1- 3- جهت شناخت مجتهد اعلم واجب است مكلف جستجوكند.
1- 4- راههاى شناخت مجتهد و اعلم عبارت است از: الف؛ خود انسان يقين حاصل كند و كسى مىتواند به اين مرحله از يقين برسد كه اهل علم باشد و بتواند مجتهد و اعلم را بشناسد.
ب: دو نفر عالم عادل كه بتواند مجتهد و اعلم را تشخيص دهند اجتهاد و اعلميت فردى را تصديق كنند.
ج: عدهاى از اهل علم كه از گفته آنان اطمينان حاصل مىشود مجتهد بودن فردى را تصديق نمايند.
1- 5- شرائط كسى كه مىتوان از او تقليد نمود: 1. مجتهد باشد 2. اعلم باشد در صورتيكه امكان شناخت اعلم امكان داشته باشد 3. مرد باشد 4. عادل باشد 5. حلالزاده باشد 6. دوازده امامى باشد.
1- 6- راههاى بدست آوردن فتواى مجتهد: 1- شنيدن از خود مجتهد 2- شنيدن از يك نفر عادل و حتى يك نفر كه از گفته او اطمينان حاصل مىشود. 3- ديدن فتواى مرجع تقليد در رساله توضيح المسائل.
1- 7- انسان نمىتواند از مجتهدى كه فوت نموده ابتداءاً تقليد نمايد بله اگر در زمان حيات مجتهد از او تقليد مىكرده در مسائلى كه در حيات او تقليد كرده مىتواند بر او باقى باشد ولى باقى ماندن بر فتواى مجتهد مرده بايد مستند به فتواى فقيه زنده باشد.
1- 8- مكلف واجب است كه هر مسأله را كه به آن احتياج دارد يادبگيرد.
1- 9- اگر مردى يا زنى به مقام اجتهاد رسيد حق ندارد كه از كسى
ديگر تقليد كند.
1- 10- كسى كه مدتى از عمر خود را بعد از مكلف شدن بدون تقليد مسائل خود را انجام داده در صورتى كه بفهمد به وظيفه واقعى عمل كرده و يا عمل او با فتواى مجتهدى كه بايد از او تقليد مىكرده مطابقت دارد اعمال او صحيح است.
احكام تكليف
2- 1- مكلف انسان عاقل و بالغى است كه بايد احكام شرعى را طبق وظيفه عمل نمايد.
2- 2- دختران بعد از تمام شدن نه سال قمرى و وارد شدن به ده سالگى بالغ مىشوند. چون سال شمسى ده روز و هيجده ساعت از سال قمرى بيشتر است و لذا با كم كردن نود و شش روز و هيجده ساعت از سال شمسى نه سال قمرى بدست مىآيد.
احكام نجاسات
3- 1- نجاسات 12 چيز است
1. ادرار (بول)
2. مدفوع (غائط)
هر حيوانى كه حرام گوشت است و خون جهنده دارد بول و غائط او نجس است همچنين انسان.
3. منى
4. خون
5. مردار
انسان و حيوانى كه خون جهنده دارد منى و خون و مردار آنها نجس است و مردار به حيوانى مىگويند كه يا خود به خود مرده و يا به دستورى كه شرع به آن امر كرده كشته نشده باشد.
6 و 7. سگ و خوك كه در خشكى زندگى مىكنند.
8. شراب و هر مايعى كه مست كننده باشد.
9. آبجو (فقاع) ولى آب جويى كه به آن ماء الشعير مىگويند و بدستور پزشك گرفته مىشود پاك و حلال است.
10. كافر
11. عرق جنب از حرام به احتياط واجب نجس است.
12. عرق شتر نجاست خوار
3- 2- بول و غائط حيواناتى كه گوشت آنها مكروه است مانند اسب و الاغ و قاطر پاك است.
3- 3- فضله پرندگان حرام گوشت نجس است.
3- 4- خون حيواناتى كه خون جهنده ندارند مثل ماهى و پشه پاك است.
3- 5- خونى كه در تخم مرغ گاهى ديده مىشود نجس است ولى اگر در زرده قرار دارد همان زرده نجس است ولى سفيده آن پاك است و بالعكس.
3- 6- خونى كه از لاى لثه دندان مىآيد تا از دهان بيرون نيامده پاك است ولى خوردن آن حرام است ولى اگر بطورى با آب دهان مخلوط شود كه از بين برود فرو بردن آن اشكال ندارد.
3- 7- انسان زمانى كه بميرد بدن او نجس است حتى در صورتيكه بدنش هنوز سرد نشده باشد مگر آنكه او را با شرائط غسل داده باشند كه بدن او پاك مىشود.
3- 8- تمام اجزاء بدن مردار حيوانى كه خون جهنده دارد و روح در آن دميده مىشود نجس است اما اجزايى كه روح در آن دميده نمىشود مثل مو و شاخ پاك است.
3- 9- تمام اجزاء سگ و خوك كه در خشكى زندگى مىكند حتى اجزايى كه روح در آن دميده نمىشود نجس است.
3- 10- مراد از عرق جنب از حرام عرقى است كه بعد از جنابت از
حرام از انسان خارج مىشود و در صدق جنابت از حرام فرقى نمىكند كه با نزديكى از حرام باشد يا با خود كارى كند كه جنب شود و يا در ايام عادت نزديكى صورت بگيرد.
3- 11- كافر كسى است كه اعتقاد به وحدانيت خداوند و رسول اكرم اسلام نداشته باشد و حتى كسى كه به اهل بيت:سب نمايد و ناسزا بگويد كافر است و همچنين كسى كه ضروريات دين را انكار كند.
راههاى نجس شدن چيزهاى پاك
3- 12- اگر چيز پاكى به چيز نجسى برخورد كند و يكى از اين دو يا هر دو به طورى خيس باشد كه رطوبت به ديگرى برسد آن چيز پاك، نجس مىشود.
3- 13- در صورتيكه يقين نداشته باشيم كه چيز پاك به چيز نجس برخورد كرده و يا اين دو رطوبتى داشته كه موجب سرايت شود و يا يقين به سرايت نداشته باشيم آن چيز پاك، نجس نمىباشد.
توضيح ضرورى: خواهران محترمه بايد توجه داشته باشند كه وسواس يكى از امراض بسيار خطرناك است و لذا بايد طورى عمل نماييد كه به اين مرض مبتلا نشويد و بايد تا يقين به نجاست چيزى پيدا نكردهايد آن را پاك بدانيد.
3- 14- اگر انسان يقين به نجس شدن چيزى پيدا نكرده پاك است و لازم هم نيست كه جستجو و وارسى نمايد هرچند بتواند نجس بودن و يا پاك بودن آن را بفهمد.
3- 15- خوردن و آشاميدن چيز نجس حرام است.
3- 16- اگر انسان بفهمد كه شخصى چيز نجسى را مىخورد و يا با لباس نجسى نماز مىخواند لازم نيست به او تذكر بدهد.
3- 17- اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس است و ببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر از كسانى كه وارد خانه او مىشوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است بنابر احتياط واجب بايد به آنان تذكر دهد.
3- 18- اگر صاحبخانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است. به احتياط واجب بايد به مهمانها بگويد ولى اگر يكى از مهمانها بفهمد لازم نيست به ديگران بگويد مگر خودش سبب نجس شدن غذا باشد ولى به هر صورت حق خوردن غذا را ندارد.
3- 19- اگر بچه بگويد چيزى نجس است يا آن را پاك كردهام در صورتيكه از خبر او اطمينان بدست نمىآيد، نمىشود حرف او را قبول كرد ولى اگر بچه تكليفش نزديك است و از حرف او اطمينان حاصل مىشود حرف او قبول مىگردد.
آبها
4- 1- آب دو نوع است 1. آب مضاف: آبى كه آن را از چيزى بگيرند يا با چيز ديگرى مخلوط شود كه ديگر به آن آب نگويند مثل آب هندوانه و آب گِل و گلاب.
2. آب مطلق: آب مطلق آبى است كه مضاف نباشد و آن پنج قسماست:
1. آب كر: آب كر آبى است كه اگر در ظرفى بريزند كه عمق و طول و عرض آن ظرف از هر طرف سه وجب و نيم باشد و يا وزن آن 419/ 377 كيلوگرم باشد كر مىگويند.
4- 2- آب كر با ملاقات با عين نجاست نجس نمىشود مگر آنكه بو يا رنگ يا مزه نجاست را بگيرد كه در اين صورت نجس مىشود.
4- 3- آب شير لولهكشى حكم آب كر را دارد پس اگر چيز نجسى را زير شير بشويند آن شىء پاك مىشود و آبى كه از آن چيز مىريزد اگر متصل به آب شير باشد و بو يا مزه و يا رنگ نجس را نگرفته باشد پاكاست.
4- 4- آبى كه به اندازه كر بوده و شك شود كه از كر كمتر شده يا نه