نمىباشد، بلكه به جاى غسل علاوه بر آنچه كه انجام دادهاند، بايد ميت را تيمم بدهند.
سؤال (48) در صورتى كه در بدن ميت زخم و جبيرهاى است كه به شدت به پوست چسبيده، به شكلى كه برداشتن آن مستلزم كنده شدن مقدارى از گوشت بدن ميت مىباشد. تكليف غسل را در فرض مذكور بيان فرماييد؟
خوئى (قدس سرّه): در فرض مذكور وظيفه آن است كه ميت را به جاى غسلهايش، تيمم بدهند.
* فصل دوم: كفن ميت
سؤال (49) در كشورهاى غربى هنگامى كه شخصى مىميرد. گاهى اوقات جنازهى او را به بيمارستان برده و بدن او و حتى در برخى موارد سر او تشريح مىشود. در هنگام غسل جلوگيرى از خونريزى بدن بسيار دشوار مىشود، آيا جايز است براى جلوگيرى از خونريزى و نجس شدن كفن ميت بعد از غسل تمام بدن ميت را با پلاستيكى بپوشاند، سپس از روى همان پلاستيك بدن را كفن نمايند؟
خوئى (قدس سرّه): بايد از نجس شدن كفن، هرچند به طريقى كه در سؤال گفته شده يا به طريق ديگر، جلوگيرى شود.
* فصل سوم: غسل مس ميت
سؤال (50) آيا مس نمودن استخوانهاى خالى مرده، در هنگام فراگيرى مسايل پزشكى در دانشگاه، موجب غسل مس ميت مىشود و در صورتى كه استخوانها با مادهاى به نام ورنيش پوشيده شده و استخوانها از كشورهاى اسلامى است و صاحب آنها معلوم نمىباشد و معلوم نيست كه صاحب آنها زن بوده يا مرد، مسلمان بوده يا غير مسلمان، حكم چيست؟ لازم به تذكر است كه من مقلد مرحوم آية الله خوئى مىباشم.
(بسمه تعالى): مس استخوان بدون گوشت، هرچند دارويى به آن ماليده نشده باشد، موجب غسل نمىباشد، والله العالم.
سؤال (51) بعضى از دانشجويان در دانشگاه جمجمهى مردهاى را جهت يادگيرى مسايل پزشكى به آنجا آورده و من مجبور به مس آن شدم. با توجه به اينكه اين جمجمه آغشته به مادهاى زرد رنگ به نام ورنيش بود، آيا اينگونه مس موجب غسل مىشود و نمازهايى را كه خواندهام، چه حكمى دارد؟ آيا اگر يك غسل انجام دهم به قصد ما فى الذمة كفايت مىكند؟
(بسمه تعالى): مس ميت به صورتى كه در سؤال ذكر گرديده، موجب غسل نمىشود و نمازهايى را كه بدون غسل و با وضو خوانده است، صحيح مىباشد، والله العالم.
سؤال (52) عدّهاى از دانشجويان پزشكى در دانشگاه، گاهى مواقع مجبور مىشوند، جنازههايى را كه براى تشريح آورده مىشود، مس نمايند. با توجه به اينكه آنها دستهاى خود را به وسيلهى دستكشهاى مخصوص پزشكى پوشاندهاند. آيا اين مس موجب غسل مىگردد؟
(بسمه تعالى): غسل مس ميت در فرض مذكور در سؤال، واجب نمىباشد و وجوب غسل در صورتى است كه مانع و حايلى بين دست و بدن ميت نباشد، والله العالم.
سؤال (53) گاهى اوقات قسمتى از بدن بعضى از مريضانى كه مبتلا به سرطان شدهاند، جهت آزمايش به بيمارستان آورده مىشود. آيا مس عضو ذكر شده، موجب غسل مىگردد؟
(بسمه تعالى): مس كردن گوشت قطع شده از بدن انسان زنده، موجب غسل نمىگردد، والله العالم.
