نفاس
11- 1- از وقتى كه اوّلين جزء بچه از شكم مادر بيرون مىآيد، هر خونى كه زن مىبيند، اگر پيش از ده روز يا سر ده روز قطع شود خون نفاس است و زن را در حال نفاس، نفساء مىگويند.
11- 2- خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اوّلين جزء بچه مىبيند نفاس نيست.
11- 3- لازم نيست كه خلقت بچه تمام شده باشد بلكه اگر خون بستهاى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند يا چهار زن قابله بگويند كه اگر در رحم باقى مىماند انسان مىشد حتى اگر بوسيله كورتاژ بچه نرسيده خارج شود خونى را كه مىبيند نفاس است.
11- 4- ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمىشود.
11- 5- هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده اگر مىماند انسان مىشد يا نه، لازم نيست وارسى كند، وخونى كه از او خارج مىشود شرعاً خون نفاس نيست.
11- 6- هر چه بر حائض حرام يا مكروه يا مستحب است بر نفساء هم همان حكم جارى است.
11- 7- طلاق دادن زنى كه در حال نفاس است ونزديكى كردن با او حرام مىباشد و اگر شوهرش با او نزديكى كند، احتياط مستحبّ آن است كه به دستورى كه در احكام حيض گفته شد كفّاره بدهد.
11- 8- وقتى زن از خون نفاس پاك شد، بايد غسل كند وعبادتهاى خود را بجا آورد، و اگر دوباره خون ببيند، چنانچه روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بود، روى هم ده روز يا كمتر از ده روز باشد، تمام آن نفاس است و اگر روزهايى كه پاك بوده روزه گرفته باشد بايد قضا نمايد.
11- 9- اگر زن از خون نفاس پاك شود واحتمال دهد كه در باطن خون هست، بايد مقدارى پنبه داخل فرج نمايد وكمى صبر كند كه اگر پاك است، براى عبادتهاى خود غسل كند.
11- 10- اگر خون نفاس زن از ده روز بگذرد، چنانچه در حيض عادت دارد، به اندازه روزهاى عادت او نفاس و بقيّه استحاضه است، و اگر عادت ندارد، تا ده روز نفاس وبقيّه استحاضه مىباشد و احتياط مستحبّ آن است، كسى كه عادت دارد از روز بعد از عادت و كسى كه عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان، كارهاى استحاضه را بجا آورد وكارهائى را كه بر نفساء حرام است ترك كند.
11- 11- زنى كه عادت حيضش كمتر از ده روز است، اگر بيشتر از روزهاى عادتش خون نفاس ببيند، بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس قرار دهد و بعد از آن بنابر احتياط واجب بايد استظهار كند بترك عبادت تا وقتى كه ظن پيدا كند كه خون از ده روز مىگذرد، چنانچه در احكام حيض ذكر شد.
11- 12- اگر خون از ده روز بگذرد استحاضه است و بايد روزهاى بعد از عادت تا روز دهم را هم استحاضه قرار دهد و عبادتهايى را كه در آنروزها بجا نياورده قضا نمايد.
11- 13- زنى كه در حيض عادت دارد، اگر بعد از زاييدن تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند، به اندازه روزهاى عادت او نفاس است وده روز از خونى كه بعد از نفاس مىبيند اگرچه در روزهاى عادت ماهانهاش باشد استحاضه است، مثلا زنى كه عادت حيض او از بيستم هر ماه تا بيست وهفتم آن است، اگر روز دهم ماه زاييد وتا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتّى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست وهفتم است مىبيند استحاضه مىباشد و بعد از گذشتن ده روز اگر خونى را كه مىبيند در روزهاى عادتش باشد، حيض است چه نشانههاى حيض را داشته باشد يا نداشته باشد و همچنين است اگر در روزهاى عادتش نباشد ولى نشانههاى حيض را داشته باشد، امّا اگر خونى كه بعد از گذشتن ده روز از نفاس مىبيند، در روزهاى عادت حيض او نباشد ونشانههاى حيض را هم نداشته باشد، استحاضه است.
