نسبت به آن حضرت شناخت داشته باشد.»
و آن كس كه عارف به حق امام باشد، آماده جان فشانى در راه اهداف آن حضرت خواهد بود و عاشورا را الگويى در مسير دفاع از دين قرار مىدهد، لذا از قول ائمه معصومين:نقل شده كه فرمودند:
«مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ7يَوْمَ عَاشُورَاء كَانَ كَمَنْ تَشَحَّطَ بِدَمِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ».[1]
«كسى كه حسين7را روز عاشورا زيارت كند، مانند آن انسان فداكارى است كه در پيشِ روى آن حضرت و در دفاع از ايشان، به خون خود غلطان گردد.»
78- عزادارى و تعطيلى عاشورا
امام باقر7به علقمه فرمود:
«... وَ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَنْشُرَ يَوْمَكَ فِي حَاجَةٍ فَافْعَلْ ...»[2]
«اگر مىتوانى در روز عاشورا به دنبال نيازهاى خود نروى، اين كار را بكن.»
[1]- كامل الزيارات، ص 192
[2]- همان، ص 193
سپس فرمود:
«در اين روز براى منزل خود آذوقه ذخيره نكن»[1]
و آنگاه شيوه عزادارى را اين گونه تعليم مىدهد كه:
«... در روز عاشورا به بيابان يا بر بلندى رفته، با دست اشاره نموده، به حسين بن على7سلام دهد و بر قاتل او نفرين كند، سپس قبل از ظهر عاشورا دو ركعت نماز خوانده، و بر حسين بن على بگريد و از خانواده خويش بخواهد تا بر آن حضرت گريه كنند ....»
«وَ يُقِيمُ فِي دَارِهِ مُصِيبَةً بِإِظْهَارِ الْجَزَعِ عَلَيْهِ وَ يَتَلَاقَوْنَ بِالْبُكَاءِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فِي الْبُيُوتِ وَ لْيُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصَابِ الْحُسَيْنِ7...»[2]
«در خانهاش مراسم عزدارى به پا كرده، بى تابى نشان دهد، و آنگاه كه با همديگر در
[1]- كامل الزيارات، ص 193
[2]- همان
خانهها ديدار مىكنند، با گريه يكديگر را ملاقات نموده، در مصيبت حسين بن على7به هم تسليت گويند.»
79- جان سپردن در اين راه
آن كه در مسير زيارت حسين بن على7جان سپارد، به فرموده امام صادق7، فرشتگان او را تشييع نموده، براى وى از بهشت حنوط و لباس آورده، كفنى روى آن كفن كه به وى پوشاندهاند، مىپوشانند و بر او نماز مىگزارند و زير جسم او را با ريحان (گل خوشبو) فرش كنند و از مقابل، پشت و قسمت پا و سر وى، زمين را توسعه داده [قبرش فراخ شود]، سپس درى از بهشت به قبرش گشوده گردد و نسيم و بوى بهشتى و روح و ريحان به قبرش وارد شده و تا قيامت در آن باقى خواهد ماند ...[1]
همچنين امام صادق7درباره كسانى كه در كنار قبر حسين بن على7توسط ظالمى كشته شوند، فرموده است:
«با اوّلين قطره خونى كه از وى بر زمين مىريزد، خداوند تمام گناهانش را مىبخشد،
[1]- كامل الزيارات، ص 133
و فرشتگان طينتى كه از آن آفريده شده را غسل مىدهند تا از تمام آلودگىها پاك گردد، همانگونه كه انبياى مخلص پروردگار، پاك و پاكيزه بودهاند، و آنچه از طينت اهل كفر با طينت وى آميخته گرديده، زدوده شود.
