الشيخ الصافي: احتياط آن است نائب چهار سنگ ديگر را بزند و بعد هم رمى را تماماً به نيابت انجام دهد.[1]
الشيخ الفاضل: احتياط آن است كه آن مقدار كه خود قادر است خودش انجام دهد و نائب بقيه عمل را تمام كند و سپس يك بار نائب تماماً اعاده نمايد.[2]
استنابه در رمى
س: كسانى كه از رمى روز معذورند ولى مىتوانند شب رمى كنند آيا مىتوانند در روز نائب بگيرند؟
الإمام الخميني (قدس سره): معذور از رمى در روز جايز است شب آن روز يا شب بعد انجام دهد.[3]
السيد الخوئي (قدس سره): في الملحق ص 339 س: إذا علمت الزحام هل يجوز لها الاستنابة؟ ج: يجب الصبر و تحري الخلوة و إذا ذهبت إلى الجمرة و رأت ازدحاماً شديداً جازت الاستنابة و يجزي.
منه أيضاً: المريض الذي لا يرجى برؤه إلى المغرب يستنب لرميه و لو اتفق برؤه قبل غروب الشمس رمى بنفسه على الأحوط.[4]
السيد الگلپايگاني (قدس سره): س: كسانى كه از رمى روز معذورند ولى مىتوانند شب رمى كنند آيا مىتوانند در روز نائب بگيرند؟
ج: بايد شب رمى كنند.[5]
السيد السيستاني: إن جواز الرمي ليلًا فيما عدا رمى جمرة العقبة ليلة العيد
[1]كتبى.
[2]كتبى.
[3]مع التلخيص محشى ص 410
[4]ص 436
[5]ص 372 م 962- اخير.
مختص بمن كان معذوراً عن المكث بمقدار الرمي في منى نهاراً كالخائف و أما النساء و الضعفاء و المرضى و نحوهم ممّن لا يتيسّر لهم الرمي في النهار لكثرة الزحام فعليهم الاستنابة في ذلك و إن كان الأحوط الأولى الجمع بين الاستنابة و الرمي ليلًا.[1]
السيد الشبيري: بيمار و كودك و ناتوان كه رمى روز و شب براى آن ها مشقت دارد و كسانى كه رمى در شب و روز بر آنها حرجى است مىتوانند در روز نائب بگيرند.[2]
*** الشيخ البهجت: كسى كه نمىتواند در روز رمى كند مثل پيرمرد و ضعيف جايز است رمى را شب آن روز انجام دهد با علم به عدم تمكن از رمى در روز.[3]و بيمارى كه اميد بهبودى تا مغرب را ندارد نائب بگيرد و اگر خوب شد اعاده لازم نيست.
الشيخ التبريزي (قدس سره): نفس عبارة السيد الخوئي (قدس سره).
الشيخ الصافي: حاشيه ندارد.
الشيخ الفاضل: حاشيه ندارد.
الشيخ المكارم: حاشيه ندارد.
الشيخ النوري: حاشيه ندارد.
الشيخ الوحيد: وافق السيد الخوئي (قدس سره) في المقدار المذكور.
مؤلف: گفته شد كه اگر از رمى روز عاجز است مقتضاى احتياط جمع بين استنابه و رمى در شب است.
[1]الملحق ص 162
[2]ص 235
[3]م 438
رمى در يك شب يا دو شب
س: اگر از رمى روزها عاجز باشد و رفتن هر شب در جمرات براى او مشقت داشته باشد اجازه مىدهيد كه در يك شب مثل شب يازدهم يا شب دوازدهم همه جمرات را رمى كند يا نه؟
السيد السيستاني: در فرض مزبور كه در روز نمىتواند يا حرجى است نائب بگيرد و تقديم آن در شب قبل مجزى نيست.[1]
السيد الشبيري: اگر از رمى شب قبل عاجز شد در روز براى رمى نائب مىگيرد و در يك شب رمى چند روز جايز نيست.[2]
*** الشيخ البهجت: بر حسب نوشته آقاى محفوظى دام عزه اگر تا شب دوازدهم انجام نداده و در روز متمكن نيست تمام رمىها را بجاآورد با تقديم قضاها بر ادا.[3]
الشيخ التبريزي (قدس سره): در فرض سؤال رمى روز اول را در شب قبل از آن بجاآورد و نسبت به رمى روزهاى بعد كه در شب هم براى او مشقت دارد براى رمى در آن روز نائب بگيرد.[4]
و اما نوشته آقاى قديرى: اگر از رمى در روز معذور است مىتواند شب قبل يا شب بعد رمى كند.
بنابراين شب عيد فقط مىتواند رمى روز عيد را انجام دهد- و شب يازدهم مىتواند رمى روز دهم و روز يازدهم و شب دوازدهم مىتواند رمى يازدهم و دوازدهم را بجاآورد.
