کتاب اسناد لانه جاسوسی آمریکا

اقلام زمان بندی شده برای تحویل به ایران را در اختیار آنها قرار بدهیم، که گریوز قول داد این اطلاعات را تهیه کند.

- هواپیماهای آر.اف-4 ای.اس: گریوز پیشینه لغو سفارش هواپیماهای مذکور و هزینه هنگفت راه اندازی مجدد خط تولید آنها را توضیح داد. اطلاعات کامل در این ارتباط را در اختیار ایرانی ها قرار خواهیم داد.

- موشک های هارپون: رفع توقیف موشک های مزبور به توافق بر سر امنیت اطلاعات طبقه بندی شده منوط شد.

- قیمت گذاری تجهیزات سفارشیِ ایران که قرار است به خریداران دیگر فروخته شود، به خصوص ناوشکن های اسپروانس: توضیح دادیم که برای یافتن خریداران دیگر، باید قیمت گذاری در سطح هزینه دولت موقت ایران انجام شود (یعنی با کسر تورم و هزینه های خاص ایران) تا اقلام هر چه سریعتر به خریداران دیگر فروخته و مبالغ آن دریافت شود. این امر به خصوص در ارتباط با متقاعد ساختن کنگره برای تخصیص بودجه ای جهت خرید کشتی های اسپروانس که مازاد بر برنامه کشتی سازی نیروی دریایی آمریکا بر آن تحمیل شده بود، صدق می کرد. یزدی شکایت داشت که در ارتباط با قیمت گذاری ناوشکن ها باید با دولت ایران مشورت می شد. او گفت باید در مورد این مسئله بحث و تبادل نظر بیشتری صورت گیرد.

- خرید تجهیزات نظامی از تأمین کنندگان ثالث: یزدی گفت سیاست دولت موقت ایران این است که با خرید تجهیزات نظامی آمریکایی از تأمین کنندگان مجاز اروپاییِ منابع تأمین تجهیزات نظامی اش را متنوع تر کند. «مک گی فرت» گفت ما هیچ مخالفتی با این امر نداریم. در مواردی که آمریکا خودش مایل به فروش اقلام باشد، هیچ ایرادی ندارد که ایران آن اقلام را از منابع اروپایی خریداری کند. ولی اگر حاضر به فروش برخی تجهیزات نباشیم، مسلماً از صدور مجوز فروش آن از سوی منابع اروپایی نیز خودداری خواهیم کرد. علاوه بر این، مشکلات عملی تنوع بخشیدن به خریدهای نظامی را نیز به آنها گوشزد کردیم.

6- یزدی در پاسخ به سئوال آقای «مک گی فرت» که آینده خریدها را چگونه ارزیابی می کند گفت ابتدا مایل است حساب جاری مربوط به فروش تجهیزات نظامی تسویه شود، مسئله امنیت تجهیزات طبقه بندی حل گردد و بعد از آن خریدها به صورت نقدی در ازای هر معامله صورت گیرد.

7- به نظر می رسد ملاقات مذکور به طور کلی نتایج مثبتی به همراه داشت. اگرچه همچنان در مورد برخی مسایل با ایرانی ها اختلاف نظر خواهیم داشت، ولی ظاهراً فقط مسئله امنیت اطلاعات طبقه بندی شده در آینده ی نزدیک به یک مسئله سیاسی جدی مبدل خواهد شد. اگر ایرانی ها در ارتباط با این مسئله نظر سفارت را جویا شدند، به آنها بگویید که آمریکا مایل است نگرانی های امنیتی خود را هر وقت که از نظر دولت موقت ایران مناسب باشد، مفصلاً با آنها در میان بگذارد. ونس

