فصل چهارم: وظايف روزهداران در ماه رمضان
دعا و مناجات................................................... 69
توبه و استغفار.................................................. 72
تلاوت قرآن..................................................... 75
عبادت و بندگي................................................. 77
افطاري دادن.................................................... 80
رسيدگي به مستمندان........................................... 83
صله رحم........................................................ 85
دوري از گناهان................................................ 86
فصل پنجم: متفرّقات
اهميت شب قدر در قرآن و روايات.......................... 91
وظايف روزهداران در شب قدر.............................. 97
عيد فطر و زکات فطره....................................... 103
روز جهاني قدس.............................................. 108
فصل ششم: روزه در قصص و حکايات
عبادت عليعليهالسلامدر شبهاي رمضان........................ 119
روزه پيامبرn و اميرالمؤمنين A........................... 119
نجات از عذاب، بخاطر حرمت ماه رمضان............... 120
نفرين امام علي Aدر شب نوزدهم رمضان............... 120
در ايستگاه چهارم پل صراط، از روزه سؤال ميشود.... 121
قرائت هزار مرتبه سورۀ قدر در شبهاي رمضان......... 122
آخرين ماه رمضان امام خميني(ره)چگونه گذشت........... 122
برنامههاي امام خميني(ره)در ماه رمضان................... 124
سه روز، روزه براي دفع زلزله............................. 124
ثواب ختم قرآن در ماه رمضان.............................. 125
روزه براي ديدار امامان...................................... 126
روزه و نشانههاي شيعه....................................... 127
شهيد رجائي و روزههاي خالصانه.......................... 128
حالات سيدمهدي قزويني در ماه رمضان................... 129
افطار علامه طباطبائي........................................ 130
اي موسي، روزه سپر از آتش جهنم است.................. 131
گندم مرغوب از جانب خداوند براي محقق اردبيلي....... 131
برنامههاي روزانه شيخ انصاري............................ 132
ادراک شب قدر................................................ 133
غش کرد، او را از حرم بيرون آوردند..................... 133
گريههاي شبانه شهيد رجائي................................. 134
روزه مؤسس حوزه علميه قم................................. 134
حتي يک روز هم، روزهام را نخوردهام.................... 135
شفاي مرض بخاطر احترام ماه رمضان.................... 135
شبهاي رمضان علّامه طباطبائي............................ 137
نذر عجيب آيتالله العظمي بروجردي...................... 137
چگونه روزه است، زني که غيبت ميکند!!................ 138
طنطاوي و شش سال روزه.................................. 139
رضاي خدا در روزه گرفتن است........................... 139
لذت معنوي در سايه کم خوردن............................. 140
چگونه روزهداري، در حالي که فحاشي ميکني........... 140
ميرزاي شيرازي بزرگ...................................... 140
حاج آقا حسين قمي............................................ 141
کتابنامه.......................................................... 143
به نام يزدان بخشاينده
پيش گفتار
ضروريترين وظيفهي انسان، در اسلام خودسازي در پرتو خداشناسي است، مسلمان بايد خويشتن خويش را چنين که «بايسته» است بسازد ، نه آن طور که اميال و هوس هايش «خواسته» است. و اسلام مکتبي است که اين «بايستگي» را به مسلمان ميآموزد و با احکام خود، او را به سوي «چنان بودني» که شايسته مقام انسان است، سوق ميدهد.
آئين مقدس اسلام و مجموعه احکام حياتبخش آن، براي رهاندن انسان از دام خواستههاي حقير جسماني و حيواني است؛ چرا که تا عقاب جان آدمي را از دام شهوت و هوس، و قيد و بند نيازهاي زميني نرهد، هرگز به فراز قرب حق و به اوج هاي آسماني پر نميکشد.
اسلام پيروان خويش را در هر گوشه از زندگي، و در کشاكش نيازها و خواست ها، به سوي همين وارستگي از بندهاي حيواني و آراستگي به فضايل نفساني فرا ميخواند، و احکام آن در هر زمينه مسلمان را به سوي همين هدف برتر ميبرد.
ما مسلمانان اگر براستي، و نه تنها در سخن که در عمل نيز، پيرو اسلام باشيم، و دستورات اين آيين آسماني را آن چنان که هست و بايد بکار بنديم، بيترديد به قلههاي فرازمند معنويت انساني نائل ميآئيم؛ همچنان که سلمانها و ابوذرها، مقدادها و عمارها، و چهرههاي بسياري از اين
دست نائل آمدند؛ و ميدانيم که آن نامداران تاريخ انسان که مسلمانان واقعي عصر خويش ميبودند، در تمام ابعاد انسانيت خويش اسوه و نمونه بودند. در صفا و صميميت چون سرچشمههاي روشن آب، پاک و زلال، و در ميدان مبارزه با مشکلات و نبرد با ناراستي ها، چون کوه نستوه و استوار، و در دانش و انديشه، چون دريا پر موج و ژرف، و در مناعت و بينيازي از غير خدا، چون آسمان بلند و برافراشته بودند.