همچنين قلب او را شستشو داده، سينهاش فراخ گردد، و آن را از ايمان پر كنند و در چنين شرايطى خداوند را ديدار كند و به او اين اختيار داده مىشود تا از اهل بيت خود و يك هزار نفر از دوستانش شفاعت كند، فرشتگان همراه با جبرئيل و فرشته مرگ بر او نماز گزارند، و كفن و حنوطش را از بهشت آورده، قبرش را توسعه مىدهند، و روشنايىهايى در قبرش ايجاد مىكنند، و درى از بهشت به سوى قبر او مىگشايند و فرشتگان براى وى هدايايى از بهشت مىآورند و پس از هجده روز او را به بهشت منتقل و در آنجا هميشه با اولياى خدا همنشين خواهده بود تا نفخه دوم دميده شود و وى از قبر بيرون آيد. پس از خروج از قبر اوّلين كسانى كه با او مصافحه مىكنند رسول
خدا6، امير مؤمنان و جانشينان آن حضرت- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- خواهند بود كه به وى بشارت داده و مىگويند:
همراه ما باش، سپس او را كنار حوض كوثر آورده، از آن به وى مىنوشانند و هر كس را او بخواهد و دوست داشته باشد، از آن آب به وى مىدهند ....»[1]
هارون بن خارجه گويد: از امام صادق7شنيدم كه فرمود:
«خداوند چهار هزار فرشته را كنار قبر حسين بن على7گمارده كه همگى ژوليده و غبارآلودهاند و تا روز قيامت بر آن حضرت مىگريند، پس هر كس قبر حسين7را زيارت كند و به حق آن حضرت عارف باشد، اين فرشتگان او را مشايعت نموده تا وى را به منزلاش برسانند و اگر بيمار گردد، صبحگاهان و شامگاهان از وى عيادت كنند، و اگر بميرد در تشييع جنازه او حاضر شوند و تا روز قيامت براى او از خداوند طلب مغفرت كنند.[2]
[1]- كامل الزيارات، ص 133 و 134
[2]- همان، ص 207
80- تسليت گويى در مصيبت حسين بن على7
مالك جهنى از امام باقر7مىپرسد كه مردم در مصيبت حضرت حسين بن على7چگونه به يكديگر تسليت بگويند؟
حضرت پاسخ داد بگويند:
«عَظَّمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ7وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ وَ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ...»[1]
«خداوند پاداشهاى ما را در مصيبت حسين بن على7افزون گرداند و ما و شما را از طلب كنندگان خون آن حضرت، همراه با امام مهدى7از آل محمّد قرار دهد ...»
81- محصول زيارت
محصول زيارت بسيار زيبا و شيرين است، زائر در كنار مرقد معصومان و اولياى خدا، پس از آن كه با آنها
[1]- كامل الزيارات، ص 193
احساس نزديكى كرد دست به دعا برداشته از خدا مىخواهد:
«اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعَائِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ صَابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلَائِكَ مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقَائِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَى لِيَوْمِ جَزَائِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَّةِ أَوْلِيَائِكَ مُفَارِقَةً لِأَخْلَاقِ أَعْدَائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ».[1]
«بار خدايا، جانم را به قَدَر خويش مطمئن و به قضاى خويش راضى گردان، و روحم را به ذكر و دعايت حريص گردان، و آن را دوستدار اولياى برگزيده خويش بگردان و محبوب در زمين و آسمان ساز، خداوندا روح مرا در برابر بلاهايت صبور و بر نعمتهايت شاكر گردان، و مرا به گونهاى قرار ده كه شكرگزار نعمتهاى بىكران تو باشم و همواره مشتاق ديدار تو بوده و پيوسته براى
[1]- مفاتيح الجنان، زيارت اميناللَّه
روز قيامت، توشه تقوى فراهم سازم، و جانم را به روشها و سنن اولياى الهى آراسته كنم و از اخلاق زشت دشمنان الهى دور نمايم. و به جاى مشغول دنيا شدن، به حمد و ثناى تو سرگرم باشم.»
اين سيزده نعمت الهى كه در اين زيارت مورد درخواست زائر قرار گرفته، زمينهساز كمال انسانها است كه با دستيابى به آن، به جامع خوبىها و پاكىها دست خواهند يافت. همچنين از خدا مىخواهد:
«اغْفِرْ لِاوليائِنا، وَ كُفَّ عَنَّا اعدائَنا وَاشغَلْهُمْ عَنْ اذانا وَ اظهِرْ كَلِمَةَ الحَقِّ وَاجْعَلهَا العُلْيا وَ ادْحِضْ كَلِمَةَ الْباطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفلى انَّكَ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ».[1]
بار خدايا دوستان ما را بيامرز و دشمنان ما را از دشمنى با ما بازدار، و آنان را سرگرم خود كن تا زيانى به ما نرسانند، بار پروردگارا، حق را آشكار ساز و آن را برترين قرار ده، و باطل را از ميان بردار و آن
[1]- مفاتيح الجنان، زيارت امين اللَّه