بارگزاری ...
جستجو کنید
برای شروع جستجو، متن خود را وارد کنید.
صفحه 202

خانه‌ها ديدار مى‌كنند، با گريه يكديگر را ملاقات نموده، در مصيبت حسين بن على7به هم تسليت گويند.»

79- جان سپردن در اين راه‌

آن كه در مسير زيارت حسين بن على7جان سپارد، به فرموده امام صادق7، فرشتگان او را تشييع نموده، براى وى از بهشت حنوط و لباس آورده، كفنى روى آن كفن كه به وى پوشانده‌اند، مى‌پوشانند و بر او نماز مى‌گزارند و زير جسم او را با ريحان (گل خوشبو) فرش كنند و از مقابل، پشت و قسمت پا و سر وى، زمين را توسعه داده [قبرش فراخ شود]، سپس درى از بهشت به قبرش گشوده گردد و نسيم و بوى بهشتى و روح و ريحان به قبرش وارد شده و تا قيامت در آن باقى خواهد ماند ...[1]

همچنين امام صادق7درباره كسانى كه در كنار قبر حسين بن على7توسط ظالمى كشته شوند، فرموده است:

«با اوّلين قطره خونى كه از وى بر زمين مى‌ريزد، خداوند تمام گناهانش را مى‌بخشد،

[1]- كامل الزيارات، ص 133


صفحه 203

و فرشتگان طينتى كه از آن آفريده شده را غسل مى‌دهند تا از تمام آلودگى‌ها پاك گردد، همانگونه كه انبياى مخلص پروردگار، پاك و پاكيزه بوده‌اند، و آنچه از طينت اهل كفر با طينت وى آميخته گرديده، زدوده شود.

همچنين قلب او را شستشو داده، سينه‌اش فراخ گردد، و آن را از ايمان پر كنند و در چنين شرايطى خداوند را ديدار كند و به او اين اختيار داده مى‌شود تا از اهل بيت خود و يك هزار نفر از دوستانش شفاعت كند، فرشتگان همراه با جبرئيل و فرشته مرگ بر او نماز گزارند، و كفن و حنوطش را از بهشت آورده، قبرش را توسعه مى‌دهند، و روشنايى‌هايى در قبرش ايجاد مى‌كنند، و درى از بهشت به سوى قبر او مى‌گشايند و فرشتگان براى وى هدايايى از بهشت مى‌آورند و پس از هجده روز او را به بهشت منتقل و در آنجا هميشه با اولياى خدا همنشين خواهده بود تا نفخه دوم دميده شود و وى از قبر بيرون آيد. پس از خروج از قبر اوّلين كسانى كه با او مصافحه مى‌كنند رسول‌


صفحه 204

خدا6، امير مؤمنان و جانشينان آن حضرت- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- خواهند بود كه به وى بشارت داده و مى‌گويند:

همراه ما باش، سپس او را كنار حوض كوثر آورده، از آن به وى مى‌نوشانند و هر كس را او بخواهد و دوست داشته باشد، از آن آب به وى مى‌دهند ....»[1]

هارون بن خارجه گويد: از امام صادق7شنيدم كه فرمود:

«خداوند چهار هزار فرشته را كنار قبر حسين بن على7گمارده كه همگى ژوليده و غبارآلوده‌اند و تا روز قيامت بر آن حضرت مى‌گريند، پس هر كس قبر حسين7را زيارت كند و به حق آن حضرت عارف باشد، اين فرشتگان او را مشايعت نموده تا وى را به منزل‌اش برسانند و اگر بيمار گردد، صبحگاهان و شامگاهان از وى عيادت كنند، و اگر بميرد در تشييع جنازه او حاضر شوند و تا روز قيامت براى او از خداوند طلب مغفرت كنند.[2]

[1]- كامل الزيارات، ص 133 و 134

[2]- همان، ص 207


صفحه 205

80- تسليت گويى در مصيبت حسين بن على7‌

مالك جهنى از امام باقر7مى‌پرسد كه مردم در مصيبت حضرت حسين بن على7چگونه به يكديگر تسليت بگويند؟

حضرت پاسخ داد بگويند:

«عَظَّمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ7وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ وَ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ...»[1]

«خداوند پاداش‌هاى ما را در مصيبت حسين بن على7افزون گرداند و ما و شما را از طلب كنندگان خون آن حضرت، همراه با امام مهدى7از آل محمّد قرار دهد ...»

