احكام حائض
10- 13- چند چيز بر حائض حرام است: اوّل عبادتهايى كه مانند نماز بايد با وضو ياتيمّم بجا آورده شود ولى بجا آوردن عبادت هايى كه وضو و غسل و تيمّم براى آنها لازم نيست، مانند نماز ميّت مانعى ندارد، دوم تمام چيزهائى كه بر جنب حرام و در احكام جنابت گفته شد، سوم جماع كردن در فرج، كه هم براى مرد حرام است و هم براى زن، اگرچه به مقدار ختنهگاه داخل شود ومنى هم بيرون نيايد، بلكه احتياط واجب آن است كه مقدار كمتر از ختنهگاه را هم داخل نكند و جواز وطى در دُبُر (عقب) زن حائض محلّ اشكال است.
10- 14- جماع كردن در روزهايى هم كه حيض زن قطعى نيست ولى شرعاً بايد براى خود حيض قرار دهد حرام است، پس زنى كه بيشتر از ده روز خون مىبيند و بايد به دستورى كه بعداً گفته مىشود روزهاى عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، شوهرش نمىتواند در آن روزها با او نزديكى نمايد.
10- 15- اگر شماره روزهاى حيض زن به سه قسمت تقسيم شود و مرد در قسمت اوّل آن با زن خود در قُبُل (جلو) جماع كند، بنابر احتياط مستحبّ هيجده نخود طلا كفّاره به فقير بدهد و اگر در قسمت دوم جماع كند، نه نخود و اگر در قسمت سوم جماع كند، بايد چهار نخود ونيم بدهد، مثلا زنى كه شش روز خون حيض مىبيند، اگر شوهرش در شب يا روز اوّل و دوم با او جماع كند، بايد هيجده نخود طلا بدهد و در شب يا روز سوم وچهارم نه نخود و در شب يا روز پنجم وششم بايد چهار نخود ونيم بدهد.
10- 16- اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده، بايد فوراً از او جدا شود و اگر جدا نشود مستحبّ است كفّاره بدهد.
10- 17- كسى كه نمىتواند كفّاره بدهد، بنابر احتياط استحبابى بايد استغفار كند و مقدارى صدقه به فقيرى بدهد، و هر وقت توانست مستحبّ است كفّاره را بدهد.
10- 18- اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شدهام، بايد حرف او را قبولكرد در صورتى كه متّهمه نباشد والّا بايداز گفتهاو اطمينان حاصل شود.
10- 19- اگر زن در بين نماز حائض شود، نماز او باطل است.
10- 20- اگر زن در بين نماز شك كند كه حائض شده يا نه، نماز او صحيح است ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز حائض شده، نمازى كه خوانده باطل است.
10- 21- بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد، واجب است براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو و غسل يا تيمّم بجا آورده شود، غسل كند و دستور آن مثل غسل جنابت است ولى براى نماز بنابر احتياط پيش از غسل يا بعد از آن وضو هم بگيرد و اگر پيش از غسل وضو بگيرد بهتر است.
10- 22- بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد، اگرچه غسل نكرده باشد، طلاق او صحيح است وشوهرش هم مىتواند با او جماع كند، ولى احتياط مستحبّ آن است كه پيش از غسل از جماع با او خوددارى نمايد، امّا كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بودهمانند توقّف در مسجد ومس خطّ قرآن، تا غسل نكند بر او
حلال نمىشود.
10- 23- اگر آب براى وضو وغسل كافى نباشد و به اندازهاى باشد كه بتواند غسل كند يا وضو بگيرد، بايد غسل كند وبدل از وضو تيمّم نمايد، و اگر فقط برايوضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد، بايد وضو بگيرد وعوض غسل تيمّم نمايد و اگر براى هيچيك از آنها آب ندارد، بايد دو تيمّم كند يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو.
10- 24- نمازهاى يوميّهاى كه زن در حال حيض نخوانده، قضا ندارد ولى روزههاى واجب را بايد قضا نمايد.
10- 25- هرگاه وقت نماز داخل شود وبداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود، بايد فوراً نماز بخواند.
