بوده، نوزادش روزيمند و مبارك است.
فرس گفتهاند: سبك است، تزويج، نقل، سفر، داد و ستد، ديدار سلاطين هر كار و حاجت را شايد.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: ديبدين روز نام فرشته گماشته بخواب و بيدار شدن و نگهبان جانها است تا بتن باز گردند، و در روايتى از نامهاى خدا تعالى است.
152، دروع: از امام صادق7، روز ولادت يوسف7است، طلب حاجت، تجارت، تزويج، ديدار سلطان را شايد، مسافرش بهرهمند و خيريابست نوزادش خوش پرورش است.
سلمان- رضي الله عنه- گفته: روز بندين از نامهاى خدا است، سبك و خوب براى هر حاجت، در روايت ديگر چون 22 است.
153- در مكارم: پسند و خوب است خصوصى براى تزويج و هر تجارت و ديدار سلطان.
154- در زوائد: از امام7، سعيد است و مبارك براى هر چه خواهى از سفر و نقل مكان، حوائج و ديدار شاهان نوزادش سعيد و خوش زندگانيست، بيمارش رها شود باذن خدا تعالى.
155- در روايت ديگر: يوسف در آن زاده و تزويج را شايد.
گويم: ديبدين، بدال فتحه بدال بىنقطه و ياء ساكن دو نقطه بزير و باء كسرهدار يا فتحهدار است، ديبادين هم گفتهاند ...
روز بيست و چهار [ماه]
: 156- عدد: امام صادق7فرمود: نحس مستمر، مذموم شوم ملعونست، نوزادش فرعونست، لعنه اللَّه- روز سخت بديست تا توانيد از خدا بپرهيزيد، دنبال حاجت نرويد، هر كارش بد است براى هر چه نحس، مسافرش بميرد در سفر.
157- هر كه در آن بيمار شود طولانى باشد، نوزادش ناخوش است تا دم
مرگ، بد زندگى است و بىتوفيق گر چه تلاش كند و كشته شود يا غرق گردد.
158- در روايت ديگر: براى سفر نيك است، خوابش دروغ است.
159- از على7: نوزادش مقام يابد ولى اندوهگين و خوار باشد، بيماريش طولانى گردد.
فرس گفتهاند: سبك است.
160- در روايت ديگر: پست و بد است، حاجت را نشايد، فرعون ذو الأوتاد نوزاد آنست.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: دين روز نام فرشته گماشته بتلاش و جنبش است در روايت ديگر گماشته بخواب و بيدارى و پاسبانى جانها است تا بتن برگردند.
161- دروع: از امام صادق7: بد است و نحس، زادگاه فرعونست هيچ كارى مجو، نوزادش سخت زندگى است و توفيق خير نيابد، در پايان كشته و يا غرق شود، بيماريش طولانى است.
سلمان- رضي الله عنه- گفته: روز دين نام فرشته گماشته بر خواب و بيداريست و كوشش و جنبش و پاسبانى جانها تا بتنها برگردند، روز نحس مستمر است، نوزادش چنانست كه گفتيم همين پيش.
162- در روايت ديگر: روز نحس مستمرّ است، فرعون در آن زاده نوزادش كشته شود و توفيق نيابد گرچه تلاش كند و تا زنده است در سختى است.
163- در مكارم: از آن حضرت است گه روز شومى است.
164- در زوائد: از امام7، روز نحس مستمر است، براى هر حال و كار بد است، از آن حذر كن و در آن كارى مكن كسى را ديدار مكن، در خانهات بنشين و از شرّش بخدا پناه بر، نوزادش نحس است، بيمارش خطرى است يا طولانى.
165- در روايت ديگر: زادگاه فرعونست، نوزادش براى حرص در روزى
خود كشته يا غرق شود.
روز بيست و پنجم [ماه]
: 166- عدد: از امام صادق7: نحس است و مذموم مصر در آن نه آفت گرفت، حاجت مخواه و خود را نگهدار، كه خدا در آن فرعون را بآياتى كه بلاى سخت بودند بزد، گمشدهاش برگردد، سوگند مخور براست يا دروغ روز بديست، مسافرش سود نبرد، بيمارش در رنج است، اگر بهوش نيايد پرهيز از او بايد.
167- در روايت ديگر، بيمارش بسا به نشود بمرگ نزديكتر است، رها نشود، نوزادش شاهى است روزيمند و آبرومند، باو علّت سختى رسد كه از آن برهد.
168- در روايت ديگر: نوزادش فقيه و دانشمند شود.
169- در روايت ديگر: روزيست خوب براى فروش و خريد، بناء و زراعت، قضاى حوائج را شايد، نوزادش دروغگو، سخن چين و بىخير است.
170- از على7در آن بخدا پناه بريد.
فرس گويند: سنگين است و بد و نخواستنى، مصريان در آن هفت نوع بلاء ديدند، نحس است در آن بعبادت و نماز و كار خير پرداز.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفت: ارد روز نام فرشته گماشته بر پريان و ديوان است.
171- دروع: از امام صادق7: روز نحس بدى است، خود را باش و حاجت مخواه كه پر بلاء است، خدا مصريان را با فرعون در آن بآيات خود گرفت بيمارش در رنج است، نوزادش مبارك روزيمند و نجيب، علّت سختى بيند و از آن برهد.
سلمان- رضي الله عنه- روز اردش گفته و آن را نحس شمرده، خدا در آن مصريان را بآيات زد، در آن بدعاء و نماز و كار خير پرداز.
172- در روايت ديگر از امام7: نحس بد، مصريان ببلاء گرفتار شدند تا توانى از آن بپرهيز بيمارش بهوش نيايد.
173- در مكارم از امام7: پست است و مذموم، از هر چيز حذر كن.
174- در زوائد از امام7: نحس، ناخواه، سنگين و بد است، حاجت مخواه، كسى را نبين، سفر مرو، در خانهات بنشين و بخدا پناه بر، نوزادش سنگين پرورش و بد زندگى است، بيمارش خطريست.
175- در روايت ديگر: خدا در آن مصريان را با فرعون بباد آيات گرفت نوزادش نجيب، مبارك روزيمند است، علّتى سخت بيند و از آن برهد.
گويم: ارد بهمزه فتحه دار و راء بىنقطه ساكن و دال بىنقطه تصحيح شده، و بسا همزه را مد دهند و برخى آن را بكسر خوانند.
روز بيست و ششم [ماه]
176- عدد: از امام صادق7كه: مبارك است براى تيغ، موسى7در آن عصا بدريا زد و شكافت، هر حاجتى را شايد جز تزويج و سفر از آن دورى كنيد هر كه تزويج كند نادرست درآيد و از همسرش جدا گردد، سفر را نشايد و صدقه يابد.
177- در روايت ديگر: سفر و هر كارى را شايد جز تزويج كه مايه جدائى شود، چون شكافى كه موسى از دريا كرد، و زندگى هر دو بخشم اندر شود، هر كه از سفر آيد باهل خود در نيايد، نقل مكان در آن نيك است، نوزادش كم بهره است چون فرعون غرق شود.
178- در روايت ديگر: نوزادش را عمر دراز باشد.
179- در ديگر: نوزادش ديوانه و بخيل است، بيمارش در رنج.
فرس گويند: روزى پسند و نيك و مبارك است، هر كه تزويج كند نادرست درآيد و جدائى افتد.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: اشتاد روز نام فرشته آفريده در پيدا شدن دين است.
180- دروع: از امام صادق7: روز شايسته است براى سفر و هر كار جز تزويج كه بجدائى كشد، چون دريا در آن براى موسى شكافت، از سفر كه
آمدى با هلت درنيا، بيمارش سخت است، نوزادش را عمر دراز.
در روايت سلمان- رضي الله عنه- روز اشتاد هر كارى را شايد جز تزويج.
181- در روايت ديگر: از امام7، در آن خدا دريا را براى موسى7شكافت، هر كارى را شايد جز تزويج كه جدائى آيد مانند شكاف دادن خدا در دريا.
182- در مكارم: از امام7، هر كارى را شايد جز تزويج و سفر شما را صدقه بايد كه بهره دارد.
183- زوائد: از امام7خوبست و ميانه براى فروش و خريد و سفر و قضاء حوائج و بناء و درختكارى و زراعت، نيك است، در آن سفر كن، هر كه را خواهى ببين و بهرهبر، حاجت گير، نوزادش ميانه حال است، بيمارش پس از مدتى به شود، تزويج را نشايد.
184- در روايت ديگر: روزيست كه موسى عصا بدريا زد، بخانوادهات مگذر چون آمدى از سفر، نوزادش را عمر دراز است، بيمارش سخت است.
ميگويم: اشتاد بهمزه فتحهدار و شين نقطهدار و دال بىنقطه، از سيّد ركن الدين آملى نقل است كه به سين بىنقطه است.
روز بيست و هفتم [ماه]
، 185- عدد: از امام صادق7مبارك است و پسند و نيك، حاجت خواستن، فروش و خريد، ديدار سلطان، بناء، زراعت مرافعه، ديدن قضات، سفر، آغاز هر كار، اسباب، (پىريزى خ ب)، تزويج را شايد، سعيد است و خوب، شب قدر دارد، هر چه خواهى طلب كن، براى هر حال سبك است، در آن تجارت كن، حقت را بخواه، دنبال دشمنت برو، تزويج كن نزد سلطان برو، هر كه را خواهى ببين، خون گرفتن بد است، هر كه بيمار شود بميرد، نوزادش نيك، زيبا دراز عمر، روزيمند، نزديك با مردم و محبوب آنها است.
186- در روايت ديگر: دغل است و روزيمند.
187- از على7، يعقوب7نوزاد آنست كه هر نوزادش روزيمند و محبوب خاندان است ولى پراندوه است و ديدهاش تباه شود.
فرس گويد: نيك است، هر حاجت را شايد، كارها آسان، برخورد تجار و سفر را شايد كه كارش پسند درآيد، نوزادش روزيمند، محبوب مردم، دراز عمر است.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: روز آسمان نام فرشته گماشته بپرنده است.
188- دروع: از امام صادق7هر كار را شايد، نوزادش زيبا، نيك عمر دراز است خيرمند و محبوب مردم است.
در روايت سلمان: نوزاد آن چنانست كه اكنون گفته شد.
189- در ديگر روايت: سعد است و هر كارى خواهى شايد.
190- در مكارم: خوب است و پسند براى حوائج و هر چه خواهى، و ديدار سلطان.
191- در زوائد: از امام7روز پاك مباركى است بىنحوست، حاجت از سلطان و برادران خواستن، سفر بشهرها را شايد، هر كه را خواهى ببين، هر جا خواهى سفر كن، نوزادش مبارك است و سبك پرورش، بيمارش زود به شود.
192- در ديگرى: عمرش دراز و خيرش بسيار است.
ميگويم: اين فرشته را گماشته بر آسمان و مرگ و كارهاى آن روز هم دانستهاند.
روز بيست و هشتم [ماه]
: 193- عدد: از امام صادق7، پسند است، هر حاجت را شايد و خون گرفتن را، سعيد است و مبارك، نوزادش يعقوب7است سفر، هر حاجت و كار، بناء و خريد و فروش و ديدار سلطان را شايد، با دشمنانت نبرد كن كه بر آنها پيروزى، تزويج نيك است.
194- در روايت ديگر: خون نگير كه بد است، بيمارش بميرد، گريختهاش
برگردد، نوزادش، خوب، زيبا، روزيمند، دوست داشتنى است، عمرانه دلگير و اندوهناك است، تنش بلاء بيند و در آخر عمر به شود، عمرش دراز باشد و ديدهاش در خطر است.
195- از على7، نوزادش خوش رو، خوش بخت، مبارك و ميمون است هر كه چيزى خواهد بيابد فرس گفتهاند: نحس است و سنگين.
196- در روايت ديگر: براى قضاء حوائج و گذراندن كارهاى مهم و دفع ضرورت و ديدار افسران و دربانان و ديدار سپاه خوب است و مبارك، خواب روزش درست است.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: راهياد روز نام فرشته گماشته بقضاوت ميان مردم است، در روايتى گماشته بآسمانها است.
197- دروع: از امام صادق7براى هر كارى خوبست، نوزادش يعقوبست محزون گردد غم بيند، تنش گرفتار باشد.
سلمانش روز رامياد خوانده مبارك و سعيد، خوابش درست درآيد.
198- در روايت ديگر: روزى خوش، نوزادش يعقوب، روزىمند، و محبوب خاندان و مردم است، عمرش طولانى است: غمباره باشد، چشمش آفت بيند.
199- در مكارم: زناشوئى كن.
200- در زوائد: مبارك و خوش براى هر كار و حاجت، سفر، بناء و درخت كارى، هر كه را خواهى ببين، روز مبارك خوشى است، نوزادش مبارك و بزرگوار است، بيمارش به شود.
201- در روايت ديگر: يعقوب درش زاده و نوزادش غمگين و دراز عمر است و تنش بلا بيند.
ميگويم «رامياد» با راء فتحه دار بىنقطه و سكون ميم و آخرش دال بىنقطه است.
روز بيست و نهم [ماه]
: 202- عدد: از امام صادق7، پسند است، هر حاجت را شايد و خون گرفتن را خدا ارض مقدسه را در آن مبارك كرد، نقل مكان، خريد بنده و دام، ديدار برادران و دوستان كار نيك و حركت را شايد وام و پيش خريد و سوگند را نشايد، هر كه سفر كند مال بسيار يابد جز نويسنده كه او را بد آيد، خوابش راست است، جز پس از يك روز آن را بكس مگو، بيمارش بميرد گمشدهاش يافت شود، كسى را در آن قسم مده، از كسى چيزى مگير، بديدار سلطان برو، كسى را مزن، هر كه گم كند بيابد.
203- در روايت ديگر: بيمارش به شود، نوزادش شايسته و بردبار است.
204- در ديگر: ميانه است، از جنبش پرهيز شود.
فرس گفتهاند: خوبست، نقل، سفر، و حركت را شايد، نوزادش دلير است هر حاجت، ديدار برادران و دوستان و كار خير را شايد، خوابش همان روز درست آيد.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: مار اسفند روز نام فرشته گماشته بزمان و خرد و ديد و شنيد است، در روايتى گماشته بدلها است.
205- دروع: از امام صادق7، براى هر كار شايد، نوزادش بردبار است، هر كه سفر كند مال فراوان يابد بيمارش زود به شود، در آن وصيّت منويس.
سلمان- رضي الله عنه- گفته: فارسفند ديدار دوستان و هر كار را شايد، خوابش همان روز درست آيد.
206- در روايت ديگر: مبارك است هر كار از ديدار سلطان و دوستان و كار خوب و جز آن.
207- در مكارم: از امام7پسند است و خوب براى هر حاجت جز نويسنده كه بد است او را، در هر حاجتى اگر تواند نكوشد، بيمارش زود به شود، مسافرش مال