يكى آنها را آزاد كردند. عدهاى از آنها از كشور خارج شدند؛ ولى سفارتشان در اينجا مشغول كار و فعاليت بود. شما ببينيد رفتار اين انقلاب و اين ملت نجيب و آن امام كريم بزرگوار، در قبال امريكاييها در ايران پر از اغماض بود؛ در حالى- كه عرض كردم- اگر از سوى مردم و انقلابيون پر شور و شخص امام- كه مظهر صلابت و قدرت بود- هر تصميمى نسبت به آنها گرفته مىشد، كسى در دنيا ملامت نمىكرد و نمىتوانست بكند. از آن طرف امريكاييها چه كار كردند؟ به جاى اينكه آنها اين كرامت و بزرگوارى را از امام بزرگوار و مردم مغتنم بشمارند و قدردانى كنند و پاسخ مناسب بدهند، به عكس، شروع به رفتارى شديداً خصمانه كردند. «1» اول انقلاب، مردم به خاطر بغضى كه نسبت به امريكاييها داشتند رفتند عناصرى از سفارت را گرفتند، دستگير كردند و به همين مدرسه رفاه و علوى- كه محل اقامت امام بزرگوار بود- آوردند؛ اما امام دستور دادند، اينها را آزاد كردند و وسايل را فراهم كردند كه اگر مىخواهند از كشور خارج بشوند با سلامت خارج بشوند و رفتند؛ كسى به اينها تعرض نكرد. «2» انقلاب پيروز شد. وقتى انقلاب پيروز شد، يكى از كارهايى كه مردم كردند، همان اول روزهاى 21 و 22 بهمن به سفارت امريكا رفتند و امريكاييها را گرفتند، و در آن روزها، آنجايى كه ما مستقر بوديم، من خودم ديدم كه چشمهاى اعضاى سفارت امريكا را بستند و به آنجا آرودند. من يقين داشتم كه امام دستور خواهند داد اينها را يا اعدام كنند و
يا مثلًا زندانى نمايند. بر خلاف تصور همه و بر خلاف تصور خود امريكاييها، امام دستور دادندكه اينها را آزاد كردند و به سفارتشان رفتند.
البته بعضىشان از ايران رفتند؛ چون اوضاع ايران را براى خودشان مناسب ندانستند؛ البته بعضى هم در ايران ماندند. «1» 6- سياست امام در برابر آمريكا 1/ 6- استقامت در مبارزه ما در هيچ مسألهيى از مسايل جهانى، در طول هشت سال جنگ، به خاطر جلب نظر و رضاى امريكا و شوروى، كوتاه نيامديم. همه هم از همه طرف به ما تفهيم مىكردند كه راه مهربان شدن و ملايم شدن امريكا و شوروى با شما، اين است كه از مواضع با صلابت و سرسخت خودتان كوتاه بياييد و عقب نشينى كنيد! اما رهبرى عظيم الشأن ملت ايران و اين ملت بزرگوار و شجاع، يك قدم عقب نشينى نكرد. «2» 2/ 6- قطع نفوذ عوامل و طرفداران آمريكا ... كسانى كه از اول انقلاب هم دلشان با امريكاييها بود. سر سفرهى امام و سر سفرهى انقلاب نشسته بودند، بعضى پستهاى حساس را هم تصرف كرده بودند، اما دلشان با امريكا بود. امام به پشتيبانى اين ملت،
دست اينها را قطع كرد. «1» رژيم امريكا ضربه خ آمريكا از ديدگاه رهبرى 173 1 - توطئههاى سياسى فرهنگى ص : 171 ورد، لكن به فكر افتاد، حالا با اين واقعيت خودش را وفق بدهد؛ چه كار كنيم! نقشه اين شد كه كارى كنند كه كسانى در اين كشور با عنوان انقلاب سر كار بيايند، كه رسماً انقلابى باشد، اما باطناً همان ارتباطات و روابط حسنه و به تدريج همان سلطهپذيرى را داشته باشند. اول كار، همين هم شد و داشت بيشتر مىشد. اگر حضور قوى و تعيين كنندهى امام نمىبود، همان طور هم مىشد. حادثهى 13 آبان 58 هم البته ضربهى محكمى زد، امام هم مثل كوه استوار ايستادند. آنچه را كه آنها فكر مىكردند، بعكس شد؛ يعنى نه فقط انقلاب به رنگ امريكايى در نيامد، بلكه روح استقلالطلبى و جدايى از نفوذ روزافزون امريكا در مردم تقويت شد. «2»
فصل دوازدهم: موضعگيريهاى مقام معظم رهبرى 1- تصرف لانه جاسوسى تأييد تصرف من امروز عرض مىكنم كه اين كار دانشجويان ما در سال 58 يكى از بهترين كارهايى بود كه در اين انقلاب انجام گرفت. «1» 2- حضور آمريكا در منطقه 1/ 2- اخطار امريكا هيچ حقى ندارد كه در منطقه بماند، يا در امور منطقه دخالت بكند. امريكا يك متجاوز است؛ بايد هر چه زودتر از منطقه خارج بشود و برود و بداند كه تاوان آنچه را كه انجام داده، خواهد داد. «2» 2/ 2- ممانعت از نفوذ ما هرگز نخواستهايم و نمىخواهيم كه ژاندارم منطقه باشيم و به هيچ
