فقط حرمت نساء باقى مىماند، لكن احتياط اين است كه از جميع محرمات احرام قبل از طواف نساء اجتناب شود. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: در عمرۀ مفرده بعد از حلق يا تقصير همه محرمات غير نساء حتى بوى خوش حلال مىشوند و حكم مذكور مخصوص حج تمتع است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: در عمره مفرده بعد از تقصير همه چيز حلال مىشود به جز زن.
الشيخ المكارم: در عمره مفرده قبل از طواف نساء تنها نساء براى او حرام است.
س: شخصى عمره مفرده انجام داده و قبل از اينكه طواف نساء بجاآورد انشاء عقد نكاح كرده آيا اين عقد صحيح است يا نه و برفرض بطلان موجب حرمت ابدى مىشود يا نه و موجب كفاره مىشود يا نه؟ خصوصاً در صورت مباشرت.
السيد السيستاني: عقد صحيح است ولى هرگونه استمتاع جايز نيست و اگر مباشرت با علم و عمد باشد موجب كفاره است.
السيد الخامنهاي: حرمت ابدى ندارد و لكن عقد باطل است و در صورت علم كفاره هم دارد.
اگر پيش از انجام طواف نساء و نماز آن، عقد زواج خوانده، در هر صورت آن عقد باطل است و در صورتى كه با علم به حرمت باشد، موجب حرمت ابدى نيز مىشود، و در صورت جهل به حرمت موجب حرمت ابدى نمىشود، اگرچه در صورت نزديكى پس از عقد و پيش از توجه به بطلان آن احوط ترتيب آثار حرمت ابدى است.
الشيخ البهجت: باطل است.
الشيخ التبريزي (قدس سره): بنا بر احتياط قبل از طواف نساء در عمره مفرده بايد از جميع محرمات احرام اجتناب شود. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: حكم عقد قبل از خروج از احرام را دارد با علم به حكم موجب حرمت ابدى است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: بنا بر احتياط واجب عقد باطل است. ولى موجب حرمت ابدى نمىشود و مىتوانند تجديد عقد كنند و چنانچه نمىدانسته كفاره ندارد هرچند مباشرت كرده باشد. بلى چنانچه علم به حرمت عقد و مباشرت داشته كفاره دارد.
الشيخ المكارم: عقد مذكور باطل است و اگر حكم را بداند موجب حرمت ابدى است و اگر دخولى صورت گيرد يك شتر بر هريك از مرد و زن و همچنين بر عاقد در صورت علم لازم است.
*** س: فرمودهاند شخص متمتّع بعد از عمره تمتع مرتبط بالحج است حتى يقضيه و نبايد خارج شود آيا حرمت خروج خارج شدن از حرم است يا نفس مكه معظمه؟
السيد السيستاني: به احتياط واجب از مكه نبايد خارج شود مگر براى حاجتى هرچند ضرورى نباشد.
السيد الخامنهاي: جايز است و موجب بطلان عمره نمىشود و تجديد عمره لازم نيست به شرط اينكه وثوق به ادراك حج داشته باشد خروج از مكه مانع ندارد.
*** الشيخ البهجت: ظاهراً مكه است كه احتياط فرمودهاند.
الشيخ التبريزي (قدس سره): به مقدارى كه حوالى مكه محسوب شود مىتواند خارج شود. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: شخص مذكور نبايد از مكه خارج شود. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: ملاك خارج شدن از شهر مكه است.
الشيخ المكارم: در صورتى كه به مناطق نزديك برود و مطمئن است بازمىگردد مانعى ندارد.
س: بعضى از كوههاى مكه كه داخل حرم است افرادى اعم از حكومتى و عادى سيمخاردار كشيدهاند و به نظر مىرسد كه حيازت كردهاند برداشتن حصاة جمرات از دامنههاى اين كوهها كه سيم كشيدهاند اشكال دارد يا نه؟
السيد السيستاني: اشكال ندارد.
السيد الخامنهاي: اگر به قصد احياء باشد بايد با رضايت تحجيركننده باشد و نيز اگر مشكوك باشد كه به چه قصدى تحجير شده چون اباحه سنگها شرط است و بايد احراز شود.
