کتاب اسناد لانه جاسوسی آمریکا

آزادیبخش فلسطین 18 تن موشک و مهمات و اسلحه سبک و سنگین دادند. لیبی نیز کمیت های مشابهی

را تهیه می نماید؛ سلاحهای سنگین برای این جبهه ارسال نمود، و تعداد 000/20 تفنگ ام-6 (1

آمریکایی برای جبهه ارتدادیون تهیه نمود. سلاحهای استفاده شده در عملیات تروریستی بین المللی از

قبیل عملیات حمله به فرودگاه اورلی در 20 مه 1978 به وسیله فرماندهی نیروهای مسلح لیبی در سال

1975 خریداری شده بود.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) در دیگر عملیات

تروریستی این جبهه از مواد منفجره پلاستیکی و بمبهای ساخته شده توسط خود که از مکانیزم زمانی

پیچیده ای برخوردار است استفاده می کردند.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) در ماه اوت 1978 یکی

از اعضاء اردنی جبهه خلق آزادیبخش فلسطین در حومه آتن به قتل برسید. آپارتمان وی حاوی 200

کیلو مواد منفجره بود. در محل اقامت یکی از بستگان وی مقداری دیگر مواد منفجره، سلاح و یک موشک

سام-7 یافته شد.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) ممکن است که الجزیره

تجهیزاتی از قبیل کامیون، لندرور و نفربرهای زرهی و سلاح و مهمات در اختیار این جبهه قرار داده باشد.

(محرمانه / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه) کوبا مقدار زیادی شکر به سوریه صادر می کند و در ازاء

پولی که باید پرداخت شود، از سوریه می خواهد که مقداری از سلاحها و مهمات ساخت کارخانه های

کوچک سلاح سازی سوریه را در اختیار جبهه خلق آزادیبخش فلسطین قرار دهد.

(طبقه بندی نشده) اسرائیلیها معتقدند که این گروه دارای یک سیستم مرکزی جعل اسناد از قبیل

پاسپورت، روادید و گواهینامه رانندگی نیز می باشد.

منابع مالی:

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) لیبی مهمترین حامی

مالی جبهه خلق آزادیبخش فلسطین است. از بدو تأسیس جبهه ارتدادی این کشور کمکهای زیادی کرده

است.

در سال 1977، کمک معمولی 000/310 دلاری لیبی ادامه داشت. مهمترین کمک مالی لیبی عبارت

بود از یک کمک 10 میلیون دلاری قبل از عملیات اوپک در 1975، تا سپتامبر 1976، عراق ماهانه مبلغ

600/202 دلار به جبهه خلق آزادیبخش فلسطین کمک می نمود. یک روزنامه گردآوری اعانات و

صندوقهای کمکی مخصوص برای حبش و حداد در عراق ایجاد گردید. سفارت عراق در بیروت در

هنگام جنگ لبنان هزینه های استثنایی عملیاتی در اختیار این جبهه قرار داد. ولی در پاییز 1977 روابط

بین دولت عراق و جبهه خلق آزادیبخش فلسطین تیره گشت. چون این جبهه از کمبود کمکهای مالی عراق

شکوه می کرد و عراق نیز اعلام می کرد که قادر نیست در میزان کمکهای خود افزایشی به وجود آورد.

احتمالاً از این زمان به بعد این جبهه بیشتر به لیبی و الجزیره متکی گشته است.

روابط بین المللی:

(طبقه بندی شده درباره شعبه های جبهه خلقی آزادیبخش، فلسطین در میان بسیاری از ملل، روابط

آنها با گروههای آزادیبخش، آموزش، تسلیحات و کمکهای مالی این جبهه قبلاً یادآوری شده است.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) رهبران جمهوری

دموکراتیک خلق یمن حبش را یک مبتکر سازمانی و ایدئولوژیکی خلاق به حساب آورده، در امور

سیاسی با او مشورت کرده، خواستار میانجیگری او در تضادهای داخلی خود هستند. در عوض او را

تحت پوشش دیپلماتیک قرار داده، پناهگاه و دیگر کمکهای اساسی برای جبهه خلق آزادیبخش فلسطین

هم پیمانان و عناصر عملیاتی خارجی آن فراهم می سازند. پس از هواپیما ربایی 1973، حبش مقداری از

پول هنگفت به دست آمده را به جمهوری دموکراتیک خلق یمن داد تا بتواند از بخشی از این کشور به

عنوان پناهگاه و مرکز آموزشی استفاده نماید. با وجود اینکه در اوت 1976 فعالیتهای حداد توام با

محدودیت گردید، ولی این محدودیتها در مورد جبهه خلق آزادیبخش فلسطین عملی نبود. معذالک لیبی

از جمهوری دموکراتیک خلق یمن به عنوان مرکز آموزشی و پناهندگی فراتر رفت. پس از تغییر رهبریت

یمن در 1978 در روابط بین این جبهه و یمن تغییراتی به وجود نیامد.

(طبقه بندی نشده) در جنگ لبنان میان سوریه و جبهه خلق آزادیبخش فلسطین درگیریهایی پیش

آمد. تمایل سوریه به همکاری با همه گروههای فلسطینی موجود در لبنان در نتیجه حمله اسرائیل به لبنان

و ابتکار صلح سادات به وجود آمد. با وجود اینکه عدم اعتماد دو جانبه غیرقابل ریشه کن شدن است، ولی

پراگماتیسم فزاینده به منافع جبهه خلقی آزادیخبش فلطسین در رابطه با حامیانش ضرر وارد می سازد.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی). اعضای دپارتمان

علوم سیاسی دانشگاه کویت احتمالاً از رهبران جبهه خلق آزادیبخش فلسطین در حوزه خلیج فارس

می باشند در حالی که رهبران اتحادیه دانشجویان فلسطینی در کویت از اعضای این جبهه به شمار

می روند. جبهه خلق آزادیبخش فلسطین در دفاتر روزنامه الطلیعه کویت مکاتبات و سوابق خود را

بایگانی می نمایند. اخراج فلسطینیها توسط دولت کویت خطری جدی علیه هسته مرکزی رهبریت این

جبهه در کویت به شمار می رفت. اعضای اعلامیه هایی را در اعتراض به سیاست اخراج نهائی منتشر

نمودند. بدبینی و محدودیتهای ایجاد شده توسط رژیم نیز به عنوان موانعی بر سر راه فعالیتهای سازمان

جبهه خلق آزادیبخش فلسطین به حساب می آید.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) تعداد کمی از پیروان

جبهه خلق آزادیبخش فلسطینی مخفیانه در بحرین به سر برده، احتمالاً روابطی با جبهه آزادیبخش ملی

بحرین و عناصر متعدد بحرینی طرفدار عراق برقرار کرده اند.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی). جبهه خلق آزادیبخش

فلسطین در برلن غربی، مونیخ، وپرتال و دوسلدورف آلمان غربی هسته هایی دارد. اعلامیه های تبلیغاتی

این جبهه در سفارت عراق در بن چاپ می گردد.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) جبهه خلق آزادیبخش

فلسطینی با گروههای تروریستی آلمان غربی نیز از نظر حمایت و عملیاتی روابطی دارد. در سال 1970،

عناصر گروه بادرماینهوف در خاور میانه توسط جبهه خلق آزادیبخش فلسطین آموزش تسلیحاتی

دیدند. بعدها گروه با در ماینهوف اسناد جعلی هویت در اختیار افراد عملیاتی این جبهه قرار دارند. این

جبهه (حداد) به حمایت از تقاضاهای بادرماینهوف (ارتش سرخ) در رابطه با آلمان غربی هواپیمای لوفت

هانزا را در اکتبر 1977 ربود. در ماه دسامبر 1977 جورک لانکژ یکی از رهبران مهم گروه بادرماینهوف

(از نسل هاگ) به همراه یکی از مقامات جبهه خلق آزادیبخش فلسطین از بیروت به لیبی رفت. پیروان

گروه بادرماینهوف به وسیله این جبهه درجمهوری دموکراتیک خلق یمن آموزش داده می شد.

(طبقه بندی نشده) آلمانها مهمترین گروه خارجی را تشکیل می دهند که توسط این جبهه آموزش

می بینند.

