کتاب آداب و احکام زیارت

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة

احكام زيارت‌

احكام زيارت‌

شرايط قصر نماز

پرسش 1. در چه صورتى در مسافرت، نماز شكسته مى‌شود؟

همه مراجع:اگر همه شرايط ذيل فراهم شود، نماز شكسته مى‌شود:

1. سفر او (رفت و برگشت) كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد؛

2. از اول مسافرت، قصد هشت فرسخ داشته باشد؛

3. در بين راه از قصد خود برنگردد؛

4. قصد ماندن ده روز در آنجا را نداشته باشد؛

5. سفر او معصيت و حرام نباشد؛

6. شغلش مسافرت نباشد مانند راننده‌ها؛

7. آنكه به حد ترخّص برسد؛

8. جايى كه سفر مى‌كند، وطن دوم او نباشد.[1]

تبصره 1. حد ترخّص يعنى از وطن يا محل اقامتش به اندازه‌اى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود.

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1272 تا 1355.

(البته در تعريف حدترخص بين مراجع‌تقليد اختلاف‌نظر است).

بنابر اين كسى كه قصد مسافرت دارد اگر بخواهد نمازش را نزديك دروازه شهر بخواند، بايد تمام بخواند.

تبصره 2. ميان مراجع تقليد در تعيين مقدار فرسخ شرعى كمى اختلاف نظر است:

آيات عظام: امام خمينى، خامنه‌اى، بهجت، صافى، فاضل و نورى:

مقدار هشت فرسخ شرعى را تقريباً 45 كيلومتر،

آيات عظام: تبريزى، سيستانى و وحيد: تقريباً 44 كيلومتر،

آيةاللَّه مكارم: تقريباً 43 كيلومتر مى‌دانند.

پرسش 2. كسى كه نمى‌داند در مسافرت چند روز مى‌ماند تكليف نمازش چه مى‌شود، آيا بايد شكسته بخواند يا تمام؟

همه مراجع:بايد نمازش را شكسته بخواند مگر آنكه تصميم داشته باشد ده روز يا بيشتر در آنجا بماند و اگر بدون تصميم و با ترديد سى روز را در يك شهر (نه چند شهر) اقامت كرد، بعد از سى روز (روز سى و يكم) بايد نمازش را تمام بخواند.[1]

سفر اتفاقى كثيرالسفر

پرسش 3. اگر استاد يا دانشجويى كه در محل درس نمازش تمام است؛ چنانچه به طور اتفاقى، به سفرى مانند زيارت‌[2]

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1355 و وحيد، توضيح المسائل، م 1361 و دفتر: خامنه‌اى.

[2]گروه اخلاق و عرفان، آداب و احكام زيارت، 1جلد، دفتر نشر معارف - قم، چاپ: 32971، 1389.

حضرت على بن موسى الرضا غير از محل درس مسافرت كند، نماز و روزه او چگونه است؟

همه مراجع (به جز سيستانى):نماز شكسته است و روزه صحيح نيست.[1]

آيةاللَّه سيستانى:نماز تمام و روزه صحيح است.[2]

انصراف قصد ده روز

پرسش 4. به مشهد مقدس مشرّف شديم تصميم داشتيم بيش از ده روز در آنجا بمانيم. نمازمان را كامل خوانديم ولى بعد از گذشت چند روز، از اقامتمان منصرف شديم و تصميم گرفتيم قبل از ده روز به وطن باز گرديم، تكليف نماز در بقيه روزها چيست، آيا شكسته بخوانيم يا تمام؟

همه مراجع:تا هنگامى كه در آنجا بسر مى‌بريد نمازتان تمام است.[3]

سفر اطراف شهر

پرسش 5. اگر قصد ماندن ده روز و يا بيش‌تر را در جايى داشته باشيم؛ چنانچه از آنجا به محلى كه فاصله آن تا اقامتگاه كمتر از

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1307 و وحيد، توضيح المسائل، م 1316 و خامنه‌اى، اجوبة الاستفتاءات، س 645.

[2]. توضيح المسائل مراجع، م 1307.

[3]. توضيح المسائل مراجع، م 1342 و وحيد، توضيح المسائل، م 1350 و دفتر: خامنه‌اى.