قطعات یدکی اف-14

سند شماره 215

7 اکتبر 1979- 15 مهر 1358

از: نماینده ارشد دفاعی سفارت آمریکا، تهران- سرلشگر گاست

به: معاونت لجستیکی ستاد نیروی هوایی ایران - سرتیپ صفری

موضوع: قطعات یدکی اف-14

1- در روزهای 12 و 16 سپتامبر جلساتی توجیهی در ارتباط با وضعیت یادداشت تفاهم مورخ 3 فوریه و صندوق امانی برگزار شد. در بخش مربوط به هواپیماهای اف-14 (اسلاید شماره 15) درباره قطعات یدکی این هواپیماها توضیحاتی ایراد شد. در این توضیح آمده بود که قطعات یدکی در انبار نگهداری می شوند. علاوه بر این، از دولت ایران خواستیم تا اطلاع دهد که آیا این قطعات را باید به نیروی هوایی ایران تحویل دهیم و یا همچنان در انبارهای ایالات متحده نگهداری کنیم.

2- فهرستی از قطعات یدکی هواپیماهای اف-14 که، منتظر ابلاغ تصمیم شماست، و در ایالات متحده انبار شده اند به پیوست ایفاد می گردد. این فهرست به قطعاتی ارتباط دارد که پیش از تاریخ 23 ژوییه 1979 به انبار انتقال یافته است. هر وقت فهرست مربوط به اقلام انبار شده پس از 23 ژوییه 1979 نیز به دستمان برسد، آن را برایتان ارسال خواهیم کرد.

3- خواهشمند است فهرست مزبور را مطالعه و تصمیمتان را در مورد حمل یا ادامه نگهداری آنها در اسرع وقت اطلاع دهید.

4- در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر، لطفاً با یکی از نیروهای من تماس بگیرید.

فیلیپ. سی. گاست

سرلشگر نیروی هوایی

نماینده ارشد دفاعی

فروش بوئینگ

سند شماره 216

محرمانه9 اکتبر 1979- 17 مهر 1358

از: وزارت امور خارجه آمریکا، واشنگتن دی.سیبه: سفارت آمریکا، تهران

موضوع: فروش بوئینگ 747

1- (محرمانه-تمام متن)

2- برِنان، نماینده بوئینگ، به ما اطلاع داد که شرکتش جلسه «بسیار بسیار مفیدی» با تیمسار صفری و آقای بهرامی در نیویورک داشته و به نظر می رسد احتمالاً ایرانی ها بدهی های خود را پرداخت خواهند کرد. بدین ترتیب، ترتیباتی برای تحویل آخرین هواپیمای 747 در ماه نوامبر داده خواهد شد.

3- نماینده شرکت گفت ایرانی ها از علاقمندی شان به فروش تعدادی از هواپیماهای 707 و

747 صحبت کرده اند. شاید بد نباشد به طرف های ایرانی یادآور شوید که قرارداد هواپیماهایی که درچارچوب خریدهای نظامی خارجی، و با کسب مجوز های کنترل مهمات و احتمالاً اجزای اقلامی که با موافقت وزارت بازرگانی خریداری شده اند مشمول قوانین و مقررات انتقال به کشور ثالث هستند. ایرانی ها باید در صورت داشتن قصد فروش احتمالی هواپیماها از همان ابتدا با ما مشورت کنند. البته از نظر ما مشکلی برای فروش آنها وجود ندارد، ولی می خواهیم از همان ابتدا ترتیبات کار به درستی چیده شود. ونس

حمل قطعات یدکی نظامی

سند شماره 217

محرمانه9 اکتبر 1979- 17 مهر 1358

از: وزارت امور خارجه، واشنگتن دی.سی-4268به: سفارت آمریکا، تهران- فوری

موضوع: حمل قطعات یدکی نظامی

1- (محرمانه - تمام متن)

2- ارتش و نیروی دریایی دستور دارند قطعات یدکی سفارشی ایران را که مجوز ارسال آنها صادر گردیده از حالت تعلیق خارج کرده و به نماینده شرکت کشتیرانی آریا تحویل نمایند. تا به حال، فقط چند قلم به شرکت آریا تحویل شده است، ولی انتظار می رود ارسال محموله های فله به زودی شروع شود.

