نخود تجاوز نكند از تربت حضرت سيّد الشهداء7براى شفا، وخوردن گل داغستان وگل ارمنى براى معالجه اشكال ندارد.
34- 6- فرو بردن آب بينى وخلط سينه كه در دهان آمده، حرام نيست و نيز فرو بردن غذايى كه موقع خلال كردن، از لاى دندان بيرون مىآيد، اگر طبيعت انسان از آن متنفّر نباشد، اشكال ندارد.
34- 7- خوردن چيزى كه براى انسان ضرر دارد، حرام است.
34- 8- اگر با حيوان حلال گوشتى مانند گاو وگوسفند نزديكى كنند، بول و سرگين آنها نجس مىشود وآشاميدن شير آنها هم حرام است و بايد فورى حيوان را بكشند و بسوزانند و كسى كه با آن وطى كرده، پول آن را به صاحبش بدهد.
34- 9- آشاميدن شراب، حرام است و از بزرگترين گناهان است و كسى كه آن را حلال بداند كافر است
34- 10- نشستن سر سفرهاى كه در آن شراب مىخورند، اگر انسان يكى از آنان حساب شود حرام و چيز خوردن از آن سفره نيز حرام است.
استفتائات خوردن و آشاميدن
سئوال 1: حكم سوسيس و كالباسهايى كه از كشورهاى ديگر وارد مىكنند چيست؟
جواب: محل اشكال است مگر احراز شود كه از حيوان حلال گوشت و تذكيه شده است
سئوال 2: در بعضى شربتها كه مصرف پزشكى دارد الكل وجود
دارد آيا مىتوان آن را مصرف كرد؟
جواب: تا يقين پيدا نكند كه الكل آن مست كننده است مصرف آن اشكال ندارد
سئوال 3: خوردن از غذاى اهل كتاب چگونه است؟
جواب: در صورتيكه علم به تنجّس (نجس شدن) آن غذا داشته باشد استفاده از آن جايز نيست
سئوال 4: خوردن دنبلان حيوان چه حكمى دارد؟
جواب: حرام است
سئوال 5: نوشيدن ماء الشعير چه حكمى دارد؟
جواب: اگر جزو فقّاع يا آب جو مست كننده نباشد نوشيدن آنها جايز است.
سئوال 6: خوردن چه نوع پرندگانى جايز است؟
جواب: هر پرندهاى كه در هنگام پرواز بال زدن او بيشتر از بازكردن بالهايش بطور ثابت باشد و همچنين پرندگانى كه سنگدان و چينهدان و ناخن در پشت پا دارند، حلال گوشت هستند
نذر
35- 1- احكام نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بجا آورد، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا ترك نمايد.
35- 2- در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربى بخوانند، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود، براى خدا ده تومان به فقير مىدهم بايد وفا به نذر خود بنمايد.
35- 3- اگر فرزند با اجازه پدر نذر كند، بايد به آن نذر عمل نمايد، بلكه اگر بدون اجازه او نذر كند، بنابر احتياط عمل كردن به آن نذر واجب است مگر آن كه او را منع كرده باشد كه نذرش در اينصورت صحيح نيست.
35- 4- انسان كارى را مىتواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد، بنابراين كسى كه نمىتواند پياده به كربلا برود، اگر نذر كند كه پياده برود، نذر او صحيح نيست.
35- 5- اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد، يا كار واجب يا مستحبّى را ترك كند، نذر او صحيح نيست.
35- 6- اگر انسان با اختيار به نذر خود عمل نكند گناه كرده و بايد
كفاره بدهد و كفاره نذر همانند كفاره روزه است يعنى يا دو ماه روزه بگيرد و يا شصت فقير را سير كند يا يك بنده آزاد كند
35- 7- اگر نذر كند كه به زيارت يكى از امامان مثلا به زيارت حضرت اباعبدالله7مشرّف شود، چنانچه به زيارت امام ديگر برود كافى نيست و اگر به واسطه عذرى نتواند آن امام را زيارت كند چيزى بر او واجب نيست.
35- 8- نذر زن اگر همسرش او را منع كند صحيح نيست گرچه از مال خودش نذر كرده باشد ولى نذر زن مشروط به اذن شوهر نيست ولى اگر زن نذر كرد، مرد مىتواند آن نذر را به هم بزند ولى اگر زن اجازه گرفت نذر منعقد است و مرد حق ندارد كه در نذر دخالت نمايد.
35- 9- اگر نذر را به زمان معين مخصوص كرد بايد در همان زمان انجام دهد و اگر در غير آن زمان انجام دهد جايز نيست و همچنين اگر نذر را به مكان معينى اختصاص داد بايد در همان مكان معين اداكند.
35- 10- اگر مثلا ده روز روزه نذر كرده چنانچه نحوه انجام آن از پشت سر هم بودن يا جدا جدا بودن را مشخص كرده بايد به همان نحو عمل كند ولى اگر معين نكرده مخيّر است كه پشت سر هم انجام دهد يا جدا جدا.
35- 11- اگر روز معينى را نذر روزه كند و عملا آن روزه را افطار كند واجب است كه آن را قضا كند و كفاره هم بدهد.
35- 12- اگر نذر را براى يكى از اماكن مقدسه بنمايد بايد در همان اماكن هزينه شود مثل تعمير و يا وسائل مورد لزوم و امثال آن ولى اگر
براى يكى از ائمه اطهار:و امامزادگان نذر كرده، جايز است در راههاى خير مصرف شود به نيّت آنكه ثوابش به آن بزرگوارى كه براى او نذر كرده است، برسد.
35- 13- اگر كسى نذر كرد و به نذر خود عمل نكرد، واجب است كه كفاره بدهد و كفاره آن هم شصت روز روزه گرفتن است كه سى و يك روز آن پشت سر هم بايد باشد و يا آنكه شصت فقير را اطعام كند.