کتاب آداب سفره غذا

که به پیامبری برانگیخته شد تا آن‌گاه که از دار دنیا رحلت فرمود، هرگز نانی که آرد آن الک شده باشد را نخورد».[1]

نیز نقل شده که حضرت «نان سفید سپوس گرفته و الک شده را نمی‌خورد».[2]

دیدگاه طب سنتی ایرانی:

در مورد نوع غذاي مناسب، جالينوس می‌گوید: بهترين غذا آن است كه ميان لطيف و غليظ باشد، مثل نان گندم پاك و گوشت مرغ و كبك و ماهى؛ و درجایی ديگر مى‌گويد كه نان گندم پاك رسيده و گوشت گوسفند جوان به علت اينکه هضم آن‌ها سریع‌تر باشد، براي انسان مناسب‌تر است[3]

بهتر است در مصرف روزانه از انواع نان‌های سفید پرهیز شود بهترین نان، نان سنگک خوب برشته غیر سوخته است[4]

[1]. «... بِالْحَقِّ مَا كَانَ لَنَا مُنْخُلٌ‌[182] وَلَا أَكَلَ‌ النَّبِيُّ6‌ خُبْزاً مَنْخُولًا مُنْذُ بَعَثَهُ اللَّهُ ... مَا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ6‌ رَغِيفاً مُحَوّراًحَتَّى لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَل‌» (مجموعة ورام (تنبیه الخواطر و نزهة النواظر)، ج 1، ص 47) (مُحوّرا: آرد سفید).

[2]. «مَا أَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ6‌ ...مِنْ‌ خُبْزٍ مُرَقَّق‌...».مکارم الاخلاق، ص 149.

[3]شش رساله کهن پزشکی، بیگ باباپور

[4]. پاسداشت تندرستی با پزشکی ایرانی، ص 37.

نان از مواردی است که برای سلامتی نیاز است ولی امروزه متأسفانه با روش‌های بد طبخ می‌شود در بین انواع نان گفته می‌شود نان گرم، گرم‌کننده بدن است و رطوبت‌های بد معده را خشک می‌کند و جویدن آن کندی دندان را برطرف می‌کند. نان سرد به بدن رطوبت می‌دهد. نان تازه چاق‌کننده و مقوی است درحالی‌که نان خشک دیرهضم است.

نان فطیر، نان مضری است که بد پخته باشند و خوب تخمیر نشده باشد، وجود جوش شیرین در نان‌ها مسبب بیماری‌های بلغمی در بدن است، نان فطیر و کلاً نان‌هایی که بدون سبوس هستند دیرهضم و نفاخ به حساب می‌آیند خصوصاً اگر با شیر و روغن و شیرینی باشد (به‌صورت نان شیرمال)[1].

خلال و مسواک

رسول خدا6‌ می‌فرمایند: «در پی غذا خوردن، خلال کنید؛ چرا که مایة سلامت دندان‌های نیش و نواجذ (آسیا) است و برای انسان جلب روزی می‌کند».[2]

[1]مروری بر کلیات طب سنتی ایران، ص 69.

[2]. «... صِحَّةٌ لِلنَّابِ وَالنَّوَاجِذِ وَيَجْلِبُ‌ عَلَى‌ الْعَبْدِ الرِّزْقَ».دعائم الاسلام، ج 1، ص 124.

امام صادق7: «آنچه زبانت را بر آن چرخاندی و از [لای دندان] بیرون کشیدی، فرو بده؛ ولی آنچه را با خلال بیرون کشیدی، بیرون افکن».[1]

امام حسین7می‌فرمایند: همواره امیر مؤمنان7به ما امر می‌کرد که پس از خلال کردن آب ننوشیم، مگر اینکه پیش از آن سه بار مضمضه کرده [و دهانمان را شسته] باشیم».[2]

رسول خدا6‌در مورد شیوه مسواک زدن می‌فرمایند: «اسْتَاكُوا عَرْضاً وَ لا تَسْتَاكُوا طُولًا؛

به عرض، مسواک }عمودی} بزنید و به سمت طولِ [دهان]،{افقی} مسواک نزنید».[3]

نیز در هنگام نبودن مسواک می‌توان از انگشتان دست کمک گرفت؛ چرا که انگشت جای‌گزین مسواک است.

