حلال نمىشود.
10- 23- اگر آب براى وضو وغسل كافى نباشد و به اندازهاى باشد كه بتواند غسل كند يا وضو بگيرد، بايد غسل كند وبدل از وضو تيمّم نمايد، و اگر فقط برايوضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد، بايد وضو بگيرد وعوض غسل تيمّم نمايد و اگر براى هيچيك از آنها آب ندارد، بايد دو تيمّم كند يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو.
10- 24- نمازهاى يوميّهاى كه زن در حال حيض نخوانده، قضا ندارد ولى روزههاى واجب را بايد قضا نمايد.
10- 25- هرگاه وقت نماز داخل شود وبداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود، بايد فوراً نماز بخواند.
10- 26- اگر زن حائض نماز را تأخير بيندازد و از اوّل وقت به اندازه خواندن يك نماز بگذرد وحائض شود، قضاى آن نماز بر او واجب است ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر، بايد ملاحظه حال خود را بكند مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در اوّل ظهر نماز نخواند، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز به دستورى كه گفته شد از اوّل ظهر بگذرد و حائض شود، وبراى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است.
10- 27- اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود، و به اندازه غسل ووضو ومقدّمات ديگر نماز مانند تهيّه كردن لباس يا آب كشيدن آن وخواندن يك ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد، بايد نماز را بخواند و اگر نخواند، بايد قضاى آن را بجا آورد.
10- 28- اگر زن حائض به اندازه غسل و وضو وقت ندارد، ولى مىتواند با تيمّم نماز را در وقت بخواند، آن نماز بر او واجب نيست، امّا اگر گذشته از تنگيوقت تكليفش تيمّم است، مثل آن كه آب برايش ضرر دارد، بايد تيمّم كند و آن نماز را بخواند.
10- 29- اگر زن حائض شك كند كه براى نماز وقت دارد يا نه، بايد نمازش را بخواند.
10- 30- اگر به خيال اين كه به اندازه تهيّه مقدّمات نماز وخواندن يك ركعت وقت ندارد، نماز نخواند و بعد بفهمد وقت داشته، بايد قضاى آن نماز را بجا آورد.
10- 31- مستحبّ است زن حائض در وقت نماز خود را از خون پاك نمايد وپنبه ودستمال را عوض كند ووضو بگيرد و اگر نمىتواند وضوبگيرد، تيمّم نمايد و در جاى نماز رو به قبله بنشيند ومشغول ذكر ودعا وصلوات شود.
10- 32- خواندن وهمراه داشتن قرآن ورساندن جايى از بدن به ما بين خطّ قرآن و نيز خضاب كردن به حنا ومانند آن، براى حائض مكروهاست.
اقسام زنهاى حائض
1. صاحب عادت وقتيه و عدديّه
10- 33- زنهايى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارند سه دستهاند:
اوّل زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببيند و در وقت معيّن هم پاك شود، مثلا دو ماه پشت سر هم از روز اوّل ماه
خون ببيند وروز هفتم پاك شود كه عادت حيض اين زن از اوّل ماه تا هفتم است.
دوم زنى كه ازخون پاك نمىشود ولى دو ماه پشت سر هم چند روز معيّن مثل اوّل ماه تا هشتم خونى كه مىبيند نشانههاى حيض را دارد، يعنى غليظ وسياه وگرم است و با فشار وسوزش بيرون مىآيد، وبقيه خونهاى او نشانههاى استحاضه را دارد كه عادت او از اوّل ماه تا هشتممىشود.
سوم زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببيند و بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد يك روز يا بيشتر پاك شود ودوباره خون ببيند وتمام روزهايىكه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشودودرهر دو ماه همه روزها كه خون ديده و در وسط پاك بوده روى هم يك اندازه باشد كه عادت او به اندازه تمام روزهايى است كه خون ديده و در وسط پاك بوده است ولازم نيست روزهايى كه در وسط پاك بوده در هر دو ماه به يك اندازه باشد، مثلا اگر در ماه اوّل از روز اوّل ماه تا سوم خون ببيند وسه روز پاك شود ودوباره سه روز خون ببيند و در ماه دوم بعد از آن كه سه روز خون ديد، سه روز يا كمتر يا بيشتر پاك شود ودوباره خون ببيند وروى هم از نه روز بيشتر نشود، همه حيض است وعادت اين زن نه روز مىشود.
