تبريزى (قدس سرّه): بنابر احتياط واجب شخص مذكور حكم ذوالعطاش را دارد.
سؤال (120) در صورتى كه روزه براى شخص ضررى ندارد، ولى مجبور است كه در بين روز قرص بخورد. آيا امساك در بقيهى روز بر او واجب است؟
خوئى (قدس سرّه): در صورتى كه در خوردن قرص مجبور و مضطر باشد، امساك روز بر او لازم نمىباشد، والله العالم.
مقصد سوم: مسايل قضاى روزه
(مسئله) كسى كه به خاطر مريضى نتوانسته، بعضى از ايام ماه رمضان را روزه بگيرد، و قبل از آنكه از مريضى بهبود يابد، از دنيا رفته است، در اين صورت قضاى روزهى آن ايام بر او واجب نمىشود و همچنين اگر به خاطر عذر حيض و يا نفاس نتواند روزه بگيرد و در همان ايام عادت از دنيا برود و يا آنكه بعد از اتمام ايام عادت بدون آنكه وقتى براى قضاى روزه پيدا كند، از دنيا برود، قضاى روزه بر آن زن واجب نمىشود.
(مسئله) در صورتى كه تمام ماه رمضان و يا بعضى از آن را به خاطر بيمارى نتواند روزه بگيرد، و اين بيمارى تا رمضان سال آينده استمرار پيدا نمايد، قضاى آن بر شخص مريض واجب نمىباشد، ولى بايد به جاى
هر روز يك مدسؤال (750 گرم) غذا و طعام به شخص فقير صدقه بدهد، و اگر اين شخص روزهها را قضا نمايد، كفايت از تصدّق نكرده و وظيفهى صدقه دادن از او ساقط نمىشود.
ولى در صورتى كه به جهت عذر ديگرى غير از بيمارى موفق به گرفتن روزه نشده و آن عذر تا رمضان ديگر ادامه داشته باشد، بايد شخص صاحب عذر روزههاى رمضانى را كه روزهاش را نگرفته، قضا نموده و بنابر احتياط واجب براى هر روز، يك مد طعام به فقير صدقه دهد.
و همچنين اگر به سبب مريضى نتوانسته روزهى رمضان را بگيرد، ولى تا رمضان بعدى به خاطر مسافرت پى در پى نتوانسته قضاى آن را به جا آورد، بايد روزهها را قضا كرده و براى هر روز، يك مد طعام صدقه دهد.
(مسئله) در صورتى كه تمام ماه رمضان و يا بعضى از آن را به جهت عذر و يا عمداً روزه نگرفته باشد و قضاى آن را هم با آنكه توان آن را داشته، به خاطر سهل انگارى و تنبلى نگرفته و تا رمضان بعد تأخير انداخته باشد، بايد قضاى روزهى ايامى را كه خورده، بجا آورده و براى هر روز يك مد طعام صدقه بدهد و در صورتى كه قصد قضا كردن روزهها را داشته، ولى قبل از رسيدن رمضان بعدى مبتلا به عذرى گرديده و نتوانسته آنها را قضا نمايد، بايد قضاى آن روزهها را بجا آورده و بنابر احتياط واجب، هر روز يك مد طعام صدقه بدهد و در اين مسئله كه
روزهى رمضان را عمداً خورده، بايد علاوه بر قضا و فديه، كفارهى خوردن عمدى روزه را هم بدهد.
(مسئله) در صورتى كه مريضى شخص تا چند رمضان استمرار پيدا نمايد، بايد براى هر رمضانى كه روزهى آن را نگرفته، فديهى جداگانه پرداخت نمايد، به اين معنى كه اگر سه رمضان پى در پى روزه را خورده و نتوانسته قضاى آنها را بگيرد يك فديه براى رمضان اول و يكى براى دوم و يكى ديگر براى رمضان سوم پرداخت كند، ولى اگر يك رمضان را روزه نگرفته، تنها يك فديه واجب است.
مقصد چهارم: مسايل متفرقهى روزه
سؤال (121) شخصى كه مىداند اگر داروى خاصى را در شب استفاده نكند، در طول روز مبتلا به سر درد شديدى مىشود كه نمىتواند با آن روزه را ادامه دهد، آيا خوردن و يا استعمال آن دارو در شب واجب است؟
(بسمه تعالى): واجب است كه اين دارو را هنگام سحر اگر ضررى براى او ندارد، بخورد، والله العالم.
سؤال (122) آيا مىتوان از دارويى كه انسان را در مقابل گرسنگى در روز كمك مىكند و او را از ضعف و ناتوانى نجات مىدهد، در شبهاى ماه رمضان استفاده نمود؟
خوئى (قدس سرّه): اگر اين دارو را قبل از فجر بخورد، مانعى ندارد.
سؤال (123) در صورتى كه شوهر به خاطر مريضى و يا مسافرت توان روزه گرفتن را ندارد، مىتواند با همسرش در حالى كه او خواب است، نزديكى نمايد و اگر زن در هنگام نزديكى از خواب بلند شود، بايد شوهر عمل جماع و نزديكى را ترك نمايد، آيا مرد در حال روزه مىتواند با دست خود و ماليدن آن به آلت تناسلى منى خود را انزال نمايد؟
خوئى (قدس سرّه): در صورت خواب بودن همسر اين عمل مانعى ندارد و در صورتى كه در اثناء عمل از خواب بيدار شود، مرد بايد خود را از او جدا نمايد. اما استمناء به شكلى كه در سؤال ذكر شده، مطلقاً حرام است و در روز ماه رمضان اين عمل در حكم افطار به حرام مىباشد، والله العالم.
سؤال (124) خلبانى كه روزه، او را از عملش بازداشته و موجب ناتوانى و ضعف در قوهى بينايى او مىشود و اين مشكل در حال كار و هدايت هواپيما خطرات جدى دارد، آيا مىتواند روزه را افطار نمايد؟
(بسمه تعالى): در صورتى كه ترك شغل در ماه رمضان براى اين شخص موجب حَرَج و سختى باشد، مىتواند روزه را افطار كرده و بايد بعداً قضا نمايد، والله العالم.
قسمت اول: عبادات
احكام حج
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل اول: بعضى از محرمات احرام
1- پوشيدن لباس دوخته شده براى مردان
سؤال (125) آيا استفاده از پوششى كه از ورود هواى آلوده به بينى جلوگيرى مىكند، در صورتى كه دوخته شده باشد، جايز است؟
(بسمه تعالى): استفاده از آن براى مردان اشكال ندارد، اما در استفاده از آن براى زنها اشكال است، مگر در حال ضرورت، والله العالم.
2- روغن مالى كردن بدن
سؤال (126) آيا روغن مالى كردن بدن قبل از احرام با روغنى كه اثر آن تا بعد از احرام باقى مىماند، جايز است؟
(بسمه تعالى): اشكالى ندارد، والله العالم.
سؤال (127) استفاده از دارويى كه براى رفع حساسيت پوستى قبل از احرام مصرف مىشود و موجب چرب شدن پوست شده و اثر آن تا بعد از احرام مىماند و يا اينكه دارويى را شخص محرم جهت بيمارى مصرف مىكند كه باعث روغن مالى بدن شده و اثرش تا بعد از احرام مىماند.