این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل 1: دعايى كه هر گاه مسافر در يكى از منزلها فرود آمد، مىخواند
در كتاب «مصباح الزّائر» و غير آن نقل شده است: هر گاه مسافر در منزلگاهى مأوى گزيد، بخواند:
اللّهمّأَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ.[1]
پروردگارا، مرا به خوشى و ميمنت فرود آور كه تو بهترين فرود آورندگانى.
سپس دو ركعت نماز بخواند. در هر ركعت يك حمد و هر يك از سورههاى كوتاه را كه مايل است، قرائت كند و بگويد:
اللّهمّ ارزقنا خير هذه البقعة و أعذنا من شرّها، اللّهمّ أطعمنا من جناها و أعذنا من وباها و حبّبنا إلى أهلها و حبّب صالحي أهلها إلينا.
پروردگارا، از نيكى اين مكان بهرهمندمان ساز و از گزندش
[1]اشاره به سورهى مؤمنون( 23)، آيهى 30:رَبِّ أَنْزِلْنِي ....
محفوظمان دار. پروردگارا، از ميوههايش به ما بخوران و از بيمارى وبايش مصونمان گردان. ما را نزد اهل اين منزل محبوب گردان و نيكوكاران اين جا را با ما دوست فرما.
نيز بگويد:
أشهد أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله و أنّ عليّا أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده أئمّة أتولّاهم و أبرأ من أعدائهم. اللّهمّ إنّي أسألك خير هذه البقعة و أعوذ بك من شرّها. اللّهمّ اجعل أوّل دخولنا هذا صلاحا و أوسطه فلاحا و آخره نجاحا.
گواهى مىدهم معبودى جز خداى يكتا و بىهمتا نيست و محمّد6بنده و فرستادهى اوست و على7امير المؤمنين و امامان از فرزندان وى پيشوا و رهبرند. ايشان را دوست دارم و از دشمنانشان بيزارم. پروردگارا، نيك بودن اين مكان را از تو مىخواهم و از زيانش به تو پناه مىبرم. خدايا، آغاز ورود ما را به اين جا نيك و ميانهاش را رستگارى و پايانش را كاميابى قرار ده.[1]
[1]مكارم الأخلاق: 260؛ مصباح الزّائر: 11؛ بحار 76: 261.
فصل 2: آن چه باعث پشت گرمى بيشتر با حصول شادمانى و دفع حوادث ناگوار مىگردد
اگر خواست، مىگويد:
السّلام على من بهذا المنزل من الرّوحانيّين، من الملائكة الحافظين و الجنّ المؤمنين. قد نزلنا في هذا المقام و اخترناكم لمقام إكرام الضّيفان و الجيران و نحن نتوجّه إليكم باللَّه جلّ جلاله المنعم علينا و عليكم أن تكونوا لنا على قدم الضّيافة و الحماية من كلّ آفة و مخافة.
سلام بر هر يك از موجودات غير مادّى كه در اين منزل مأوى دارند؛ فرشتگان نگهبان و جنهاى مؤمن. ما در اين منزل پياده شديم و شما را برگزيديم تا به رتبه و منزلت گرامى داشت ميهمان نايل شويد. ما به خواست خداوندى كه نعمت دهندهى ما و شماست، به شما روى آورديم. پس از ما پذيرايى كنيد و در برابر هر آسيب و ترسى، ما را كمك دهيد.
دعاهايى كه براى محفوظ ماندن از چيزهاى وحشت زا خدا به ما آموخته است
اگر خواستى افزون بر آن چه گفتيم و روايت كرديم بخوانى، بگو:
اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و اجعل هذا المنزل لنا من منازل المسعودين المحمودين المحفوظين الملحوظين
المسرورين المنصورين الظّافرين بسعادة الدّنيا و الدّين المحميّين من أذى الظّالمين و الباغين و المغتابين و الحاسدين؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.
پروردگارا، بر محمّد و خاندانش درود فرست و اين منزل را بر ايمان از جاهايى قرار ده كه در آن سعادتمند و موفّق و محفوظ و مورد نظر و خوش بخت و يارى شده باشيم و سعادت دنيا و دين را به دست آوريم و تحت پوششى باشيم كه از آزار بيدادگران و جنايتكاران و غيبتكنندگان و رشكجويان ايمن بمانيم؛ به رحمتت، اى مهربانترين مهربانان.