10- 34- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر در وقت عادت يا دو سه روز جلوتر يا دو سه روز عقبتر خون ببيند، به طورى كه بگويند حيض را جلو ياعقب انداخته اگرچه آن خون، نشانههاى حيض را نداشته باشد، بايد به احكامى كه براى زن حائض گفته شد عمل كند، و
چنانچه بعد بفهمد حيض نبوده مثل اين كه پيش از سه روز پاك شود، بايد عبادتهايى را كه بجا نياورده قضا نمايد.
10- 35- زنى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارد اگر چند روز پيش از عادت وهمه روزهاى عادت وچند روز بعد از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است، و اگر از ده روز بيشتر شود، فقط خونى را كه در روزهاى عادت خود ديده، حيض است وخونى كه پيش از آن و بعد از آن ديده استحاضه مىباشد، و بايد عبادتهايى را كه در روزهاى پيش از عادت و بعد از عادت بجا نياورده قضا نمايد و اگر همه روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است، و اگر از ده روز بيشتر شود، فقط روزهاى عادت او حيض است وخونى كه جلوتر از آن ديده استحاضه مىباشد و چنانچه در آن روزها عبادت نكرده بايد قضا نمايد و اگر همه روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است و اگر بيشتر شود فقط روزهاى عادت حيض و باقى استحاضه است.
10- 36- زنى كه عادت وقتيّه وعدديه دارد اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است و اگر از ده روز بيشتر شود روزهايى كه در عادت، خون ديده با چند روز پيش از آن كه روى هم به مقدار عادت او شود حيض، وروزهاى اوّل را استحاضه قرار مىدهد، و اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است و اگر بيشتر شود، بايد روزهايى
كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آن كه روىهم به مقدار عادت او شود، حيض وبقيّه را استحاضه قرار دهد.
10- 37- زنى كه عادت دارد، اگر بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود ودوباره خون ببيند وفاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد وهمه روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد، مثل آن كه پنج روز خون ببيند وپنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند، چند صورت دارد:
1- آن كه تمام خونى كه دفعه اوّل ديده، يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد وخون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد، كه بايد همه خون اوّل را حيض، وخون دوم را استحاضه قراردهد.
2- آن كه خون اوّل در روزهاى عادت نباشد، وتمام خون يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد كه بايد همه خون دوم را حيض، وخون اوّل را استحاضه قرار دهد.
3- آن كه مقدارى از خون اوّل ودوم در روزهاى عادت باشد وخون اوّلى كه در روزهاى عادت بوده از سه روز كمتر نباشد و با پاكى وسط ومقدارى از خون دوم كه آنهم در روزهاى عادت بوده از ده روز بيشتر نباشد، كه در اين صورت همه آنها حيض است ومقدارى از خون اوّل كه پيش از روزهاى عادت بوده ومقدارى ازخون دوم كه بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است، مثلا اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده، در صورتى كه يك ماه از اوّل تا ششم خون ببيند ودو روز پاك شود و بعد تا پانزدهم خون ببيند، از سوم تا دهم حيض است و از اوّل تا
سوم احوط اين است كه جمع كند بين تروك حائض واعمال استحاضه چون كه از اوّل ديدن خون تا آخر عادت بيش از ده روز نيست و از دهم تا پانزدهم نيز عمل به احتياط مذكور نمايد.
4- آن كه مقدارى از خون اوّل ودوم در روزهاى عادت باشد ولى خون اوّلى كه در روزهاى عادت بوده، از سه روز كمتر باشد، كه بايد در تمام دو خون وپاكى وسط كارهائى را كه بر حائض حرام است وسابقاً گفته شد ترك كند و كارهاى استحاضه را بجا آورد، يعنى به دستورى كه براى زن مستحاضه گفته شد عمل نمايد و اين مسأله مانند مسأله سابق است يعنى اگر مجموع خون دو طرف و پاكى در بين كمتر از ده روز باشد احتياط كند به جمع بين كارهاى استحاضه وتروك حائض.
10- 38- زنى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارد، اگر در وقت عادت، خون نبيند و در غير آن وقت به شماره روزهاى حيضش خون ببيند، بايد همانرا حيض قرار دهد، چه پيش از وقت عادت ديده باشد چه بعد از آن و اگر فاقد صفات خون حيض باشد احتياط واجب آن است كه در سه روز اوّل جمع كند بين تروك حائض و اعمال استحاضه.