3- هنوز منتظر هستیم تا ایرانی ها برای حمل قطعات یدکی نیروی هوایی که ارسال آنها تصویب شده است، یک شرکت حمل و نقل معرفی کنند. به محض اینکه شرکت فوق معرفی شود، قطعات یدکی ارسال خواهند شد.

4- بر اساس ترتیباتی که دو هفته پیش با تیمسار صفری توافق شد، قطعات یدکی هلیکوپترهای موضوع برنامه خریدهای نظامی خارجی برای حمل آماده می شود. پیش بینی می شود قطعات فوق ظرف مدت دو هفته دیگر به پایگاه «مک گوائر» برسد تا از آنجا با هواپیماهای نیروی هوایی ایران حمل شود. شرکت هلیکوپتر سازی بل اطلاع داده است که طبق این ترتیبات باید در حدود 90 هزار پوند قطعات یدکی موضوع برنامه خریدهای نظامی خارجی را به پایگاه «مک گوائر» حمل کند. شرکت بل همچنین حدود 110 هزار پوند قطعات تجاری برای حمل دارد. شرکت مزبور به دنبال کرایه دربست یک هواپیما برای حمل این قطعات یدکی است. چنانکه سفارت مستحضر است شرکت بل تا به حال به هزینه خود مقداری قطعات یدکی را با هواپیماهای سی-130 و دی.سی-8 حمل کرده است.

5- سفارت می تواند از اطلاعات فوق الذکر استفاده کند و به وزیر جدید دفاع ملی، و سفیر ایران آقای انتظام و سایر مقامات دولت موقت ایران که ظاهراً فکر می کنند ما از ارسال قطعات یدکی خودداری می کنیم، توضیحاتی ارایه دهد. (ظاهراً یزدی هنوز همین اعتقاد را داشت تا اینکه کاردار یک بار دیگر در نیویورک توضیحات کافی را به او داد و نظر او را اصلاح کرد.)

همچنین می توانید محترمانه به ایرانی ها خاطر نشان سازید که تأخیر در ارسال قطعات از اوایل ماه اوت تا کنون به دلیل عدم معرفی یک شرکت حمل نقل بوده است.

اقلام معاملات انجام شده بین ایران و آمریکا

سند شماره 218

10 اکتبر 1979- 18 مهر 1358

از: ارنست گریوز-سازمان مساعدت های امنیتی دفاعیبه: آقای بهرامی- وزارت دفاع ایران

[موضوع]: اقلام معاملات انجام شده بین ایران و آمریکا

آقای بهرامی عزیز

به پیوست دو نسخه از فهرست اقلام مربوط به معاملات انجام شده که در ملاقات روز چهارم اکتبر به شما قول داده بودم، ارسال می گردد. برداشت من این بود که فهرست های مزبور در طول ملاقاتی که به منظور بررسی معاملات در تاریخ 12 سپتامبر در تهران برگزار شد، به حضورتان تقدیم شده است. چنانکه می دانید، وضعیت جاری معاملات مفتوح در صورتحساب های مفصلی که در طول ملاقات هایمان در تهران تقدیم حضورتان شده، انعکاس یافته است.

