غذای شنيداری
اگر کلام بد و تلخی را شنیدیم، مثل این است که سر غذای ناجور و بدی نشستهایم، غذاهای شنیداری در درمان بسیار تأثیر گذار است. کلمه «دوستت دارم» حتی اگر دشمن هم به ما بگوید، میتواند ما را فریب دهد. کلمه «از تو نفرت دارم» اگر از پدر یا مادر یا عزیزترین کس هم بشنویم در ما اثر منفی و بدی خواهد داشت. انسان از طریق گوش است که انرژی، نشاط و شادابی میگیرد. کافی است در زندگی با افراد مثبت اندیش و کسانی که حرفهای خوب و عالی میزنند ارتباط داشته باشید. تا تأثیر شگفت انگیز آن را درک کنید. گاهی با شنیدن جملهای تمامی خستگی شما رفع میگردد و گاهی هم بر عکس با شنیدن جملات زشت و ناپسندی حالت کسلی و بیانگیز بودن به شما دست میدهد.
دیدگاه طب سنتی ایرانی:
همانطور که قبلاً هم بیان شد وضعیت روحی روانی و اعراض نفسانی در کنترل وضعیت گوارش و استفاده بهینه از مواد غذایی نقش بسزایی دارد.
حالات روحی روانی چه مثبت و چه منفی اثری خیلی سریع ظاهر میکنند و این اثر در کل دستگاهها و اندامهای بدن بارز میشود[1].
جرجانی[2]میگوید:" اعراض نفسانی شادی و غم و خشم و لذت و ایمنی و ترس و خجلی و اندیشه کارهای مهم و علمهای باریک و هر یک را اندر تن مردم اثری ظاهر است فزون از اثر طعام و شراب و دیگر اسباب بدان زودی اثر نکند که اعراض نفسانی کند. نبینی که اثر سخنی و یا چیزی خوش و یا ناخوش که مردم بشنوند یا اندیشه که بر خاطر او بگذرد چگونه زود بیهیچ مهلت بر رنگ روی او پدید آید و حرکت و آواز مردم اندر حال بگردد"[3]
[1]. پاسداشت تندرستی با پزشکی ایرانی، ص 80.
[2][40] حکیم اسماعیل جرجانی.
[3]الاغراض الطبیه و المباحث العلاییه.
غذای ديداری
از بهترین رنگها میتوان به آبی و سبز اشاره کرد. توصیهشده که زیاد به آسمان، دریا، آبشار، گیاه، آب جاری نگاه کنید؛ چراکه از طریق چشم غذای روح را میگیرید؛ و به آن طریق میتوان کسب آرامش و سکون کرد. همانطور اگر به صحنة گناه و ناپسندی نگاه کنیم تأثیر منفی و احساس افسردگی و اضطراب در انسان ایجاد میکند.
امام کاظم7میفرمایند: «سه چیز دیده را روشنی بخشد: به سبزه نگریستن؛ به آب روان نگریستن، به رِخسار زیبا نگریستن».[1]
دیدگاه طب سنتی ایرانی:
رنگها نیز مزاج دارند و بر شرایط مزاجی افراد تأثیر میگذارند برای مثال فردی که بیقراری و اضطراب و پرخاشگری دارد بهتر است بیشتر از رنگهای ملایم مثل آبی و سبز کمرنگ و بنفش ملایم و صورتی کمرنگ استفاده کند.
[1]. «ثَلَاثَةٌ يَجْلِينَ الْبَصَرَ النَّظَرُ إِلَى الْخُضْرَةِ وَالنَّظَرُ إِلَى الْمَاءِ الْجَارِي وَالنَّظَرُ إِلَى الْوَجْهِ الْحَسَنِ».الخصال، ج 1، ص 142، ح 276.
افرادی که احساس کسالت و افسردگی دارند بهتر است از رنگهای پر انرژی مثل زرد براق و نارنجی و قرمز طلایی استفاده کنند[1].
غذای پنداری
اگر بخواهیم رفتار را اصلاح کنیم باید گفتار را اصلاح کنیم و اگر بخواهیم گفتار را اصلاح کنیم باید پندار (فکر) را اصلاح کرد. با فکرهای نیک و خیر میتوان سمها را از بدن دفع کرد و بر عکس با فکرهای شر و ناپسند بیماریهای روحی و جسمی را به خود جذب میکنیم. کسانی که به اطراف و اطرافیان خود دیدگاه خوب مثبتی دارند از آرامش و آسایش خوبی برخوردار هستند؛ اما کسانی که دائم به دیگران سوء ظن دارند و یا بد بین هستند، بیشتر از همه خود را عذاب میدهند و به افزایش بیماری روحی و جسمی خود میافزایند.
موارد دیگر مانند غذای جذبی: غذایی که از طریق لمس بدن به انسان وارد میشود. دست دادن، لمس کردن، نگاه کردن و... از این موارد هستند؛ که این نوع غذا در ایجاد محبت، محکم کردن پایههای محبت و نیز از بین
[1]. پاسداشت تندرستی با پزشکی ایرانی، ص 90.