(محرمانه) دیگر عناصر «چپ جدید» آلمان غربی به لبنان سفر می کنند تا با آوارگان فلسطین گفتگو

نموده به وسیله کماندوهای جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین آموزش داده شوند. اتحادیه مائوئیست

کارگران انقلابی عرب در برلن غربی با این جبهه رابطه دارد. جنبش دوم ژوئن مستقیما با حبش تماس

گرفت تا مخفیگاههایی را در عمان، سوریه، عراق، لبنان، یا جمهوری دموکراتیک خلق یمن برای آنها

ایجاد نماید. به روایتی با پرداخت مبلغ هنگفتی خواستار ایجاد یک منطقه پناهندگی در جمهوری یمن

گردید. اعضای جبهه خلق آزادیبخش فلسطین سعی داشتند به گروههای مذهبی اجتماعی آلمانی از قبیل

جامعه رفاه عربی اسلامی، انجمن اسلامی آلمان و انجمن حمایت از اعراب نیوآیزنبرگ بپیوندند تا در

آنجاها سکویی برای خود ایجاد نمایند. تروریستهای آلمانی در تعدادی از عملیات جبهه خلق آزادیبخش

فلسطین شرکت کردند که حمله به اوپک و هواپیما ربایی که به انتبه ختم گردید از جمله آن عملیات

می باشد.

(طبقه بندی نشده) نظامیگران ارتش جمهوریخواه ایرلند به همراه جبهه خلق آزادیبخش فلسطین در

سالهای 1968 و 1969 در اردوگاههای اردنی آموزش دیدند و این جبهه نمایندگانی را جهت شرکت در

کنفرانس گروههای چریکی در دوبلین در ماه می 1972 به این کشور اعزام نمود.

(طبقه بندی نشده) رادیو اسرائیل گزارش داده است که گروه جنگجویان اسپانیایی پاد شاه کریست که

یک گروه دست راستی (نئونازی؟) است به کادر جبهه خلق آزادیبخش فلسطین آموزش می دهند.

(طبقه بندی نشده) در سال 1969، اعضاء جبهه آزادیبخش کوبک در جبهه خلق آزادیبخش فلسطین

آموزش دیدند.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) درآمریکای لاتین نیز

رابطه و سازمانهایی ایجاد شده است. در آوریل 1974 ارتش انقلابی آرژانتین با فلسطینیها که احتمالاً از

همین جبهه می باشند، رابطه نزدیک برقرار کرده و در آلمان غربی مبادرت به خرید اسلحه برای ERP

نموده اند. رابطه بین این جبهه و نهضت انقلابی چپگرای شیلی (که پایگاه آن در آرژانتین است) موجب

همکاری دوجانبه در به دست آوردن پاسپورتهای شیلی و پرو و آموزش دیدن اعضای این نهضت

توسطجبهه خلق آزادیبخش فلسطین گردید. چند سال قبل، کمیته انقلابی آمریکایی لاتین که پایگاه آن

در پاریس بود و آلمان غربی آن را از نظر مالی تأمین می کرد و اعضا آن نیز شامل رهبران تبعیدی آمریکای

لاتین و برزیل بود، حمایت مخفیانه خود را از جبهه خلق آزادیبخش فلسطین اعلام نمود. اعضا آمریکای

لاتین در عملیات تروریستی خارجی به سرپرستی این جبهه و نیزدر گردآوری اطلاعات تاکتیکی شرکت

نمودند. جوامع فلسطینی و عربی موجود در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین از این جبهه حمایت

می کنند.

(طبقه بندی نشده) در آوریل 1978 در پاسخ - دعوت رسمی دولت کوبا، حبش از این کشور دیدار به

عمل آورد. در پایان دیدار، بیانیه ای مبنی بر تأیید و حمایت کوبا از آزاد سازی فلسطین از طریق مبارزه

مسلحانه صادر گشت. و به این ترتیب برای اولین بار یک کشور سوسیالیستی کمونیستی به حمایت از

اهداف تندروانه فلسطینیها مبادرت ورزید. درباره حمایتها و پشتیبانیهای قابل لمس کوبا نیز در بخشهای

قبلی اشاراتی رفت.