10- 39- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر در وقت عادت خود خون ببيند ولى شماره روزهاى آن كمتر يا بيشتر از روزهاى عادت او باشد و بعد از پاك شدن، دوباره به شماره روزهاى عادتى كه داشته خون ببيند، بايد خونى كه در روزهاى عادت ديده است حيض قرار دهد.
10- 40- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند، خونى كه در روزهاى عادت ديده اگرچه نشانههاى حيض
را نداشته باشد حيض است، وخونى كه بعد از روزهاى عادت ديده اگرچه نشانههاى حيض را داشته باشد، استحاضه است مثلا زنى كه عادت حيض او از اوّل ماه تا هفتم است، اگر از اوّل تا دوازدهم خون ببيند، هفت روز اوّل آن حيض وپنج روز بعد استحاضه مىباشد.
2. صاحب عادت وقتيه
10- 41- زنهايى كه عادت وقتيّه دارند سه دستهاند:
اوّل زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببيند و بعد از چند روز پاك شود ولى شماره روزهاى آن در هر دو ماه يك اندازه نباشد، مثلا دو ماه پشت سر هم روز اوّل ماه خون بيند ولى ماه اوّل روز هفتم وماه دوم روز هشتم ازخون پاك شود، كه اين زن بايد روز اوّل ماه را عادت حيض خود قرار دهد.
دوم زنى كه ازخون پاك نمىشود ولى دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون او نشانههاى حيض را دارد، يعنى غليظ وسياه وگرم است و با فشار وسوزش بيرون مىآيد وبقيه خونهاى او نشانه استحاضه را دارد وشماره روزهايى كه خون او نشانه حيض دارد، در هر دو ماه يك اندازه نيست مثلا در ماه اوّل از اوّل ماه تا هفتم و در ماه دوم از اوّل ماه تا هشتم خون او نشانههاى حيض وبقيّه نشانه استحاضه را داشته باشد، كه اين زن هم بايد روز اوّل ماه را روز اوّل عادت حيض خود قرار دهد.
سوم زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن سه روز يا بيشتر خون حيض ببيند و بعد پاك شود ودو مرتبه خون ببيند وتمام روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود ولى ماه دوم كمتر يا بيشتر از ماه اوّل باشد، مثلا در ماه اوّل هشت روز و
در ماه دوم نه روز باشد كه اين زن هم بايد روز اوّل ماه را روز عادت حيض خود قرار دهد.
10- 42- زنى كه عادت وقتيّه دارد، اگر در وقت عادت خود يا دو سه روز پيش از عادت يا دو سه روز بعد از عادت خون ببيند به طورى كه بگويند حيض را جلو يا عقب انداخته، اگرچه آن خون نشانههاى حيض را نداشته باشد، بايد به احكامى كه براى زنهاى حائض گفته شده رفتار نمايد و اگر بعد بفهمد حيض نبوده، مثل آن كه پيش از سه روز پاك شود، بايد عبادتهايى را كه بجا نياورده، قضا نمايد.
10- 43- زنى كه عادت وقتيّه دارد، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ونتواند حيض را به واسطه نشانههاى آن تشخيض دهد، بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، چه پدرى باشند چه مادرى، زنده باشند يا مرده، ولى در صورتىمى تواند عادت آنان راحيض خود قرار دهد كه شماره روزهاى حيض همه آنان يك اندازه باشد و اگر شماره روزهاى حيض آنان يك اندازه نباشد، مثلا عادت بعضى پنج روز وعادت بعضى ديگر هفت روز باشد نمىتواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد، مگر كسانى كه عادتشان با ديگران فرق دارد به قدرى كم باشند كه در مقابل آنان هيچ حساب شوند، كه در اين صورت بايد عادت بيشتر آنان را حيض خود قرار دهد.
10- 44- زنى كه عادت وقتيّه دارد وشماره عادت خويشان خود را حيض قرار مىدهد، بايد روزى را كه در هر ماه اوّل عادت او بوده، اوّل حيض خود قرار دهد، مثلا زنى كه هر ماه، روز اوّل ماه خون مىديده وگاهى روز هفتم وگاهى روز هشتم پاك مىشده، چنانچه يك ماه