10- 26- اگر زن حائض نماز را تأخير بيندازد و از اوّل وقت به اندازه خواندن يك نماز بگذرد وحائض شود، قضاى آن نماز بر او واجب است ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر، بايد ملاحظه حال خود را بكند مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در اوّل ظهر نماز نخواند، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز به دستورى كه گفته شد از اوّل ظهر بگذرد و حائض شود، وبراى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است.
10- 27- اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود، و به اندازه غسل ووضو ومقدّمات ديگر نماز مانند تهيّه كردن لباس يا آب كشيدن آن وخواندن يك ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد، بايد نماز را بخواند و اگر نخواند، بايد قضاى آن را بجا آورد.
10- 28- اگر زن حائض به اندازه غسل و وضو وقت ندارد، ولى مىتواند با تيمّم نماز را در وقت بخواند، آن نماز بر او واجب نيست، امّا اگر گذشته از تنگيوقت تكليفش تيمّم است، مثل آن كه آب برايش ضرر دارد، بايد تيمّم كند و آن نماز را بخواند.
10- 29- اگر زن حائض شك كند كه براى نماز وقت دارد يا نه، بايد نمازش را بخواند.
10- 30- اگر به خيال اين كه به اندازه تهيّه مقدّمات نماز وخواندن يك ركعت وقت ندارد، نماز نخواند و بعد بفهمد وقت داشته، بايد قضاى آن نماز را بجا آورد.
10- 31- مستحبّ است زن حائض در وقت نماز خود را از خون پاك نمايد وپنبه ودستمال را عوض كند ووضو بگيرد و اگر نمىتواند وضوبگيرد، تيمّم نمايد و در جاى نماز رو به قبله بنشيند ومشغول ذكر ودعا وصلوات شود.
10- 32- خواندن وهمراه داشتن قرآن ورساندن جايى از بدن به ما بين خطّ قرآن و نيز خضاب كردن به حنا ومانند آن، براى حائض مكروهاست.
اقسام زنهاى حائض
1. صاحب عادت وقتيه و عدديّه
10- 33- زنهايى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارند سه دستهاند:
اوّل زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببيند و در وقت معيّن هم پاك شود، مثلا دو ماه پشت سر هم از روز اوّل ماه
خون ببيند وروز هفتم پاك شود كه عادت حيض اين زن از اوّل ماه تا هفتم است.
دوم زنى كه ازخون پاك نمىشود ولى دو ماه پشت سر هم چند روز معيّن مثل اوّل ماه تا هشتم خونى كه مىبيند نشانههاى حيض را دارد، يعنى غليظ وسياه وگرم است و با فشار وسوزش بيرون مىآيد، وبقيه خونهاى او نشانههاى استحاضه را دارد كه عادت او از اوّل ماه تا هشتممىشود.
سوم زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معيّن خون حيض ببيند و بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد يك روز يا بيشتر پاك شود ودوباره خون ببيند وتمام روزهايىكه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشودودرهر دو ماه همه روزها كه خون ديده و در وسط پاك بوده روى هم يك اندازه باشد كه عادت او به اندازه تمام روزهايى است كه خون ديده و در وسط پاك بوده است ولازم نيست روزهايى كه در وسط پاك بوده در هر دو ماه به يك اندازه باشد، مثلا اگر در ماه اوّل از روز اوّل ماه تا سوم خون ببيند وسه روز پاك شود ودوباره سه روز خون ببيند و در ماه دوم بعد از آن كه سه روز خون ديد، سه روز يا كمتر يا بيشتر پاك شود ودوباره خون ببيند وروى هم از نه روز بيشتر نشود، همه حيض است وعادت اين زن نه روز مىشود.
10- 34- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر در وقت عادت يا دو سه روز جلوتر يا دو سه روز عقبتر خون ببيند، به طورى كه بگويند حيض را جلو ياعقب انداخته اگرچه آن خون، نشانههاى حيض را نداشته باشد، بايد به احكامى كه براى زن حائض گفته شد عمل كند، و
چنانچه بعد بفهمد حيض نبوده مثل اين كه پيش از سه روز پاك شود، بايد عبادتهايى را كه بجا نياورده قضا نمايد.