(طبقه بندی نشده) جبهه خلق آزادیبخش فلسطین سالها از جبهه آزادیبخش اریتره پشتیبانی نمود و

احتمالاً بسیاری از اعضای این جبهه را نیز آموزش داده است ولی در 30 آوریل 1978 یکی از سخنگویان

نیروهای خلق آزادیبخش اریتره جبهه خلق آزادیبخش فلسطین را متهم به برانگیختن خصومت در

سلسله مراتب جبهه اریتره نمود تا به این ترتیب بتواند از مراحم و الطاف رژیم اتیوپی برخوردار گردد.

جبهه خلق آزادیبخش فلسطین با دیگر جناحهای اریتره از قبیل جبهه خلق آزادیبخش اریتره و شورای

انقلابی جبهه خلق آزادیبخش اریتره روابط صمیمانه برقرار کرده است.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان) در مارس 1978، یکی از افراد کشور چاد

که اجدادش فلسطینی بوده اند و از سال 1970 با جبهه خلق آزادیبخش فلسطین در رابطه بوده است، طبق

گزارشات تصمیم می گیرد با حمایت لیبی یک پایگاه عملیاتی در کوههای تیبستی ایجاد نماید.

(خیلی محرمانه / غیر قابل رؤیت برای اتباع خارجی) این جبهه با گروههای چپگرای ژاپنی نیز

روابطی مستحکم برقرار کرده است. از سال 1974جناح سرجنیگ ویو، اتحادیه کمونیستی و مرکز

اطلاعات جبهه انقلاب بین المللی به جبهه خلق آزادیبخش فلسطین یاری می داده است. مرکز پشتیبانی

خلق فلسطین در توکیو در زمینه تبلیغات و از نظر غذایی، مالی و پوشاک کمکهایی ارائه می نماید. در پاییز

1978 یک گروه 16 نفره ژاپنی که احتمالاً بسیاری ازآنها از هوادارن ارتش سرخ ژاپن بوده اند،از

تسهیلات موجود در اردوگاههای آوارگان و اردوهای چریکی در لبنان دیدار به عمل آوردند. وابستگان

جامعه وحدت فلسطین و سانتاما برای جبهه خلق آزادیبخش فلسطین پیامهایی ارسال داشته است. در

ژانویه 1979، روزنامه مردم که یک روزنامه چپگرای ژاپنی است یکی از تقاضاهای جبهه خلق

آزادیبخش فلسطین را چاپ و منتشر نمود تا «گزارشها» اعلامیه ها و بعضی از عملیات مبارزه آمیز در

ژاپن انجام شود؛ پاسخ مربوط به این تقاضا دربرگیرنده انتشارات بیش از 30 گروه ژاپنی بود.

(محرمانه) از سال 1971 ، جبهه خلق آزادیبخش فلسطین با ارتش سرخ ژاپن نیز رابطه نزدیک برقرار

کرده بود. گاهی به این نتیجه می رسیم که ارتش سرخ فرانسه یکی از ثمرات یا نتایج جبهه خلق آزادیبخش

فلسطین است، که دارای ماهیت و موجودیتی جداگانه است. نقل کامل روابط بین ارتش سرخ ژاپن و جبهه

خلق آزادیبخش فلسطین درخلاصه مطلب بخش آسیایی این کتاب آمده است.

(محرمانه) ایلچ رامیرز سانچز (کارلوس ماتینز) که برزیلی و در شوروی تحصیل کرده است، در سال

1971 به استخدام جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین درآمد. بعدها به عنوان وابسته این جبهه با گروههای

تروریستی اروپایی همکاری می کرد و سرپرست یکی از هسته های تروریستی جبهه خلق آزادیبخش

فلسطین در پاریس بود. گروههایی که با او در ارتباط بودند عبارتند از: ارتش جمهوریخواه ایرلند، ارتش

سرخ ژاپن، بقایای گروه با در ماینهوف، رهبران جنبش دوم ژوئن، رادیکالهای ترکیه عوامل اطلاعاتی کوبا

و آمریکای لاتین.

