گفت: هدف من خداوند تبارك و تعالى است و با زيارت قصد نزديكى به او را دارم.
حضرت فرمود:
«كسى كه پس از زيارت يك نماز خوانده و با آن، قصد نزديك شدن به خدا را داشته باشد، در روز قيامت خدا را در حالى ديدار مىكند كه سراسر نور است.»[1]
7- زيارت از روى عشق
ابى بصير گويد: از امام صادق و يا امام باقر8شنيدم كه فرمود:
«... مَنْ أَتاهُ شَوْقَاً إِلَيهِ وَ حُبَّاً لِرَسُولِ اللَّهِ وَ حُبَّاً لِأَميرِالمُؤْمِنين وَ حُبَّاً لِفاطِمَةَ أَقعَدَهُ اللَّهُ عَلى مَوائِدِ الجَنَّةِ، يَأْكُلُ مَعَهُمْ وَ النّاسُ فِي الْحِسابِ[2]».
«كسى كه از روى عشق به حسين بن على و علاقه به رسول خدا و امير مؤمنان و فاطمه:به زيارت آن حضرت برود، خداوند روز قيامت او را در كنار آنان، بر سر مائدههاى بهشتى مىنشاند، در حالى كه
[1]- كامل الزيارات، ص 132
[2]- همان
مردم هنوز در صحنه قيامت گرفتار حساباند.»
75- هشدار به زائران
زيارت و عزادارى حسين بن على7، بايد وسيلهاى براى گسترش محبت اهل بيت:و شناساندن فضايل آنان به عموم مردم باشد تا از اين رهگذر، پيروى از خاندان پيامبر6را برگزينند. امام عسكرى7به شيعيان و ياران و علاقمندان خود فرمودهاند:
«اتَّقوا اللَّهَ و كُونُوا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا شَيْناً، جُرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ ادْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ.»[1]
«از خداوند بترسيد و زينت باشيد و مايه ننگ و عار نگرديد، هر دوستى و محبتى را به سوى ما جذب و هر زشتى و بدى را از ما دفع كنيد.»
امام صادق7نيز فرمود:
«رَحِمَ اللَّهُ مَنْ حَبَّبَنا الَى النّاسِ وَ لَمْ يُبَغِّضْنا الَيْهِمْ.»
[1]- تحف العقول، 362؛ بحارالأنوار، ج 78، ص 372
«خداوند رحمت كند آن كسى را كه ما را در نظر مردم محبوب كند و مبغوض مردم نسازد.»
بنابراين زائران بايد در گفتار و كردار، به گونهاى رفتار كنند كه هر كس آنان را ببيند، به پيشوايان آنها- اهل بيت عصمت و طهارت:- درود فرستد كه چنين ياران و علاقمندانى را تربيت نمودهاند. و از رفتارهايى كه وجهه تشيع را خدشهدار كرده و مخالفان را در مقابله با پيروان اهل بيت:گستاخ مىكند، پرهيز كنند.
مرحوم محدث قمى در اين باره مىنويسد:
«شايسته است شيعيان عموماً و ذاكرين خصوصاً ملتفت شده، در اين سوگوارى و عزادارى به وجهى سلوك كنند كه زبان نواصب دراز نشود ... و از اكاذيب مفتعله و حكايات ضعيفه مظنونة الكذب كه در جملهاى از كتب غير معتبره بلكه نقل از كتبى كه ضعف آنها از متدينين اهل علم و حديث نيست، احتراز نمايند ....»[1]
[1]- منتهى الآمال، ج 1، ص 337
76- زائر هنگام بازگشت
زائرى كه با معرفت و آگاهانه قبر حسين بن على7را زيارت كند، هنگام بازگشت، فرشتهاى نزد او آمده سلام رسول خدا6را به وى مىرساند و مىگويد:
«اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَكَ ما مَضى».
«عمل را از نو آغاز كن، خداوند گناهان گذشته تو را بخشيد.»[1]
در حديثى ديگر از امام صادق7نقل شده كه هنگام مراجعت زائر از زيارت حسين بن على7، دو فرشته به او خطاب مىكنند:
«يا وَلِىَّ اللَّه، مَغْفُوراً لَكَ، أَنْتَ مِنْ حِزْبِ اللَّهِ وَ حِزْبِ رَسُولِهِ وَ حِزْبِ اهْلِ بَيْتِ رَسُولِهِ، وَاللَّهُ لاتَرَى النّارَ بِعَينِكَ أَبَدَاً وَ لا تَراكَ وَ لا تَطْعَمُكَ أَبَدَاً».[2]
«اى دوست خدا، آمرزيده شدى، و تو از حزباللَّه و حزب رسول خدا و حزب اهل بيت رسول خدا هستى، به خدا سوگند با دو
[1]- كامل الزيارات، ص 143
[2]- همان، ص 143
چشمت هرگز آتش دوزخ را نمىبينى و هرگز تو را طعمه خويش نخواهد ساخت.»