آري دستورات اسلام، در عين سادگي و شيريني، چون صيقلي است که جان مسلمان را جلا ميدهد، و چون اسلحهاي بُرنده در نبرد با هر چه جان را زمينگير و جامعه را منحط و ناتوان ميسازد، بکار ميآيد ...
پرورش اسلام ، برق ثروت را در چشم مسلمان حقير ميسازد، و هيبت مرگ را از انديشهي او ميربايد، و براستي شگفتآور است که شربت مرگ که در ذائقهي هر جانداري تلخترين طعم را دارد، در ذائقهي ايمان مسلمان گوارا ميشود.
و ديديم که با تکيه بر اسلام و شهادت، چگونه ملتي ناتوان و غارت شده و اسير، با فرياد تکبير بر جهان شوريد، و خواب خوش جهان خواران را چنان برآشفت که هنوز از حيرت و شگفتي آنچه واقع شده است، نرهيدهاند!
حس خودخواهي، دلبستگي به خويش، پيروي از هوس ها، لذتجوئي و پايبندي به خور و خواب و شهوت تن، بندهايي است که انسان ها را خوار و بي مقدار ميسازد، و تا سر حد حيواني فرود ميآورد،
و اسلام با يک يک احکام خويش، بيش از هر چيز، شکنندهي اين بندهاست و رسانندهي جان ها.
روزه، يکي از احکام انسانساز اسلام است که آگاهي از همۀ فوائد، و پي بردن به فلسفۀ کامل آن؛ همچون ساير احکام الهي، براي انسان عادي ممکن نيست.
يکي از موارد فروع دين روزه است. روزه؛ چشمۀ رحمت الهي را در وادي دل انسانهاي حقطلب جاري ميکند. مائدههاي آسماني را بر سفرۀ دل انسانهاي روزهدار، ميچيند.
روزه، در ميدان صبر و بردباري، روح انسان را استوار ميسازد و ظلمت خودخواهي و خودمحوري را مبدّل به نورانيّت و تواضع و ايثار مينمايد.
روزه، نجاتدهندۀ گناهکاران پشيمان، از دهانۀ دوزخ است و شوق به خوبيها و سبقت در حسنات را در وجود انسان ميپروراند.
روزه، پاککنندۀ چهره دل، از غبار گناه و لغزش است و پلي است که انسان را از رودخانه مسموم هواي نفس عبور داده، به ساحل سعادت ميرساند.
روزه، فريضهاي است که مسلمان را از غرق شدن در مادهگرايي و حرص و آز، براي لذت هاي مادي، و مسابقه براي مصرف و تنپروري ميرهاند و به او ميآموزد که به فکر ديگران باشد و بر خواهشهاي جسماني خويش مسلط گردد.
روزه، موجب تزکيۀ جسم و جان، و پالايش روح و روان و تقرّب و نزديکي بنده به سوي حق تعالي ميگردد. روزه چراغ معرفت و آگاهي را در درون بر ميافروزد:
اندرون از طعام خالي دار تا در آن نور معرفت بيني
روزه، و بويژه روزه يکماهه رمضان موجب ميشود که حکومت شهوات و اميال شيطاني جاي خود را به حکومت تقوي و پيروي از دستورات الهي بدهد. و تيرگي هوس ها و شهوات در جان آدمي به نورانيت و روشني باطن تبديل شود.
لذا جهت نيل به آثار و برکات ماه رمضان و روزهداري و تهيه زاد و توشهاي براي سفر آخرت و حرکت به سوي انساني خداگونه شدن و رسيدن به اخلاق الهي در کلاس رمضان، بر آن شديم که مجموعهاي از آيات و روايات و حکاياتي از اولياء خدا ، پيرامون فضائل و برکات روزه در دنيا و آخرت جمعآوري نموده و تقديم علاقهمندان نمائيم.
در پايان ثواب اين نوشته را محضر حضرت وليالله الاعظم امام زمان روحي فدا (عج) و نائب بر حقش امام خميني(ره)و به ارواح مقدّسه تمامي شهيدان انقلاب اسلامي تقديم ميدارم؛ اميد است که مورد قبول حضرت احديت قرار بگيرد.
قم مقدّس عُشّ آل محمدn
الراجي الي الله محمّدجواد مُهري
4/5/1380 سالروز ولات حضرت زينب B
فصل اول
اهميت روزه در قرآن
§آيه اول
§آيه دوم
§آيه سوم
§پيامها و نکتهها