اگر باز ميكردند راه نجات وجود داشت ; بعضي از قضات آن را جزو قتل عمد دانسته اند و بعضي ترديد دارند. لطفا حكم آن را بيان فرماييد، و نيز حكم اطبايي كه به گواهي پزشك قانوني در اين مورد كوتاهي كرده اند را بيان فرماييد.جواب :در فرض سؤال، مرگ مستند به ضارب است ; گرچه امكان داشته از آن جلوگيري و معالجه شود; و اگر آلت قتاله باشد براي ضارب قتل عمد محسوب است ; و پزشك مقصر بايد تعزير شود، پس در فرض سؤال مرگ به پزشك مستند نيست .
هزينه درمان
(61) سؤال :در اثر تصادف يا نزاع، ضربه به كليه هاي شخصي وارد و كليه ها از بين رفته، يا اينكه دائما يا اغلب اوقات بايد تحت معالجه و مراقبت پزشك باشد; لطفا بفرماييد معالجه به عهده ضارب است يا مضروب ؟ در صورتي كه به عهده مضروب باشد ممكن است ديه كفايت معالجه را نكند، جريان را چگونه بايد اصلاح نمود؟ و به طور كلي تكليف قاضي در اين موارد براي صدور حكم چيست ؟جواب :بنابر احتياط واجب هزينه معالجه هرچند بيشتر از ديه باشد بر عهده ضارب است .
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل پنجم : اجرت پزشكي
حق طبابت
(62)دريافت حق طبابت قبل از طبابت يا بهبودي بيمار - چنانكه مرسوم است - در صورتي كه مورد رضايت بيمار باشد اشكال ندارد.(63)اگر پزشك و بيمار بر سر مبلغي به عنوان اجرت يا حق ويزيت توافق كرده باشند، بيمار بايد مقدار توافق شده را بپردازد، مگر اينكه مغبون شده باشد; ولي اگر توافق نشده باشد بايد اجرة المثل يعني اجرت متعارف را بپردازد.(64) سؤال :اگر پزشك سعي خود را در مداواي بيمار انجام دهد ولي بيمار بهبودي نيابد، آيا نسبت به هزينه درماني كه قبلا بيمار پرداخت كرده مديون است ؟جواب :اگر پزشك با بيمار قرار گذاشته و وعده مداوا و بهبودي داده باشد، در صورت عدم حصول بهبودي بايد هرچه گرفته برگرداند; ولي اگر بنابر اين بوده كه معاينه كند و طبق تشخيص نسخه بنويسد، و حق ويزيت را در مقابل معاينه و نوشتن نسخه گرفته باشد، مديون نيست ; و ظاهرا در بين پزشكان فرض دوم بيشتر متعارف است .(65) سؤال :با توجه به اينكه حق طبابت همانند حق وكالت و مواردي از اين قبيل - برخلاف اجناس ديگر كه داراي قيمت خاص هستند - از لحاظ مادي غيرقابل تعيين ميباشد، به نظر حضرتعالي بهترين راه تعيين ميزان حق طبابت چيست ؟ آيا مقداري كه دولت تعيين ميكند در هر شرايطي قابل دريافت است و پزشكان مديون نخواهند بود؟جواب :اگر پزشك بتواند تعيين حق طبابت را در اختيار بيمار قرار دهد بسيار خوب است ; و اگر نتواند يا نخواهد، در صورتي كه بخواهد قبل از اقدام به معالجه آن را تعيين كند بايد مقدار كار و كيفيت عمل را در نظر بگيرد و از اجحاف بپرهيزد و بجا
است درباره مستمندان و تهي دستان ارفاق داشته باشد; و اگر قبلا تعيين نكرده باشد حق دريافت بيش از متعارف را ندارد; و بعيد نيست هرمبلغي كه دولت تعيين كرده باشد متعارف محسوب شود، و در اين فرض نيز بجا است ملاحظه تهي دستان را داشته باشد و اگر به طور رايگان معالجه نكند لااقل درباره آنها تخفيف قائل شود; و متوجه باشد كه روزي دهنده، خداست و قداست و معنويت امر پزشكي فوق امور مادي ميباشد.
دريافت پول اضافي
(66) سؤال :دريافت رشوه از بيمار توسط پزشك براي مقدم كردن يك بيمار بر ديگران چه حكمي دارد؟جواب :اگر ويزيت را با نمره مخصوص و وقت تقريبا معين گرفته باشند، تخلف از آن تضييع حق ديگران است و جايز نيست .(67) سؤال :دريافت پول از بيمار توسط دستيار پزشك براي مقدم كردن يك بيمار بر ديگران چه حكمي دارد؟جواب :حكم آن مانند دريافت پول توسط پزشك است كه در سؤال قبل بيان شد.
وجوب طبابت
(68)اگر جان بيمار در معرض خطر باشد و به علت فقر يا هر علت ديگر نتواند داروي خود را تأمين نمايد، بر پزشك و همه مسلمانان واجب كفايي است كه نسبت به تهيه دارو و تأمين هزينه درمان براي او اقدام نمايند.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة