کتاب اسناد لانه جاسوسی آمریکا

رسته سابق: نیروی هوایی شوروی، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی

تاریخ و محل تولد: 1922، شهر ایوانو.

مذهب: مسیحی

تاریخ آخرین ارتقا: ماه می 1952

سابقه خدمت: از 1940 تا 1941 دانشجوی آموزشگاه نیروی هوایی شوروی؛ 1941-1943 خلبان؛ 1943-1945 خدمت در جبهه اول و چهارم اوکراین؛ 1946-1951 دانشجوی دانشکده نیروی هوایی شوروی؛ 1951-1953 فرمانده اسکادران؛ 1953-1957 بازرس ستاد نیروی هوایی شوروی.

مدال ها و افتخارات: قهرمان اتحاد جماهیر شوروی؛ مدال ستاره طلایی؛ مدال لنین؛ دو مدال «پرچم سرخ». افتخارات: الکساندر نوفسکی؛ «ستاره سرخ» جنگی درجه یک؛ مدال «به افتخار خدمات جنگی»؛ مدال «پیروزی بر آلمان»؛ مدال «سی امین سالگرد تشکیل ارتش اتحاد جماهیر شوروی»؛ مدال چکسلواکی «به افتخار شجاعت».

تاریخ ورود به ایران: 9 آذر 1336 (30 نوامبر 1957)

پُست در سایر کشورها: نداشته است.

زبان: فارسی

تحصیلات نظامی و غیرنظامی: دانشکده هنرهای مکانیکی، آموزشگاه نیروی هوایی شوروی، دانشکده نیروی هوایی شوروی

وضعیت تأهل و تعداد فرزندان: متأهل، دارای یک پسر و یک دختر.

نشانی و تلفن دفتر: تهران، خیابان چرچیل، سفارت شوروی.

نظرات گزارشگر

2- سرهنگ کوگوچف به طور اتفاقی در دفتر G-2 به زمین خورد و کاسه زانویش شکست. او به گزارشگر گفت اگر بلافاصله زانوی خود را در مسکو عمل نکند به دلیل معلولیت جسمی تا آخر خدمتش وضعیت خدمت محدود پیدا خواهد کرد. لئو. ام. براون

سرهنگ دوم،

کفیل وابسته نیروی هوایی ایالات متحده

زبان و حوزه مطالعات دیپلمات های شوروی

سند شماره 259

سرّی10 دسامبر 1958- 19 آذر 1337

سفارت آمریکا، تهران

مرجع: CA-4290 -10 نوامبر 1958

[موضوع]: زبان و حوزه مطالعات دیپلمات های شوروی

بدینوسیله اطلاعات اضافی موجود در ارتباط با دیپلمات های شوروی در تهران ایفاد

می گردد. اطلاعات مربوط به 4 دیپلماتی که به تازگی وارد تهران شده اند، افزوده شده است.

سفارت هیچ اعتراضی به طبقه بندی سند حاضر در رده محرمانه ندارد، ولی از آنجایی که اطلاعات مربوط به حوزه مطالعاتی نیز در این سند گنجانده شده است، نباید طبقه بندی پایین تری برای آن انتخاب شود.

نامزبانحوزه مطالعات

پگف، نیکلای ام.

طبق گزارش ها با زبان انگلیسی آشناست، ولی به آن اذعان ندارد

کوپدیچیک، پطر پی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

کسکوف، پطر

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

اولیفیرنکو، گریگوری آی.

ترکی (احتمالاً) فارسی

ولکف، میخائیل ام.

انگلیسی 3

فارسی 5

پشتو 5

اردو 5 فارغ التحصیل مؤسسه زبان های خارجی مسکو

ورونین، آلکسی ال.

فارسی 5

انگلیسی 2

کوزنتسف، پاول جی.

انگلیسی 2

متروف، پاول ای.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

[؟] الکساندر ای.(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

تاراسف، نیکلای کی.

انگلیسی 3

سولدیرف، ویلا کی.

فارسی 5

فرانسه 4

کوشلف، سوریس وی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

کوزمین، دیمیتری تی.فارسی 4

انگلیسی 2مؤسسه مطالعات شرقی مسکو

ساوچنکو، فدور

(باید ساولچنکو خوانده شود)فارسی

اسکیرنف، ویکتور ام.