مقصد پنجم: احكام نجاسات
* فصل اول: احكام بعضى از نجاسات
1- ادرار
سؤال (54) در صورتى كه مكلف براى پاك شدن مجارى ادرار قرصهايى را مصرف مىكند كه مصرف آنها باعث قرمز رنگ شدن ادرار مىشود. اين مكلف بعد از ادرار استبراء به خرطات نموده و يقين كرده كه
مجراى ادرار تميز شده است ولكن گاهى اوقات مقدارى از اثر قرمزى ادرار بعد از شكستن سر آلت به روى آلت مانده و باعث قرمزى لباس مىشود. آيا اين قرمزى باعث نجاست لباس مىشود؟
خوئى (قدس سرّه): هر مايعى كه بعد از استبراء از مكلف خارج شود، محكوم به طهارت مىباشد، هرچند قرمز رنگ باشد، مگر در صورتى كه يقين كند، مايع مذكور ادرار است، والله العالم.
سؤال (55) بعضى از دانشجويان پزشكى در دانشگاهها اقدام به ساختن ادرار مصنوعى مىنمايند. اين مايع ساخته شده از جهت علمى و تركيبات شيميايى هيچ فرقى با بول و ادرار انسان ندارد. آيا اين نوع از ادرار مصنوعى نجس مىباشد؟
خوئى (قدس سرّه): مايع مذكور و امثال آن محكوم به طهارت مىباشد، والله العالم.
2- چربى خوك
سؤال (56) آيا شستن بدن با صابونى كه در آن از چربى خوك استفاده شده، جايز است؟ در صورت استفاده، وظيفهى شخص چيست؟
خوئى (قدس سرّه): شستشو با اين صابون اشكالى ندارد، ولى بدن شخصى كه از اين صابون استفاده مىكند، نجس مىگردد.
3- الكل
سؤال (57) موادى كه جهت حفظ و تقويت رشد مو از آن استفاده مىشود، اين مواد چرب نبوده، ولى مقدارى الكل در آن وجود دارد. در صورتى كه معلوم نباشد مواد مذكور از حيوان گرفته شده يا از گياهان، آيا استفاده از آنها جايز مىباشد؟ نماز خواندن در حالى كه از موارد ذكر شده در بدن استفاده شده باشد، چه حكمى دارد؟ با توجه به اينكه مواد ذكر شده، مانع از رسيدن آب به بدن نمىباشد؟
خوئى (قدس سرّه): در فرض مورد سؤال، استفاده از مواد ذكر شده، اشكالى ندارد.
سؤال (58) بعضى از اهل خبره مىگويند آب انگور و يا سيبى كه در دسترس مردم مىباشد، محتوى مقدارى از الكل است. به اين معنى كه مجرد فشردن آنها باعث توليد مقدارى از الكل در آنها مىگردد، اگرچه آنها را نجوشانيده و يا از خارج به آن الكل اضافه نشود. آيا اين مقدار از الكل موجب نجاست آن مىگردد؟
(بسمه تعالى): فشردهى انگور و سيب با آنچه كه در سؤال ذكر شده، نجس نمىشود. هر چند فرض كنيم. آنچه گفته شده، صحيح باشد، والله العالم.
سؤال (59) در بسيارى از موارد ديده مىشود كه عطرها و ادكلنهايى در بازارها فروخته مىشود كه در كشورهاى غربى توليد مىشود. آيا
استفاده از آنها با توجه به اينكه معلوم نيست كه محتوى الكل هستند يا نه، چه حكمى دارد و درصورتى كه يقين داشته باشيم كه مشتمل بر الكل مىباشند. آيا استفادهى از آن جايز است و همچنين داروهايى كه مىدانيم مشتمل بر الكل مىباشد، آيا خوردن آنها حرام است؟
(بسمه تعالى): در صورتى كه عطرهاى ذكر شده مشتمل بر مايعى كه انسان را مست مىكند نباشد، استفاده از آنها اشكالى ندارد.