*** الشيخ البهجت: اشكال ندارد.
الشيخ التبريزي (قدس سره): از جهت مذكور در سؤال مانعى ندارد، از جهت اينكه ممكن است خوف خطر باشد نبايد برود، ولى برداشتن سنگريزه و صرف آن در رمى جمرات مانعى ندارد. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: ظاهراً اشكال ندارد. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: بايد احراز اباحه كنند.
الشيخ المكارم: از مناطقى كه به عنوان حيازت سيم كشى شده نبايد سنگ برداشت مگر اينكه علم به رضايت داشته باشند.
س: آيا بدار براى معذورين از طهارت مائيه بلكه مطلق ذوى الاعذار جايز است يا نه؟ و على فرض الجواز اگر قبل از انقضاء وقت عذر برطرف شد بايد اعاده كنند يا نه؟
السيد السيستاني: بدار در صورت يأس جايز است و اعاده لازم نيست هرچند در وقت، عذر برطرف شود.
السيد الخامنهاي: اگر اميدى به رفع عذر دارد احتياط كند.
بعد از دخول وقت عمل مشروط به طهارت، بدار جايز است حتى با رجاء ارتفاع عذر در اثناى وقت اگرچه احوط در صورت اخير ترك بدار است، و در هر صورت اگر عمل را انجام داد و بعداً اتفاقاً عذر در اثناى وقت برطرف شد، اعاده واجب نيست، ولى با علم به ارتفاع عذر در اثناى وقت بدار صحيح نيست و بايد تا ضيق وقت منتظر بماند.
*** الشيخ البهجت: جايز است مگر علم به برطرف شدن عذر داشته باشد.
الشيخ التبريزي (قدس سره): اگر مأيوس بود بدار جايز است و در تيمم براى نماز در اين صورت اعاده واجب نيست و در غير نماز و تيمم آن در صورت رفع عذر در وقت اعاده لازم است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: در فرض سؤال اگر اميد زوال عذر در آخر وقت را داشته باشند احتياط در تأخير است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: معذور چنانچه بداند تا آخر وقت عذرش برطرف نمىشود مىتواند به مجرد ورود اعمال را با وضو يا غسل جبيرهاى يا تيمم انجام دهد. اما چنانچه اميد دارد تا زمانى كه در مكه است عذرش برطرف شود احتياط واجب آن است كه صبر كند و اگر تا آخر وقت عذرش برطرف نشد طبق وظيفۀ معذور عمل كند. و چنانچه بعد از عمل به وظيفۀ معذور عذرش برطرف شد چنانچه
علم داشته عذرش برطرف نمىشود اعاده واجب نيست، ولى اگر اميد داشته كه عذرش برطرف مىشود بنا بر احتياط بايد اعمال را با غسل و وضو اعاده كند.
الشيخ المكارم: بدار براى ذوى الاعذار بنا بر احتياط واجب جايز نيست مگر اينكه يقين داشته باشد كه تا آخر وقت عذر برطرف نخواهد شد و در صورتى كه تا آخر عذر برطرف شود بنا بر احتياط اعاده لازم است.
س: اگر برخلاف تقيه عمل كرد فقط حرمت تكليفى دارد يا عملى را كه انجام داده است باطل است؟
السيد السيستاني: عمل صحيح است.
السيد الخامنهاي: اگر خلاف تقيه عمل كرد مثل مهر گذاشتن نمازش باطل است.
اگر عمل برخلاف تقيه به صورتى باشد كه موجب وهن مذهب و شين بر شيعه باشد، حرام و باطل است.
*** الشيخ البهجت: صحت عمل مورد تأمل است.
الشيخ التبريزي (قدس سره): در موردى كه تقيه واجب است اكتفاء بر عمل خلاف تقيه باطل است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الصافي: صحت عملى كه برخلاف تقيه باشد مشكل است. و اللّٰه العالم.
الشيخ الفاضل: صحت عمل نيز مشكل است.
الشيخ المكارم: اصل عمل اشكال دارد.