(سری / غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه / غیر همپیمانان / هشدار اطلاعاتی) احتمالاً جناح حداد در

جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین به کارلوس در زمینه های ارشادی، گردآوری اطلاعات، طراحی

عملیاتی، تسلیحاتی، اسناد سفر و امور مالی و پناهگاه و غیره کمک می کرده است، تا هشتم ژانویه

1977کارلوس در تریپولی تحت حمایت مستقیم معمر قذافی به سر می برده است. هنوز هم وی با سازمان

اطلاعاتی لیبی در تماس مستقیم است. در نوامبر 1978 ، بنابه گزارشهای رسیده وی به عراق رفت و دو تن

از پیروان حداد را به استخدام خود درآورد. در ژانویه 1979، وی به مالت رفت. وی هنوز هم روابط وسیع

بین المللی خود را حفظ کرده است.

(طبقه بندی نشده) گزارشات مطبوعاتی حاکی از آن است که کارلوس به وسیله جراحی پلاستیک

چهره خود را کاملاً تغییر داده است.

تحلیل وقایع:

(طبقه بندی نشده) عملیات جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین به سرپرستی حداد از طرحهای بسیار

دقیق برخوردار و دارای انگیزه های سیاسی روشن بود. هدف اصلی این عملیات ایجاد تغییر در

سیاستهای دولتهای طرفدار اسرائیل و پیوند دادن دولتهای عربی میانه رو با ارتدادیون بوده است. عملیاتی

انجام گرفت تا از طریق آنها هم پیمانان و یا همکاران زندانی آزادی خود را به دست آورند. که

تروریستهای اروپایی و ژاپنی با وجود اینکه الزاما با جبهه خلق آزادیبخش فلسطین همکاری نداشته اند

در زمره این افراد به حساب می آیند، گرچه خود حداد مایل به انتقاد و بهره برداری از خارجیها و فلسطینیها

نیز بوده است.

در این گونه عملیات به هواپیما ربایی، کشتار در سالنهای انتظار فرودگاهها، و حمله علیه هواپیماهای

در حال پرواز مبادرت ورزیده می شد. در هنگام هواپیما ربایی، تروریستها تهدید می کردند که هواپیما را

منفجر خواهند ساخت، تعداد زیادی را گروگان می گرفتند و گاهی هم مسافرین هواپیما را با مقامات

هواپیمایی و یا دیپلماتها معاوضه می کردند. و در بعضی از موارد تروریستها موفق می شدند در کشورهای

عربی پناهگاه به دست آورده یا آزادی خود را به دست آورند. (طبقه بندی نشده) با وجود اینکه جبهه خلق

آزادیبخش فلسطین دیگر به هواپیماربایی تن در نمی دهد، ولی در حوزه بین الملی عمل می کند. در اعمال

خشونت یا اهداف وضوح خود را از دست می دهند و یا نوعی پریشانی در درک آن به وجود می آورند. ولی

پس از مرگ حداد معلوم نیست که همکاران نزدیکش تا چه حد نسبت به او وفادار مانده باشند. اگر هنوز

هم در جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین به فعالیت مشغول باشند، بنابراین این نیروی بالقوه را حفظ کرده اند

و این دوره را می توان یک دوره گذار و انتقالی به حساب آورد. و در غیر این صورت باید منتظر بود که یک

سازمان تروریستی فلسطینی، بین المللی بسیار فعال به وسیله آنها به وجود آید.

فعالیتهای مهم:

(طبقه بندی شده) از سال 1970 تا 1977 جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین بیش از هر گروه

تروریستی بین المللی دیگر به هواپیما ربایی مبادرت ورزید. در مورد پیچیدگی این عملیات در ذیل سخن

رانده شده است. ولی پس از بیماری و مرگ حداد ، جبهه خلقی آزادیبخش فلسطین نتوانست چنین

شاهکارهایی را انجام دهد.

1971 - (طبقه بندی نشده) به طور هماهنگ به ربودن چهار هواپیمای اروپایی و آمریکایی و

نابودسازی آنها در اردن پرداخته شد. تروریستها در این واقعه 300 نفر را گروگان گرفتند و خواستار

آزادی تروریستهای عربی از زندانهای سوئیس، انگلیس و آلمان غربی شدند. با آزاد شدن بعضی از افراد

مورد نظر، گروگانها نیز آزاد شدند.

1971 - (سری - غیر قابل رؤیت برای ملل بیگانه) به کشتی تانکر اسرائیلی به نام کورال سی

حمله کردند.

