2
صيغه عقد دائم
سؤال 345.براى خواندن صيغه عقد دائم چه عباراتى بايد گفته شود؟
جواب:براى خواندن صيغه عقد دائم كافى است كه زن بگويد:
«زَوَّجْتُكَ نَفْسِى عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُوم»
(يعنى خود را به همسرى تو درآوردم به مهرى كه معين شده) و مرد هم بعد از آن بگويد:
«قَبِلْتُ التَّزْويجَ»
(يعنى قبول كردم اين ازدواج را) و اگر ديگرى را براى اين كار وكيل كنند كافى است كه وكيل زن بگويد:
«زَوَّجْتُ مُوَكلَتى مُوَكلَكَ عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ»
(موكله خودم را به همسرى موّكل تو با مهر معلوم درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد:
«قَبِلْتُ لِمُوَكلى هَكذا»
(من نيز همينگونه از طرف موكل خودم قبول كردم).
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
3
صيغه عقد موقّت
سؤال 346.براى خواندن صيغه عقد موقّت چه عباراتى بايد گفته شود؟
جواب:براى خواندن صيغه عقد موقّت كافى است بعد از آنكه مدّت و مهر معين شد، زن بگويد:
«زَوَّجْتُكَ نَفْسِى فِى الْمُدَّه الْمَعْلُومَه عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ»
(من خودم را به همسرى تو در مدّت معين با مهر معين درآوردم) مرد نيز بگويد:
«قَبِلْتُ»
(قبول كردم) يا اينكه وكيل زن بگويد:
«مَتَّعْتُ مُوَكلَتِى مُوَكلَكَ فِى الْمُدَّه الْمَعْلُومَه عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ»
(موكله خودم را به ازدواج موكل تو در مدّت معين با مهر معين درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد:
«قَبِلْتُ لِمُوَكلِى هَكذا»
(قبول كردم براى موكل خودم همين طور).
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
4
عقد معاطاتى
سؤال 347.آيا در ازدواج رضايت طرفين به تنهايى كافى است، يا اينكه بايد صيغه عقد خوانده شود؟
جواب:در عقد ازدواج خواه دائم باشد يا موقّت، خواندن صيغه لازم است و رضايت طرفين به تنهايى كافى نيست و صيغه عقد را طرفين يا وكيل آنها مىتوانند بخوانند.
سؤال 348.حكم ازدواج معاطاتى چيست و چه شرايطى دارد؟ اگر يكى از مقلّدين شما در اين مسأله (به فرض عدم صحّت ازدواج معاطاتى به نظر شما) به مرجع ديگرى رجوع نمايد حكم چيست؟ اگر فردى به علّت عدم آشنايى به حكم (در صورت عدم صحّت ازدواج معاطاتى) با فردى به اين طريق ازدواج كند و بعد حكم را بفهمد وظيفهاش چيست؟
جواب:چيزى به نام ازدواج معاطاتى نداريم، چنين ازدواجى باطل است.
سؤال 349.دختر و پسرى به هم علاقمند بودند، ولى خانواده دختر با ازدواج آنان مخالف بود. آن دو براى اين كه خانواده دختر را مجبور كنند تا با ازدواج آنان موافقت كنند، به طور نامشروع مجامعت كرده، و دختر حامله شده، و طفلى به دنيا آورده است اكنون اظهار مىدارند كه چون روستايى بوده، نمىدانسته، و يا نمىتوانستهاند صيغه ازدواج را جارى كنند، و به رضايت طرفينى اكتفا كرده، و آن
را كافى دانستهاند:
الف) آيا توافق طرفين به عنوان صيغه عقد قابل قبول است؟
جواب:توافق طرفين كافى نيست.
ب) همين كه طرفين ادّعاى اجراى صيغه عقد نمايند براى ايجاد شبهه كافى است، يا بايد صحّت آن بررسى و اثبات شود؟
جواب:چنانچه احتمال دهيم ادّعاى آنها راست باشد، بايد حمل بر صحّت كرد.
ج) آيا در مسأله فوق حدوث شبهه، فقط موجب برائت از حدّ است، يا تعزير را نيز منتفى مىسازد؟
جواب:در فرض بالا حدّ و تعزير هر دو ساقط مىشود.
د) بر فرض احصان مرد، حكم چيست؟
جواب:احصان مرد تفاوتى ايجاد نمىكند.
ه) آيا ازدواج آن دو با يكديگر بلامانع است؟
جواب:آنها مىتوانند با هم ازدواج كنند.
و) آيا در فرض بكارت و عدم آن، حكم متفاوت است؟
جواب:تفاوتى نمىكند.
بخش پنجم:
شرايط مجازو غير مجاز عقد ازدواج
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة