بارگزاری ...
جستجو کنید
برای شروع جستجو، متن خود را وارد کنید.
صفحه 109

زيارت دوم عاشورا

به سند حسن كالصحيح روايت كرده‌اند اكابر اصحاب از عبد الله بن سنان كه گفت: داخل شدم بر سيد خود جعفر بن محمد در روز عاشورا، پس آن حضرت را يافتم با رنگ متغير و اثر حزن و اندوه از او ظاهر بود و آب از ديده‌هاى مباركش مى‌ريخت مانند مرواريد. گفتم سبب چيست گريه شما را؟ هرگز نگرياند خدا ديده‌هاى شما را! فرمود كه آيا غافلى، تو مگر نمى‌دانى كه حسين بن على (ع) در مثل اين روز شهيد شده است. گفتم اى سيد من چه مى‌فرمايى در روزه آن؟ فرمود كه روزه بدار بى‌آنكه شب نيت روزه كنى و افطار بكن نه از روى شماتت و يكروز تمام روزه مدار و بايد كه افطار تو بعد از نماز عصر بوده باشد بر شربتى از آب به درستى كه در مثل اين وقت از اين روز جنگ برطرف شد از آل رسول (ص) و كارزار از ايشان گشوده شد و سى كس از ايشان كشته بر زمين افتاده بودند با مواليان ايشان كه بر رسول خدا (ص) كشتن هر يك از ايشان‌

عظيم بود و اگر آن حضرت‌


صفحه 110

در دار دنيا مى‌بود مى‌بايست آن حضرت را براى كشتن هر يك از ايشان تعزيت بگويند. پس آنحضرت آنقدر گريست كه ريش مباركش از آب ديده‌اش تر شد. پس فرمود: به درستى كه حق‌تعالى نور را در روز جمعه خلق كرد در روز اول ماه مبارك رمضان و ظلمت را خلق كرد در روز چهارشنبه روز عاشورا و از براى هريك راهى و طريقى قرار داد. اى عبد الله بن سنان بهترين كارى كه در اين روز بكنى آن است كه جامه‌هاى پاك بپوشى و بندهاى خود را بگشايى و آستين‌هاى خود را تا مرفق بگشايى مانند هيأت اصحاب مصيبت پس بروى به صحراى خالى يا به مكانى كه كسى تو را نبيند يا به موضعى از منزل خود كه خالى باشد در وقتى كه روز بلند شده باشد. پس چهار ركعت نماز بگذارى و ركوع و سجودش را نيكو به عمل آورى و بعد از هر دو ركعت سلام بگويى و در ركعت اول سوره حمد و قل يا أيها الكافرون و در ركعت دوم سوره حمد و قل هو الله احد و در ركعت سوم بعد از حمد سوره احزاب و در ركعت چهارم بعد از حمد سوره إذا جاءك المنافقون بخوانى يا هر سوره‌اى كه تو را ميسّر شود از قرآن، پس سلام بگويى و روى بگردانى به جانب قبر امام حسين (ع) و متمثّل سازى از براى خود و در خاطر خود درآورى كشته شدن آن حضرت را و هركه با آن حضرت بوده است از فرزندان و اهل بيت آن حضرت‌

و سلام و صلوات فرستى بر آن حضرت و لعنت كنى بر قاتلان آن حضرت و بى‌زارى جويى از كرده‌هاى ايشان تا بلند گرداند به اين سبب حق‌تعالى از براى تو در بهشت درجه‌ها و برطرف كند از تو گناهان بسيار پس راه روى از مكانى كه هستى خواه صحرا يا فضا يا غير آنها چندگام و در اين راه‌


صفحه 111

رفتن بگو«إنا لله وإنا إليه راجعون رِضاً بقضائه وتسليماً لأمره»و بايد كه در اين حالت، حزن و اندوه و بدحالى بسيار داشته باشى و ياد خدا بسيار كنى و«إنا لله وإنا إليه راجعون»بسيار گويى، پس چون از راه رفتن و از اين فعل فارغ شدى بايست در موضعى كه اول نماز كردى و بگو:

اللَّهُمَّ عَذِّبِ الْفَجَرَةَ الَّذِينَ شَاقُّوا رَسُولَكَ وَحَارَبُوا أَوْلِيَاءَكَ وَعَبَدُوا غَيْرَكَ وَاسْتَحَلُّوا مَحَارِمَكَ وَالْعَنِ الْقَادَةَ وَالْأَتْبَاعَ وَمَنْ كَانَ مِنْهُمْ فَخَبَّ وَأَوْضَعَ مَعَهُمْ أَوْ رَضِيَ بِفِعْلِهِمْ لَعْناً كَثِيراً اللَّهُمَّ وَعَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْ صَلَوَاتِكَ عَلَيْهِمْ وَاسْتَنْقِذْهُمْ مِنْ أَيْدِي الْمُنَافِقِينَ وَالْمُضِلِّينَ وَالْكَفَرَةِ الْجَاحِدِينَ وَافْتَحْ لَهُمْ فَتْحاً يَسِيراً وَأَتِحْ لَهُمْ رُوحاً وَفَرَجاً قَرِيباً وَاجْعَلْ لَهُمْ مِنْ لَدُنْكَ عَلَى عَدُوِّكَ وَعَدُوِّهِمْ سُلْطَاناً نَصِيراً (سپس دستها را بردار به سوى آسمان و اين دعا

را بخوان و قصد كن دشمنان آل محمد (ص) را) اللَّهُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأُمَّةِ نَاصَبَتِ الْمُسْتَحْفَظِينَ مِنَ الْأَئِمَّةِ وَكَفَرَتْ بِالْكَلِمَةِ وَعَكَفَتْ عَلَى الْقَادَةِ الظَّلَمَةِ وَهَجَرَتِ الْكِتَابَ وَالسُّنَّةَ وَعَدَلَتْ عَنِ الْحَبْلَيْنِ اللَّذَيْنِ أَمَرْتَ بِطَاعَتِهِمَا وَالتَّمَسُّكِ بِهِمَا فَأَمَاتَتِ الْحَقَّ وَحَادَتْ عَنِ الْقَصْدِ وَمَالَأَتِ الْأَحْزَابَ‌


صفحه 112

وَحَرَّفَتِ الْكِتَابَ وَكَفَرَتْ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهَا وَتَمَسَّكَتْ بِالْبَاطِلِ لَمَّا اعْتَرَضَهَا فَضَيَّعَتْ حَقَّكَ وَأَضَلَّتْ خَلْقَكَ وَقَتَلَتْ أَوْلَادَ نَبِيِّكَ وَخِيَرَةَ عِبَادِكَ وَحَمَلَةَ عِلْمِكَ وَوَرَثَةَ حِكْمَتِكَ وَوَحْيكَ اللَّهُمَّ فَزَلْزِلْ أَقْدَامَ أَعْدَائِكَ وَأَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَأَهْلَ بَيْتِ رَسُولِكَ اللَّهُمَّ وَأَخْرِبْ دِيَارَهُمْ وَافْلُلْ سِلَاحَهُمْ وَخَالِفْ بَيْنَ‌ كَلِمَتِهِمْ‌ وَفُتَّ فِي أَعْضَادِهِمْ وَأَوْهِنْ كَيْدَهُمْ وَاضْرِبْهُمْ بِسَيْفِكَ الْقَاطِعِ وَارْمِهِمْ بِحَجَرِكَ الدَّامِغِ وَطُمَّهُمْ بِالْبَلَاءِ طَمّاً وَقُمَّهُمْ بِالْعَذَابِ قَمّاً وَعَذِّبْهُمْ عَذَاباً نُكْراً وَخُذْهُمْ بِالسِّنِينَ وَالْمَثُلَاتِ الَّتِي أَهْلَكْتَ بِهَا أَعْدَاءَكَ إِنَّكَ ذُو نَقِمَةٍ مِنَ الْمُجْرِمِينَ اللَّهُمَّ إِنَّ سُنَّتَكَ ضَائِعَةٌ وَأَحْكَامَكَ مُعَطَّلَةٌ وَعِتْرَةَ نَبِيِّكَ فِي الْأَرْضِ هَائِمَةٌ اللَّهُمَّ فَأَعِنِ الْحَقَّ وَأَهْلَهُ وَاقْمَعِ الْبَاطِلَ وَأَهْلَهُ وَمُنَّ عَلَيْنَا بِالنَّجَاةِ وَاهْدِنَا إِلَى الْإِيمَانِ وَعَجِّلْ فَرَجَنَا وَانْظِمْهُ بِفَرَجِ أَوْلِيَائِكَ وَاجْعَلْهُمْ لَنَا وُدّاً وَاجْعَلْنَا لَهُمْ وَفْداً اللَّهُمَّ وَأَهْلِكْ مَنْ جَعَلَ يَوْمَ قَتْلِ ابْنِ نَبِيِّكَ وَخِيَرَتِكَ عِيداً وَاسْتَهَلَّ بِهِ فَرَحاً وَمَرَحاً وَخُذْ آخِرَهُمْ كَمَا أَخَذْتَ أَوَّلَهُمْ وَأَضْعِفِ اللَّهُمَّ الْعَذَابَ وَالتَّنْكِيلَ عَلَى ظَالِمِي أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ وَأَهْلِكْ أَشْيَاعَهُمْ وَقَادَتَهُمْ وَأَبِرْ حُمَاتَهُمْ وَجَمَاعَتَهُمْ اللَّهُمَ‌


صفحه 113

وَضَاعِفْ صَلَوَاتِكَ وَرَحْمَتَكَ وَبَرَكَاتِكَ عَلَى عِتْرَةِ نَبِيِّكَ الْعِتْرَةِ الضَّائِعَةِ الْخَائِفَةِ الْمُسْتَذَلَّةِ بَقِيَّةٍ مِنَ الشَّجَرَةِ الطَّيِّبَةِ الزَّاكِيَةِ الْمُبَارَكَةِ وَأَعْلِ اللَّهُمَّ كَلِمَتَهُمْ وَأَفْلِجْ حُجَّتَهُمْ وَاكْشِفِ الْبَلَاءَ وَاللَّأْوَاءَ وَحَنَادِسَ الْأَبَاطِيلِ وَالْعَمَي عَنْهُمْ وَثَبِّتْ قُلُوبَ شِيعَتِهِمْ وَحِزْبِكَ عَلَى طَاعَتِكَ وَوَلَايَتِهِمْ وَنُصْرَتِهِمْ وَمُوَالاتِهِمْ وَأَعِنْهُمْ وَامْنَحْهُمُ الصَّبْرَ عَلَى الْأَذَي فِيكَ وَاجْعَلْ لَهُمْ أَيَّاماً مَشْهُودَةً وَأَوْقَاتاً مَحْمُودَةً ومَسْعُودَةً يُوشِكُ فِيهَا فَرَجَهُمْ وَتُوجِبُ فِيهَا تَمْكِينَهُمْ وَنَصْرَهُمْ كَمَا ضَمِنْتَ لِأَوْلِيَائِكَ فِي كِتَابِكَ الْمُنْزَلِ فَإِنَّكَ قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضي لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً اللَّهُمَّ اكْشِفْ غُمَّتَهُمْ يَا مَنْ لَا يَمْلِكُ كَشْفَ الضُّرِّ إِلَّا هُوَ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ وَأَنَا يَا إِلَهِي عَبْدُكَ الْخَائِفُ مِنْكَ وَالرَّاجِعُ إِلَيْكَ السَّائِلُ لَكَ الْمُقْبِلُ عَلَيْكَ اللَّاجِي إِلَى فِنَائِكَ الْعَالِمُ بِأَنَّهُ لَا مَلْجَأَ مِنْكَ إِلَّا إِلَيْكَ اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلِ دُعَائِي وَاسْمِعْ يَا إِلَهِي عَلَانِيَتِي وَنَجْوَايَ‌


صفحه 114

وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ رَضِيتَ عَمَلَهُ وَقَبِلْتَ نُسُكَهُ وَنَجَّيْتَهُ بِرَحْمَتِكَ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ اللَّهُمَّ وَصَلِّ أَوَّلًا وَآخِراً عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْحَمْ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ بِأَكْمَلَ وَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ وَبَارَكْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلَى أَنْبِيَائِكَ وَرُسُلِكَ وَمَلَائِكَتِكَ وَحَمَلَةِ عَرْشِكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ اللَّهُمَّ وَلَا تُفَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ اجمعين وَاجْعَلْنِي يَا مَوْلَايَ مِنْ شِيعَةِ مُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَذُرِّيَّتِهِمُ الطَّاهِرَةِ الْمُنْتَجَبَةِ وَهَبْ لِيَ التَّمَسُّكَ بِحَبْلِهِمْ وَالرِّضَا بِسَبِيلِهِمْ وَالْأَخْذَ بِطَرِيقَتِهِمْ إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ.

پس روى خود را به زمين بمال و بگو:

يَا مَنْ يَحْكُمُ مَا يَشَاءُ وَيَفْعَلُ ما يُرِيدُ أَنْتَ حَكَمْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ مَحْمُوداً مَشْكُوراً فَعَجِّلْ يَا مَوْلَايَ فَرَجَهُمْ وَفَرَجَنَا بِهِمْ فَإِنَّكَ ضَمِنْتَ إِعْزَازَهُمْ بَعْدَ الذلَّةِ وَتَكْثِيرَهُمْ بَعْدَ الْقِلَّةِ وَإِظْهَارَهُمْ بَعْدَ الْخُمُولِ يَا أَصْدَقَ الصَّادِقِينَ وَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ فَأَسْأَلُكَ يَا إِلَهِي وَسَيِّدِي مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ بَسْطَ


صفحه 115

أَمَلِي وَالتَّجَاوُزَ عَنِّي وَقَبُولَ قَلِيلِ عَمَلِي وَكَثِيرِهِ وَالزِّيَادَةَ فِي أَيَّامِي وَتَبْلِيغِي ذَلِكَ الْمَشْهَدَ وَأَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدْعَي فَيُجِيبُ إِلَى طَاعَتِهِمْ وَمُوَالاتِهِمْ وَنَصْرِهِمْ وَتُرِيَنِي ذَلِكَ قَرِيباً سَرِيعاً فِي عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ.

پس سر خود را به سوى آسمان بلند كن و بگو:

أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَكُونَ مِنَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَكَ فَأَعِذْنِي يَا إِلَهِي بِرَحْمَتِكَ مِنْ ذَلِكَ.

پس به درستى كه اين عمل بهتر است از براى تو از بسيارى از حج و عمره سنت كه بجا آوردى و مال‌ها در آنها خرج كنى و بدن خود را تعب بسيار در آنها بدهى و از اهل و فرزندان خود مفارقت نمايى و بدان كه حق‌تعالى عطا مى‌فرمايد به هركه اين نماز را بكند

و اين دعا را بخواند از روى اخلاص و اين عمل را بجا آورد از روى يقين و تصديق به اين ثواب‌ها ده خصلت كه از جمله آنها آن است كه او را از مرگ بد نگاه دارد، و ايمن گرداند او را از مكروهات و پريشانى، و بر او دشمن را ظفر ندهد تا بميرد، و نگاه دارد از ديوانگى و خوره و پيسى او را و فرزندان او را تا چهار پشت، و شيطان و اولياى شيطان را بر او و بر نسل او تا چهار پشت مسلّط نگرداند. ابن سنان گفت كه من از خدمت آن حضرت برگشتم و مى‌گفتم: سپاس خدايى را كه منّت گذاشت بر من به شناختن شما و دوستى شما و از او سؤال مى‌كنم كه‌


صفحه 116

يارى دهد مرا بر آنچه لازم و فرض است بر من از فرمانبردارى شما به منّت و رحمت خود و سيد بن طاووس (رحمه الله) اين روايت را در كتاب اقبال به سند بسيار معتبر ديگر از عبد الله بن سنان به همين نحو روايت كرده است و در عمل و ادعيه اندك اختلافى دارد كه اشاره به آنها مى‌نمايد زيرا كه چون به حسب سند اين روايت از جميع روايات عاشورا اوثق است زيارت كننده احتياطاً به هر دو روايت عمل نمايد تا اعتماد او بر حصول اين ثواب‌هاى عظيم بيشتر باشد. گفته است كه حضرت فرمود: جامه‌هاى طاهر بپوش و بندهاى خود را بگشا و ذراع و ساق خود را بگشا و بر زمين خالى يا خانه خود كه كسى تو را

نبيند برو در هنگامى كه روز بلند شده باشد و نماز را به همان نحو نقل كرده است و بعد از آن فرمود كه پس هزار مرتبه لعنت كن بر قاتل آن حضرت تا نوشته شود از براى تو به هر لعنتى هزار حسنه و محو شود از تو هزار گناه و بلند شود براى تو هزار درجه در بهشت پس راه مى‌روى از موضعى كه در آن نماز كرده‌اى هفت مرتبه و در هر مرتبه مى‌گويى‌«إنا لله وإنا إليه راجعون رضاً بقضاء الله وتسليماً لامره»هفت مرتبه و در همه اين احوال بايد كه بر تو اثر بدحالى و اندوه و ماتم‌زدگى و تأسف ظاهر باشد.

پس چون فارغ شوى بايست در موضعى كه در آن نماز كردى و هفتاد مرتبه بگو:

اللَّهُمَّ عَذِّبِ الَّذِينَ حَارَبُوا رُسُلَكَ وَشَاقُّوكَ وَعَبَدُوا غَيْرَكَ وَاسْتَحَلُّوا مَحَارِمَكَ وَالْعَنِ الْقَادَةَ وَالْأَتْبَاعَ وَمَنْ كَانَ مِنْهُمْ وَمَنْ‌