77- زيارت روز عاشورا
زنده نگه داشتن حادثه عاشورا، يكى از اهداف زيارت حسين بن على7است.
امام صادق7فرمود:
«مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ7يَوْمَ عَاشُورَاءَ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ».[1]
«كسى كه حسين7را در روز عاشورا زيارت كند بهشت بر او واجب مىگردد.»
نيز در روايت ديگرى فرمود:
«مَنْ زارَ قَبْرَ الْحُسَيْن بْن عَلىٍّ7يَوْمَ عاشُورا عارِفَاً بِحَقِّهِ كانَ كَمَنْ زارَ اللَّهَ في عَرْشِهِ»[2]
«كسى كه حسين7را در روز عاشورا زيارت كند، بهشت بر او واجب مىگردد و بهشت در صورتى بر او واجب مىشود كه
[1]- كامل الزيارات، ص 192
[2]- همان.
نسبت به آن حضرت شناخت داشته باشد.»
و آن كس كه عارف به حق امام باشد، آماده جان فشانى در راه اهداف آن حضرت خواهد بود و عاشورا را الگويى در مسير دفاع از دين قرار مىدهد، لذا از قول ائمه معصومين:نقل شده كه فرمودند:
«مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ7يَوْمَ عَاشُورَاء كَانَ كَمَنْ تَشَحَّطَ بِدَمِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ».[1]
«كسى كه حسين7را روز عاشورا زيارت كند، مانند آن انسان فداكارى است كه در پيشِ روى آن حضرت و در دفاع از ايشان، به خون خود غلطان گردد.»
78- عزادارى و تعطيلى عاشورا
امام باقر7به علقمه فرمود:
«... وَ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَنْشُرَ يَوْمَكَ فِي حَاجَةٍ فَافْعَلْ ...»[2]
«اگر مىتوانى در روز عاشورا به دنبال نيازهاى خود نروى، اين كار را بكن.»
[1]- كامل الزيارات، ص 192
[2]- همان، ص 193
سپس فرمود:
«در اين روز براى منزل خود آذوقه ذخيره نكن»[1]
و آنگاه شيوه عزادارى را اين گونه تعليم مىدهد كه:
«... در روز عاشورا به بيابان يا بر بلندى رفته، با دست اشاره نموده، به حسين بن على7سلام دهد و بر قاتل او نفرين كند، سپس قبل از ظهر عاشورا دو ركعت نماز خوانده، و بر حسين بن على بگريد و از خانواده خويش بخواهد تا بر آن حضرت گريه كنند ....»
«وَ يُقِيمُ فِي دَارِهِ مُصِيبَةً بِإِظْهَارِ الْجَزَعِ عَلَيْهِ وَ يَتَلَاقَوْنَ بِالْبُكَاءِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فِي الْبُيُوتِ وَ لْيُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصَابِ الْحُسَيْنِ7...»[2]
«در خانهاش مراسم عزدارى به پا كرده، بى تابى نشان دهد، و آنگاه كه با همديگر در
[1]- كامل الزيارات، ص 193
[2]- همان
خانهها ديدار مىكنند، با گريه يكديگر را ملاقات نموده، در مصيبت حسين بن على7به هم تسليت گويند.»
79- جان سپردن در اين راه
آن كه در مسير زيارت حسين بن على7جان سپارد، به فرموده امام صادق7، فرشتگان او را تشييع نموده، براى وى از بهشت حنوط و لباس آورده، كفنى روى آن كفن كه به وى پوشاندهاند، مىپوشانند و بر او نماز مىگزارند و زير جسم او را با ريحان (گل خوشبو) فرش كنند و از مقابل، پشت و قسمت پا و سر وى، زمين را توسعه داده [قبرش فراخ شود]، سپس درى از بهشت به قبرش گشوده گردد و نسيم و بوى بهشتى و روح و ريحان به قبرش وارد شده و تا قيامت در آن باقى خواهد ماند ...[1]
همچنين امام صادق7درباره كسانى كه در كنار قبر حسين بن على7توسط ظالمى كشته شوند، فرموده است:
«با اوّلين قطره خونى كه از وى بر زمين مىريزد، خداوند تمام گناهانش را مىبخشد،
[1]- كامل الزيارات، ص 133