امام باقر7: «أَدْنَى‌ السِّوَاكِ‌ أَنْ‌ تَدْلُكَ بِإِصْبَعِكَ؛

کمترین مسواک آن است که با انگشت خویش، مالِش دهی».

[1]. «مَا أَدَرْتَ‌ عَلَيْهِ‌ لِسَانَكَ‌ فَأَخْرَجْتَهُ فَابْلَعْهُ وَمَا أَخْرَجْتَهُ بِالْخِلَالِ فَارْمِ بِهِ».کتاب من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 357.

[2]. «كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ7يَأْمُرُنَا إِذَا تَخَلَّلْنَا أَنْ لَا نَشْرَبَ الْمَاءَ حَتَّى نَتَمَضْمَضَ ثَلَاثاً».مکارم الاخلاق، ص 153.

[3].دعائم الاسلام، ج 1، ص 119.

دیدگاه طب سنتی ایرانی:

مسواك زدن از اصول توصیه شده در طب سنتی ایرانی است و گفته‌شده چنانچه مسواك‌ به‌گونه‌ای هماهنگ زده شود دندان‌ها را درخشان و نيرومند مى‌سازد و لثه را نيرو مى‌بخشد و جلوی تحلیل رفتن لثه را می‌گیرد و از پوسيدگى دندان جلوگيرى و كمك به خوشبويى دهان مى‌كند. بهتر است با چوب مسواک كه در آن سختى و تلخى ويژه‌اى است، مسواك زده شود. از طرفی دیگر زياده‌روى در مسواك زدن درخشانى دندان‌ها را کم می‌کند و لثه را سست کرده و سبب تحلیل لثه می‌شود.

برای داشتن دندان‌هایی سالم بهتر است از شكستن چيزهاى سخت و بسيار جويدن خوراكى‌هاى سفت، چسبناك، کش‌دار مانند خرما و مانند آن خوددارى شود[1].

در مکتب طب سنتی ایرانی در مورد خلال کردن نیز توصیه شده و مثل بقیه اصول طب سنتی که از افراط نهی شده در مورد خلال کردن هم توصیه شده زیاده‌روی نشود چون سبب آسیب لثه کنار دندان می‌گردد[2].

[1]المنصوری فی الطب ص 266.

[2]طب اکبری. ج 1. ص 408.

خلال كردن، نقش مهمّى در سلامت دندان‌ها دارد. مسواك به‌تنهایی نمى‌تواند غذاى مانده در لاى دندان‌ها را بيرون بياورد، بلكه عمل مسواك با خلال تكميل مى‌شود كه استفاده از نخ دندان‌، توصيه مى‌شود[1].

به پُشت دراز کشيدن پس از غذا

امام رضا7: «إِذَا أَكَلْتَ‌ شَيْئاً فَاسْتَلْقِ‌ عَلَى قَفَاكَ وَضَعْ رِجْلَكَ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى؛

هرگاه چیزی خوردی، به پشت دراز بکش و پای راست خود را روی پای چپ بگذار».[2]

نکته قابل دقت: در این دسته از روایات واژه (اسْتَلْقَى ‌ـ اسْتِلْقَاءً [سلق‌]) به‌کار رفته است که به معنای دراز کشیدن است نه خوابیدن طولانی. در حدیثی رسول خدا6‌ از خوابیدن (نوم) بلافاصله پس از غذا نهی فرمودند.

[1]دایره المعارف بزرگ طب اسلامی، ج 7. ص 104.

[2].الکافی، ج 6، ص 299. بیان علامه مجلسی: «قال في الدروس: يستحب الاستلقاء بعد الطعام على قفاه ووضع رجله اليمنى على اليسرى‌ وما رواه العامة بخلاف ذلك من الخلاف [کتاب الخلاف علامه حلی]».مرآة العقول، ج 22، ص 116.

