سؤال (1144) آيا استفاده از مسنجر و ارتباط اينترنتى با شخصى كه نامحرم بوده ولى داراى اطلاعاتى در زمينهى دين و اعتقادات مذهبى مىباشد و غرض از اين ارتباط كه به شكل كتابت و نوشتارى است آگاه شدن دختران با مسايل مذهبى و شرعى بوده و اين دختران كاملًا در انتخاب افراد ذكر شده مواظبت نموده و طرفين بدون هيچ قصد و غرض غير اخلاقى به اين گفتگو اقدام مىكنند. آيا اين عمل جايز است؟
بسمه تعالى: در صورت كه غرض فقط يادگيرى دين و مسايل حقه باشد مانعى ندارد، والله العالم.
سؤال (1145) آيا صحبت با زن نامحرم كه مسيحى مىباشد به وسيلهى اينترنت كه به سبب گفتار نبوده و به شكل نوشتارى است، جايز است و آيا مىتوان آن زن را به عقد موقت خود درآورد؟
بسمه تعالى: كلام با التذاذ جنسى با نامحرم حرام است و در اين حكم فرقى بين اقسام تكلم نمىباشد و در صحبت ازدواج شرط است كه طرفين همديگر را به شكل متعارف بشناسند و بعد از شناخت هم بايد زوجيت از طرف يكى انشاء شده و ديگرى قبول كند، والله العالم.
سؤال (1146) آيا مىتوان با دخترى از اهل كتاب از طريق اينترنت صحبت نموده و اظهار محبت نمود. آيا مىتوان به وسيلهى اينترنت و يا تلفن او را به عقد موقت در آورد؟
بسمه تعالى: صحبت با زن نامحرم به قصد شهوت و لذت حرام است و اجراء عقد به وسيلهى تلفن مانعى نداشته ولى با اينترنت و كتابت در آن باطل است. ولى اگر شخص مسلمان زن مسلمان دارد نمىتواند زن اهل كتاب را به عقد خود در آورده مگر با اجازهى زن مسلمانش، ولى اگر مدت
صيغه كم باشد مثل يك روز و يا دو روز بدون اجازه هم مىتواند زن كتابى را عقد نمايد، والله العالم.
سؤال (1147) نظر حضرتعالى دربارهى صحبت تلفنى بين زن و مرد چيست؟
بسمه تعالى: اين عمل اگر موجب تحريك شهوت و يا واقع شدن در حرام باشد جايز نيست، والله العالم.
سؤال (1148) آيا مىتوانم قبل از تحقق عقد ازدواج با دخترى كه قصد ازدواج با او را دارم، مكالمهى تلفنى داشته باشم؟
بسمه تعالى: تا زمانى كه عقد شرعى محقق نشده آن دختر نامحرم است و جايز نيست كه انسان با زن نامحرم بيشتر از مقدار ضرورت صحبت نموده و مكالمه كند، والله العالم.
سؤال (1149) آيا در غير موارد درس و يا كار در محيط كارى صحبت با دختران نامحرم جايز است؟
بسمه تعالى: صحبت با نامحرم در صورتى كه موجب تحريك شهوت بر حرام باشد حرام است. و در صورتى كه ضرورى و بدون قصد لذت باشد مىتواند به مقدار ضرورت با نامحرم تكلم نمايد، والله العالم.
سؤال (1150) آيا مجرد آرامش نفسانى در هنگام صحبت با نامحرم در حرمت آن كافى است؟
بسمه تعالى: اگر توأم با شهوت و التذاذ جنسى باشد اشكال دارد، والله العالم.
سؤال (1151) در شركتى كار مىكنيم كه بعضى از پرسنل آن زن مىباشند. آيا خارج از زمان كار مىتوانم با آنان صحبت كنم. آيا اگر در پارك و يا مراكز غير كارى همكار زن خود را مشاهده كنيم مىتوانم با او هم صحبت شوم؟
بسمه تعالى: صحبت با زن نامحرم در صورتى كه توأم با شهوت و التذاذ باشد
جايز نيست و در موارد ضرورت مىتواند به مقدار ضرورت و بدون التذاذ و شهوت صحبت نمايند، والله العالم.
سؤال (1152) آيا دوستى با جنس مخالف در صورتى كه اطمينان به عدم تحقق حرام باشد جايز است و در اين امر، آيا دوستى به وسيلهى اينترنت و يا در دانشگاه با هم فرقى دارد؟
بسمه تعالى: صحبت با زن نامحرم در صورتى كه توأم با شهوت و التذاذ باشد حرام است و تا زمانى كه عقد شرعى بين زن و مرد اجراء نشده، حق دوستى و يا ارتباط دوستانه و صحبتى كه با شهوت و التذاذ باشد ندارد، والله العالم.
سؤال (1153) آيا صحبت دختر نامحرم با مرد نامحرم به قصد تعليم و فراگيرى دروس و يا ايجاد دوستى بدون شهوت و عمل منافى عفت جايز است؟
بسمه تعالى: صحبت با دختر نامحرم جايز نيست مگر در هنگام ضرورت، والله العالم.