انگلیسی 2

آلمانی 2

فرانسه 3

فارسی 4

تکاچ، میخائیل کی.

ساراکف، دیمیتری ام.

انگلیسی 2

فارسی 2

کالیتا، ایوان وی.

فارسی 5

انگلیسی

خارچنکو، میخائیل اف.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

پولیاکف، الکساندر وی.

فارسی

فرانسه

رومانچوک، پطر کی.

فارسی

شیکالف، واسیلی کی.

(باید اشکیلف خوانده شود)فارسی 5

انگلیسی 5دانشسرای مطالعات شرقی شوروی

وروسیف، آدری او.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

وسکانیان، گرانت او.

فارسی 5

ارمنی 6

انگلیسی 4احتمالاً دانشگاه مطالعات شرقی مسکو

زوتف، کنستانتین آی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

دولیو، گریگوری آی.

آلمانی

اندریف، الکساندر ای.

فارسی 4

کوگوشیف، نیکلای ای.

انگلیسی 2

مالیوئین، ونیامین وی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

میونین، ویکتور آی.

فارسی

ساکالف، [؟]

(باید سوکولف خوانده شود)فارسی

تاباچنکف، آنتونیان ای.

فارسی

آلکسیف، یوری کی.

فارسی 5

فدولف، یوگنی کی.

فارسی 4

انگلیسی 4

کوزنتسف، نیکلای ای.

فارسی 4

انگلیسی 4

روگف، ویکتور ام.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

اسمیروکف، ولادیمیر پی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

ژاورونکف، روستیسلاو پی.

(اطلاعات تازه ای وجود ندارد)

تازه واردان:

اسپولنیکف، ویکتور ان.

(وابسته 8/58)انگلیسی 2

فارسی 4

کاپیشین، نیکلای وی.

دبیر سوم (9/58)فارسی 4

انگلیسی 2

آلمانی 2

کوزمنکو، گریگوری ای.

وابسته نظامی (7/58)فارسی 2

سوبخانکلف، شاکر دی.

دبیر اول (9/58)فارسی

ترکی

برای وزارت امور خارجه

جان. دبلیو. بولینگ

دبیراول

عزیمت سفیر شوروی، پگف، از تهران

سند شماره 260

محرمانه21 مارس 1959- 30 اسفند 1337

از: سفارت آمریکا، تهران

مرجع: سفارت 1847- 21 مارس 1959به: وزارت امور خارجه، واشنگتن دی.سی

موضوع: عزیمت سفیر شوروی، پگف، از تهران

نیکلای میخائیلوویچ پگف، سفیر اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، صبح روز 20 مارس 1959 همراه با همسرش ایران را ترک کرد. هنوز هیچ اعلامیه رسمی درباره برنامه پگف و یا اینکه به پُستش در تهران بازخواهد گشت یا خیر، منتشر نشده است. با وجود این، برخی شایعات و حقایق در مورد عزیمت آقای پگف وجود دارد.

به گفته دفتر وابسته هوایی، عزیمت پگف از فرودگاه با تشریفات کامل صورت گرفت و تقریباً همه نفرات سفارت شوروی برای بدرقه و خداحافظی با پگف در فرودگاه حاضر بودند. علاوه بر این، تعدادی از مقامات وزارت امور خارجه ایران نیز به فرودگاه آمده بودند. پگف نیز شخصاً با همه دست داد و از بالای پله های هواپیما برای همه بوسه فرستاد. به گفته نفرات دفتر وابسته که شاهد عزیمت پگف بودند، سفر پگف حال و هوای دائمی داشت.

خبر دیگر که شایعه بازنگشتن پگف را تا حدودی تقویت می کند، این گزارش مورد وثوق است که اسباب و اثاثیه تقریباً سنگین خانواده پگف از پیش برای حمل به شوروی به بندر پهلوی فرستاده شده بود. علاوه بر این، تعدادی از روزنامه های ایران نیز خبر یا شایعه

بازنگشتن پگف را منتشر ساخته اند.

یکی از روزنامه ها نوشت که پگف به این سبب برکنار شده است که جایی برای سفیر کنونی شوروی در قاهره، که رابطه های محکمتری با رهبران سیاسی شوروی نسبت به پگف دارد و منتظر شغل جدیدی است، باز شود. برخی منابع دیگر نیز نام پگف را در رابطه با وضعیت سفیر شوروی در قاهره برده اند.

از طرف دیگر، وزارت امور خارجه ایران، می گوید هیچ اطلاعی از دلایل سفر پگف ندارد، بجز اینکه پگف به مرخصی سالیانه اش رفته است و نهایتاً به سر کارش باز می گردد.

اخیراً یکی از کارمندان دفتر وابسته نظامی آمریکا با وابسته نظامی شوروی در تهران صحبت کرده بود، و وابسته شوروی گفته بود که به پگف «دستور داده بودند» به مسکو بازگردد، و دیگر به تهران باز نخواهد گشت، هر چند نمی توان به ضرس قاطع گفت که آیا این نظر شخصی وابسته نظامی شوروی بوده یا خیر. البته او این مسئله را یک تراژدی می دانست زیرا پگف سالهای زیادی از عمر حرفه ایش را به خاورمیانه و اخیراً نیز به بهبود روابط ایران و شوروی اختصاص داده بود. ولی شکست اخیر مذاکرات امضای یک پیمان عدم تخاصم به زندگی حرفه ای پگف خاتمه داده بود.

نظرات گزارشگر: البته این اخبار ضد و نقیض عمدتاً بلاتکلیفی آینده پگف را نشان می دهند، و بیشتر بر عدم بازگشت او به تهران تأکید دارند.

برای سفیر

جان. دبلیو. بولینگ

دبیراول سفارت

گزارش گفتگو- روابط ایران و آمریکا با شوروی

سند شماره 261

محرمانه21 فوریه 1960- 1 اسفند 1338

محل: سفارت عراق در تهران

شرکت کنندگان: کنستانتین ایوانویچ زوتف، دبیر اول سفارت شوروی، جی. پی. [؟] دبیر دوم سفارت آمریکا

[موضوع]: گزارش گفتگو- روابط ایران و آمریکا با شوروی

گزارشگر در مراسم تودیع حاجب شبیبی، دبیر سوم سفارت عراق در تهران به آقای زوتف معرفی شد.

کمی بعد از معرفی، زوتف گزارشگر را به گوشه ای کشاند و با جدیت درباره لزوم تفاهم بین آمریکا و شوروی، و روابط حسنه و «همزیستی مسالمت آمیز» صحبت کرد. او سپس بر اهمیت اعلام اخیر برنامه های شوروی برای کاهش نیروهای مسلح و به همان اندازه کاهش بودجه تسلیحاتی تأکید کرد.

او گفت امیدوار است ایالات متحده انگیزه های صادقانه اتحاد شوروی را در اتخاذ اقدامات یکجانبه درک و از الگوی شوروی پیروی کند.

در ارتباط با ایران، زوتف داوطلبانه گفت روابط ایران و اتحاد شوروی در وضعیت بدی است، ولی نپذیرفت که دولت اتحاد شوروی هم در ایجاد چنین وضعیتی مسئول است. در پاسخ به سئوال من درباره حملات تبلیغاتی بر ضد شاه و دولت ایران، زوتف قاطعانه گفت اتحاد شوروی در امور سایر کشورها دخالت نمی کند. او در ادامه همان توضیحات تکراری را در مورد مواضع اتحاد شوروی در قبال ایران ابراز کرد و تأکید داشت که وضعیت کنونی نتیجه مستقیم اقدام سال گذشته ایران در شروع و سپس قطع مذاکرات پیمان عدم تخاصم است. زوتف اصرار داشت که ابتدا دولت ایران پیش نویس پیشنهادی پیمان را به اتحاد شوروی داد که مبنای سفر هیأت مذاکره کننده شوروی به تهران بود، و از سوی اتحاد شوروی پذیرفته شده بود. با وجود این، دولت ایران پیشنهادش را پس گرفت و بدین ترتیب موجب شد که مذاکرات متوقف شود.