رسول خدا6‌: «غذایتان را با یاد خدا و نماز، ذوب (هضم) کنید و بر آن مخوابید؛ که دل‌هایتان سخت می‌شود».[1]

دیدگاه طب سنتی ایرانی:

خوابیدن بلافاصله بعد از غذا خوردن توصیه نمی‌شود، بعد از مدت زمانی که از غذا خوردن گذشت بهتر است اول برای مدتی به پهلوی راست خوابید تا غذا در محل مناسب در معده جاگیر شود سپس به پهلوی چپ خوابید تا کبد روی معده بیفتد و معده از حرارت کبد در هضم خوب سود ببرد، بعد از مدتی که غذا هضم شد پیشنهاد می‌شود مجدد به پهلوی راست خوابیده شود تا غذا راحت‌تر از معده خارج شود.

به پشت خوابیدن به دلیل تجمع ترشحات مغزی و عدم خروج این مواد در طب ایرانی خیلی پیشنهاد نمی‌شود[2]
ورزش و فعاليت شديد بعد غذا، از علل بدي هضم در معده است رازي يکي از علل نفخ معده را فعاليت شديد بلافاصله بعد غذا مي‌داند. ابن‌سينا حرکات سنگين بعد غذا را از موانع هضم خوب مي‌داند[3]

[1]. «أَذِيبُوا طَعَامَكُمْ‌ بِذِكْرِ اللَّهِ‌ وَالصَّلَاةِ ...‌».الدعوات(راوندی)، ص 76.

[2]مروری بر کلیات طب سنتی ایران، ص 160 و 161.

[3]. مروری بر توصیه های حفظ سلامت معده در پزشکی ایرانی، مجله طب سنتی اسلام و ایران.

یک ورزش سبک و خفیف در حد چند قدم راه رفتن جهت قرارگیری مواد غذایی در جای مناسب در معده و لوله گوارشی جهت کمک به هضم، مناسب می‌باشد شاید بتوان گفت سفره انداختن و جمع کردن سفره درصورتی‌که همه اعضای خانواده در این امر کمک کنند خودش به نوعی ورزش سبک در جهت کمک به هضم غذا باشد.

آروغ زدن

رسول خدا6‌: «إِذَا تَجَشَّأْتُمْ‌، فَلَا تَرْفَعُوا جُشَاءَكُمْ إلَى السَّمَاء؛

هر زمان آروغ می‌زنید، صدایش را به آسمان بلند نکنید».[1]در برخی احادیث چنین آمده است: رسول خدا6‌«آروغ نعمتی است از طرف خداوند، ‌اگر کسی از شما آروغ زد حمد خدا را بر آن گوید.[2](بگوید "الحمد لله").

[1].الکافی، ج 12، ص 291.

[2]. «... فَإِذَا تَجَشَّأَ أَحَدُكُمْ‌ فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ». ُقرب الاسناد، ص 47.

دیدگاه طب سنتی ایرانی:

پرهيز از نگه‌داشتن مدفوع و باد در گوارش از توصیه‌های مهم طب سنتی ایرانی است دفع به موقع آروغ یا باد گلو توصیه می‌شود (به‌صورت کاملاً مؤدبانه و آرام) در مواردی که باد گلو بیش از حد ایجاد می‌گردد، استفاده از موادي که باد معده را از بین می‌برد مثل زنجبيل نيز در پيشگيري از این مشکلات پیشنهاد شده است[1]

سایر توصیه‌های طب سنتی ایرانی
نزدیکی جنسی بلافاصله بعد از غذا خوردن در طب سنتی ایرانی نهی شده است، در واقع برای یک هضم خوب، نیاز است خون و حرارت در زمان هضم به سیستم گوارش اختصاص داده شود، هر اتفاقی مثل نزدیکی جنسی سبب شود خون و حرارت بدن معطوف به جای دیگری شود و اختلال هضم و جذب غذا اتفاق افتد[2].

[1]. مروری بر توصیه های حفظ سلامت معده در پزشکی ایرانی، مجله طب سنتی اسلام و ایران.

[2]مروری بر کلیات طب سنتی ایران، ص 139.