11- 14- زنى كه در حيض عادت ندارد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند، ده روز اوّل آن نفاس است وده روز دوم آن استحاضه است وخونى كه بعد از آن مىبيند، اگر نشانه حيض را داشته باشد حيض وگرنه آن هم استحاضه مىباشد.
غسل مس ميت
12- 1- اگر كسى بدن انسان مرده را كه سرد شده وغسلش ندادهاند مسّ كند يعنى جايى از بدن خود را به آن برساند بايد غسل مسّ ميّت نمايد، چه در خواب مسّ كند چه در بيدارى، با اختيار مسّ كند يا بىاختيار حتّى اگر ناخن واستخوان او به ناخن واستخوان ميّت برسد بايد غسل كند، ولى اگر حيوان مردهاى رامسّ كند غسل بر او واجبنيست.
12- 2- براى مسّ مردهاى كه تمام بدن او سرد نشده، غسل واجب نيست اگرچه جايى را كه سرد شده مسّ نمايد.
12- 3- اگر موى خود را به بدن ميّت برساند يا بدن خود را به موى ميّت ياموى خود را به موى ميّت برساند، غسل واجب نمىشود و هر سه مورد در صورتى است كه موى نازك چسبيده به بدن نباشد.
12- 4- براى مسّ بچه مرده، حتّى بچه سقط شدهاى كه چهار ماه او تمام شده غسل مسّ ميت واجب است، بلكه بنابر احتياط مستحبّ براى مسّ بچه سقط شدهاى كه از چهار ماه كمتر دارد بايد غسل كرد، و بنابر احتياط واجب اگر بچه چهار ماههاى مرده به دنيا بيايد، مادر او غسل مسّ ميّت كند، و اگر از چهار ماه كمتر هم داشته باشد، بنابر
احتياط مستحبّ بايد مادر او غسل نمايد.
12- 5- بچهاى كه بعد از مردن مادر به دنيا مىآيد، وقتى بالغ شد بنابر احتياط واجب غسل مسّ ميّت كند.
12- 6- اگر انسان، ميّتى را كه غسل او كاملا تمام شده مسّ نمايد، غسل بر او واجب نمىشود ولى اگر پيش از آن كه غسل سوم تمام شود جايى از بدن او را مسّ كند اگرچه غسل سوم آنجا تمام شده باشد بايد غسل مسّ ميّت نمايد.
12- 7- غسل مسّ ميّت را بايد مثل غسل جنابت انجام دهند ولى كسى كه غسل مسّ ميّت كرده، اگر بخواهد نماز بخواند بنابر احتياط واجب بايد وضو هم بگيرد.
12- 8- براى كسى كه بعد از مسّ ميّت غسل نكرده است، توقّف در مسجد وجماع وخواندن سورههايى كه سجده واجب دارد، مانعى ندارد ولى براى نماز ومانند آن بايد غسل كند و بنابر احتياط واجب وضو هم بگيرد.
غسلهاى مستحب
12- 9- غسلهاى مستحبّ در شرع مقدّس اسلام بسيار است و از آن جمله است:
1- غسل جمعه، ووقت آن از اذان صبح است تا ظهر و بهتر است نزديك ظهر بجا آورده شود و اگر تا ظهر انجام ندهد بهتر است كه بدون نيّت ادا وقضا تا غروب جمعه بجا آورد، و اگر در روز جمعه غسل نكند مستحبّ است از صبح شنبه تا غروب قضاى آن را بجا آورد و كسى كه
مىترسد در روز جمعه آب پيدا نكند، مىتواند روز پنجشنبه يا شب جمعه غسل را انجام دهد ومستحبّ است انسان در موقع غسل جمعه بگويد:
«اشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلّا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَأنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاجْعَلْنى مِنَ التَّوابينَ وَاجْعَلْنى مِنَ المُتَطَهّرين».
