سؤال 329.اگر زنى زنا كند به شوهرش حرام مىشود؟
جواب:زن شوهردار اگر زنا دهد بر شوهر خود حرام نمىشود، ولى چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد بهتر است شوهر او را طلاق دهد، امّا مهرش را بايد بدهد و اگر مشهور به زنا شود احتياط واجب طلاق دادن اوست.
سؤال 330.اگر كسى با زن شوهردارى (نعوذ باللّه) زنا كند، آيا بايد به شوهر زن بگويد؟
جواب:هرگاه كسى با زن شوهردارى (نعوذ باللّه) زنا كند براى توبه كردن لازم نيست به آن مرد بگويد، بلكه بايد در پيشگاه خدا توبه حقيقى كند.
سؤال 331.اگر مرد يا زن طواف نساء (يكى از اعمال حجّ) را به جا نياورد، آيا همسرش بر او حرام مىشود؟
جواب:اگر مرد طواف نساء را كه يكى از اعمال حجّ است به جا نياورد، زن كه به واسطه احرام بستن بر او حرام شده بود حلال نمىشود، اين حكم درباره زن نيز ثابت است، ولى اگر بعداً طواف نساء را به جا آورند به يكديگر حلال مىشوند.
سؤال 332.در بين عربهاى خوزستان مرسوم است كه خانواده قاتل در عوض خونبها، به خانواده مقتول دختر مىدهند. چنين رسمى از نظر شرعى چه حكمى دارد؟
جواب:در صورتى كه ارباب دم بجاى گرفتن ديه به اين كار رضايت بدهند، و دختر و وليّ دختر راضى به اين امر باشند اشكالى ندارد.
سؤال 333.مردى با زنى ازدواج موقت مىكند پس از دخول زن اظهار مىكند كه در عده ازدواج موقت شخص ديگرى بوده است كه پس از آن ارتباط آنان قطع مىگردد. حال پسر آن مرد مىتواند اين زن را صيغه كند؟
جواب:بهتر است اجتناب كند.
سؤال 334.با توجّه به اين كه در مبحث لعان، پس از انجام تشريفات ملاعنه، رابطه نسبى بين پدر و ارحام پدرى با فرزند قطع مىشود، آيا ازدواج فرزند با عمّه سابق خود كه با لعان رابطه نسبىاش با اين فرزند قطع شده صحيح است؟
جواب:ظاهراً اشكالى ندارد؛ هرچند احتياط ترك آن است.
سؤال 335.اخيراً از چند تن از علما پرسيدهاند كه آيا ازدواج پدر، با مادر زن فرزند خويش شرعاً جايز است؟ ايشان گويا فرمودهاند: جايز نيست، نظر حضرتعالى چيست؟
جواب:جايز است و كسى قائل به حرمت نيست.
سؤال 336.چنانچه شخصى با خنثاى مشكل عمل شنيع از قُبل يا دُبر انجام دهد، يا خنثاى مشكل با شخصى اين كار را بكند، وضعيت حرمت نزديكان آنها بر ديگرى چگونه خواهد بود؟
جواب:در مواردى كه حرمت مشكوك شود؛ بنابر حلّيت مىگذارند.
سؤال 337.هرگاه كسى دخترى را براى پسر خود عقد كند، خودش مىتواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد؟
جواب:ازدواج با مادر آن دختر مانعى ندارد.
سؤال 338.اگر كسى اوّل با مادر آن دختر ازدواج كرده مىتواند آن دختر را براى پسر خود بگيرد.
جواب:اوّل خودش با مادر آن دختر ازدواج كرده مىتواند آن دختر را براى پسر خود بگيرد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
بخش چهارم:
دستور خواندن صيغه عقد
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
1
كليات مربوط به صيغه عقد
سؤال 339.عقد ازدواج چيست؟
جواب:عقدى كه به واسط آن زن و مرد به هم حلال مىشوند و آن بر دو قسم است: ازدواج دائم كه هميشگى است و زنى را كه به اين عقد در مىآيد «دائمه» گويند و ازدواج موقّت كه براى مدّت معينى عقد زناشويى مىبندند، خواه اين مدّت كوتاه باشد يا طولانى و آن را «متعه «و «صيغه» نيز مىنامند.
سؤال 340.آيا وكالت مرد يا زن از طرف ديگرى براى خواندن عقد صحيح است؟
جواب:وكالت مرد از طرف زن، يا زن از طرف مرد، براى خواندن صيغه مانعى ندارد.
سؤال 341.آيا زوجين بايد يقين داشته باشند كه وكيل عقد را خوانده است؟
جواب:هرگاه زن و مردى به كسى وكالت دادهاند صيغه عقد آنها را بخواند تا يقين نكنند كه وكيل صيغه را خوانده بر يكديگر حلال نمىشوند، ولى اگر وكيل مورد اعتماد باشد و بگويد خواندهام كافىاست.
سؤال 342.اگر زن به كسى وكالت دهد براى مدتى او را به عقد مردى در آورد ولى ابتداى آن را معيّن نكند، شروع عقد چه زمان مىشود؟
جواب:هرگاه زن، كسى را وكيل كند كه او را مثلًا براى ده روز يا دو ماه به عقد
مردى درآورد و ابتداى آن را معين نكند بايد آغاز آن را از روز و ساعتى كه عقد مىكند قرار دهد.
سؤال 343.آيا براى خواندن عقد، يك نفر مىتواند از طرف زوجين وكيل شود؟
جواب:احتياط مستحب آن است كه يك نفر از سوى دو همسر صيغه عقد را نخواند، يعنى دو طرف عقد دو نفر باشند و نيز احتياط مستحب اين است كه انسان نمىتواند از طرف زن وكيل شود تا او را براى خود بطور دائم و يا موقّت عقد كند.
سؤال 344.اگر عاقد سنّى باشد و عروس و داماد هر دو شيعه، آيا جنين عقدى صحيح است؟
جواب:اشكالى ندارد و عقد صحيح است.
2
صيغه عقد دائم
سؤال 345.براى خواندن صيغه عقد دائم چه عباراتى بايد گفته شود؟
جواب:براى خواندن صيغه عقد دائم كافى است كه زن بگويد:
«زَوَّجْتُكَ نَفْسِى عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُوم»
(يعنى خود را به همسرى تو درآوردم به مهرى كه معين شده) و مرد هم بعد از آن بگويد:
«قَبِلْتُ التَّزْويجَ»
(يعنى قبول كردم اين ازدواج را) و اگر ديگرى را براى اين كار وكيل كنند كافى است كه وكيل زن بگويد:
«زَوَّجْتُ مُوَكلَتى مُوَكلَكَ عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ»
(موكله خودم را به همسرى موّكل تو با مهر معلوم درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد:
«قَبِلْتُ لِمُوَكلى هَكذا»
(من نيز همينگونه از طرف موكل خودم قبول كردم).