جايز نيست.
سؤال 894-در صورت وجود پزشك زن و مرد به تعداد كافى، آيا ملاك مراجعه بيماران، همجنس بودن پزشك است، يا حاذق بودن؟
جواب:در صورتى كه در عدم مراجعه به حاذقتر، بيم خطر و ضرر باشد، بايد حاذقتر را مقدّم بدارد. و اگر بيم ضرر و خطرى نباشد، معيار همجنس بودن است؛ البتّه در مواردى كه معاينات بدنى لازم است.
سؤال 895-آيا مىتوان بيماران را به مراجعه به پزشك همجنس، حتّى با ادّعاى اضطرار و مجوّز شرعى، ملزم كرد؟
جواب:در صورتى كه بيمار خود را ناگزير از مراجعه به غير همجنس ببيند، مراجعه به غير همجنس مجاز است.
سؤال 896-بسيارى از احكام شرع در مسائل پزشكى مشروط به عدم لمس و نظر جنس مخالف شده است، آيا منظور از لمس، لمس مستقيم با بدن بيمار است، يا حتّى در صورتى كه دست پزشك با پوششهايى نظير دستكش طبّى پوشيده شده باشد، نيز اشكال دارد؟
جواب:در صورتى كه بدن مستقيماً تماس پيدا نكند، براى نيازهاى پزشكى اشكالى ندارد.
سؤال 897-دانشجويان دختر مجبور هستند كه در كلاس تشريح، به عورت ميّت مرد نگاه كنند، و گذراندن اين كلاسها الزامى است، حكم چنين نگاههايى چيست؟
جواب:تنها در صورت اجبار و اضطرار جايز است، همچنين اگر با ترك اين كار،
معلومات طبّى آنها ناقص شود، و براى مداواى بيماران مشكلى ايجاد شود، نگاه كردن جايز است.
سؤال 898-نگاه به جسد غير همجنس، مسلمان يا غير مسلمان، در مقام آموزش پزشكى براى معاينه، كالبد شكافى، تشريح، پيوند و قطع اعضا چه حكمى دارد؟
جواب:تنها در صورت ضرورت جايز است.
سؤال 899-نگاه كردن به عكسهاى عريان موجود در كتابهاى پزشكى، كه آموزش آن براى دانشجويان دختر ضرورى است، و در عين حال خوف وقوع در گناه مىرود، چه حكمى دارد؟
جواب:بدون قصد لذّت و ريبه اشكالى ندارد، و هرگاه چنين حالتى خود به خود حاصل شود، تنها در موارد ضرورت و به مقدار ضرورت نگاه كنند.
سؤال 900-افعال و مشاغلى وجود دارد كه مستلزم نظر و لمس بدن غير همجنس مىباشد، مثل دندان پزشكى، زايمان، جرّاحى و مانند آن، در اين گونه موارد تكليف چيست؟ آيا فرقى بين حال ضرورت و غير آن هست؟ ملاك ضرورت چيست؟
جواب:اين گونه امور فقط در صورت ضرورت جايز است، و معيار ضرورت تشخيص عرف عام و صالح است.
جلوگيرى از انعقاد نطفه
سؤال 901-جلوگيرى از انعقاد نطفه، شرعاً چه حكمى دارد؟
جواب:براى جلوگيرى از انعقاد نطفه هر وسيلهاى كه بىضرر، باشد و باعث نقص مرد يا زن نشود، (مثل اين كه مرد يا زن براى هميشه از قابليّت توليد مثل بيفتد) مجاز است؛ ولى اگر مستلزم نظر يا لمس حرام باشد جايز نيست، مگر در موقع ضرورت؛ مثل اين كه به تشخيص اهل خبره كنترل جمعيّت ضرورت داشته باشد.
سؤال 902-خانمى براى جلوگيرى از باردارى مىخواهد دستگاه بگذارد، و براى اين كار دكتر زن بايد به عورت او نگاه نموده، و آن را لمس كند. با توجّه به اين دو نكته غير مجاز، و اين كه جلوگيرى از باردارى معالجه نيست، آيا اين كار جايز است؟
جواب:اگر ضرورت فردى يا اجتماعى نباشد جايز نيست، و در صورت ضرورت (به تشخيص اطبّاى مورد وثوق) جايز است.
سؤال 903-آيا مرد مىتواند به زن دائمى خود بگويد: «نبايد بچّه دار شوى»؟
جواب:زن را نمىتوان مجبور كرد كه مثلا لولههاى خود را ببندد، حتّى نمىتوان او را مجبور كرد كه به وسيله قرص و مانند آن جلوگيرى كند؛ ولى مرد مىتواند با خوردن دارو، يا استفاده از آمپول، يا مانند آن، موقّتاً از انعقاد نطفه جلوگيرى كند.
