نگاهى گذرا بر زندگى پربركت مرجع عظيم الشأن حضرت آيةاللّه العظمى مكارم شيرازى «دام ظله»
1. آغاز پربركت
حضرت آيةالله العظمى مكارم شيرازى در سال 1345 هجرى قمرى در شهر شيراز در ميان يك خانواده مذهبى كه به فضائل نفسانى و مكارم اخلاقى معروفند ديده به جهان گشود.
معظم له تحصيلات ابتدايى و دبيرستانى خود را در شيراز به پايان رسانيد. هوش و حافظه قوى و استعداد ممتاز، وى را در محيط مدرسه در رديف شاگردان بسيار ممتاز قرار داده بود.
2. حيات علمى
با اينكه هيچ يك از افراد خانواده معظمله در كسوت روحانيّت نبود، تنها عشق شديد به معارف اسلامى (طى حوادث جالبى) سرانجام ايشان را به اين رشته پرافتخار كشانيد.
معظمله در حدود 14 سالگى رسماً دروس دينى را در «مدرسه آقا باباخان شيراز» آغاز كرد و در مدّت اندكى نيازهاى خود را از علوم: صرف، نحو، منطق، معانى، بيان و بديع به پايان رسانيد.
سپس توجّه خود را به رشته فقه و اصول معطوف ساخت و به
خاطر نبوغ فوقالعادهاى كه داشت. مجموع دروس مقدّماتى و سطح متوسط و عالى را در مدّتى نزديك به چهار سال! به پايان رساند. در همين سالها گروهى از طلاب حوزه علميّه شيراز را نيز با تدريس خود بهرهمند مىساخت، و گاه در يك روز- علاوه بر درسهايى كه خود مىخواند- هشت جلسه تدريس داشت!
ايشان در 18 سالگى وارد حوزه علميّه قم شدند و قريب پنج سال از جلسات علمى و درس اساتيد بزرگ آن زمان مانند حضرت آيةالله العظمى بروجردى و آيات بزرگ ديگر رضوان الله عليهم بهره گرفتند.
3. هجرت در جوانى
معظمله براى آشنايى با نظرات و افكار اساتيد بزرگ يكى از حوزههاى عظيم شيعه در سال 1369 ه ق وارد حوزه علميّه نجف اشرف گرديدند و در آنجا در دروس اساتيد عالى مقام و بزرگى همچون آيات عظام آقاى حكيم و آقاى خوئى و آقاى سيّد عبدالهادى شيرازى و اساتيد برجسته ديگر- قدس الله اسرارهم- شركت جستند.
4. رسم ديرينه حوزه
معظم له در سن 24 سالگى به اخذ درجه اجتهاد مطلق از محضر دو نفر از آيات بزرگ نجف نائل شدند.
5. رجعتى پس از هجرت
معظمله در ماه شعبان سال 1330 هجرى شمسى به ايران بازگشت و در شهر مقدّس قم كه آن روز مشتاق رجال علمى بود مأوى گزيد و در جمعى كه بايد بعداً اثرى بس عظيم بوجود آورند وارد شد.
6. حوزهاى ديگر درسى ديگر
حضرت آيةالله العظمى مكارم شيرازى بعد از بازگشت به ايران به تدريس سطوح عالى و سپس خارج «اصول» و «فقه» پرداختند و قريب 50 سال است كه حوزه گرم درس خارج ايشان مورد استقبال طلاب و فضلاست؛ بسيارى از كتب مهم فقهى را تدريس كرده و به رشته تحرير درآوردهاند. در حال حاضر حوزه درس خارج ايشان يكى از پرجمعيّتترين دروس حوزههاى علميّه شيعه است و قريب به دو هزار نفر از طلاب و فضلاى عاليقدر از محضر ايشان استفاده مىكنند. ايشان از آغاز دوران جوانى به تأليف كتاب در رشتههاى مختلف عقايد و معارف اسلامى و مسأله ولايت و سپس تفسير و فقه و اصول پرداختند، و يكى از مؤلفان بزرگ جهان اسلام محسوب مىشوند.
7. حيات سياسى
معظمله در انقلاب اسلامى حضور فعال داشتند و به همين
دليل چند بار به زندان طاغوت افتادند و به سه شهر «چابهار»، «مهاباد» و «انارك» تبعيد شدند در تدوين قانون اساسى در خبرگان اوّل نيز نقش مؤثّرى داشتند.
8. خدمات ارزنده معظم له
در رژيم طاغوت احساس مىشد كه حوزه علميّه قم نيازمند يك نشريه عمومى است تا بتواند با نشريات گمراهكنندهاى كه بدبختانه تعداد آنها نيز كم نبود مبارزه نمايد.
معظمله با همكارى جمعى از دانشمندان براى انتشار نشريه ماهانه «مكتب اسلام» كه با كمك بزرگان حوزه علميّه قم تأسيس شده بود، همكارى نمود. اين نشريه در جهان شيعه بىسابقه بود و شايد از نظر وسعت انتشار- در ميان مجلّات علمى و دينى- در تمام جهان اسلام، جزء درجه اوّلها بود.
از ايشان بيش از يكصد جلد كتاب منتشر شده كه بعضى از آنها بيش از سىبار تجديد چاپ گرديده است.
مقدّمه
دستورهاى عملى اسلام، كه وظيفه انسانها را، نسبت به كارهايى كه بايد انجام دهند و يا از آن دورى جويند مشخّص مىكند، «احكام» نام دارد.
هر كارى كه انسان انجام مىدهد، در اسلام داراى حكم خاصّى است، احكامى كه تكليف ما را نسبت به كارها مشخّص مىكند پنج قسم است: واجب، حرام، مستحب، مكروه و مُباح.
واجب؛ كارى اس
3. مَنى
4. مُردار (حيوانى كه بطور طبيعى بميرد).
5. خون
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة