موارد زير بيان فرمائيد:
الف) بر اساس مادّه اوّل اين معاهده، بايد هر گونه تمايز، استثناء و يا محدوديّت بر اساس جنسيّت، در زمينههاى سياسى، اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، مدنى، و يا هر زمينه ديگر لغو گردد.
با توجّه به اين مادّه، تفاوت زن و مرد در مواردى همچون ميزان پوشش واجب بدن، نظر و لمس بدن جنس مخالف، ديه، قصاص، شهادت، ارث، طلاق، تعدّد همسران، امامت جماعت، لزوم تمكين جنسى، ولايت بر فرزندان، سرپرستى خانواده، حقّ حضانت، عيوب موجب فسخ نكاح، نشوز، لزوم سپرى شدن عدّه براى ازدواج بعدى، مرجعيّت و قضاوت، تبعيض تلقّى مىگردد، و بايد از ميان برداشته شود! آيا تساوى زن و مرد در موارد مذكور، با احكام شرع مطابقت دارد؟
جواب:بىشك مساوات كامل، نه تنها مخالف ضرورت فقه شيعه، بلكه مخالف ضرورت اسلام، و بر خلاف نصّ صريح قرآن و روايات متواتره است، و هيچ يك از علماء اسلام، نه در گذشته و نه در حال، اعتقاد به چنين مساواتى نداشتهاند.
اصولا بايد اين معنى براى مجامع جهانى تبيين گردد كه: «ملّتها نمىتوانند با فرهنگ و مذهب خود وداع كنند، و چشم و گوش بسته تسليم مقرّراتى شوند كه نه در تصويب آن حضور داشتهاند و نه از نظر وجدان و منطق قطعيّت دارد».
البتّه ممكن است در بعضى از موارد جزئى، گفتگويى در ميان علماى اسلام باشد، امّا مساوات كامل، به صورتى كه گفته شد، هيچ موافقى ندارد.
ب) با توجّه به اين كه مادّه نهم و بند چهارم از مادّه پانزدهم در مورد كسب، تردّد، تغيير و يا حفظ تابعيّت خود و فرزندان، زن و مرد را مساوى مىداند، آيا زن مىتواند بدون موافقت همسرش به تابعيّت هر كشورى در آيد، و يا در هر شهرى سكنى گزيند؟
جواب:اين، يكى از مواردى است كه در بالا به آن اشاره شد، و با احكام و فرهنگ اسلامى سازگار نيست. به علاوه، بدون شك سرچشمه مفاسد زيادى در جوامع انسانى مىشود، كه نمونههاى آن را در همان كشورهاى صنعتى مشاهده مىكنيم. آمارها در مورد
متلاشى شدن خانوادهها شاهد گويايى بر اين مطلب است.
آرى اگر زن تابعيّت كشور مورد نظرش را بپذيرد، ولى عملا محلّ سكونت را با رضايت زوج انتخاب كند اشكالى ندارد.
سؤال 994-آرايش براى خانمها در ماه مبارك رمضان، ماه محرّم و صفر و روزهاى شهادت و وفات معصومين (عليهم السلام) چه حكمى دارد؟
جواب:حرام نيست؛ ولى سزاوار است در ايّام وفات رعايت احترام را بنمايند.
سؤال 995-مرسوم است كه خانمها در دو ماه عزادارى سرور و سالار شهيدان، ماه محرّم و صفر، صورت خود را اصلاح نمىكنند، آيا اين كار شرعاً ايراد دارد؟
جواب:اين كار اشكالى ندارد، ولى اصلاح كردن هم مانعى ندارد، البتّه سزاوار است در روزهاى قتل از اين كار پرهيز كنند.
سؤال 996-برخى از زنان و دختران اعتقاد زيادى به انواع فال، از جمله فال قهوه و نيز كفبينى و طالعبينى دارند، به گونهاى كه گاه مسير زندگى خود را بر اساس آن پىريزى مىكنند! اين كار براى اين خانمها و انجامدهندگان آن چه حكمى دارد؟
جواب:فال قهوه و امثال آن از خرافات است، و سزاوار نيست كه هيچ كس به سراغ آن برود.
سؤال 997-متأسّفانه كم نيستند زنانى كه به كوچكترين بهانهاى با ديگران قهر كرده، و گاه سالها آن را ادامه مىدهند، و حاضر به آشتى نيستند، و افعال ناپسند آنها در پارهاى از اوقات بر روابط شوهر و فرزندان، بلكه كلّ فاميل، اثر نامطلوب مىگذارد، كار اين گروه از زنان چه حكمى دارد؟
جواب:قهر كردن بطور كلّى از نظر اسلام كار بسيار نامطلوبى است؛ مخصوصاً اگر براى بهانههاى كوچكى باشد. و در روايتى از پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله) آمده است: «اگر دو نفر مسلمان از هم قهر كنند، و سه روز به طول بيانجامد، و با هم آشتى نكنند، از اسلام خارج مىشوند ... و هر كدام پيشقدم در آشتى شود، در روز قيامت زودتر از ديگرى وارد
بهشت مىشود!».[1]
سؤال 998-بلند كردن ناخن براى خانمها چه حكمى دارد؟ اگر بيش از حدّ متعارف بلند باشد، به گونهاى كه زحمت زيادى براى محافظت از آن لازم باشد چطور؟
جواب:بلند كردن ناخن در حدّ معقول اشكالى ندارد.
سؤال 999-نظر شما در مورد ورزش بانوان چيست؟ كدام يك از رشتههاى ورزشى را، در تحت چه شرايطى، براى خانمها مجاز مىدانيد؟
جواب:ورزش براى همه، و از جمله بانوان، كار خوبى است و مايه سلامت جسم و جان است؛ ولى خانمها بايد در ورزشگاههاى مخصوص خود به ورزش بپردازند؛ آن هم ورزشهايى كه در آن بيم خطرى براى آنها نباشد.
سؤال 1000-گاهى از اوقات به هنگام پختن غذاهاى گوشتى، علىرغم دقّت زيادى كه در شستشوى گوشت آن مىنمايم، لكّههايى از خون بر روى گوشت ملاحظه مىكنم، لطفاً بفرمائيد:
الف) آيا اين خونها نجس، و خوردن چنين غذايى حرام است؟
ب) در صورتى كه جواب مثبت است، آيا لازم است كه اين موضوع را به شوهر و فرزندان و احياناً ميهمانها، اطّلاع دهم، يا همين كه خودم اجتناب كنم كافى است؟
جواب:اين خونها نجس نيست، و اگر جدا كردن آن از گوشت زحمت و مشقّت دارد، يا به هنگام پخته شدن مستهلك مىشود، خوردن آن نيز مانعى ندارد.
وَ آخِرُ دَعْوانا انِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ
پايان
[1]. وسائل الشيعة، جلد 8، ابواب احكام العشره، باب 144. روايات تكاندهنده ديگرى نيز در اين باب آمده است.