سؤال 904-بستن لولههاى «تخمك بر» در زنان (توبكتومى)، كه اكثراً موجب عقيمى دائم مىگردد، چه حكمى دارد؟
جواب:اگر موجب عقيم شدن دائم است اشكال دارد.
سؤال 905-كلًّا بستن لولههاى رحم از نظر شرع مقدّس اسلام در بيماريهاى مختلف چه حكمى دارد؟
جواب:هرگاه قابل بازگشت نباشد جايز نيست، و در صورت قابل بازگشت بودن جايز است (مشروط بر اين كه موجب لمس و نظر حرام نشود؛ ولى در موارد ضرورى جايز است).
سؤال 906-آيا استفاده از «I U D»، كه اثر آن جلوگيرى از لانهگزينى نطفه بسته شده است، جواز شرعى دارد؟
جواب:هرگاه موجب لمس و نظر حرام نشود مانعى ندارد؛ مگر اين كه ضرورت فردى يا اجتماعى ايجاب كند.
سؤال 907-آيا زن مىتواند بدون اجازه شوهر اقدام به بستن لولههايش بنمايد؟
جواب:اگر ضرورتى نباشد جايز نيست.
سؤال 908-در مواردى كه حاصل حاملگى جنينهاى داراى نقص در خلقت، يا بيمارى ژنتيكى است، آيا زن مىتواند با بستن لولههاى خود از حاملگى بعدى جلوگيرى كند؟
جواب:هرگاه خوف ضرر و خطر قابل ملاحظهاى، هر چند نسبت به بچّه وجود داشته باشد، جايز است.
سؤال 909-در صورتى كه بستن لولههاى زن يا مرد اجازه داده شود، حقّ تقدّم با كدام
يك از آنها است؟
جواب:بعيد نيست در شرايط مساوى مرد مقدّم باشد.
سؤال 910-با توجّه به آنچه در منابع علمى پزشكى معتبر آمده، مادرانى كه بيش از پنج زايمان داشتهاند، و سنّ آنها بالاتر از 35 سال مىباشد، اگر حامله شوند در معرض خطرات جسمى قرار دارند، آيا چنين زنانى مجاز به بستن لولههاى خويش هستند؟
جواب:چنانچه خطر قطعى، يا به احتمال قابل ملاحظهاى باشد، جايز است.
سؤال 911-اگر دكترها به خانمى بگويند: «حاملگى برايت خطرهايى دارد». آيا زن مىتواند لولههاى رحم خود را ببندد، اگر چه مستلزم عقيم شدن دائم، يا نظر و لمس حرام باشد؟ آيا اين، از مصاديق اضطرار است؟
جواب:در صورتى كه از گفتار دكترها خوف خطر حاصل شود، مجاز هست.
سؤال 912-با توجّه به مادّه «14 بند ب» و مادّه «16 بند ه-» كنوانسيون «محو كلّيّه اشكال تبعيض عليه زنان» كه حقّ تصميمگيرى در مورد تعداد فرزندان، فواصل باردارى و تنظيم خانواده را براى زنان مطرح مىكند، آيا زن بدون رضايت همسرش مىتواند اقدام به بستن لوله رحم، استفاده از داروها و روشهاى ضد باردارى، و تنظيم فواصل باردارى كند؟
جواب:اين كار جايز نيست؛ مگر اين كه خطر قابل ملاحظهاى سلامت زن را تهديد كند.
سؤال 913-آيا مصرف قرصهاى ضد حاملگى، جهت پيشگيرى از باردارى، بلا مانع است؟
جواب:در صورتى كه ضرر قابل ملاحظهاى نداشته باشد، و همسر راضى باشد، مانعى ندارد.
سؤال 914-قرار دادن «نور پلانت» توسّط پزشك زن، كه فقط سطح خارجى بازو را مشاهده مىكند، چه حكمى دارد؟ آيا در صورت پوشيدن دستكش توسّط طبيب و پوشش كامل زن، به جز محلّ عمل (حدود چند سانتيمتر روى بازو)، پزشك مرد مىتواند اقدام به اين كار كند؟
جواب:در صورت ضرورت اشكال ندارد.
سؤال 915-در صورتى كه پزشكان متخصّص زنان و زايمان در مورد حاملگى به خانمى اعلان خطر كنند، (خطرات جانى، جسمى، و مشكلات احتمالى براى جنين)، آيا اين مطلب
براى تحقّق اضطرار كفايت مىكند؟
جواب:هرگاه پزشكان مزبور در كار خود حاذق و از نظر صداقت و تعهّد مورد تأييدند، تشخيص آنها در مورد انواع جلوگيرىهايى كه در بالا ذكر شد، كافى است.
