گرفت. كارشناسان و مديران سياسى و امنيتى رژيم شاه و مقامات آمريكايى و اسرائيلى، به دليل اطمينان از ثبات و بقاى حكومت وابسته، وقايع سال 1356 را چندان جدى نمىدانستند و حتى تا اواسط سال 1357 نيز تصور روشنى از اوضاع كشور نداشتند.
در سال 1357 نيروهاى مبارز، با پشتوانه مبارزات گذشته، و نيروهايى كه از زندان آزاد شده بودند، توانستند تحت رهبرى امام، تودههاى ميليونى مردم را با شعارهاى اسلامى و انقلابى به صحنه مقابله با رژيم تا سرنگونى آن هدايت و رهبرى كنند. در 22 بهمن 1357 (11 فوريه 1979) مردم مسلمان ايران بدون حمايت شرق و غرب، متكى به رهبرى دينى و در يك حركت متحد و منسجم، نادرترين متحد آمريكا در جهان را ساقط كردند.
پس از پيروزى انقلاب اسلامى، قدرتهاى بزرگ، اطلاعات چندانى از ويژگىها، ماهيت، اهداف و نيروهاى عملكننده آن نداشتند؛ از اين رو تصور مىكردند كه انقلاب اسلامى، يك شورش عمومى بر ضد رژيمى فاسد و وابسته بود كه با سقوط آن، همه چيز به پايان مىرسد و پس از چند ماه اوضاع به حال عادى باز مىگردد، اما بازتاب و پىآمدهاى انقلاب و گسترش فرهنگ اسلامى و ظهور قدرت اسلام سياسى، پديده جديد و ناشناختهاى بود كه به تدريج جغرافياى فرهنگى و سياسى منطقه و تا حدودى صحنه بينالمللى را تحت تأثير قرار داد.
پرسشها
1. شعار كارتر، رئيسجمهور آمريكا چه بود؟ چرا اين شعار را برگزيد؟ بازتاب آن در ايران چه بود؟
2. جريان قيام نوزدهم دى 56 و پىآمدهاى آن را تحليل كنيد.
3. نقش فرهنگ و نهادهاى سنتى و عقايد دينى را در انقلاب اسلامى بررسى و علت عدم شناخت و برخوردهاى غيرواقعبينانه مستكبران را توضيح دهيد.
4. ويژگىهاى شخصيتى حضرت امام و رهبرى ايشان و تأثير آن بر روند انقلاب و تداوم آن را تبيين كنيد.
5. جريان هفدهم شهريور و پىآمدهاى آن را با قيام پانزدهم خرداد سال 1342 مقايسه نماييد.
6. عوامل پيروزى انقلاب و نقش آنها در تداوم آن و طرح دشمنان براى به شكست كشاندن انقلاب اسلامى را تحليل و نتيجهگيرى كنيد.
7. صدور انقلاب يعنى چه و چرا تفسيرهاى بىارتباط و تحريكآميز از آن مىشود؟
8. اصلىترين شعار انقلاب چه بود و چرا چنين شعارى داده شد و معناى آن چيست؟
9. مهمترين محورهاى توطئه بر ضدجمهورى اسلامى و چالشهاى فراروى آن را توضيح دهيد.
10. نظريه «جنگ تمدنها» چه ارتباطى با گسترش موج گرايش به اسلام سياسى دارد؟ و چرا مطرح شد؟
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
كتابنامه
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
كتابنامه
1. آذرى، على، قيام شيخ محمد خيابانى، [تهران]، صفىعليشاه، 1352، 1354.
2. آلاحمد، جلال، خدمت و خيانت روشنفكران، [بىجا]، نشر بهروز، 1357.
3.-، غربزدگى، تهران، فردوس، 1372.
4. آيت، حسن، چهره حقيقى مصدقالسلطنه، قم، دفترتبليغات اسلامى، 1360.
5.-، درسهايى از تاريخ سياسى ايران، تهران، حزب جمهورى اسلامى، 1363.
6. ابوالحسنى (منذر)، على، ديدهبان بيدار، ديدگاهها و مواضع سياسى و فرهنگى شيخ فضلالله نورى، تهران، موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران، 1385.
7. ا. بيل، جيمز، شير و عقاب، ترجمه فيروزه برليان، تهران، نشر فاخته، 1371.
8. اخگرى، محمدرضا، ريشهيابى مختصرى از تاريخچه گروهها، تهران، بىنا، چاپ اول، 1363.
9. اسدى، بيژن، علائق و استراتژى ابرقدرتها در خليج فارس، تهران، دانشگاه شهيدبهشتى، 1371.