چهار فرسخ شرعى (تقريباً 5/ 22 كيلومتر) است برويم و برگرديم، تكليف نماز در هر دو جا چيست؟

همه مراجع:اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بخواهد به آن محل سفر كند نمازش در هر دو جا تمام است.[1]

پرسش 6. بنا داريم با اردوى دانشجويى بيش از ده روز به سفر زيارت حضرت على‌بن موسى الرضا مشرف شويم و گاهى روزها به محل‌هاى اطرف كه از حد ترخص خارج است و فاصله آنها تا اقامتگاه (مشهد مقدس) كمتر از چهار فرسخ شرعى است سفر كنيم، تكليف نماز در آنجا چگونه است؟

آيات عظام امام و نورى:اگر در مدت ده روز، تنها يك مرتبه و به اندازه دو ساعت، از محل اقامت به اطراف برويد و بازگرديد، نماز تمام است و در غير اين صورت شكسته است.[2]

آيةاللَّه بهجت:اگر قسمت عمده روز را در محل اقامت باشيد، نمازتان تمام است.[3]

آيات عظام تبريزى و وحيد:اگر مدت رفت و بازگشت، به اندازه يك يا دو ساعت باشد، كه در نظر عرف با اقامت ده روز منافات ندارد، نماز تمام است و اگر از اين مقدار بيش‌تر شود، بنابر احتياط واجب بايد جمع بين شكسته و تمام كنيد و اگر تمام يا بيش‌تر روز

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1349 و وحيد، توضيح المسائل، م 1357 و دفتر: خامنه‌اى.

[2]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

[3]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

را از محل اقامت خارج شويد بايد نماز را شكسته بخوانيد.[1]

آيةاللَّه خامنه‌اى:اگر در مدت ده روز، به اندازه يك تا دو ساعت در روز- يا چند روز كه مجموع آن به مقدار يك سوم روز يا يك سوم شب باشد- از محل اقامت به اطراف برويد، نماز تمام است و در غير اين صورت شكسته است.[2]

آيةاللَّه سيستانى:اگر مدت رفت و بازگشت، در نصف روز باشد (هر چند برگشتن بعد از رسيدن شب باشد) نماز تمام است؛ مگر آنكه دفعات خارج شدن او به مقدارى تكرار شود كه در نظر عرف گفته شود دو جا يا بيش‌تر اقامت دارد. در اين صورت نماز شكسته است.[3]

آيةاللَّه صافى:اگر از محل اقامت خارج شويد، نمازتان شكسته است.[4]

آيةاللَّه فاضل:اگر به اندازه پنج يا شش ساعت، از محل اقامت به اطراف برويد و بازگرديد، نماز تمام است، به شرط آنكه شب را در محل اقامت بمانيد.[5]

آيةاللَّه مكارم:اگر به اندازه‌اى دور نيست كه جزء مسافرت محسوب شود نماز تمام است.[6]

[1]. تبريزى، توضيح المسائل مراجع، م 1338 و وحيد، توضيح المسائل، م 1346.

[2]. خامنه‌اى، اجوبة الاستفتاءات، س 659.

[3]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

[4]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

[5]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

[6]. توضيح المسائل مراجع، م 1338.

مسافرت قبل از ظهر

پرسش 7. كسى كه پيش از ظهر تصميم به مسافرت دارد، تكليف روزه او چه مى‌شود؟

همه مراجع (به جز تبريزى و سيستانى):اگر پيش از ظهر مسافرت كند، روزه‌اش باطل است؛ ولى قبل از آنكه به حد ترخّص برسد، نمى‌تواند روزه را بخورد.[1]

آيةاللَّه تبريزى:اگر از سر شب تصميم بر سفر داشته و پيش از ظهر مسافرت كند، روزه‌اش باطل است؛ ولى قبل از آنكه به حد ترخص برسد، نمى‌تواند روزه را بخورد و اگر پيش از ظهر تصميم بر مسافرت گرفته، بنابر احتياط واجب بايد روزه بگيرد.[2]

آيةاللَّه سيستانى:اگر پيش از ظهر مسافرت كند، بنابر احتياط واجب بايد روزه‌اش را افطار كند؛ ولى قبل از آنكه به حد ترخص برسد، نمى‌تواند روزه را بخورد.[3]

روزه در سفر

پرسش 8. آيا گرفتن روزه‌هاى قضا، در سفر صحيح است؟

همه مراجع:خير، جايز نيست.[4]

[1]. توضيح المسائل مراجع، م 1721؛ وحيد، توضيح المسائل، م 1729؛ دفتر: خامنه‌اى.

[2]. تبريزى، توضيح المسائل مراجع، م 1721.

[3]. سيستانى، توضيح المسائل مراجع، م 1721.

[4]. امام، نورى و فاضل، تعليقات على العروة، ج 2، شرايط صحة الصوم، الخامس؛ صافى، هداية العباد، ج 1، م 1354؛ تبريزى، سيستانى و وحيد، منهاج الصالحين، شرايط صحةالصوم؛ بهجت، وسيلة النجاة، ج 1، م 1143 و دفتر: خامنه‌اى.