البته او تکذیب کرد که ممکن است اقدام ایران به سبب اصلاح برخی مفاد پیشنهادی از سوی اتحاد شوروی بوده باشد، و گفت هیأت شوروی کاملاً حاضر بود که همان پیشنهاد اصلی ایران را بدون هر گونه اصلاحی بپذیرد.

خلاصه نظراتی که زوتف پس از این اظهار نظر بیان کرد این بود که دولت ایران صداقت ندارد، قابل اعتماد نیست، و اینکه این ایرانی ها هستند، و نه روس ها، که از عادی سازی روابط بین دو کشور جلوگیری می کنند.

وقتی از او پرسیدم که سفیر پگف چه زمانی قرار است به تهران بازگردد، گفت هنوز معلوم نیست و توضیح داد که با توجه به روابط کنونی دو کشور، بازگشت سفیر چندان اهمیتی ندارد. او گفت روابط باید عادی شود و [ادامه سند یافت نشد]

گفتگو با نفرات سفارت شوروی

سند شماره 262

محرمانه23 فوریه 1960- 3 اسفند 1338

وابسته نیروی هوایی ایالات متحده، سرهنگ لارنس. ای. هوراس

[موضوع]: گفتگو با نفرات سفارت شوروی

نظرات نفرات سفارت شوروی درباره جشن روز ارتش سرخ

1- اطلاعات زیر در گفتگو با وابسته سیاسی سفارت اتحاد شوروی در تهران به دست آمد و بدینوسیله گزارش می شود:

الف- خبر شماره 1- خلع سلاح شوروی: وابسته سیاسی اظهار داشت که واقعاً از بزرگی میزان کاهش نیرو های مسلح اتحاد جماهیر شوروی شگفت زده است. البته وقتی از او میزان کاهش را پرسیدم، یا نمی دانست و یا نخواست آمار و ارقام دقیقی در مورد آن ارایه دهد. وقتی او مسئله خلع سلاح را مطرح کرد، من هم در مورد وضعیت آموزش های نظامی غیرنظامیان از

او پرسیدم. به او گفتم وقتی کشوری به غیرنظامیان خود آموزش های نظامی می دهد و نام آنها را در فهرست نیروی های مسلح وارد نمی کند، پس خلع سلاح جزیی فقط فهرست رسمی توانایی های نظامی را کاهش می دهد [و نه فهرست واقعی آن را]. وابسته سیاسی در پاسخ من این جمله متعصبانه را گفت که اتحاد جماهیر شوروی دیگر به غیرنظامیان خود آموزش های نظامی نمی دهد، ولی نگفت که این رویه از چه زمانی خاتمه یافته است.

نظرات گزارشگر: وابسته نظامی ظاهراً صادق و مایل به گفتگو بود. نظرات او از این جهت مهم است که خط و خطوط حزبی عناصر مشغول به کار در سفارت شوروی را نشان می دهد. او خودش را ویکتور اسپولنیکف معرفی کرد.

ب- خبر 2- مشاهدات پراکنده: فضای صمیمی و دوستانه ای بر جشن روز ارتش سرخ حاکم بود. یک میز مجلل و مقدار زیادی ودکا برای میهمانان چیده شده بود. مخصوصاً تلاش همسران وابستگان نظامی برای ایجاد فضای اجتماعی از نوع غربی چشمگیر بود. آنها در حد توان خود سعی می کردند رفتار گرم و صمیمانه ای داشته باشند و فضای میهمانی خیلی صمیمی تر از مراسم رسمی معمول سفارت اتحاد جماهیر شوروی بود.

نظرات گزارشگر: تلاش چشمگیر برای تلطیف روابط و میهمان نوازی به سبک غربی کاملاً مشهود و چشمگیر بود و با فضای مراسم رسمی قبلی سفارت شوروی کاملاً تضاد داشت.

لارنس. ای. هوراس

سرهنگ، وابسته نیروی هوایی ایالات متحده

گزارش گفتگو با کنستانتین ایوانویچ زوتف، دبیر اول...

