را بدعت بدانند. زيرا از طريق اهل بيت (عليهم السلام) رجحان عزادارى عاشورا، به طور قطعى ثابت شده و بر همين اساس شيعيان آن را قربه الى اللّه انجام مىدهند.
اگر هر مذهب تنها از ديدگاه خود در امور مذاهب اسلامى ديگر قضاوت كنند جهان اسلام بچه بلاهاى تفرقهانگيزى مبتلا خواهد شد؟
آيا اين خودبينىها با آيه قرآنى كه پيامبر اكرم (ص) را رحمه للعالمين معرفى مىكند در تضاد نيست؟
اگر بزعم باطل متشددين كه اقليت ناچيز ولى پولدار هستند و كمكهاى زيادى به آنان مىشود، تنها خودشان بر حق باشند، مسلما انحضرت (ص) رحمت براى يك يا دو ميليون نفر است نه رحمت براى جهانيان!!! خدا به اين دسته، فهم و انصاف بدهد. كه نه اسلام را قدر جامع مىدانند و نه امت واحده قرآن را قبول دارند و تنها به نظريه خود پايبندند و بقيه را گمراه مى دانند.
سوگوارى كربلا و عاشورا
واقعيت اينست كه سوگوارى كربلا و عاشورا در احاديث وارده از طريق اهل سنت نيز ثابت است، و محبت اهل بيت عليهم السلام مخصوص به شيعه نيست، در احاديث اهل سنت آمده است كه حضرت پيامبر (ص) سوگوارى امام حسين را در زمان حيات خود و در ايام كودكى امام حسين (ع) برپا نموده است و خاكى از كربلا توسط جبرئيل (ع) براى آنحضرت (ص) آورده شده كه به ام المومنين ام سلمه سپرده شده و به او گفته شده كه هروقت اين خاك به خون تبديل گردد همان روز، امام حسين كشته مىشود.
بههرحال ما از از ذكر روايات زياد كه در اين مورد آمده است و تصيل متون آن مىگذريم، دانشمندان محترم اهل سنت در مورد اين احاديث به كتاب ابن حجر شافعى مراجعه كنند.
بدعت سوگوارى عاشورا فقط نظريه اموىها و ناصبىها (دشمنان اهل البيت) مىباشند نه نظريه دانشمندان محترم اهل سنت. خداوندا همه ما را از افراط و تفريط نجات دهد. وكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً.
ما بايد از تعصبات كوركورانه و بدور از منطق و عقل جدا شويم و بدانيم كه در مسايل غير قطعى كه مورد اختلاف مذاهب اسلامى است، نه تكفير راه دارد و نه تفسيق و نه بدعت. به عنوان مسلمان مسوول و روشنضمير بپذيريم كه براى مجتهد مصيب دو اجر است و براى مجتهديكه در اجتهاد خود خطا كرده يك اجر، در مشتركات با هم همكارى كنيم و در مختلفات به نظر همديگر احترام نماييم.
اوج بدبختى نويسنده:
در صفحه 9 اوراق مذكور كه به نام ثقافت اسلامى، نوشته شده مىگويد: بعضى از بدعتها كفر صريح است مانند طواف قبر و مزارها، پيشكش قربانى و نذر به آنها به قصد تقرب جستن به صاحبان قبرها، كمك خواستن و طلب فرياد رسى از آنان[1]و همچنان ديدگاهها و اعتقادات افراطى اهل تشيع در مورد اهل بيت و امامانشان. اين جملات دروغ و اين تكفير
[1]- طواف و چرخيدن درو قبور نه شرك است و نه حرام، بلى اگر كسى آن را به عنوان وظيفه و حكم شرعى به جا آورد تشريع و بدعت محرم مىباشد. زيرا مطلق تشريع و بدعت حرام است.
كشتن حيوان ماكول اللحم در نزد قبور انبياء و اولياء به قصد اهداى ثواب آن براى ارواتح مقدسه آنان و اطعام مسلمانان امر راجح و پسنديده است، نه حرام است و نه كفر صريح، عمده اينست كه ذبح با نام پروردگار باشد نه براى تقرب به بتها و خدايان باطل.
كمك خواستن از انسانهاى زنده هيچ اشكالى ندارد" اعينونى بقوه ... يا ايها النبى حسبك اللّه و من اتبعك من المومنين" كمك خواستن از ارواح انبياء در مقام شفاعت آنان از حضرت حق جلت عظمته در دنيا و آخرت هيچ اشكالى ندارد و با فوت و يا شهادت انبياء و اولياء، ارواح آنان باقى است و به حول قوه خداوند، قدرت روحانى آنان بيشتر از قدرت زندگان است، قرآن مىفرمايد:" لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ--أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ. فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ"...( آل عمران 169- 170 و 171). بلى ارواح شهدا چنين مقام عالى را دارا مىباشند و بدون شك ارواح مطهره انبياى خداوند از ارواح شهدا بالاتر و مقربتر مىباشند و توانايى شفاعت را دارند. و طلب كردن از كسى كه قدرت كار را دارد جايز است كه محمد بن عبد الوهاب نيز به آن تصريح كرده است.
خلاف دين، در همه كتابهاى وهابىها كه روى نادانى و يا علل ديگرى ذكر شده تكرار شده است.
وهابىها فقط يك كار دارند و آن تكرار كلمات محمد بن عبد الوهاب و بعضى ديگر از اين فرقه است، آنان نه گوش دارند تا جواب مسلمانان عاقلتر از خودها را بشنوند و نه چشم دارند كه جواب اباطيل خود را در كتابهاى شيعيان و سنيان بخوانند.
دهها كتاب با جوابهاى منطقى و قرآنى و حديثى در رد خيالبافىهاى آنان نوشته شده ولى آنان آنها را نمىخوانند و يا نمىفهمند، و تنها به تكرار مكررات خود مىپردازند و مى خواهند صفوف متدينين از هم پاشيده شود.
جمعى در مقام تكفير و توليد شرك براى مسلمانان، مقام روحانى انبياء و پيامبر بزرگوار اسلام (ص) را در عالم برزخ
عمدا يا جهلا ناديده گرفتهاند و لذ استشفاع از آنحضرت را ممنوع قرار دادهاند. زهى نادانى و جهالت. بلى مسلمان بايد معتقد باشد كه لا حول و لا قوه الا باللّه.
سعودىها امروز در كانفرانسها تلاش مىكنند از اشتباهات گذشته خود دور شوند و پيروان مذاهب اسلامى را مسلمان مىدانند و مذاهب اسلامى را مىپذيرند و در مجالس اصدار فتوى و آراى فقهى، از مذاهب چهارگانه اهل سنت و مذهب شيعه امامى و شيعه زيدى و مذهب اباضيه نماينده مى طلبند. ولى مقليدن ناآگاه آنان كه از همه تحولات جهان اسلام غافلاند و يا عمدا تغافل مىكنند چندصد ميليون شيعه مسلمان را به يك جمله فاقد دليل و فتوى مخالف دين، از فرط نادانى يا عصبيت تكفير مىكنند!!!
اگر يك شيعه سختگير و متعصب و كوردل مثل شما، همه وهابىها را تكفير كند، و اگر هر دسته چه عالم و چه نيمه جاهل، مخالفين خود را در فروع عقايد و فقه تكفير كنند، آيا مىدانيد حال جهان اسلام به كجا مىرسد، گويا اين شعر در حق همين متشددين است:
خواجه پندارد كه طاعت مىكند
غفلتا بر خويش لعنت مىكند
" وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ"(پليدى حق آنانى است كه از عقل خود استفاده درستى نمىبرند). وهابىها روى هر غرضى و علتى كه بوده توحيد در عبادت معبود را نفهميده اند و در فهم عبادت بسيار اشتباه كردهاند و لذا اكثر مسلمانان جهان را كافر مىپندارند و اين تكفير مخصوص به شيعه نيست، بلكه بسيارى از اهل سنت را نيز شامل مىشود. عبادت خضوع و تذلل براى كسى به حيث خالق و رازق است كه از آيات قرآن مجيد استفاده مىشود، بنابراين خضوع در مقابل والدين و عالم و معلم و افراد بزرگسال نه حرام است و نه شرك، بلكه امريست كه از نظر اخلاقيات اسلامى راجح مىباشد، زيارت قبور مومنين تا چه رسد به زيارت قبور اولياء و انبياء امر مطلوب و مشروع است. مشركين با اينكه به توحيد خالق در آفرينش آسمانها و زمين اعتقاد داشتند ولى بتها را در امور جزيى موثر مىدانستند درحاليكه هيچ نقشى در ايجاد و تدبير حوادث نداشتند، لذا توسل به آنها موجب شركشان شد، ولى ارواح مطهره انبياء و اولياى الهى را قياس كردن به بتها عين نادانى و انحراف است.
توحيد واجب الوجود داراى اقسامى است، مانند توحيد ذاتى، توحيد صفاتى، توحيد فعلى (لا حول و لا قوه الا باللّه) و
خالقى، توحيد تدبيرى، توحيد عبادى كه معبود تنها خداوند است و عبادت منحصر به خداوند است و همه مسلمانان، عبادت غير خداوند را شرك و مخرج از دين اسلام مىدانند.
ولى وهابىها در اثر كمفهمى و عدم علم و دقت كافى و يا روى علت ديگر در تعريف عبادت بيراهه رفتهاند و از همين جهالت، هزاران مسلمان را در حجاز و ساير كشورهاى اسلامى شهيد كردهاند. همواره به حليت جان و مال و ابرو و ناموس مخالفين شيعى و سنى خود فتوى دادهاند. و تعداد مسلمانان مقتولين آنان را خداوند مىداند" وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَومَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً".
اين تكفيرهاى نفسانى، اثر حملههاى انتحارى را دارد و هر دو معلول و نتيجه تلقين جاهلانه مدعيان علم به جاهلان ديگر مىباشد.
و دهها و يا صدها كتاب از جانب دانشمندان سنى و شيعه، در جواب آنان با دلايل معقول و شرعى نوشته شده كه آنان يا آنها را نمىخوانند و يا نمىفهمند و تنها كار انان تكرار