بارگزاری ...
جستجو کنید
برای شروع جستجو، متن خود را وارد کنید.
صفحه 2

رسول خدا6‌:

«زمانی بخور که میل به خوردن داری و در حالی خوردن را واگذار که هنوز اشتهایت هست».[1]

شعار طب سنتی ایرانی همیشه مصرف به حد اعتدال است.

[1]. «كُلْ وَأَنْتَ تَشْتَهِي وَأَمْسِكْ‌ وَأَنْتَ‌ تَشْتَهِي‌».بِحار الانوار، ج 59، ص 290.


صفحه 3

آداب سفره غذا

از دیدگاه روایات و طب سنتی ایرانی

دکتر الهام پارسا

رحمت پوریزدی


صفحه 4

صفحه 5

فهرست مطالب

دیباچه. 9

طعام حلال. 12

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 14

رابطة سفرة غذا و اخلاق.. 15

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 20

ثواب غذا دادن. 22

آداب غذا خوردن. 23

غذای شنيداری.. 25

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 26

غذای ديداری.. 27

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 27

غذای پنداری.. 28

معنای پرهيز. 29

گرسنگی.. 29

فوايد گرسنگی.. 30


صفحه 6

پرخوری.. 31

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 34

وعده‌های غذایی.. 36

دیدگاه طب سنتی ایرانی.. 37

غذای دور همی.. 40

شستن دست پيش و پس از غذا 42

نشستن سر سفره 43

در آوردن کفش‌ها 44

هم سفره شدن با خدمت‌کاران. 45

عيب نگرفتن از غذا 46

خوردن غذا به هنگام گرسنگی.. 46

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 48

نام خدا در آغاز طعام. 49

نمک... 51

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 52

سبزی در سفره 53

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 54

آغاز با سبک‌ترين غذا 55

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 55

لقمه کوچک و جويدن کامل. 58

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 59

کمتر نگاه کردن به صورت ديگران. 60

با سه انگشت.. 61

پيش از سيری دست از غذا کشيدن. 62


صفحه 7

پرهيز از زياده‌روی.. 64

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 65

از جلوی خود خوردن. 67

رد سائل. 67

وقت گذاشتن برای غذا 68

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 69

پرهيز از دميدن غذا 70

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 70

باقی‌مانده غذا 71

سکوت در سفره! 72

تعارف به غذا 73

پرهيز از خوردن با دست چپ.. 74

نان در سفره 75

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 79

خلال و مسواک.. 80

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 82

به پُشت دراز کشيدن پس از غذا 83

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 84

آروغ زدن. 85

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 86

سایر توصیه‌های طب سنتی ایرانی.. 86

مستحبات و مکروهات خوردن و آشامیدن. 87

نکته. 91

دیدگاه طب سنتی ایرانی: 92


صفحه 8

دعای سفره 94

سفرة ايرانی.. 99

شعرهای سفره 102

کتاب‌نامه. 104


صفحه 9

دیباچه

«فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‌ طَعامِه‌؛

پس آدمی باید به خوراک خود بنگرد».[1]

هدف خردمندان، دیدار (رحمت) خدای سبحان در سرای آخرت است و هیچ راهی جز علم و عمل برای رسیدن به این هدف وجود ندارد؛ از سویی مراقبت بر علم و عمل جز با تندرستی ممکن نیست و تندرستی نیز جز با تناول کردن غذا و خوراک به مقدار حاجت در هر شبانه‌روز میسر نمی‌شود. ازاین‌رو خداوند متعال می‌فرماید: «كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَاعْمَلُوا صالِحا؛ خوردنی‌های شایسته بخورید و کارهای شایسته بجا آورید».[2]

[1]. عبس/24.

[2]. مؤمنون/ 51.