«همانا ستايش و نعمت و پادشاهى از آن تو است. شريكى براى تو نيست، اجابت مىكنم تورا».
مسأله 89- بايد تلبيه را به مقدار واجب ياد بگيرد و به نحو صحيح بگويد، و اگر نتواند ياد بگيرد يك نفر به او تلقين كند تا به نحو صحيح بگويد.
مسأله 90- اگر نتواند ياد بگيرد و با تلقين هم نتواند به صورت صحيح بگويد به هر نحو كه مىتواند بگويد، و ظاهراً همين مقدار كافى است، هر چند احتياط مستحب آن است كه ترجمه آن را بگويد و نايب هم بگيرد.
مسأله 91- كسى كه لال است و قادر نيست تلبيه را بگويد بايد با انگشت اشاره كند و زبانش را هم حركت دهد، و بهتر است نايب هم بگيرد.
مسأله 92- اگر كسى لبيك را به مقدار واجب
نگفت محرم نشده، و اگر موجبات كفاره در حال احرام را به جا آورد كفاره ندارد. و همين طور است اگر عمداً غلط بگويد يا با ريا آن را باطل كند.
مسأله 93- تأخير تلبيه از ميقات جايز نيست و اگر تأخير انداخت محرم نشدهاست و بايد در ادنى الحل محرم شود.
مسأله 94- اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله لبّيك را نگفت و بعد از عبور از ميقات متوجّه شد بايد در ادنى الحل محرم شود و لازم نيست به ميقات برگردد، و اگر تا هنگام ورود به مكه متوجّه نشد هر چند عمره او صحيح نيست ولى وظيفهاى ندارد.
مستحبات و مكروهات احرام
مسأله 95- مستحبات احرام چند چيز است: 1- قبلًا بدن خود را پاكيزه كرده و ناخن و شارب خود را بگيرد، و موى زير بغل و عانه را بانوره ازاله نمايد. 2- از يك ماه قبل موى سر و ريش خود را كوتاه نكند. 3- پيش از احرام در ميقات غسل احرام كند، و اين غسل از حائض و نفساء نيز صحيح است، و تقديم اين غسل بخصوص اگر خوف آن باشد كه در ميقات نتوان غسل كرد جايز است. 4- دو جامه احرام از پنبه باشد. 5- پارچه احرام سفيد باشد.
6- احرام را به ترتيب ذيل ببندد: در صورت تمكن بعد از فريضه ظهر، و در صورت عدم تمكن بعد از فريضه ديگر، و در صورت عدم تمكن از آن، بعد از شش يا دو ركعت نماز نافله، در ركعت اول پس از حمد سوره توحيد، و در ركعت دوم سوره جحد را بخواند، و شش ركعت أفضل است، و بعد از نماز، حمد و ثناى الهى را بجا آورد، و بر پيغمبر و آل او صلوات بفرستد، آنگاه بگويد: «اللَّهُمَّ إنِّي أسْالُكَ أنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنِ اسْتَجابَ لَكَ، وَ آمَنَ بِوَعْدِكَ، وَاتَّبَعَ أمْرَكَ، فَانِّي عَبْدُكَ وَ في قَبْضَتِكَ، لااوقى إلّا ما وَقَيْتَ، وَلا آخُذُ إلَّا ما أعْطَيْتَ، وَقَدْ ذَكَرْتَ الْحَجَّ، فَأسْألُكَ أنْ تَعْزِمَ لِي عَلَيْهِ عَلى كِتابِكَ، وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ، صَلَواتُك عَلَيْهِ وِآلِه، وَ تُقَوِّيَنِي عَلى ما
ضَعُفْتُ عَنْهُ، وَ تُسَلِّمَ لِي مَناسِكِي، فِي يُسْرٍمِنْكَ وَ عافِيَةٍ، وَاجْعَلْنِي مِنْ وَفْدِكَ الَّذي رَضِيتَ وَارْتَضَيْتَ، وَسَمَّيْتَ وَ كَتَبْتَ، الّلهُمَّ انّي خَرَجْتُ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ، وَانْفَقْتُ مالِي ابْتِغاءَ مَرْضاتِكَ، اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لِي وَ عُمْرَتِي، اللَّهُمَّ إنِّي ارِيدُ الْعُمْرَةَ، عَلى كِتابِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، فَانْ عَرَض لِي عارِضٌ يَحْبِسُنِي، فَحَلِّنِي حَيْثُ حَبَسْتَنِي، بِقَدَرِك الَّذيْ قَدَّرْتَ عَلَيَّ، احَرِّمُ لَكَ شَعْرِي وَبَشَرِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَعِظامِي وَمُخِّي وَعَصَبِي، مِنَ النساءِ وَالثِّيابِ وَالطِّيبِ، أبْتَغِي بِذلِكَ وَجْهَكَ وَالدّارَ اْلآخِرَةَ». 7- هنگام پوشيدن دو جامه احرام بگويد: «الْحَمْدُللَّهِ الَّذِي رَزَقِني مَا اوارِي بِهِ
عَوْرَتِي، وَاؤَدِّي فِيهِ فَرْضِي، وَأعْبُدُ فِيهِ رِبِّي، وأنْتَهِي فِيهِ إلى ما أمَرَنِى، الْحَمْدُللَّهِ الَّذِي قَصَدْتُهُ فَبَلَّغَنِي، وَأَرَدْتُهُ فَأعانَنِي وَقَبِلَنِي، وَلَمْ يَقْطَعْ بِي، وَوَجْهَهُ أرَدْتُ فَسَلَّمَنِي، فَهُوَ حِصْنِي وَكَهْفِي وَحِرْزِي وَظَهْرِي وَمَلاذِي وَرَجائِي وَمَنْجايَ وَذُخْرِي وَعُدَّتِي فِي شِدَّتِي وَ رَخائِي». 8- تلبيهها را در حال احرام تكرار كند، خصوصاً در موارد ذيل: الف- وقت برخاستن از خواب. ب- بعد از هر نماز واجب و مستحب. ج- هنگام بالا رفتن از سربالايى يا سرازير شدن از آن. د- وقت سوار شدن يا پياده شدن. ه- آخر شب.
و- اوقات سحر. حائض و نفساء نيز اين تلبيهها را بگويند.
مكروهات احرام
مسأله 96- مكروهات احرام چند چيز است: 1- احرام در جامه سياه و رنگين، بجز رنگ سبز. 2- خوابيدنمحرم بر رخت وبالش زرد رنگ. 3- احرام بستن در جامه چركين. و اگر جامه در حال احرام چرك شود بهتر است مادامىكه در حال احرام است آنرا نشويد. 4- احرام بستن در جامه راه راه. 5- استعمال حنا پيش از احرام، چنانچه اثر آن تا حال احرام باقى بماند. 6- حمام رفتن، و أولى آن است كه محرم
بدن خود را با كيسه و مثل آن نسايد. 7- لبيك گفتن محرم در جواب كسىكه او را صدا كند.