سؤال 916-بستن لولههاى رحم باعث قطع دائم حاملگى در خانمها مىشود، و در شرايط ايدهآل شانس برگشت، با عمل جرّاحى مجدّد، حدوداً 50% است. اين عمل چه حكمى دارد؟
جواب:در غير حال ضرورت، اشكال دارد.
سؤال 917-زن و شوهرى، هر دو، جهت جلوگيرى از حاملگى اتّفاق نظر دارند، ولى در استفاده از روشها اختلاف نظر وجود دارد، نظر كدام يك مقدّم است؟ مثلا زن استفاده از قرصهاى ضدّ حاملگى، كه مطمئنتر است، را پيشنهاد مىكند. و مرد، كه معتقد به ضررهاى جانبى قرصهاى مذكور است، استفاده از كاندوم را بهتر مىداند، تكليف چيست؟
جواب:زن مجبور نيست روشى را كه مرد مىگويد بپذيرد.
سؤال 918-جهت بستن لولههاى رحم (TL)، هيچ الزامى بر مشاهده عورت خانمها به هنگام عمل، وجود ندارد، و عمل از طريق شكم صورت مىگيرد. آيا انجام عمل مذكور توسّط پزشك زن جايز است؟ (با توجّه به اين كه لمس و نظر در ناحيه شكم صورت مىگيرد).
جواب:از نظر لمس و نظر اشكالى ندارد.
سؤال 919-خانمى است كه به علّت ديگرى تحت عمل جرّاحى قرار گرفته، و شكم بيمار بازشده است. با توجّه به باز بودن شكم، بستن لولهها چه حكمى دارد؟ آيا باز مسأله لمس و نظر مطرح مىشود؟ در صورتى كه پزشك مرد مسئول جرّاحى مشكل اوّليّه بيمار باشد چطور؟
جواب:لمس و نظر بايد به مقدار ضرورت باشد، و بيش از آن مجاز نيست. علاوه بر آن كه احراز شرايط فوق و رضايت بيمار و همسرش نيز لازم است.
سؤال 920-در صورتى كه شكم زن بيمار توسّط دستيار زن بازشود، با توجّه به اين كه نظر به پوست ظاهر شكم صورت نمىگيرد، و بيشتر داخل شكم مشاهده مىگردد، آيا پزشك مرد مىتواند با دستكش، به عمل بستن لولهها بپردازد؟
جواب:تنها در موارد ضرورت جايز است.
سؤال 921-«I U D» براى جلوگيرى از حاملگى در زنان استفاده مىشود. اين وسيله بايستى از طريق مهبل در داخل رحم گذارده شود، و غالباً متخصّصين زن مبادرت به اين كار مىنمايند؛ ولى زنان كافى در تمام مراكز بهداشتى- درمانى و يا بيمارستانها، براى اين كار آموزش داده نشدهاند. آيا پزشك مرد مىتواند اين كار را انجام دهد؟ در صورتى كه اين كار توسّط پزشك زن صورت گيرد، آيا مشاهده آن توسّط دانشجويان پزشكى پسر، به منظور يادگيرى، اشكال دارد؟
جواب:اين كار جز در موارد ضرورت جايز نيست. و اگر ضرورتى باشد، مادام كه دسترسى به جنس موافق است، مراجعه به جنس مخالف جايز نيست.
سؤال 922-در صورت ضرورت كنترل باردارى در زن و شوهر خاصّى، و عدم موفقيّت آنها در رعايت مناسب ساير روشها، بستن لولهها چه حكمى دارد؟ آيا از موارد اضطرار است؟
جواب:در صورتى كه خطرى از ناحيه باردارى متوجّه مادر باشد مانعى ندارد.
سؤال 923-جهت بستن لولههاى رحمى (TL)، روش «لاپاراسكوپى» مىتواند مورد استفاده قرار گيرد (يعنى با برشهاى حدود نيم تا يكسانتيمترى از روى شكم اين عمل انجام مىشود) حكم اين روش ذاتاً چيست؟
جواب:چنانچه اين روش مانند ساير روشها سبب عقيم شدن باشد جايز نيست؛ مگر در موارد ضرورت.
سؤال 924-در سؤال فوق، با توجّه به پوشيده بودن بدن بيمار و فرستادن وسايل «لاپاراسكوپى» از منفذهاى نيم تا يكسانتيمترى به داخل شكم بيمار، و عدم لزوم لمس و نظر، و با توجّه به آماده كردن محيط عمل تا پوشش كامل، توسّط خانمها، آيا پزشك مرد مىتواند اقدام به اين عمل كند؟
جواب:اگر لمس و نظر لازم نيايد، از اين جهت مشكلى نيست.