می 1972 - (طبقه بندی نشده) طراحی کشتار در فرودگاه لود (اسرائیل) که به وسیله اعضای ارتش

سرخ ژاپن به مرحله اجرا درآمد و در نتیجه آن 25 نفر کشته و 76 نفر زخمی گردیدند.

آوریل 1973 - (طبقه بندی نشده) حمله به محل اقامت سفیر اسرائیل و یک هواپیمای اسرائیلی در

نیکوزیا و قبرس

ژوئیه 1973 - (طبقه بندی نشده) با همکاری ارتش سرخ ژاپن یک هواپیمای 747 خطوط هوایی

ژاپن را ربوده و به دوبی بردند و پس از 4 روز آن را نابود ساختند. در این عملیات پنج تروریست شامل

یک زن آمریکای لاتین، سه تروریست عرب و یک ژاپنی هواپیما را به همراه 137 مسافر و خدمه آن

ربودند. پس از سه روز مذاکره، هواپیما به طرف لیبی پرواز داده شد و پس از آنکه تروریستها تهدید کردند

که آن را در هوا منفجر خواهند ساخت به آن اجازه فرود داده شد. پس از پیاده کردن مسافرین و خدمه

هواپیما را منفجر ساختند. درباره انگیزه و تقاضاهای اصلی آنان مطلبی انتشار نیافت، لیکن بعدها

هواپیمایی ژاپن اعلام کرد که قبلاً یادداشتی دریافت کرده بود که در آن خواستار 30 میلیون ین ژاپنی و

آزادی سه تن از اعضای ارتش سرخ ژاپن از زندانهای این کشور شده بودند. ولی این شرکت به علت کمبود

وقت نتوانسته بود این تقاضاها را مطرح نماید و در نتیجه هواپیما نابود گردید.

اوت 1973 - (طبقه بندی نشده) کشتار در فرودگاه آتن. در این عملیات دو تروریست با پرتاب

نارنجک و شلیک مسلسل دستی سه نفر را کشتند که دو نفر آنها آمریکایی بودند و 55 نفر را در سالن

انتظار فرودگاه آتن زخمی نمودند. پس از آن تروریستها 35 نفر را گروگان گرفتند و دو ساعت بعد خود را

به پلیس تسلیم کردند.

نوامبر 1973 - (طبقه بندی نشده) یک هواپیمای ک. ال. ام 437 را که از آمستردام عازم توکیو بود به

همراه 271 مسافر و خدمه آن ربودند. تروریستها از دولت هلند خواستند که در موضع خود در قبال

اسرائیل تغییر ایجاد کرده و به یهودیان روسی جهت مهاجرت به اسرائیل مساعدت ننماید. در چند نقطه

برای سوخت گیری توقف شد و بعضی از کشورهای خاورمیانه ای به هواپیما ربایان اجازه فرود ندادند. به

هنگام توقف در نیکوزیا، قبرس، تروریستها برای رئیس جمهور ماکاریوس یادداشتی فرستاده خواستار

آزادی سه تن از رفقای زندانی خود شدند، ولی قبل از اینکه در این مورد اقدامی شود، هواپیما پرواز خود

را از سر گرفت. پس از دو روز مسافرین و خدمه های زن هواپیما را در کشور مالت آزاد ساختند. و در

عوض مدیر ک. ال. ام و کاردار مصر در این جزیره را گروگان گرفتند. هواپیما ربایان سرانجام در دوبی پس

از دریافت امان نامه خود و دیگر گروگانها را تسلیم نمودند.

دسامبر 1973 - (طبقه بندی نشده) کشتار در فرودگاه فومینیکو (رم). پنج تروریست پس از بیرون

کشیدن سلاح از محموله های خود در سالن انتظار فرودگاه شروع به تیراندازی کردند. پس از به اسارت

درآوردن افراد پلیس ایتالیا به طرف یک جت پان آمریکن که آماده پرواز به طرف بیروت بود دویدند و با

پرتاب یک بمب آتش زا به درون آن موجب کشته شدن 30 نفر شامل چند آمریکایی و چهارتن از مقامات

مراکشی شدند. یکی از افراد پلیس نیز هنگامی که سعی داشت از هدایت هواپیمای لوفت هانزا توسط