سؤال (1154) برخى موارد بين دختران و پسران نامههايى رد و بدل مىشود كه غرض از آن اطلاع از حال طرف مقابل بوده و طرفين همديگر را برادر و خواهر يكديگر مىدانند. آيا اين نامه نگارى جايز است؟
بسمه تعالى: در صورتى كه نامه نگارى ضرورى بوده و توأم با قصد شهوت و التذاذ نباشد مانعى ندارد و در غير اين صورت حرام است، والله العالم.
احكام دست دادن با نامحرم
سؤال (1155) آيا مىتوان در هنگام سلام كردن با زنان نامحرم كه داراى سن زيادى هستند، دست داد؟
بسمه تعالى: دست دادن با نامحرم چه جوان باشد و چه پير جايز نمىباشد، والله العالم.
سؤال (1156) من پزشكى هستم كه در استراليا زندگى مىكنم كه با دو مشكل روبرو هستم كه اميدوارم جواب آن را مرقوم فرمائيد؟
اولًا: در برخى موارد بايد هنگام معاينه پزشكى به بدن زنان نامحرم دست زده و نگاه كنم.
دوم: در بيمارستانها ناچار مىشوم كه با بعضى از پرسنل زن بيمارستان دست دهم.
اما در مشكل اول تشخيص صحيح منوط به لمس و نظر مىباشد و اما در مشكل دوم اگر اقدام به مصافحه نكنم باعث اذيت و يا بىاحترامى شخص مقابل شده و در برخى موارد موجب محروميت از كار مىشود؟
بسمه تعالى: دست زدن به زن حرام است و اگر با دستكش و يا حائل ديگرى بدون قصد شهوت دست دهد مانعى ندارد و مىتواند به عذرى كه در نزد پزشكان مقبول است از آنان عذر خواهى نمايد و همچنين لمس بدن زن نامحرم اگر ضرورى باشد مثل موردى كه پزشك زن حاذق نباشد مانعى ندارد، والله العالم.
سؤال (1157) پدر زن من دو همسر دارد يكى مادر زن من و ديگرى خانم ديگرى، آيا مىتوانم با زن دوم او دست دهم؟
بسمه تعالى: جايز نمىباشد؛ زيرا زن دوم به شما نامحرم است، والله العالم.
سؤال (1158) در بعضى از كشورهاى اروپايى مرسوم است، شخص كه وارد مجلس مىشود با همهى حاضرين حتى مردان دست مىدهد و اگر شخص وارد شده با زنان نامحرم دست ندهد موجب توهين به آنان شده و اين
عمل را نوعى بىادبى مىدانند. آيا در فرض مذكور مىتوان اقدام به دست دادن با آنان كرد؟
بسمه تعالى: اين عمل جايز نمىباشد حرام بودن دست دادن با زن نامحرم از احكام دين اسلام بوده و بايد به آن عمل نموده و آن را حفظ كرد، والله العالم.
سؤال (1159) نظر حضرتعالى راجع به دست دادن با زنان نامحرم در صورتى كه ترك آن حرج شديد داشته باشد، چيست؟
بسمه تعالى: دست دادن با زنان نامحرم حرام است و واجب است كه شخص مسلمان ديانت خود را به احكام دين در مقابل ديگران نشان داده و از آنان با بيانى مناسب عذر خواهى نمايد، والله العالم.
سؤال (1160) در صورتى كه زن نامحرم دست خود را جهت دست دادن بسوى انسان دراز نمايد. آيا مىتوان در صورت حرج و بىاحترامى با او، با او دست داد؟
بسمه تعالى: جايز نيست، والله العالم.
سحر و جادو
سؤال (1161) آيا نوشتن عباراتى بر روى كاغذ و يا اشياء ديگر جهت ازدياد محبت و يا ايجاد آن، بين زن و مرد كه بعضى از اشخاص خاص اقدام به آن مىكنند، مشروعيت دارد. آيا در دين چنين دستورى رسيده است. اگر روايت و يا حديثى در اين مورد وارد شده، از كجا مىتوان آن را بدست آورد؟
خوئى (قدس سرّه): صحت آن در نزد ما ثابت نمىباشد ولى استفاده از بعضى دعاها
به قصد رجاء مانعى ندارد، ولى نوشتن آنچه كه در سؤال گفته شده اگر به شكل سحر و جادو باشد جايز نبوده و اگر به شكل دعا و خواهش از خداوند باشد مانعى ندارد، والله العالم.
تبريزى (قدس سرّه): اگر عمل ذكر شده به غير سحر باشد و توسل به شياطين و يا ترويج امور باطله نباشد مانعى ندارد، والله العالم.
[1]
[1]خويى، ابوالقاسم، احكام شرعى بانوان، 1جلد، دار الصديقة الشهيدة (سلام الله عليها) - قم - ايران، چاپ: 1، 1391 ه.ش.