سند شماره 263

محرمانه29 فوریه 1960- 9 اسفند 1338

از: سفارت آمریکا، تهرانبه: وزارت امور خارجه، واشنگتن

موضوع: گزارش گفتگو با کنستانتین ایوانویچ زوتف، دبیر اول

سفارت شوروی در تهران

یادداشت پیوست در حکم نمونه ای از تماس های اجتماعی با مقامات شوروی در تهران جهت اطلاع وزارت امور خارجه ارسال می گردد. نظراتی که در این یادداشت ضبط است، غیرعادی و یا روشنگر نیست، و فقط احساس سرخوردگی شدید مقامات شوروی از شکست مذاکرات پیمان عدم تخاصم در سال گذشته را نشان می دهد.

گفتگوی ما به دلیل پیوستن نماینده یک کشور دیگر به جمعمان ناتمام ماند و نتوانستم نظر زوتف را درباره جزییات تلاش برای عادی سازی روابط بین ایران و شوروی جویا شوم.

یادداشت بیوگرافی

اطلاعات مندرج در فهرست دیپلمات ها نشان می دهد که زوتف از تاریخ 26 آوریل 1958

در تهران بوده و متأهل است. طبق اطلاعاتی که از شخص ثالث نامبرده در بالا به دست آمد، همسر زوتف ماماست و در دو بیمارستان متعلق به شوروی در تهران خدمت می کند.

طبق گفته یکی از منابع سفارت، زوتف بیشتر به امور اقتصادی در ایران علاقه دارد.

زوتف قدی متوسط، و جثه ای نسبتاً سنگین دارد و موهایش بلوند و چهره اش [؟] است. نزدیک 40 ساله به نظر می رسد و عینک به چشم می زند. انگلیسی را خوب صحبت می کند. او نیز همانند اکثر مقامات سفارت شوروی در تهران فارسی بلد است و به گزارشگر گفت که روزنامه های فارسی زبان را نیز مطالعه می کند. در گفتگو خیلی سریع پاسخ می دهد و بدون اینکه بی ادب باشد، رک و صریح است.

رابرت. آر. اسکات

دبیر دوم سفارت

گریگوری ایلیچ اولیفیرنکو، کنسول، سفارت شوروی - تهران

سند شماره 264

محرمانه22 دسامبر 1960- 1 دی 1339

[موضوع]: گریگوری ایلیچ اولیفیرنکو، کنسول، سفارت شوروی - تهران

در تاریخ 11 دسامبر 1960 از سروان رابرت ای. هال، دستیار وابسته نیروی هوایی، و همسرش در اقامتگاه تابستانی پذیرایی کرد.

خود را بسیار صمیمی نشان می داد و ظاهراً تحت نظارت نبود، و شماره تلفن شخصی خود را به سروان هال داد که هر وقت بخواهد بدون اینکه مجبور شود از طریق تلفنخانه سفارت شوروی با او صحبت کند، برای مناسبت های اجتماعی مستقیماً با او تماس بگیرد.

متأهل

به مدت 5 سال در تهران به سر می برد (در تاریخ 13 ژوئن 1955 وارد تهران شده است)، قبلاً در واشنگتن دی.سی خدمت می کرده و متولد شهر کی یف است.

از وابسته های سفارت آمریکا دعوت می کند به روسیه سفر کنند، و گفت که شخصاً صدور ویزا برای آنها را تسریع خواهد کرد؛ وقتی در مورد پرواز با هواپیمای خودشان به روسیه پرسیدند، پاسخی نداد.

او گفت دعوت به میهمانی های کوچک آمریکایی ها را می پذیرد؛ دلش می خواهد که مشکلات مربوط به U-2 فراموش شود.

آقای ویکتور نیکلایوویچ اسپولنیکف، وابسته سفارت شوروی نیز در اقامتگاه تابستانی حضور داشت. او مدت سه سال است که در تهران به سر می برد، هرگز در آمریکا نبوده است. در تاریخ 15 اوت 1958 وارد تهران شده است.

ظاهراً با اولیفیرنکو خیلی دوست بود و شاید در سفارت با هم کار می کنند.

نیکلای ایوانویچ کلیموف، کنسول سفارت اتحاد جماهیر شوروی