81- محصول زيارت‌

محصول زيارت بسيار زيبا و شيرين است، زائر در كنار مرقد معصومان و اولياى خدا، پس از آن كه با آنها

[1]- كامل الزيارات، ص 193


صفحه 206

احساس نزديكى كرد دست به دعا برداشته از خدا مى‌خواهد:

«اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعَائِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ صَابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلَائِكَ مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقَائِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَى لِيَوْمِ جَزَائِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَّةِ أَوْلِيَائِكَ مُفَارِقَةً لِأَخْلَاقِ أَعْدَائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ».[1]

«بار خدايا، جانم را به قَدَر خويش مطمئن و به قضاى خويش راضى گردان، و روحم را به ذكر و دعايت حريص گردان، و آن را دوستدار اولياى برگزيده خويش بگردان و محبوب در زمين و آسمان ساز، خداوندا روح مرا در برابر بلاهايت صبور و بر نعمت‌هايت شاكر گردان، و مرا به گونه‌اى قرار ده كه شكرگزار نعمت‌هاى بى‌كران تو باشم و همواره مشتاق ديدار تو بوده و پيوسته براى‌

[1]- مفاتيح الجنان، زيارت امين‌اللَّه


صفحه 207

روز قيامت، توشه تقوى فراهم سازم، و جانم را به روش‌ها و سنن اولياى الهى آراسته كنم و از اخلاق زشت دشمنان الهى دور نمايم. و به جاى مشغول دنيا شدن، به حمد و ثناى تو سرگرم باشم.»

اين سيزده نعمت الهى كه در اين زيارت مورد درخواست زائر قرار گرفته، زمينه‌ساز كمال انسان‌ها است كه با دستيابى به آن، به جامع خوبى‌ها و پاكى‌ها دست خواهند يافت. همچنين از خدا مى‌خواهد:

«اغْفِرْ لِاوليائِنا، وَ كُفَّ عَنَّا اعدائَنا وَاشغَلْهُمْ عَنْ اذانا وَ اظهِرْ كَلِمَةَ الحَقِّ وَاجْعَلهَا العُلْيا وَ ادْحِضْ كَلِمَةَ الْباطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفلى‌ انَّكَ عَلى‌ كُلِّ شَى‌ءٍ قَديرٌ».[1]

بار خدايا دوستان ما را بيامرز و دشمنان ما را از دشمنى با ما بازدار، و آنان را سرگرم خود كن تا زيانى به ما نرسانند، بار پروردگارا، حق را آشكار ساز و آن را برترين قرار ده، و باطل را از ميان بردار و آن‌

[1]- مفاتيح الجنان، زيارت امين اللَّه


صفحه 208

را پست گردان، كه تو همواره بر هر چيز قادر و توانايى.

82- پاداش زيارت امير مؤمنان على7‌

رسول خدا6در پاسخ حسن بن على7كه پرسيد:

«يا ابَتِ ما جَزاءُ مَنْ زارَكَ؟»؛ پدر، پاداش آن كه شما را زيارت كند، چيست؟» فرمود:

«مَنْ زارَنى‌ أوْ زارَ اباكَ أوْ زارَكَ، أوْ زارَ اخاكَ كانَ حَقّاً عَلَىَّ انْ ازْورَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ حَتّى‌ اخَلِّصَهُ مِنْ ذُنُوبِهِ.»

هر كس مرا يا پدرت را، يا تو و يا برادرت را زيارت كند بر من لازم شود كه در روز قيامت از او ديدار كنم و او را از گناهانش برهانم.»[1]

83- پاداش زيارت ساير ائمه مدفون در عراق‌

حسسن بن علىّ وشّاء گويد: به حضرت رضا7عرض كردم: ثواب آن كس كه قبر يكى از امامان را زيارت كند چيست؟ فرمود:

«لَهُ مِثْلُ ما لِمَنْ اتى‌ قَبْرَ ابى عبداللَّه7؛

[1]- ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ترجمه مرحوم غفارى، ص 188.


صفحه 209

ثوابش مانند پاداش زيارت قبر حسين7است.»

به آن حضرت عرض كردم: پاداش كسى كه قبر موسى بن جعفر7را زيارت كند، چيست؟

فرمود:

«لَهُ مِثْلُ مَنْ زارَ قَبْرَ ابى عَبْدِاللَّه7‌؛ براى او پاداشى همانند پاداش كسى است كه قبر حسين بن على7را زيارت كند.»[1]

84- هديه سفر

مستحب است مسافر هنگام بازگشت به خانه، هديه‌اى براى خانواده‌اش بياورد. ابن سنان از امام صادق7نقل كرده كه آن حضرت فرمود:

«هنگامى كه يكى از شما به مسافرت برود، هنگام برگشتن به هر مقدار كه براى او امكان دارد، هر چند يك سنگ، براى خانواده خود هديه بياورد ...»[2]

ليكن بايد توجه داشت كه تهيه سوغات، نبايد

[1]- ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 220.

[2]- وسائل الشيعه، ج 11، ص 459، ح 15259