فصل 3: دعا براى از بين بردن بعضى از موانع و مشكلات
هر گاه در جايى كه براى استراحت فرود آمدى، از حيوانات موذى وحشت داشتى، در همان نقطهاى كه احتمال داشت از آن جا آسيبى به تو برسد، اين دعا را- كه از كتاب «أدعية السّر» است- بخوان:
يا ذارئ ما في الأرض كلّها لعلمك بما يكون ممّا ذرأت، لك السّلطان على كلّ من دونك. إنّي أعوذ بقدرتك على كلّ شيء من الضّرر في بدني من سبع أو هامّة أو عارض من سائر الدّوابّ. يا خالقها بفطرته ادرأها عنّي و احجزها و لا تسلّطها عليّ و عافني من شرّها و بأسها. يا اللَّه العليّ العظيم، احفظني بحفظك و اجنبني بسترك الواقي من مخاوفي؛ يا رحيم.
اى آفرينندهى هر آن چه در زمين است، چون همهى حركات آفريدگانت را زير نظر دارى و از آن آگاهى. بر تمامى آن چه غير توست حكومت دارى. از رسيدن زيان به بدنم به وسيلهى درندگان يا گزندگان يا پيش آمدن حادثهاى از بقيّهى جنبندگان به نيرويت كه سر آمد هر چيز است، پناهندهام. اى آفرينندهى آن به قدرت خود و پديد آورندهى آن به سرشتش، آن را از من دور گردان و نگذار به من برسد و آن را بر من مسلّط مگردان و از گزند و آسيبش ايمنم بدار. اى خداى بلند مرتبهى بزرگ، مرا به سرپرستى خودت فرود آور و در زير چتر حمايت خويش قرارم ده و عهدهدار امنيّت من باش و به نگهبانىات نگهدارىام كن و به پوشش نگهدارندهات از ترسگاههايى كه بيم دارم، ايمن ساز؛ اى مهربان.[1]
[1]أدعية السّرّ راوندى: 123؛ بحار 76: 261.
فصل 4: ذكرهايى كه اگر [مسافر] وقت خوابيدن در منزلها بگويد، خدا او را حفظ مىكند
اين حديث را از كتاب «محاسن» برقى مىآوريم. او به سند خود از امام صادق7نقل كرده است كه آن بزرگوار فرمود:
«دو برادر به خدمت پيامبر اكرم شرفياب شده گفتند: مىخواهيم براى تجارت به شام برويم. حرزى به ما ياد بدهيد كه بخوانيم. فرمود:
هر گاه براى استراحت در منزلى فرود آمديد و نماز عشا را خوانديد، هر كدام كه بعد از نماز در بستر قرار گرفتيد، ابتدا تسبيح حضرت فاطمه8و سپس آية الكرسى را بخوانيد كه حتما تا بامداد از هر چيز مصون خواهيد ماند.
در راه گروهى دزد آنان را تعقيب كردند. وقتى جهت استراحت شبانه بار انداختند، دزدان براى آگاهى از خواب و بيدار بودن آنان غلامى را فرستادند. غلام در حالى به آنان رسيد كه يكى از ايشان پهلو در بستر نهاده و آية الكرسى و تسبيح حضرت زهرا3را خوانده بود و (به خاطر همين كار) دو ديوار گرداگرد آنان ساخته شده بود. غلام آمد و پيرامونشان چرخيد؛ امّا به هر طرف كه مىچرخيد جز دو ديوار چيز ديگرى نمىديد. برگشت و به دزدان گفت: نه؛ به خدا سوگند، جز دو ديوار چيز ديگرى نديدم. به او گفتند: خدا ذليلت كند! يقينا دروغ مىگويى. اصلا تو كم دل و ترسويى. آن گاه خود برخاستند و نگاه كردند.
جز دو ديوار چيز ديگرى نديدند. گرد ديوارها گشتند و انسانى را نديدند و به جايگاه خود بازگشتند. هنگام صبح نزد آنان آمدند و پرسيدند:
ديشب كجا بوديد؟ گفتند: همين جا. گفتند: به خدا قسم، ما آمديم و در
اين جا جز دو ديوار چيز ديگرى نديديم. به ما بگوييد داستان چيست؟
گفتند: نزد رسول خدا رفتيم و از آن حضرت درخواست تعليم امرى كرديم. پيامبر اكرم6به ما آية الكرسى و تسبيح حضرت زهرا3را ياد داد. ما هم آن را گفتيم. دزدان گفتند: برويد. به خدا سوگند، ديگر هرگز به تعقيب شما نمىپردازيم و بعد اين سخن هرگز دزدى به شما دست نخواهد يافت.»[1]
[1]محاسن: 368؛ مكارم الأخلاق: 255.