در انجيل متّى آمده است: «شنيده ايد كه به اوّلين گفته شده است كه قتل مكن و هر كه قتل كند سزاوار حكم مىشود، لكن من به شما مى گويم هر كه به برادر خود بى سبب خشم گيرد، مستوجب حكم شود.»[1]
دوّم: شخصيت مسيح در اناجيل
در اناجيل آيات مختلف و متضاد پيرامون مسيح وجود دارد:
بعضى از آيات، او را به درجه الوهيت بالا مى برند، وبعضى ديگر او را در حدّ «پسر خدا» تنزّل مى دهند در اين صورت خدا پدر او مىشود!.
بعض از آيات، قائل به حلول دو طرفى او هستند: حلول خدا در مسيح و حلول مسيح در خدا!.
بعضى از آيات، مسيح را إنسانى متعال، منجى بشريت و فرستاده خدا معرّفى مىكنند.
ذيلًا به نمونه هائى از اناجيل پيرامون موضوعات مذكور اشاره مىشود:
1- يكى بودن عيسى با خدا:
در انجيل يوحنّا آمده است:
«من و پدر يكى هستيم.»[2]
«يقين كنيد كه پدر در من است و من در او»[3]
2- خدا بودن عيسى
در انجيل متّى آمده است: «عيسى خداى شماست ... و مىآيد و شما را نجات مىدهد.»[4]
- شمعون بطرس به عيسى مىگويد: «ما إيمان آورده ايم و شناخته ايم كه تو مسيح پسر
[1]2. 2: 25.
[2]. انجيل يوحنّا، 31: 10.
[3]. همان.
[4]. انجيل متّى، 5: 11.
خداى حى هستى.»[1]
- عيسى مىفرمايد: «خدا جهان را اين قدر محبّت نمود كه پسر يگانه خود را داد تا هر كه بر او إيمان آورد هلاك نگردد، بلكه حيات جاودانى يابد.»[2]
3- بعضى آيات در انجيل وجود دارد كه درجه مسيح را درحدّ إنسانى ضعيف إيمان واخلاق تنزّل مى دهند از آن جمله:
در انجيل لوقا باب 7، آيه 37 به بعد آمده است: «ناگهان زنى گنهكار كه در آن شهر بود، چون شنيد كه او (مسيح) در خانه فريسى به غذا نشسته است، شيشه اى از عطر آورد و در پشت سر او گريان ايستاد و شروع كرد به شستن پاهاى او به اشك و خشكانيدن آن ها به موى سر خود و پاهاى وى را بوسيد و آن ها را به عطر تدهين كرد.»[3]
در خصوص جواب عيسى (ع) به انتقاد شمعون در انجيل لوقا، آمده است:
«به خانه تو آمدم، آب به جهت پاهاى من نياوردى، ولى اين زن پاهاى مرا به اشك ها شست وبه موهاى سر خود آن ها را خشك كرد، مرا نبوسيدى ليكن اين زن از وقتى كه داخل شدم از بوسيدن پاهاى من باز نياستاد.»[4]
3- مسيح در اناجيل امر به تسليم مىكند و نه به دفع ظلم و تعدّى.
در انجيل متّى آمده است: «شنيده ايد كه گفته شده است چشمى به چشمى و دندانى به دندانى؟ ليكن من مى گويم: با شرير مقاومت مكنيد، هر كه رخساره راست تو را طپانچه زند، ديگرى را نيز به سوى او بر گردان و اگر كسى خواهد با تو دعوا كند و عباى تو را
[1]. انجيل يوحنّا، 69: 6.
[2]انجيل يوحنّا، 16: 3.
[3]. انجيل لوقا، 37: 7.
[4]. انجيل لوقا، 7، آيه 44 و 45.
بگيرد، قباى خود را نيز بدو واگذار.»[1]
منجى و رهائى بخش منتظر در مسيحيت
مسيحيان به ظهور مسيح منجى و رهائى بخش منتظر إيمان دارند كه ذيلًا به نقد و بررسى آن ها مى پردازيم:
مسيحيان معتقدند كه مسيح پس از به صلّيب كشيده شدن، چهل روز بيشتر در زمين نماند و پس از آن به آسمان عروج كرد و در جوار پدر قرار گرفت و به زودى بر مىگردد[2]
فارقليط
در انجيل يوحنّا در چند جا نام فارقليط يا ضميريكه به آن بر مىگردد آمده است:
1- اگر مرا دوست داريد أحكام مرا نگه داريد و من از پدر سؤال مىكنم تسلى دهنده (فارقليط) ديگرى به شما عطا خواهد كرد (14/ 15).
2- او بر من شهادت خواهد داد. (14/ 26).
3- رفتن من براى شما مفيد است؛ زيرا اگر نروم تسلى دهنده نزد شما نخواهد آمد، أما اگر بروم او نزد شما خواهد آمد (16/ 18/ 13).
مؤلّف: در فرض اثبات اين كه مراد از (فارقليط) حضرت محمد (ص) باشد اين دليل فقط دليل جدلى است نه دليل قابل اعتماد؛ زيرا همه اناجيل ساخته و پرداخته افكار پايين مردم كم سواد است.
بلى در قرآن مجيد آمده است كه:«وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ(الصف: 6)»
[1]. انجيل متّى، 5: 38.
[2]إنسان كامل در أديان و متون عرفانى اسلامى ازص 98 تا 108.
ولى معلوم نيست بشارت عيسى (ع) به جملات فوق انجيل يوحنّا باشد، بلكه معلوم العدم است؛ زيرا اسم احمد كه در قرآن آمده در آن جملات نيست (دقت شود).
اين آيه مباركه دليل اقناعى براى مسلمانان است و اقناع و الزامى براى منكرين قرآن (نصارى) ندارد.
نظريات جمعى در مورد اناجيل
1- 2- ارنست رونان و فليسين شاله مانند بسيارى از دانشمندان ديگر پس از تحقيق، كتاب مقدّس را از جانب خدا نمىداند و تأليف آن را كار إنسان ميدانند والهى بودن آن را إنكار مىكنند.[1]
3- پفلايدار اعتراف مىكند كه: بحث پيرامون اعتبار تاريخى اين يا آن خطابههاى أعمال رسولان، همانند همه نوشتههاى مذهبى، تاريخى عهد باستان كوششى كاملًا عبث است، همه خطابههايى هستند كه در آن نويسندگان حرفهايى به دهان قهرمانان مىگذارند كه خود فكر مىكنند قهرمان در شرايط مفروض آن زمان قاعدتاً مىگفته است (كائوتسكى كارل، بنيادهاى مسيحيت، ترجمه عباس ميلانى ص 37،
4- جان ناس به استناد آراى جميع مؤرّخين بر تحريف انجيل حقيقى تأكيد مىكند و مىنويسد:
«محقّقان بالآخره به اين نتيجه نهايى رسيدند كه در كتاب عهد جديد، مذهب نوين مسيحى در باب شخصيت عيسى جرح وتعديل بسيارى حاصل شده است، ولى در مقدار آن مابين محقّقين رأى واحد حاصل نشده است[2]
5- كارل كائوتسكى در خصوص اعتبار انجيل هاى موجود مى نويسد:
[1]- تاريخ مختصر أديان بزرگ، ترجمه خدايار محبّى، ص 405
[2]- تاريخ جامع أديان، ترجمه على اصغر حكمت، ص 383.
امروز مسلّم است كه به استثناى أقليت كوچكى از نوشتههاى مسيحيت اوليه، بقيه هيچ كدام توسط نويسندگانى كه اين آثار به آنها منسوب است نوشته نشدهاند، و اغلب در تاريخ ديرتر از آنچه معمولًا إدّعا شده به تحرير در آمدهاند، و متون اصلى در بسيارى از موارد، از طريق ملحقات و تجديد نظرهاى بعدى بطور بىشرمانه تحريف شدهاند، و بالآخره امروز ثابت شده است كه انجيلها وهيچ يك از آثار مسيحيت اوليه توسط يكى از هم عصران مسيح نوشته نشده است.[1]
دلايل ديگر
1- وجود قصه قتل عيسى هرچند دروغ است ولى ذكر آن در اناجيل بهترين شاهد بر اين است كه اناجيل توسط عيسى نوشته نشده است.
2- اناجيل چهارگانه و 27 رساله ديگر بنا به دستور امپراتور قسطنطنيه در قرن چهارم چنانچه گذشت از بين بيش از شصت انجيل و رساله انتخاب، يا حسب رأى بعضى از محقّقين از بين 160 انجيل ورساله برگزيده شدهاند.[2]
3- اين اناجيل هيچ گاه بزبان عيسى (عبرى) نوشته نشدهاند.
4- نويسندگان اناجيل اربعه شناخته شده نيستند و بعضى از محقّقين معتقدند كه متّى و يوحنّا و لوقا و مرقس، نويسندگان آنها نيستند؛ بلكه فقط به آنها نسبت داده شده است.
كرى ولف مىگويد در متن يونانى كلمه انجيل همراه آن اسامى به صورت مضاف و مضاف اليه نيامده؛ بلكه بين آنها كلمه كاتا(KATA) وجود دارد و اين كلمه به معناى (منسوب به) يا (به قول) مىباشد كه چنين ترجمه مىشود انجيل منسوب به متّى يا انجيل به قول متّى مثلًا.
[1]بنيادهاى مسيحيت، ترجمه عباس ميلانى، ص 33.
[2]- جاهليت واسلام، ص 445، يحى نورى.
و اين دو تعبير كاملًا فرق دارد[1]
5- جان كريزوستوم روحانى مسيحى صريحاً اعتراف مىكند كه نام هاى نويسندگان انجيل ها را در پايان قرن دوم ميلادى بر روى آنها گذاشته اند و آنها را به شاگردان مسيح نسبت داده اند، تا مردم آن قصه هاى ساختگى را آسان تر باور كنند
6- خنده آور گفته اوگوستين كشيش معروف است كه مىگويد: اگر احترام آبروى كليساى كاتوليك نمى بود، من به انجيل اعتقاد نمى داشتم.[2]
اختلافات و تناقضات ميان انجيل هاى ساختگى
1- مدّت دعوت مسيح در انجيل جامع يك سال ولى در انجيل يوحنّا سه سال ذكر شده است.
2- انتشار دعوت مسيح در انجيل جامع (شامل اناجيل متّى، مرقس و لوقان) در شهر الجليل است ولى در انجيل يوحنّا در اليهوديه ذكر شده است.
3- ولادت عيسى در انجيل متّى (باب 2، آيه 19= 1) قبل از ميلاد در سال چهارم پادشاهى هروديس واقع شده ولى در انجيل لونا (باب 2، آيه 2 و 31) در سال ششم بعد از ميلاد واقع شده است.
4- آلبرت بايت فرانسوى در كتاب خود اخلاق انجيلى نوشته كه اناجيل به اخلاق معينى دعوت نمىكند؛ بلكه به اخلاق متناقضى فرا مى خوانند.[3]
5- مطالب اناجيل از يك طرف عيسى (ع) را از نظر كمال به مرتبه الوهيت رسانيده اند (نعوذ بالله) و از طرف ديگر از جنبه اخلاق و إيمان او را بسيار ضعيف تصوير نموده اند و
[1]مفهوم انجيل ها، ترجمه محمد قاضى، ص 106.
[2]مصدر سابق.
[3]- كرى ولف، مفهوم انجيل ها، ترجمه محمد قاضى، ص 114.
اين تناقض آشكار است.
6- از همه مهمتر و فاجعه انگيزتر مسأله تثليث است كه تقريباً به معناى يك مساوى سه است. و هر دينى كه به توحيد واقعى خداوند جهان و آفريدگار همه موجودات قايل نباشد به قطعى ساخته دست بشرى است و باطل و بحث اين دو مطلب أخير گذشت.
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند
نتيجه مباحث گذشته در ذيل اين دو عنوان (توضيحى در باره تورات و عهد عتيق) و (عهد جديد و انجيل) اين شد كه:
اولًا تورات و انجيلى كه از جانب خداوند نازل شده بود حتى قبل از طلوع اسلام دچار تصرفات و تغيير و تحوّلى زيادى شده است.
ثانياً ملحقات تورات و انجيل از اصل خود مشكوك است و مشروعيت خدايى آنها ثابت نيست.
بنا بر اين پيروى از اين دو كتاب و در نهايت تدين به يكى از اين دو دين با قطع نظر از فسخ آنها توسط دين الهى اسلام، مبرء ذمه إنسان در قيامت نمىشود.
قرآن چه مىگويد؟
قرآن مجيد اولًا اصل دو دين را دين بر حق وإلهى مىداند كه دين يهوديت براى بنى اسرائيل توسط يكى از انبياى بزرگ خداوند، موسى (ع) بن عمران، كه از جمله چند پيامبر اولى العزم خداوند مىباشد آورده شده و كتاب مقدّس تورات بر او نازل گرديده است كه فعلًا أثرى از آن وجود ندارد و دين نصرانيت و مسيحيت بتوسط حضرت عيسى (ع) بن مريم (ع) يكى ديگر از انبياى بزرگ و اولى العزم الهى ظاهراً باز براى بنى اسرائيل[1]فرستاده شد و
[1]- آيا دين مسيح، براى غير بنى اسرائيل نيز آمده بود و آيا بنى اسماعيل و ساير مردم در تدين به اين دين، مسؤوليت و مكلفيت داشته اند؟ مبحثى است نظرى و جواب آن نياز به تتبّع فراوان دارد.
كتاب مقدس انجيل (البته يك انجيل نه چهار انجيل و يا چندين انجيل) بر حضرت عيسى (ع) نازل شد
و ثانياً قرآن از وقوع تحريف و تبديل در اين كتاب آسمانى خبر داده است.
آيات قرآن مجيد:
1- «نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ(آلعمران: 3 و 4)»
2- وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ، وَ رَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ ...(آلعمران: 48 و 49)
3- قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ(آلعمران: 93)
4- وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ(المائدة: 46)
5- وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ، وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ ...(المائدة: 65 و 66)
6- لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا إِلهٌ واحِدٌ ...(المائدة: 73)
1- كتاب (قرآن) را بر تو بحق نازل نمود كه تصديق كننده پيش از خود است. و فرو فرستاد (تورات وانجيل) را از پيش براى هدايت مردم و فرقان را نازل كرد.
2- به عيسى كتاب و حكمت و تورات و انجيل را ياد داد و او را براى بنى اسرائيل پيامبر فرستاد.
3- بگو (به يهوديان) تورات را بياوريد پس (آن را) تلاوت كنيد اگر راست مى گوييد.
4- در پى آثار انبياء (مرسلين) عيسى پسر مريم را فرستاديم كه تصديق كننده تورات