ما لزوم ارایه جزییات اساسی مربوط به معاملات تسلیحاتی پیشین با ایران را درک کرده ایم و به همین سبب جزییات بیشتری در مقایسه با کشورهای دیگری که در چارچوب برنامه خریدهای نظامی خارجی از ما تجهیزات خریداری می کنند، در قالب جلسات توجیهی و اطلاعات تکمیلی در اختیار ایران قرار داده ایم. البته شاید حتی این مقدار جزییات نیز نیاز شما را برطرف نکند. به همین دلیل، بار دیگر مایلم پیشنهاد ژنرال گاست را که در ملاقات 12 و 16 سپتامبر در تهران مطرح شد، متذکر شوم و تأکید کنم که از سفر یک تیم متشکل از مقامات ایرانی برای بررسی جزییات موجود در سوابق این نوع معاملات در مرکز امور مالی سازمان مساعدت های امنیتی در دنوِر استقبال خواهد شد. نفرات کم شمار این مرکز قادر به بازیابی همه این اطلاعات و خلاصه کردن آن به شکلی که مورد نیاز شما باشد، نیستند. با وجود این، از آنجایی که اهمیت زیادی برای رضایت خاطر دولت موقت ایران قائلیم، سه نفر از نیروهای این مرکز را به مدت سه ماه مأمور بازیابی این اطلاعات خواهیم کرد، البته مشروط بر اینکه دولت موقت ایران نیز تیم مورد نیاز ایرانی را برای انجام این وظیفه به آمریکا اعزام نماید. طبق برآورد ما، برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز شما، تقریباً هفت نفر نیروی ایرانی نیاز است که به مدت شش ماه در این مرکز مشغول به کار باشند. البته میزان دقیق کار به جزییاتی بستگی دارد که شما برای تطبیق حساب هایتان با آنچه ایالات متحده در استفاده از وجوه صندوق امانی مدعی است، نیاز دارید.

ارادتمند

ارنست گریوز

سپهبد ارتش ایالات متحده آمریکا

مدیر سازمان مساعدت های امنیتی دفاعی

معاملات انجام شده

سند شماره 219

11 اکتبر 1979- 19 مهر 1358

از: وزارت دفاع، واشنگتن دی.سی - 3553به: گروه مستشاری نظامی، تهران

موضوع: معاملات انجام شده

در طول ملاقات مورخ 4 اکتبر با یزدی، وزیر امور خارجه، آقای بهرامی درخواست کرد فهرستی از معاملات انجام شده را در اختیار آنها قرار دهیم. آنطور که اطلاع یافته ایم چنین فهرستی قبلاً در ملاقات ماه سپتامبر در اختیار ایشان قرار گرفته بود. با وجود این، یک فهرست به روزتر تهیه کرده و سعی داریم تا وقتی که ایشان هنوز در کنسولگری حضور دارند، آن را برایشان ارسال کنیم. در صورتی که موفق به این کار نشدیم، فهرست مزبور را برای شما ارسال خواهیم کرد.

اطلاعاتی درباره هواپیماهای اف-14

سند شماره 220

بدون طبقه بندی17 اکتبر 1979- 25 مهر 1358

از: هیأت مستشاری نظامی آمریکا، تهرانبه: وزارت دفاع آمریکا، واشنگتن دی.سی

موضوع: اطلاعاتی درباره هواپیماهای اف-14

متن زیر ترجمه انگلیسی بخشی از اظهارات دکتر ابراهیم یزدی، وزیر امور خارجه ایران، در برنامه اخبار رادیو ایران است که روز 16 اکتبر 1979 پخش شد:

توضیح: در ارتباط با سئوال یک خبرنگار درباره سیاست دولت در قبال خرید قطعات یدکی برای ارتش و همچنین سرنوشت جنگنده های اف-14، وزیر امور خارجه گفت: «برخی از شرایطی که برای فروش قطعات یدکی از طرف آمریکا مطرح شده است از نوعی است که برای ما قابل قبول است زیرا مغایر با حاکمیت ملی ما نیست. مثلاً، آنها ممکن است بگویند که باید پول قطعاتی را که می خواهیم نقداً پرداخت کنیم. تا جایی که به حاکمیت ملی واستقلال ما مربوط می شود این شرط اشکالی ندارد؛ ولی شرایط دیگری نیز وجود دارد که به وضوح برخلاف سیاست حفاظت از استقلال و حاکمیت ملی ماست. مثلاً، آنها ممکن است بگویند فقط در صورتی قطعات یدکی را به شما می فروشیم که اجازه بدهید هر وقت بخواهیم وارد کشور شما بشویم. خُب، این شرط مسلماً برای ما قابل قبول نیست.