سؤال 925-فتواى مشهور فقها كراهت عزل (جلوگيرى از ريختن نطفه در رحم همسر) مىباشد، با توجّه به اين مسأله، به دو پرسش زير پاسخ دهيد:
اوّلا: آيا اين فتوا شامل ساير راهها و طرق جلوگيرى از انعقاد نطفه، كه در زمان ما
مرسوم است، نيز مىشود؟
ثانياً: آيا در عصر و زمان ما، كه ضرورتهاى فردى و اجتماعى كنترل جمعيّت را اقتضاء مىكند، نيز كراهت وجود دارد؟
جواب:كراهت شامل تمام اسباب جلوگيرى مىشود، ولى ضرورتهاى فردى و جمعى كراهت را بر طرف مىسازد.
سؤال 926-در كل، با توجّه به سؤالات مطروحه، در صورتى كه حضر تعالى ارشاد و نظر خاصّى داريد، لطفاً جهت استفاده پزشكان بيان فرمائيد.
جواب:توصيه حقير اين است كه بايد در مسأله كنترل مواليد، مانند همه مسائل اجتماعى، از افراط و تفريط پرهيز كرد، و تنها مسائل كوتاه مدّت را در نظر نگيرند، و به واقعيّتها توجّه كنند؛ نه شعارها.
سقط جنين
سؤال 927-آيا سقط جنين صورت مجازى دارد؟
جواب:در صورتى كه يقين، يا خوف خطر، يا ضرر مهمّى براى مادر داشته باشد، در مراحل اوليّه جايز است.
سؤال 928-سقط جنين كافر و مسلمان چه حكمى دارد؟
جواب:واضح است كه ساقط كردن جنين مسلمان جايز نيست؛ حتى اگر فرزند نامشروع باشد. و در مورد بچّههاى كفّار نيز ساقط كردن مجاز نيست؛ حتّى اگر در مذهب آنها فرزند نامشروع باشد.
سؤال 929-آيا سقط جنين جايز است، و در صورت جواز ديه دارد؟
جواب:در صورتى كه از گفته متخصّصين يقين، يا خوف خطر، يا ضرر مهمّى حاصل شود اقدام به سقط جنين جايز است؛ (البتّه مادامىكه به صورت انسان كامل در نيامده باشد). و چون احتمال تعلّق ديه مىرود، احتياط آن است كه ورثه اين كودك ديه را ببخشند.
سؤال 930-آيا در موارد زير، قبل از ولوج روح[1]مىتوان سقط درمانى انجام داد:
الف) در بيماريهايى كه مىدانيم مسلّماً جنين پس از تولّد خواهد مرد.
ب) در بيماريهاى ژنتيكى.
ج) در ناهنجاريهاى نوزادان «مثل آنانسفالى».
جواب:سقط جنين در اين موارد اشكال دارد، به خصوص اين كه پيشبينىهاى فوق جنبه قطعى ندارد؛ ولى پس از ولوج روح جايز نيست.
سؤال 931-سقط جنين غير شيعه چگونه است؟
جواب:سقط جنين در هيچ مورد جايز نيست؛ مگر در موارد ضرورت.
سؤال 932-آيا سقط جنين پس از ولوج روح، اگر علم به تلف شدن مادر و جنين باشد، جايز است؟
جواب:در فرض مسأله كه اگر مادر به همان حال باقى بماند، هر دو مىميرند، مىتوان با سقط جنين، جان مادر را نجات داد.
سؤال 933-اگر مادرى براى سقط بچّهاش كارى انجام ندهد، لكن با مراعات نكردن موارد لازم، و تهيّه نكردن شرايط حفظ جنين، باعث سقط بچّه شود، آيا كار حرامى كرده است؟
جواب:اگر در حفظ جنين مطابق معمول كوتاهى كرده باشد مسئول است.
سؤال 934-زنى كه در ماه هفتم حاملگى به سر مىبرد، در اثر تصادف نياز به عمل جرّاحى فورى پيدا مىكند، كه لازمهاش بيهوش نمودن اوست؛ ولى در اثر بيهوشى بچّه مىميرد (يقين به فوت بچّه داريم) آيا لازم است مادر، جرّاحى و عمل شود؟
جواب:اگر جان مادر در خطر است و راه منحصر به عمل جرّاحى و بيهوشى باشد، مانعى ندارد.
سؤال 935-در فرض بالا، در صورتى كه احتمال فوت بچّه برود، آيا بازهم جايز است مادر عمل شود؟
جواب:با شرايط بالا، اين فرض به طريق اولى جايز است.
سؤال 936-دكترها به مادرى دارويى دادهاند كه بخورد تا بچّهاش سالم بماند و سقط
[1]. ولوج روح زمانى است كه بچّه در شكم مادر به حركت در مىآيد، كه معمولا در حدود چهارماهگى است.