سؤال (60) حكم استفاده از پمادها و كرمهايى كه در معالجه استفاده مىشود و محتوى الكل مىباشد، چيست؟
(بسمه تعالى): استفاده كردن و ماليدن آنها به بدن اشكالى ندارد و در صورتى كه بداند در داروهاى ذكر شده از مايعى استفاده شده كه انسان را به حسب طبيعت اوليهاش مست مىكند، بايد بدن خود را بعد از استعمال اين داروها تطهير نمايد و در صورتى كه مشتمل بر مايع مست كننده نباشد، تطهير لازم نمىباشد و همچنين در صورتى كه شك كند، مشتمل بر مايع مذكور است يا نه، تطهير لازم نيست، والله العالم.
4- خون
سؤال (61) حكم موادى كه از دهان انسان در حال عطسه به بيرون پرتاب مىشود با توجه به اينكه دندان را با طلا و يا نقره و يا با شيء خارجى ديگر پوشانده باشد و لثهها هم خونريزى دارد، چيست؟
(بسمه تعالى): در صورتى كه نداند آنچه از دهان به بيرون پرتاب شده، مشتمل بر خون است، مواد و مايعات مذكوره محكوم به طهارت مىباشند و هر چيزى هم كه با مواد ذكر شده ملاقات نمايد، نجس نمىشود، والله العالم.
سؤال (62) اگر كسى بداند كه در دندان و يا دهانش خون وجود دارد، سپس شروع به شستن دندانهايش نموده و آنها را مسواك بزند و بعد از آن دوباره با دقت داخل دهان را شسته است و حتى لبهاى خود را با آب شسته تا يقين نمايد كه اثرى از نجاست در دهان و دندان و حتى لبهايش نمانده، ولى بعد از مدتى مىبيند كه مقدارى از خمير دندان در اطراف دهانش باقى مانده است. در اين صورت حوله و وسايلى كه با آنها تماس داشته، چه حكمى دارد؟
(بسمه تعالى): در صورتى كه نداند آنچه در اطراف دهانش باقى مانده، مشتمل بر خون است، محكوم به طهارت بوده و تماس حوله و چيزهاى ديگر باعث نجاست آنها نمىگردد، والله العالم.
سؤال (63) خونى كه بر روى پوست خشكيده و منجمد شده است، گاهى اوقات به رنگ سياهى درآمده و گاهى اوقات تقريباً به رنگ پوست در مىآيد. آيا در اين صورت پاك مىشود، با توجه به اين كه كندن آن باعث خونريزى مىشود و در صورتى كه شك كند، آيا اين زخم همان خون سابق است يا نه، اين زخم چه حكمى دارد؟
(بسمه تعالى): در صورتى كه خون و زخم استحاله شده باشد، محكوم به طهارت مىباشد، والله العالم.
سؤال (64) شخصى كه مبتلا به مرضى در بينى مىباشد و هنگامى كه بينى خود را مىشويد، مقدارى از خون خشك شده، همراه فضولات داخل بينى بيرون مىآيد. اكنون سؤال اين است كه حكم فضولات و اخلاطى كه بدون خون از فضاى بينى بيرون مىآيد، چيست؟ خصوصاً در حالى كه شخص مبتلا به آنفولانزا بوده و اخلاط زيادى از بينى او بدون خون بيرون مىآيد، ولى هنگامى كه آب را داخل بينى كرده و استنشاق مىكند، خون تازه بيرون مىآيد؟
(بسمه تعالى): اخلاطى كه از بينى بيرون مىآيد اگر همراه خون نباشد و به وسيلهى ملاقات با خون هم متغير نشده باشد، محكوم به طهارت مىباشد، والله العالم.
سؤال (65) دستگاهى كه به وسيلهى آن كره و روغن از شير گرفته مىشود. اين دستگاه را ده نفر استفاده كردهاند، به اين كيفيت كه شخص