در مورد سرنوشت اف-14 ها هم آنچه قبلاً گفته ام در واقع فقط نظرات وزارت امور خارجه بوده است که از نقطه نظر سیاست خارجی این مسئله را بررسی کرده؛ آنچه گفتم نظرات دولت نبوده و نیست؛ کاری که ما انجام داده ایم این است که نظراتی که قبلاً هم اظهار کرده ام به هیأت دولت اطلاع داده ایم، و آن نظر هم این است که اگر اف-14 ها را نگاه داریم، به معنای حضور 200 تا 400 مستشار آمریکایی در ایران برای تعمیر و نگهداری از این هواپیماها خواهد بود؛ مسلم است که این مستشاران با زن و بچه هایشان به ایران می آیند؛ آن وقت برای

بچه هایشان مدرسه می خواهند؛ این مدرسه ها هم معلم می خواهد، که آنها هم با خانواده هایشان می آیند و بعد از مدتی همان وضعیتی را خواهیم داشت که در رژیم سابق داشتیم، یعنی تعداد زیادی مستشار آمریکایی در ایران خواهد بود.

ما نظرمان را به هیأت دولت ابلاغ کردیم و دولت هم گفت که اختیار لازم برای تصمیم گیری درباره سرنوشت اف-14 ها را ندارد، بنابراین شورای انقلاب دارد به مسئله رسیدگی می کند و تصمیم نهایی را شورا می گیرد. یکبار دیگر تأکید می کنم که نظر فوق موضع رسمی دولت نیست، بلکه نظری است که در نتیجه ارزیابی های وزارت امور خارجه در ارتباط با سیاست های خارجی مملکت و همچنین با توجه به روابطمان با آمریکا گرفته شده است.»

2- همچنان به تلاش هایمان در ارتباط با مشخص شدن سرنوشت هواپیماهای اف-14 در ایران ادامه می دهیم. چنانچه و هر وقت تصمیمی در این ارتباط اخذ شود، فوراً به اطلاع خواهیم رساند.

قطعات یدکی مورد نیاز ایران

سند شماره 221

بدون طبقه بندی18 اکتبر 1979- 26 مهر 1358

از: سازمان مساعدت های امنیتی دفاعی - سپهبد ارنست گریوز

به: وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران - ابراهیم یزدی

[موضوع]: قطعات یدکی مورد نیاز ایران

مایلم برداشت اشتباهی را که ممکن است در طول ملاقاتمان در تاریخ 4 اکتبر 1979 به هنگام بحث درباره فروش مجدد قطعات هواپیماهای اف-16 سفارش ایران ایجاد کرده باشم، تصحیح کنم.

در آن ملاقات، اینجانب به اشتباه گفتم که میزان برخی قطعات تا اندازه ای است که کفاف نیاز 50 سال را می دهد. طبق تمایل صریح دولت ایران، چرخه تأمین قطعات برای پشتیبانی هواپیماهای اف-16 سفارش ایران معادل موجودی 26 ماه قطعه مورد نیاز به هنگام تحویل اولین هواپیما به ایران بود.

عواملی که در محاسبه میزان قطعات یدکی مورد نیاز ملحوظ شد از سوی دولت ایران در اختیار ما قرار گرفته بود. سطح این عوامل به دلیل مدت زمان لازم برای ارسال قطعه جهت تعمیر و سپس بازگرداندن آن به ایران و همچنین میزان بالای پرواز هواپیما برابر با 25 ساعت در ماه به ازای هر هواپیما، بالاتر از عواملی بود که نیروی هوایی ایالات متحده در برنامه ریزی های خود به کار می برد. این سیاست قبلاً نیز در ارتباط با هواپیماهای اف-4، اف-5، و اف-14، و سی-130 از سوی نیروی هوایی ایران به کار گرفته شده بود.