10- 35- زنى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارد اگر چند روز پيش از عادت وهمه روزهاى عادت وچند روز بعد از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است، و اگر از ده روز بيشتر شود، فقط خونى را كه در روزهاى عادت خود ديده، حيض است وخونى كه پيش از آن و بعد از آن ديده استحاضه مىباشد، و بايد عبادتهايى را كه در روزهاى پيش از عادت و بعد از عادت بجا نياورده قضا نمايد و اگر همه روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است، و اگر از ده روز بيشتر شود، فقط روزهاى عادت او حيض است وخونى كه جلوتر از آن ديده استحاضه مىباشد و چنانچه در آن روزها عبادت نكرده بايد قضا نمايد و اگر همه روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است و اگر بيشتر شود فقط روزهاى عادت حيض و باقى استحاضه است.
10- 36- زنى كه عادت وقتيّه وعدديه دارد اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است و اگر از ده روز بيشتر شود روزهايى كه در عادت، خون ديده با چند روز پيش از آن كه روى هم به مقدار عادت او شود حيض، وروزهاى اوّل را استحاضه قرار مىدهد، و اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است و اگر بيشتر شود، بايد روزهايى
كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آن كه روىهم به مقدار عادت او شود، حيض وبقيّه را استحاضه قرار دهد.
10- 37- زنى كه عادت دارد، اگر بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود ودوباره خون ببيند وفاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد وهمه روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد، مثل آن كه پنج روز خون ببيند وپنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند، چند صورت دارد:
1- آن كه تمام خونى كه دفعه اوّل ديده، يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد وخون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد، كه بايد همه خون اوّل را حيض، وخون دوم را استحاضه قراردهد.
2- آن كه خون اوّل در روزهاى عادت نباشد، وتمام خون يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد كه بايد همه خون دوم را حيض، وخون اوّل را استحاضه قرار دهد.
3- آن كه مقدارى از خون اوّل ودوم در روزهاى عادت باشد وخون اوّلى كه در روزهاى عادت بوده از سه روز كمتر نباشد و با پاكى وسط ومقدارى از خون دوم كه آنهم در روزهاى عادت بوده از ده روز بيشتر نباشد، كه در اين صورت همه آنها حيض است ومقدارى از خون اوّل كه پيش از روزهاى عادت بوده ومقدارى ازخون دوم كه بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است، مثلا اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده، در صورتى كه يك ماه از اوّل تا ششم خون ببيند ودو روز پاك شود و بعد تا پانزدهم خون ببيند، از سوم تا دهم حيض است و از اوّل تا
سوم احوط اين است كه جمع كند بين تروك حائض واعمال استحاضه چون كه از اوّل ديدن خون تا آخر عادت بيش از ده روز نيست و از دهم تا پانزدهم نيز عمل به احتياط مذكور نمايد.
4- آن كه مقدارى از خون اوّل ودوم در روزهاى عادت باشد ولى خون اوّلى كه در روزهاى عادت بوده، از سه روز كمتر باشد، كه بايد در تمام دو خون وپاكى وسط كارهائى را كه بر حائض حرام است وسابقاً گفته شد ترك كند و كارهاى استحاضه را بجا آورد، يعنى به دستورى كه براى زن مستحاضه گفته شد عمل نمايد و اين مسأله مانند مسأله سابق است يعنى اگر مجموع خون دو طرف و پاكى در بين كمتر از ده روز باشد احتياط كند به جمع بين كارهاى استحاضه وتروك حائض.
10- 38- زنى كه عادت وقتيّه وعدديّه دارد، اگر در وقت عادت، خون نبيند و در غير آن وقت به شماره روزهاى حيضش خون ببيند، بايد همانرا حيض قرار دهد، چه پيش از وقت عادت ديده باشد چه بعد از آن و اگر فاقد صفات خون حيض باشد احتياط واجب آن است كه در سه روز اوّل جمع كند بين تروك حائض و اعمال استحاضه.
10- 39- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر در وقت عادت خود خون ببيند ولى شماره روزهاى آن كمتر يا بيشتر از روزهاى عادت او باشد و بعد از پاك شدن، دوباره به شماره روزهاى عادتى كه داشته خون ببيند، بايد خونى كه در روزهاى عادت ديده است حيض قرار دهد.
10- 40- زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند، خونى كه در روزهاى عادت ديده اگرچه نشانههاى حيض