2- غسل شب اوّل ماه رمضان وتمام شبهاى طاق مثل شب سوم وپنجم وهفتم ولىاز شب بيست ويكم مستحبّ است همه شبها را غسل كند وبراى غسل شب اوّل وپانزدهم وهفدهم ونوزدهم وبيست ويكم وبيست وسوم وبيست وپنجم وبيست وهفتم وبيست ونهم بيشتر سفارش شده است، ووقت غسل شبهاى ماه رمضان تمام شب است و بهتر است مقارن غروب بجا آورده شود ولى از شب بيست ويكم تا آخر ماه بهتر است غسل را بين نماز مغرب وعشا بجا آورد و نيز مستحبّ است در شب بيست وسوم غير از غسل اوّل شب، يك غسل هم در آخر شب انجام دهد.
3- غسل روز عيد فطر وعيد قربان ووقت آن از اذان صبح است تا غروب و بهتر است آن را پيش از نماز عيد بجا آورد.
4- غسل شب عيد فطر ووقت آن از اوّل مغرب است تا اذان صبح و بهتر است در اوّل شب بجا آورده شود.
5- غسل روز هشتم ونهم ذيحجه و در روز نهم بهتر است آن را نزديك ظهر بجا آورد.
6- غسل روز اوّل وپانزدهم وبيست وهفتم وآخر ماه رجب.
7- غسل روز عيد غدير و بهتر است پيش از ظهر آن را انجام دهند.
8- غسل روز بيست وچهازم ذيحجه.
9- غسل روز نوروز وپانزدهم شعبان ونهم وهفدهم ربيع الاول وروز بيست وپنجم ذيقعده.
10- غسل دادن بچهاى كه تازه به دنيا آمده.
11- غسل زنى كه براى غير شوهرش بوى خوش استعمال كردهاست.
12- غسل كسى كه در حال مستى خوابيده.
13- غسل كسى كه جايى از بدنش را به بدن ميّتى كه غسل دادهاندرسانده.
14- غسل كسى كه در موقع گرفتن خورشيد وماه نماز آيات را عمداً نخوانده، در صورتى كه تمام ماه وخورشيد گرفته باشد.
15- غسل كسى كه براى تماشاى دار آويخته رفته و آن را ديده باشد ولى اگر اتّفاقاً از روى ناچارى نگاهش بيفتد يا مثلا براى شهادت دادن رفته باشد، غسل مستحبّ نيست.
12- 10- پيش از داخل شدن در حرم مكّه، شهر مكّه، مسجد الحرام، خانه كعبه، حرم مدينه، شهر مدينه مسجد پيغمبر وحرم امامان:مستحبّ است انسان غسل كند و اگر در يك روز چند مرتبه مشرّف شود، يك غسل كافى است و كسى كه مىخواهد در يك روز داخل حرم مكّه و مسجد الحرام و خانه كعبه شود، اگر به نيّت همه، يك غسل كند كافى است و نيز اگر در يك روز بخواهد داخل حرم مدينه وشهر مدينه و مسجد پيغمبر شود، يك غسل براى همه كفايت مىكند و براىزيارت پيغمبر و امامان از دور يا نزديك و براى حاجت
خواستن از خداوند عالم و همچنين براى توبه و نشاط به جهت عبادت و براى سفر رفتن خصوصاً سفر زيارت حضرت سيّد الشهداء7مستحبّ است انسان غسل كند و اگر يكى از غسلهاىمكانى وبعضى از غسلهاى فعلى كه گفته شد بجا آورد، و بعد كارى كند كه وضو را باطل مىنمايد مثلا بخوابد، غسل او باطل مىشود ومستحبّ است دوباره غسل را بجا آورد.
12- 11- بنابر احتياط واجب، انسان نمىتواند با غسلهاى مستحبّى، كارى كه مانند نماز، وضو لازم دارد را انجام دهد.
12- 12- اگر چند غسل بر كسى مستحبّ باشد و به نيّت همه يك غسل بجا آورد كافى است.