از زمان خاتمه یافتن برنامه PEACE ZEBRA در فوریه 1979، ما تلاش فراوانی برای به حداقل رساندن خسارات ناشی از خاتمه این قرارداد مبذول داشته ایم. در زمان ملاقاتمان،

اینگونه برآورد کرده بودیم که کل هزینه های ناشی از خاتمه یک قرارداد 2/3 میلیارد دلاری در حدود 99 میلیون دلار خواهد بود. پس از ملاقاتمان نیز به تلاش هایمان ادامه داده ایم و خوشحالم به اطلاع برسانم که برآورد کل مسئولیت مالی فعلی شما 4/61 میلیون دلار است، که از این مبلغ تقریباً 6/45 میلیون دلار به هزینه های خاتمه قرارداد قطعات یدکی مربوط می شود. کاهش هزینه ها از طریق فروش اقلام به سایر خریداران و خرید قطعات یدکی از سوی نیروی هوایی ایالات متحده و استرداد وجوه آن به صندوق امانی خریدهای نظامی خارجی ایران صورت گرفته است. در تلاش برای یافتن مشتریان دیگری جهت فروش مجدد قطعات باقیمانده هستیم.

امیدوارم اطلاعات فوق در ادامه تلاش های متقابلمان برای حل و فصل مسایل باقیمانده مرتبط با تأمین تجهیزات نظامی ایران از سوی ایالات متحده مفید واقع شود.

ارنست گریوز

سپهبد ایالات متحده

مدیر سازمان مساعدتهای دفاعی

ملاقات با سرهنگ کامکار، معاون وزیر دفاع ملی در امور تسلیحات

سند شماره 222

محرمانه19 اکتبر 1979- 27 مهر 1358

از: هیأت مستشاری نظامی، تهران- 1104به: وزارت دفاع آمریکا، واشنگتن دی.سی

موضوع: ملاقات با سرهنگ کامکار، معاون وزیر دفاع ملی در امور تسلیحات

1- سرهنگ اسکات از گروه مستشاری نظامی صبح روز 18 اکتبر 1979 ملاقات نیم ساعته ای با سرهنگ کامکار، معاون وزارت دفاع، آقای بهرامی، دستیار کامکار، و سرهنگ صادقی، دستیار معاون وزیر دفاع ملی در امور بودجه داشت. این ملاقات به درخواست هیأت مستشاری نظامی صورت گرفت و هدف از آن ابراز مجدد تمایل هیأت مستشاری به کامکار برای مشارکت در یک کارگروه مشترک به منظور کمک به ایرانی ها برای سازماندهی و قالب بندی اطلاعات گسترده ای بود که در جلسه اواسط سپتامبر در ارتباط با صندوق امانی و یادداشت تفاهم در اختیار دولت موقت ایران قرار گرفته بود. ما همچنین قصد داشتیم مراتب تمایل خود را به دسترسی به تأسیسات و اموال دولت آمریکا که از زمان پیروزی انقلاب از ما دریغ شده بود، به کامکار ابراز کنیم.

2- خلاصه نکاتی که در این ملاقات مورد بحث و گفتگو قرار گرفت در ذیل آمده است:

الف- کارگروه مشترک ایران و آمریکا در ارتباط با صندوق امانی. پس از آنکه تمایل خود را به تشکیل و آغاز فعالیت کارگروه مشترک در اسرع وقت ابراز داشتیم، اسکات پیشنهاد کرد تاریخ و اهداف مشخصی برای شروع کارگروه فوق مورد توافق قرار گیرد. در گفتگوهایی که در پی این پیشنهاد انجام شد، دو طرف توافق کردند هدف از تشکیل کارگروه فوق باید