تروریستها ممانعت به عمل آورد کشته شد. در این هواپیما ربایی 12 نفر گروگان گرفته شدند. پس از آنکه

بیروت به این هواپیما اجازه فرود نداد، به طرف آتن پرواز کردند. هواپیماربایان به مدت 14 ساعت با

مقامات یونانی مذاکره کردند تا آزادی دو تن از همکاران خود را که در کشتار ماه اوت دست داشتند، به

دست آورده گروگانهای خود را نیز با دیپلماتهای عربی معاوضه نمایند. پس از پایان یافتن زمان تعیین

شده، تروریستها ادعا کردند که تعدادی از گروگانهای خود را کشته اند، ولی بعدا معلوم شد که این ادعا

صحت نداشته است. هواپیما پس از آن در دمشق توقف کرد تا غذا، سوخت، و نقشه تهیه نماید، مقامات

سوری نیز نتوانستند تروریستها را متقاعد به آزاد ساختن گروگانها نمایند. سرانجام علیرغم تلاش کویتیها

برای ممانعت از فرود، هواپیما در کویت بر زمین نشست تروریستها گروگانها را آزاد ساخته خود را تسلیم

نمودند.

ژانویه - فوریه 1974 - (طبقه بندی نشده) بمب گذاری (با همکاری ارتش سرخ ژاپن)،

هواپیماربایی، آدم ربایی در مسیر سنگاپور به کویت . دو ژاپنی ودو عرب یک قایق را کرایه کردند تا به

منظور ماهیگیری به بندر سنگاپور بروند. پس از نزدیک شدن به جزیره ای که پالایشگاه وانبار شرکت

نفت شل در آن قرار داشت یکی از تروریستها با وارد کردن یک ضربه قایقران را بی هوش نمود. ولی قبل از

آنکه بتوانند به جزیره برسند، قایق با صخرهای تصادف نمود. یکی از قایقهای مسافری ناآگاهانه به

کمک آنها شتافت و آنها را به ساحل جزیره رساند و آنها هم مواد منفجره پلاستیکی را به تانکرهای نفتی

متصل کردند. یکی از تانکرها آتش گرفت و در دو تانکر دیگر سوراخهای کوچکی تعبیه گردید.

تروریستها پس از آن به طرف لنگرگاه دویده یک قایق مسافربری دیگر را با پنج خدمه آن به کار گرفتند،

قایقهای مسلح دولت سنگاپور آنهارا به سرعت محاصره کرد . تروریستها خواستار عبور به یک کشور

عربی شدند و از سفیر ژاپن خواستند که به همراه یکی دیگر از مقامات ژاپنی ترتیب این کار را داده به جای

گروگانها در سفر با آنها همراهی نمایند. مقامات ژاپن و سنگاپور با این تقاضا به منظور حفظ جان گروگانها

موافقت کردند. در حالی که در مشرق زمین در مورد این مسئله مذاکره می شد، پنج تروریست دیگر در

کویت سفیر ژاپن و چند تن از همکاران وی در این کشور را گروگان گرفتند. تقاضای آنها این بود که یک

هواپیمای ژاپنی چهارهمکار آنها در سنگاپور را به کویت بیاورد. دولت کویت اعلام کرد که در صورتی که

گروگانها را آزاد نمایند به تروریستها در خاک این کشور امان داده خواهد شد، ولی به هیچ یک از

هواپیماهای ژاپنی اجازه فرود درخاک کویت را نداد. از طرف دیگر دولت ژاپن اعلام کرد که با تقاضای

تروریستها موافق است. و چون کویتی ها با یک عمل انجام شده روبرو شده بودند. ژاپنیها یکی از

هواپیماهای خود را به سنگاپور فرستادند و پس از آزادی گروگانها چهار تروریست را از آنجا به کویت

منتقل ساختند. پس از آزاد شدن گروگانها در کویت دولت این کشور نیز با بی میلی اجازه فرود هواپیما را

صادر کرد. 9 تروریست فورا به طرف عدن پرواز کردند و در آنجا به آنها اجازه داده شد که هر وقت مایل

باشند این کشور را ترک نمایند.