10. الموتى، ضياءالدين، فصولى از تاريخ مبارزات سياسى و اجتماعى ايران (جنبشهاى چپ)، تهران، چاپخش، 1370.
11. امجدى، جليل، تاريخ شفاهى گروههاى مبارز هفتگانه مسلمان، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامى، 1383.
12. باقرى، على، خاطرات پانزده خرداد، تهران، سازمان تبليغات اسلامى، 1374.
13. پارسا، منوچهر، ريشه تاريخى اختلافات ايران و عراق، تهران، شركت سهامى انتشار، 1376.
14. پهلوى، اشرف، من و برادرم، تهران، نشر علم، 1375.
15. پهلوى، محمدرضا، پاسخ به تاريخ، تهران، نشر سيمرغ، 1375.
16. جعفريان، رسول، جريانها و سازمانهاى مذهبى- سياسى ايران، 57- 1320، تهران، مؤسسه فرهنگى دانش و انديشه معاصر، 1381.
17. حساممعزى، نجفقلى، تاريخ روابط سياسى ايران با دنيا، تهران، نشر علم، 1366.
18. حسينيان، روحالله، چهارده سال رقابت ايدئولوژيك شيعه در ايران، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامى، 1383.
19. دفتر ادبيات انقلاب اسلامى حوزه هنرى، روزشمار انقلاب اسلامى، به كوشش ميرزا باقر علياننژاد، تهران، حوزه هنرى سازمان تبليغات اسلامى، چاپ اول، 1378.
20. دلدم، اسكندر، زندگى پرماجراى رضاشاه، تهران، نشر گلفام، 1371.
21. رضوى، مسعود، هاشمى و انقلاب، تهران، انتشارات همشهرى، 1376.
22. روحانى، سيدحميد، بررسى و تحليلى از نهضت امام خمينى قدس سره، تهران، نشر عروج، 1381.
23. زونيس، ماروين، شكست شاهانه، ترجمه عباس مخبر، تهران، نشر طرح نو، 1370.
24. سميعى، احمد، طلوع و غروب دولت موقت، تهران، نشر شباويز، 1371.
25. صحيفه نور: مجموعه سخنان، پيامها و نامههاى امام خمينى قدس سره، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، 1363.
26. طباطبايى، محمدحسن، نفوذ فراماسونرى در مديريت نهادهاى فرهنگى ايران، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامى، 1380.
27. عاقلى، باقر، روزشمار تاريخ ايران، تهران، نشر گفتار، چاپ پنجم، 1379.
28. فاتح، مصطفى، پنجاه سال تاريخ نفت، تهران، نشر علم، 1384.
29. فخرايى، ابراهيم، سردار جنگل، تهران، نشر اميركبير، چاپ نهم، 1357.
30. فردوست، حسين، ظهور و سقوط سلطنت پهلوى، تهران، نشر اطلاعات، چاپ هفتم، 1374.
31. فونتن، اندره، يكى بدون ديگرى، نظم نوين جهانى، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوى، تهران، نشر فاخته، 1371.
32. كاظمى، محسن، خاطرات احمد احمد، تهران، حوزه هنرى سازمان تبيلغات اسلامى، 1379.
33. كسروى، احمد، تاريخ مشروطه ايران، تهران، نشر اميركبير، چاپ نوزدهم، 1378.
34. گازيوروسكى، مارك. ج، سياست خارجى آمريكا و شاه، ترجمه جمشيد زنگنه، تهران، انتشارات مؤسسه خدمات فرهنگى رسا، 1371.
35. مدنى، جلالالدين، تاريخ سياسى معاصر ايران، 2 جلدى، قم، دفتر تبليغات اسلامى، بىتا.
36. مركز اسناد انقلاب اسلامى، تصميم شوم و جمعه خونين، تهران، انتشارات مركز اسناد و انقلاب اسلامى، 1376.
37. معاونت آموزشى و پژوهشى دفتر بررسىهاى سياسى، انقلاب اسلامى، جنگ تحميلى و نظام بينالملل، تهران، سازمان تبليغات اسلامى، 1376.
38. مكى، حسين، تاريخ بيست ساله، تهران، اميركبير، 1363.
39. منصورى، جواد، سير تكوينى انقلاب اسلامى، [بىجا]، دانشگاه آزاد اسلامى، 1373.
40.-، شناخت استكبار جهانى، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوى، 1367.
41.-، قيام 15 خرداد به روايت اسناد ساواك، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامى، 1378.
42. مهاجرى، مسيح، انقلاب اسلامى راه آينده ملتها، تهران، نشر اوج، 1360.
43. ناگفتهها و خاطرات حاج مهدى عراقى، گردآورنده محمود مقدسى، تهران، انتشارات مؤسسه خدمات فرهنگى رسا، 1370.