سازماندهی و قالب بندی اطلاعاتی باشد که دولت ایالات متحده پس از جلسه مورخ 22 تا 24 اوت در ارتباط با مرور برنامه ایران در سازمان مساعدت های امنیتی دفاعی در اختیار دولت موقت ایران قرار داده است؛ و بررسی همه موارد با تأکید بر مواردی که به رغم تلاش های گذشته دولت آمریکا هنوز برای برخی مقامات دولت موقت ایران، مثلاً یزدی وزیر امور خارجه، «مسئله دار» است. کامکار نیز اذعان داشت که باید هر چه سریعتر کار شروع شود، ولی افزود ابتدا باید جزییات کارگروه پیشنهادی را پس از بازگشت دکتر چمران، وزیر دفاع ملی، از کردستان با او مورد بحث و بررسی قرار دهد. کامکار خودش به ما اطلاع داد که چمران قرار است روز شنبه 20 اکتبر از کردستان بازگردد. کامکار وعده داد روز «یکشنبه یا دوشنبه» با هیأت مستشاری نظامی تماس می گیرد و ترتیبات مربوط به تشکیل کارگروه مشترک را به همراه تاریخ شروع کار آن و فهرست کسانی که در این گروه خواهند بود نهایی می کند. برای اطلاع شما: فعلاً نمی دانیم چقدر طول می کشد تا کارگروه مشترک کارش را تکمیل کند. فکر می کنیم کارمندان وزارت دفاع ملی کار چندان زیادی بر روی اطلاعاتی که در ماه سپتامبر به آنها داده شد انجام نداده اند. ما بر سر مدیریت کار به این نحو به توافق رسیدیم که ابتدا مواردی را که نسبتاً بحث انگیز نیستند (یعنی مواردی که ایرانی ها فکر نمی کنند پولی از بابت آنها از دست داده اند) سریعاً بررسی کنیم، ولی بیشترِ توجه خود را صرف موارد «مسئله دار» می کنیم، و تلاش خواهیم کرد سئوالات دقیقی مطرح کنیم که امیدواریم پاسخ به آنها سوءتفاهم و یا ظن جا افتاده دولت موقت ایران را درباره فعالیت های صندوق امانی بر طرف سازد. البته امیدوار نیستیم که بتوانیم پاسخی برای سئوالات پیچیده تر بیابیم، ولی امیدواریم بتوانیم به ایرانی ها کمک کنیم تا سئوالات دقیق و مشخصی بپرسند که مدیران ذیربط برنامه، خدمات و یا سازمان مساعدت های امنیتی دفاعی قادر به پاسخگویی آنها باشند. علاوه بر این، از ایرانی ها سئوال کردیم مایلند از طریق چه سیستمی پاسخ مربوط به سئوالات خود را پس از تکمیل مأموریتِ کارگروه دریافت کنند. ایرانی ها هیچ تصمیمی در مورد این مسئله که آیا می خواهند تیمی را برای بررسی صورتحساب ها به مرکز امور مالی مساعدت های امنیتی اعزام کنند، و یا گروه کوچکی از متخصصین و کارشناسان به ایران بیایند تا به سئوالات پیچیده تر آنها پاسخ دهند، و یا پاسخ های کتبی به سئوالاتشان را می پذیرند، نگرفتند. ما یک بار دیگر نظر ایرانی ها را در طول برگزاری جلسات کارگروه جویا خواهیم شد و به اطلاع شما خواهیم رساند.

ب- کمیته مشترک آمریکا و ایران برای انتقال تأسیسات و اموال دولت آمریکا از ایران. اسکات بار دیگر مسئله فوق را با مرور تلاش های گذشته برای حل این مشکل و اطلاع آشکار دکتر یزدی از تشکیل یک کمیته مشترک آمریکایی - ایرانی در ارتباط با آن مطرح ساخت. اسکات توضیح داد که هر چند می دانیم احتمالاً وزارت امور خارجه مسئول اصلی این کمیته مشترک است، مایلیم هر گونه اطلاعات تکمیلی لازم را در اختیار وزارت دفاع ملی و یا وزارت امور خارجه و یا کمیته مشترک قرار دهیم و حاضریم به هر شیوه ای که مقتضی بدانید