قدرتى هم اعم از منطقهاى و خارج از آن و بخصوص امريكا- كه امروز در تلاش است تا نقش ژاندارمى منطقه را به خود اختصاص دهد- نيز اجازه نمىدهيم ژاندارم اين منطقه باشند. «1» در منطقهيى كه ما حضور و نفوذ داريم و در هر جا كه سخن ما- كه سخن اسلام است- به گوش مسلمانى مىرسد، نخواهيم گذاشت كه امريكاييها جاى پا درست كنند و آن جا را به منطقهى اقتدار خودشان تبديل نمايند؛ و تدبير امور مسلمانان، بخصوص تدبير مناطق مقدس در نظر مسلمانان و حرمين شريفين را به عهده بگيرند. مگر مسلمانان مردهاند؟! مگر جوانان مسلمان و هستههاى حزب اللَّه در سرتاسر عالم مردهاند؟! «2» 3/ 2- نفرت امريكاييها بدانند كه حضور آنها در منطقهى خليج فارس و در كشورهاى اسلامى حول و حوش خليج فارس، امروز از نظر تمام ملتهاى مسلمان جهان، يك امر منفور و مورد انزجار است. «3» 4/ 2- محكوميت امريكاييها در اين منطقه، مسايلى خواهند داشت. آن طورى كه اينها
آمدند، بخصوص با اين اظهارات اخير «1»، محققاً با ملتهاى مسلمان در اين منطقه، اصطكاكهايى پيدا خواهند كرد. طبيعى است، خيلى از مسايلى را كه ديگران تحمل مىكنند، ما تحمل نمىكنيم و برخورد مىنماييم. ما اين گونه مسايل را رد و محكوم مىكنيم. «2» 3- تقاضاى رابطه 1/ 3- تسليم ناپذيرى امريكاييها دارند تلاش مىكنند، حرص و جوش مىخورند، يقه درانى مىكنند، با همهى مردم دولتهايى كه دستشان مىرسد و ممكن است، خط و نشان مىكشند تا بلكه بتوانند ملت ايران را زير فشار قرار دهند؛ بلكه بتوانند دولت ايران را وادار به تسليم كنند؛ بلكه بتوانند اين مقاومت 16 ساله را مخدوش كنند. من در حضور جمعيت عظيمى كه الان در نماز جمعهى تهران شركت كردهاند و آحاد ملت ايران، از زبان ملت ايران، مىگويم: اى دشمنان ملت ايران! بدانيد با اين ترفندها و با هيچ ترفندى شما نمىتوانيد ملت ايران را به زانو درآوريد. «3» ملت ما بدانند- كه بحمداللَّه مىدانند- ما راه درستى را انتخاب كردهايم كه با شيطان استكبار، يك لحظه كنار نيامديم و نساختيم. ما به
فضل الهى و با توكل به خدا و با استحكام همبستگى ملتمان و با همبستگى ملتهاى ديگر با انقلابمان، در آينده هم مثل گذشته، يك لحظه با امريكا و زورگوييهايش كنار نخواهيم آمد. «1» ملت ايران با ايمان اسلامى و با فرهنگى كه اين مبارزه و اين انقلاب با آن امام به او بخشيده است، تسليم تسلط قدرتها نمىشود. «2» امروز كه ملت ايران در مقابل دشمنان جهانى و جهانخواران و غارتگران قيام كرده و خودش كشور را در دست گرفته و دست دشمنان را كوتاه كرده است، همان اربابها و چپاولگران ديروز، چون امروز سفرهى آنها در اين جا جمع شده است، از طريق جلو انداختن عراق و كارهايى از اين قبيل، روى ملت ايران فشار مىآورند كه تسليم شود. مگر چنين چيزى مىشود؟! مگر ملت بزرگ ايران قبول مىكند كه ما تسليم زورگويى كسى بشويم؟ به فضل پروردگار، در هيچ مسألهيى ما تسليم زورگويى هيچ دولت و قدرتى- حتى امريكا و ابرقدرتها- نخواهيم شد. «3» 2/ 3- تكيه بر مواضع اصولى ما در پاسخ به ادعاى امريكا و محافل همسو با آن مىگوييم ما مجبور به رابطه نيستيم، بلكه ما بر روى مواضع سرشار از عزت خود كه ملهم از اسلام و قدرت ملى و اسلامى ملت ايران است مىايستيم، تا همهى
كسانى كه بيگانه از ما هستند، احساس كنند كه در مقابل اين ملت، نمىشود با قلدرى حرف زد. «1» 3/ 3- نفى رابطه سياست قطعى جمهورى اسلامى ايران عدم رابطه و مذاكره با امريكاست. «2» براى ملت ايران، چيزى از اين خندهآور و مسخرهتر نيست كه امريكا بيايد مذاكره با ملت ايران را ادعا كند و براى آن شرط قرار بدهد و بگويد ما به شرطى روابطمان را با ايران بر قرار مىكنيم كه چنين و چنان بشود! شما امروز در چشم ملت ايران، منفورترين دولتها بعد از دولت غاصب صهيونيستى هستيد. ملت ايران چه احتياجى به ارتباط و مذاكره با شما دارد؟ چه كسى در نظام جمهورى اسلامى با شما مذاكره كرده است؟
مذاكرهى ما با امريكا همين است كه در تريبونهاى عمومى، به سردمداران آن كشور هشدار مىدهيم و نهيب مىزنيم و مىگوييم شما با اين روشها و با اين تهديدها و تطميعها، نخواهيد توانست ملت بزرگ و انقلابى و مسؤولان كشور ما را تحت تأثير قرار بدهيد. ما امروز هم مثل گذشته مىگوييم: رابطه با امريكا را نمىخواهيم. «3»