مارس 1974 - (طبقه بندی نشده) یک جت انگلیسی را که از بمبئی عازم لندن بود به همراه 102 نفر

مسافر آن ربودند و پس از آنکه آتن به آنها اجازه فرود نداد در آمستردام به زمین نشستند. به مسافرین و

خدمه اجازه داده شد که فرار کنند و پس از آن آتشی ایجاد گردید. پلیس هلند دو تن از تروریستها را که

مسلح به تفنگ و نارنجک دستی بودند، در هنگام فرار دستگیر نمود. در تمام طول عملیات فقط یک تیر از

طرف تروریستها شلیک شد، ولی در این واقعه کسی آسیب ندید.

مه 1974 - (طبقه بندی نشده) خرابکاری در خطوط نفتی عربی (تاپ لاین).

اوت 1974 (" ") بمب گذاری در دفاتر روزنامه های فرانسوی طرفدار اسرائیل در پاریس.

سپتامبر 1974 - (سری ، غیرقابل رویت برای ملل بیگانه ، غیر هم پیمانان) تخریب و نابود سازی یک

هواپیمای خطوط هوایی بین المللی.

برفراز دریای ایونی (در آسیای صغیر - م).

دسامبر 1974 - (طبقه بندی نشده) با استفاده از نارنجک به یک سینما در تل آویو حمله برده، موجب

قتل دو نفر و زخمی شدن 38 نفر گشتند.

دسامبر 1975 - (طبقه بندی نشده) به اسارت گرفتن اعضای اوپک (سازمان کشورهای صادر کننده

نفت) در وین و انتقال آنها به تریپولی (لیبی) و الجزیره . شش تروریست در حالی که مواد منفجره و مسلسل

سبک دستی را در کیفهای مخصوص لوازم ورزشی حمل می کردند، برای آغاز یک عملیات ده روز وارد

ساختمان اوپک شده و در راهرو به تیراندازی پرداخته یکی از افراد پلیس اطریش و یکی از گاردهای

امنیتی عراق را به قتل رساندند. و پس از ورود به جلسه وزرا 60 نفر را گروگان گرفتند که در میان آنها

یازده نماینده رسمی دیده می شد. در مبارزه ای که در این حال در گرفت یکی از مقامات نفتی لیبی کشته

شد. از طریق یکی از زنانی که به گروگان گرفته شده بودند، تروریستها خواستار دریافت: طناب قیچی و

نوار چسب برای بستن گروگانها، و یک اتوبوس پرده دار برای اینکه صبح روز بعد آنها و گروگانها را به

فرودگاه ببرد شدند، در حالی که یک هواپیمای دی سی - 9 هم منتظر آنها باشد و نیز از سفیر لیبی در

اطریش برای انجام مذاکرات دعوت شود. چند ساعت بعد از وزیر منابع ونزوئلا خواسته شد که یک رادیو

تهیه نماید. بعدا یکی از اعضاء هیئت نمایندگی عراقی یادداشتی برای پخش از رادیو از طرف تروریستها

آورد. در این یادداشت تروریستها تقاضای سیاسی خود را اعلام کردند که عبارت بودند از:

«تأیید مجدد سه اصل مطرح شده در اجلاس عربی خارطوم یعنی عدم مذاکره، عدم توافق، و عدم

شناسایی رسمی مهاجم صهیونیست. دیگر اینکه اعضاء اوپک» همه موافقت نامه ها و طرحهای سیاسی را

که معادل به رسمیت شناخته شدن موجودیت اسرائیل باشد مردود اعلام نمایند. و دیگر اینکه «خلق عرب

و دیگر خلقهای جهان سوم» در مورد منابع نفتی خود نقشی داشته باشند. ساختمان به محاصره 600

پلیس اطریش درآمد در حالی که صدراعظم اطریش کرایسکی و وزیر امورخارجه الجزیره بوتفلیکا

مذاکره را آغاز کردند.

همان گونه که تقاضا شده بود، به وسیله یک اتوبوس تروریستها به فرودگاه برده شدند. در حالی که 41

تن از گروگانها از جمله وزرا را در اختیار خود نگاه داشته بودند و یکی از همکاران زخمی خود را به یک

پزشک اطریشی سپردند تا از وی مراقبت به عمل آورد. هواپیما به الجزیره رفت و تروریستها در آنجا