رفتن کینه و دشمنی تأثیر شگفت آوری دارد. غذای بویای: که از طریق شامه به انسان وارد میشود. همانند عطر و بوهای خوش و نامطبوع.[1]
معنای پرهيز
امام کاظم7: «پرهیز، آن نیست که چیزی را به کلی وابگذاری و هیچ نخوری؛ بلکه پرهیز، آن است که از چیزی بخوری، اما کم بخوری».[2]
رسول خدا6: «الْمَعِدَةُ بَيْتُ كُلِ دَاءٍ وَالْحِمْيَةُ رَأْسُ كُلِّ دَوَاء؛
معده، خانة همه دردها و پرهیز، ریشه همه درمانهاست».[3]
گرسنگی
امام علی7: لَا يَجْتَمِعُ الْجُوعُ وَالْمَرَضُ؛ گرسنگی و بیماری، با هم گرد نمیآیند».[4]
[1].مزاج شناسی، ص 54. با اندکی تصرف.
[2]. «لَيْسَ الْحِمْيَةَ أَنْ تَدَعَ الشَّيْءَ أَصْلًا لَا تَأْكُلَهُ وَلَكِنَّ الْحِمْيَةَ أَنْ تَأْكُلَ مِنَ الشَّيْءِ وَتُخَفِّفَ».الکافی، ج 8، ص 291.
[3].بِحار الانوار، ج 59، ص 290.
[4].تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ح 7409.
امام هادی7: «شب زندهداری، خواب را شیرینتر میکند و گرسنگی، غذا را خوش مزگی میافزاید».[1]
فوايد گرسنگی
1. صفای قلب، درخشش طبع و تیز بینی؛ زیرا سیری حماقت و کُودنی به بار میآورد و قلب را کور و بخارات را در مغز زیاد میکند و حالی شبیه مستی به بار میآورد؛
2. رقت و صفای قلب که انسان را برای درک لذت مناجات آماده میسازد و سبب تأثر یاد خدا میشود؛
3. انکسار و تواضع و زوال، حالت گردنکشی و شادامانی که ابتدای طیغان و غفلت از یاد خداست؛
4. درهم شکستن میل به گناه و تسلط بر نفس اماره؛ زیرا منشأ همة گناهان شهوات و قوای انسانی است و مادة قوا و شهوات خوردنیها و نوشیدنیهاست؛
5. سلامتی بدن و دفع بیماریها؛
[1]. «... وَالْجُوعُ يَزِيدُ فِي طِيبِ الطَّعَامِ».نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص 141.
6. سبک شدن بار هزینة زندگی؛[1]
7. شهوت معصیت را کم میکند و خواب را که باعث تضییع روزگار و عمر و موجب «کلال»[2]طبع و فوات نماز شب است را کم میکند.[3]
پرخوری
امام علی7: «اعتیاد به سیری، انواع دردها را به همراه میآورد».[4]
امام علی7: لَا تَجْتَمِعُ الصِّحَّةُ وَالنَّهَم؛ «تندرستی و پُرخوری، با هم گرد نمیآیند».[5]
رسول خدا6: «دلها را با فراوانیِ خوراک و نوشاک نمیرانید؛ زیرا دل به سان کِشت، اگر آب زیادی بدان رسانده شود، میمیرد».[6]
امام صادق7میفرمایند: «خدا پرخوری را دشمن میدارد و افزودند: آدمیزاد برای ادامة حیات ناچار باید غذا بخورد، پس وقتی غذا میخورید
[1].اخلاق شُبَر، ص 215.
[2]. خستگی.
[3].معراج السعاده، ص 309.
[4]. «إِدْمَانُ الشِّبَعِ يُورِثُ أَنْوَاعَ الْوَجَعِ».تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ح 8160.
[5]. همان، ح 6648.
[6]. «... وَإِنَّ الْقُلُوبَ تَمُوتُ كَالزَّرْعِ إِذَا كَثُرَ عَلَيْهِ الْمَاءُ».مکارم الاخلاق، ص 150.
یک سوم شکم را برای غذا
و یک سوم را برای نوشیدن
و یک سوم را برای [راحت] نفس کشیدن قرار دهید و به سان خُوکان خود را فربه نسازید».[1]
امام صادق7در سفارش به یکی از یاران خود فرمود: «مبادا چیزی را بخوری که به آن اشتها نداری؛ چون این امر سبب حماقت و نادانی میشود. همچنین تا گرسنه نشدی چیزی مخور و هنگام خوردن غذا، آن را از حلالها برگزین».[2]
نقل شده است: حکیمی با عدهای از جوانان که اهل ریاضت نبودند غذا میخورد. او طوری غذا میخورد که جوانی بسیار تعجب کرده و به او گفت: اگر لقمة من از غذا، مثل لقمة تو بود، فکر نمیکنم که زنده بمانم. حکیم گفت: آری پسرم، من میخورم برای اینکه زنده بمانم، اما تو میخواهي زنده بمانی برای اینکه بخوري.[3]
[1]. «... فَإِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَاماً فَلْيَجْعَلْ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلطَّعَامِ وَثُلُثَ بَطْنِهِ لِلشَّرَابِ وَثُلُثَ بَطْنِهِ لِلنَّفَسِ...».الکافی، ج 6، ص 270.
[2]. «فَإِيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لَا تَشْتَهِيهِ فَإِنَّهُ يُورِثُ الْحِمَاقَةَ وَالْبَلَهَ ...».مشکاة الانوار، ص 327. (حدیث عنوان بصری)
[3]. به نقل ازاطعمه و اشربه، ص 215.