[1]مهر دفتر.
[2]الخاتم.
[3]مهر دفتر.
[4]كتبى.
الشيخ الصافي: اگر رمى در شب مشقت زياد كه نوعاً قابل تحمل نيست نداشته باشد بايد در هر شب رمى كند و اگر مشقت زياد داشته باشد مىتواند همه را در شب دوازدهم رمى كند.[1]
لزوم ترتيب در جمرات مطلقا
الإمام الخميني (قدس سره): ترتيب در جمرات ثلاث واجب است و فرقى نيست كه خلاف از روى عمد يا جهل يا سهو و نسيان باشد؟[2]
السيد الگلپايگاني (قدس سره): فلو خالف الترتيب أعاد الرمي من أوّله بالترتيب الأولى ثمّ الوسطى ثمّ جمرة العقبة.[3]
السيد السيستاني: وجب الرجوع إلى ما يحصل الترتيب و لو كانت المخالفة.[4]
السيد الشبيري: اگر به ترتيب بجاآورد نياورد بايد دوباره بجاآورد و فرقى بين علم و عمد و سهو و نسيان و ندانستن نيست.[5]
*** الشيخ البهجت: اگر خلاف ترتيب شد واجب است دوباره رمى كند هرچند خلاف از روى جهل و فراموشى باشد.[6]
الشيخ التبريزي (قدس سره): نفس عبارة السيستاني و الوحيد.[7]
الشيخ الصافي: اگر بر خلاف ترتيب رمى كند بايد دوباره از سر بگيرد تا ترتيب به عمل آيد.[8]
الشيخ الفاضل و الشيخ المكارم و الشيخ النوري: حاشيه ندارند.
[1]كتبى.
[2]محشى ص 410
[3]ص 195
[4]ص 216
[5]محصل دو مسأله ص 236
[6]ص 151
[7]ص 212
[8]رمى جمرات.
الشيخ الوحيد: وجب تحصيل الترتيب و لو كانت المخالفة عن جهل أو نسيان.[1]
مؤلف: نظرها در اين فرع متحد است.
موالات در رمى جمره
السيد الشبيري: در زدن چهار سنگ اول موالات مطلقا معتبر است و در سنگ پنجم و ششم بر ناسى و جاهل موالات لازم نيست و بر غير اينها لازم است و در سنگ هفتم مطلقا موالات لازم نيست. ص 179
استنابه در رمى براى مريض
الإمام الخميني (قدس سره): مريض يا عليل يا شخص بىحال يا بيهوش نائبش بجاآورد و بنا بر احتياط تا مأيوس از مباشرت نباشد نائب عمل نكند.
السيد الخوئي (قدس سره): بيمارى كه اميد ندارد تا مغرب بهبودى حاصل كند براى رمى نائب مىگيرد و چنانچه اتفاقاً بيش از غروب آفتاب بهبودى يافت بنا بر احتياط خودش نيز رمى كند.[2]
منه أيضاً: اگر مريض يا معذور مأيوس باشد از رفع عذر واجب است نائب بگيرد.
السيد الگلپايگاني (قدس سره): اگر مريض مأيوس باشد از اينكه بتواند در وقتى كه گفته شد رمى نمايد، ديگرى به نيابت او رمى نمايد و اگر خوب شد اعاده لازم نيست اگر چه احوط است.[3]
و در مسأله 166: تا وقتى كه خودشان مىتوانند در شب رمى كنند نبايد در
[1]ص 181 م 428
[2]مسأله 441
[3]ص 154
روز نائب بگيرد.
السيد السيستاني: أما النساء و الضعفاء و المرضى و نحوهم ممن لا يتيسر لهم الرمي في النهار لكثرة الزحام أو لغيرها فعليهم الاستنابة في ذلك و إن كان الأحوط الأولى الجمع بين الرمي ليلًا و الاستنابة في النهار.[1]
*** الشيخ الوحيد: من لا يتمكن من الرمي بنفسه إلى المغرب كالمريض الذي لا يرجى برؤه يستنيب لرميه و لو اتفق برؤه قبل غروب الشمس رمى بنفسه أيضاً على الأحوط.[2]
الشيخ التبريزي (قدس سره): زنى كه متمكن از رمى در شب هم نباشد نائب مىگيرد.[3]
الاستنابة فضولتاً و الرمي قضاءً
السيد الشبيري: كسى كه وظيفه او نائب گرفتن است اگر بدون گفتن او ديگرى برايش رمى كند كافى است و احتياط مستحب آن است كه به آن اكتفا نكند.[4]
رمى قضايى را يك ساعت حد اقل قبل از رمى ادايى بجاآورد.
[1]ص 388
[2]ص 183
[3]ص 61
[4]ص 235 و ص 237
ملحقات قربانى
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة