آمدى با هلت درنيا، بيمارش سخت است، نوزادش را عمر دراز.
در روايت سلمان- رضي الله عنه- روز اشتاد هر كارى را شايد جز تزويج.
181- در روايت ديگر: از امام7، در آن خدا دريا را براى موسى7شكافت، هر كارى را شايد جز تزويج كه جدائى آيد مانند شكاف دادن خدا در دريا.
182- در مكارم: از امام7، هر كارى را شايد جز تزويج و سفر شما را صدقه بايد كه بهره دارد.
183- زوائد: از امام7خوبست و ميانه براى فروش و خريد و سفر و قضاء حوائج و بناء و درختكارى و زراعت، نيك است، در آن سفر كن، هر كه را خواهى ببين و بهرهبر، حاجت گير، نوزادش ميانه حال است، بيمارش پس از مدتى به شود، تزويج را نشايد.
184- در روايت ديگر: روزيست كه موسى عصا بدريا زد، بخانوادهات مگذر چون آمدى از سفر، نوزادش را عمر دراز است، بيمارش سخت است.
ميگويم: اشتاد بهمزه فتحهدار و شين نقطهدار و دال بىنقطه، از سيّد ركن الدين آملى نقل است كه به سين بىنقطه است.
روز بيست و هفتم [ماه]
، 185- عدد: از امام صادق7مبارك است و پسند و نيك، حاجت خواستن، فروش و خريد، ديدار سلطان، بناء، زراعت مرافعه، ديدن قضات، سفر، آغاز هر كار، اسباب، (پىريزى خ ب)، تزويج را شايد، سعيد است و خوب، شب قدر دارد، هر چه خواهى طلب كن، براى هر حال سبك است، در آن تجارت كن، حقت را بخواه، دنبال دشمنت برو، تزويج كن نزد سلطان برو، هر كه را خواهى ببين، خون گرفتن بد است، هر كه بيمار شود بميرد، نوزادش نيك، زيبا دراز عمر، روزيمند، نزديك با مردم و محبوب آنها است.
186- در روايت ديگر: دغل است و روزيمند.
187- از على7، يعقوب7نوزاد آنست كه هر نوزادش روزيمند و محبوب خاندان است ولى پراندوه است و ديدهاش تباه شود.
فرس گويد: نيك است، هر حاجت را شايد، كارها آسان، برخورد تجار و سفر را شايد كه كارش پسند درآيد، نوزادش روزيمند، محبوب مردم، دراز عمر است.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: روز آسمان نام فرشته گماشته بپرنده است.
188- دروع: از امام صادق7هر كار را شايد، نوزادش زيبا، نيك عمر دراز است خيرمند و محبوب مردم است.
در روايت سلمان: نوزاد آن چنانست كه اكنون گفته شد.
189- در ديگر روايت: سعد است و هر كارى خواهى شايد.
190- در مكارم: خوب است و پسند براى حوائج و هر چه خواهى، و ديدار سلطان.
191- در زوائد: از امام7روز پاك مباركى است بىنحوست، حاجت از سلطان و برادران خواستن، سفر بشهرها را شايد، هر كه را خواهى ببين، هر جا خواهى سفر كن، نوزادش مبارك است و سبك پرورش، بيمارش زود به شود.
192- در ديگرى: عمرش دراز و خيرش بسيار است.
ميگويم: اين فرشته را گماشته بر آسمان و مرگ و كارهاى آن روز هم دانستهاند.
روز بيست و هشتم [ماه]
: 193- عدد: از امام صادق7، پسند است، هر حاجت را شايد و خون گرفتن را، سعيد است و مبارك، نوزادش يعقوب7است سفر، هر حاجت و كار، بناء و خريد و فروش و ديدار سلطان را شايد، با دشمنانت نبرد كن كه بر آنها پيروزى، تزويج نيك است.
194- در روايت ديگر: خون نگير كه بد است، بيمارش بميرد، گريختهاش
برگردد، نوزادش، خوب، زيبا، روزيمند، دوست داشتنى است، عمرانه دلگير و اندوهناك است، تنش بلاء بيند و در آخر عمر به شود، عمرش دراز باشد و ديدهاش در خطر است.
195- از على7، نوزادش خوش رو، خوش بخت، مبارك و ميمون است هر كه چيزى خواهد بيابد فرس گفتهاند: نحس است و سنگين.
196- در روايت ديگر: براى قضاء حوائج و گذراندن كارهاى مهم و دفع ضرورت و ديدار افسران و دربانان و ديدار سپاه خوب است و مبارك، خواب روزش درست است.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: راهياد روز نام فرشته گماشته بقضاوت ميان مردم است، در روايتى گماشته بآسمانها است.
197- دروع: از امام صادق7براى هر كارى خوبست، نوزادش يعقوبست محزون گردد غم بيند، تنش گرفتار باشد.
سلمانش روز رامياد خوانده مبارك و سعيد، خوابش درست درآيد.
198- در روايت ديگر: روزى خوش، نوزادش يعقوب، روزىمند، و محبوب خاندان و مردم است، عمرش طولانى است: غمباره باشد، چشمش آفت بيند.
199- در مكارم: زناشوئى كن.
200- در زوائد: مبارك و خوش براى هر كار و حاجت، سفر، بناء و درخت كارى، هر كه را خواهى ببين، روز مبارك خوشى است، نوزادش مبارك و بزرگوار است، بيمارش به شود.
201- در روايت ديگر: يعقوب درش زاده و نوزادش غمگين و دراز عمر است و تنش بلا بيند.
ميگويم «رامياد» با راء فتحه دار بىنقطه و سكون ميم و آخرش دال بىنقطه است.
روز بيست و نهم [ماه]
: 202- عدد: از امام صادق7، پسند است، هر حاجت را شايد و خون گرفتن را خدا ارض مقدسه را در آن مبارك كرد، نقل مكان، خريد بنده و دام، ديدار برادران و دوستان كار نيك و حركت را شايد وام و پيش خريد و سوگند را نشايد، هر كه سفر كند مال بسيار يابد جز نويسنده كه او را بد آيد، خوابش راست است، جز پس از يك روز آن را بكس مگو، بيمارش بميرد گمشدهاش يافت شود، كسى را در آن قسم مده، از كسى چيزى مگير، بديدار سلطان برو، كسى را مزن، هر كه گم كند بيابد.
203- در روايت ديگر: بيمارش به شود، نوزادش شايسته و بردبار است.
204- در ديگر: ميانه است، از جنبش پرهيز شود.
فرس گفتهاند: خوبست، نقل، سفر، و حركت را شايد، نوزادش دلير است هر حاجت، ديدار برادران و دوستان و كار خير را شايد، خوابش همان روز درست آيد.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: مار اسفند روز نام فرشته گماشته بزمان و خرد و ديد و شنيد است، در روايتى گماشته بدلها است.
205- دروع: از امام صادق7، براى هر كار شايد، نوزادش بردبار است، هر كه سفر كند مال فراوان يابد بيمارش زود به شود، در آن وصيّت منويس.
سلمان- رضي الله عنه- گفته: فارسفند ديدار دوستان و هر كار را شايد، خوابش همان روز درست آيد.
206- در روايت ديگر: مبارك است هر كار از ديدار سلطان و دوستان و كار خوب و جز آن.
207- در مكارم: از امام7پسند است و خوب براى هر حاجت جز نويسنده كه بد است او را، در هر حاجتى اگر تواند نكوشد، بيمارش زود به شود، مسافرش مال
بسيار يابد، گريختهاش برگردد.
208- در زوائد: از امام7مبارك است و خوش، كارش زود گذر، حوائج تصرف، ديدار ملوك، سفر، نقل مكان را شايد، نوزادش مبارك است، بيمار آغاز شبش خطر دارد.
209- در روايت ديگر: نوزادش بردبار است، مسافرش مال بسيار يابد وصيت در آن بد است.
من گويم: مار اسفندان، اسپند، اسپندان هم به پ گفته شده
روز سىام [ماه]
210- در عدد قويه: از امام7پسند است و خوب، هر كار و خريد، فروش، زراعت، درختكارى، بناء، تزويج، سفر، خون گرفتن را شايد.
211- در روايت ديگر: در آن سفر مكن، و نه كار ديگر جز از داد و ستد، كم حركت كن، سفر در آن بد است، نوزادش بردبار و مبارك است و سخت پرورش و بدخلق، روزيش بديگرى رسد و خودش از آن بهره نبرد.
212- در روايت ديگر: هر كه در آن زاد آزار نكشد، مبارك است و شايسته بمقام بلندى رسد اسماعيل بن ابراهيم7در آن متولد شده خدا خرد را در آن آفريده و بهر بندهاش خواسته داده گريختهاش بدست آيد گمشدهاش يافت شود وامش بزودى پرداخت گردد بيمارش بزودى به شود.
213- از على7نوزادش حليم و مبارك و راستگو امين و صاحب شأن گمشدهاش يافت شود باذن خدا تعالى.
فرس گفتهاند: روز سبك است همه كارها و تصرفات را شايد و نوشيدن مسهل را.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: ايران روز نام فرشته گماشته بروز كار است.
214- دروع واقيه: از امام صادق7فروش خريد تزويج را شايد
نوزادش حليم و مبارك و سخت پرورش و بد خلق است از بهره روزيش ممنوع گردد گريختهاش گرفته شود گمشدهاش يافت شود وامش بزودى پرداخت شود.
سلمان فارسى- رضي الله عنه- گفته: روز انيران نام فرشته گماشته بروز كار است روز خوش مباركى است براى هر چه خواهى.
215- در روايت ديگر: خوش و مبارك و هر حاجت را شايد.
216- مكارم الاخلاق (ج 2 ص 560) از امام7پسند و خوب براى هر چيز و هر حاجت از فروش و خريد و زراعت و تزويج بيمارش زود به شود نوزادش بردبار مبارك است و مقامش بالا رود راستگو و وفادار است.
217- زوائد الفوائد: از امام صادق7مبارك ميمون مسعود كامياب و پيروز و شاد است هر كار خواهى بكن ببين بستان بده سفر كن نقل مكان كن بفروش و بخر كه همه خوب است نوزادش مبارك است و ميمون بزرگوار و خوش پرورش و توانگر بيمارش طولانى نباشد و سالم شود باذن خدا تعالى.
218- در روايت ديگر: سفر بد است نوزادش پر روزيست كه براى ديگرى باشد و خود بهره نبرد گريختهاش گرفته شود گمشدهاش يافت شود وامش بزودى پرداخت شود و اللَّه احكم و اعلم[1].
بيان: انيران با همزه فتحهدار و ياء ساكنه و راء بىنقطه است بدان كه ظاهر اكثر روايات روزهاى ماه عربيست و اخبار سلمان- رضي الله عنه- اشاره بماه و روز عجمى دارند چنانچه از نام و توافق با نقل منجمان از فرس روشن است و ممكن است
[1]همه اين روايات بىاعتبارند و مخالف روش ائمه:و روش پيروان آنها خصوص نسبت بروزهاى ماههاى فرس و بمجعولات منجمان بخصوص فارسهاى آنان ماند و اغراض سياسى در جعل آنها روشن است كه بر صاحبنظران در بازيگريهاى سياستمداران و مغرضان پوشيده نماند( از پاورقى ص 90 و 91)
گفت: در آغاز آفرينش فروردين فارسى با ماه عربى برابر بوده و سعد و نحس در هر دو سرايت كرده و چون از هم جدا شدند در هر دو بجا مانده يا مخصوص يكى شده و بسا كه اختلاف اخبار در سعد و نحس روزها بنا بر اينست كه در يكى مقصود روز و ماه فارسى است و در ديگرى عربى ولى تميز مشكل است و احتياط رعايت هر دو است در صورت امكان و تمام سخن در باب آينده است ان شاء اللَّه
باب بيست و دوم نوروز و تشخيص آن، سعد و نحس روزهاى ماه فرس و روم و برخى نوادر
1- بسندى از معلّى بن خنيس كه در نوروز نزد امام صادق7رفتم، فرمود: امروز را ميشناسى؟ گفتم روزيست كه عجمها بزرگش دارند و بهم هديه دهند قربانت، فرمود: بكعبهاى كه در مكّه است، اين شيوه براى امريست ديرين كه تفسيرش كنم برايت تا بفهمى، گفتم: اى آقايم، آن را از شما بدانم دوستتر است نزد من از اينكه مردههايم زنده شوند و دشمنانم بميرند، فرمود: در نوروز بود كه خدا از بندههايش پيمان گرفت او را بپرستند و شريك با او نياورند، و برسولان و حججش بگروند، و بائمّه:ايمان آرند.
نخست روز است كه خورشيد تابيده، باد وزيده، گل شكفته در زمين، روزى كه كشتى نوح بر جودى استوار شده، روزى كه خدا در آن هزارها كه از ترس مرگ گريخته و مرده بودند زنده كرد، روزى كه جبرئيل به پيغمبر فرود آمد روزى كه پيغمبر6على7را بدوش گرفت تا بتهاى قريش را از فراز كعبه افكند و خرد كرد، و همچنين بود ابراهيم7، روزى كه پيغمبر فرمود تا اصحابش