بارگزاری ...
جستجو کنید
برای شروع جستجو، متن خود را وارد کنید.
صفحه 9

نظر

حضرت آية اللّه‌

العظمى اراكى‌

دام ظلّه‌

كسى كه در مقدار قابل توجّهى از مسائل به تفتواى مجتهدى عمل كرده و همان گونه كه متعارف و معمول است بنابر عمل در بقيه هم داشته، بعد از مردن آن مجتهد مى‌تواند در همه مسائل از او تقليد كند.

(توضيح المسائل، مسئله 9)


صفحه 10

احكام بانوان‌

----) بخش اوّل‌

----) بخش دوّم‌

----) بخش سوّم‌


صفحه 11

بخش اوّل «دماء ثلاثه» (خونهاى سه‌گانه)

1- استحاضه‌

2- حيض‌

3- نفاس‌


صفحه 12

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة


صفحه 13

استحاضه‌

يكى از خونهايى كه زن مى‌بيند خون استحاضه است و زن را موقع ديدن خون استحاضه «مستحاضه» مى‌گويند.

نشانه‌ها يا علامت‌هاى خون استحاضه چند چيز است‌

1- بيشتر اوقات زرد رنگ است.

2- بيشتر اوقات سرد است.

3- بيشتر اوقات بدون فشا و سوزش بيرون مى‌آيد.

4- بيشتر اوقات غليظ نيست.

ولى ممكن است گاهى نشانه‌هاى حيض را داشته باشد.

سرخ مايل به سياهى يا سرخ و گرم و غليظ و با فشار و سوزش بيرون آيد.

امام (مسئله 392)

گلپايگانى (مسئله 398)


صفحه 14

موارديكه استحاضه محقق مى‌شود

1- هر خونى كه زن قبل از بلوغ ببيند (يعنى قبل از تمام شدن نه سال قمرى).

تذكر و توضيح‌

الف- مظور از 9 سالگى تمام آن است كه دختر 9 سالش تمام شود و پا به 10 سالگى بگذارد نه آنكه اول پا گذاشتن به 9 سالگى مكلّف شود.

ب- دخترى كه شك دارد به سنّ بلوغ (تكليف) رسيده يا نه در حكم كسى است كه به تكليف نرسيده و هممچنين است كسى كه شك دارد يائسه شده يا نه.

امام (تحريرالوسيله، ج 1، ص 44، فصل فى الحيض)

گلپايگانى (وسيلة النجاة، ج 1، ص 53، فى غسل الحيض)

ج- يائسگى به معناى يأس و نااميدى بوده و آن هنگامى است كه زن از بچه‌دار شدن و ديدن خون نااميد شود. (و زنهاى سيّده بعد از تمام شدن شصت سال يائسه مى‌شوند وزنهايى كه سيّده نيستند بعد ازتمام شدن پنجاه سال).

امام (مسئله 435) گلپايگانى (مسئله 441)

2- يا خونى كه بعد از يائسگى ببيند.

3- يا خونى كه ديده كمتر از سه روز باشد البته به شرط آنكه آن خون، خون زخم و جراحت نباشد و خون نفاس هم نباشد.

4- و همچنين است بنابر احتياط واجب اگر نداند خون زخم و جراحت است در صورتى كه زن داراى زخم و دمل نباشد.

5- اگر بيش از ده روز خون ببيند كه در اين صورت خون حيض و استحاضه ممزوج مى‌شود و اين داراى چند صورت كه حكم آنها در بحث حيض به تفصيل خواهد آمد.

امام (تحرير الوسيله، ج 1، ص 56، فصل فى الاستحاضة)

گلپايگانى (وسيلة النجاة، ج 1، ص 65، فصل فى الاستحاضة)


صفحه 15

6- اگر زن بداند خونى كه از او خارج مى‌شود خون زخم نيست‌[1]و شرعا حكم حيض و نفاس را ندارد بنابر احتياط واجب بايد به دستور استحاضه عمل كند.

7- بلكه اگر شك داشته باشد كه خون استحاضه است يا خونهاى ديگر چناچنه نشانه آنها را نداشته باشد بنابر احتياط واجب بايد كارهاى استحاضه را انجام دهد.

امام (مسئله 433) گلپايگانى (مسئله 439)

انواع و اقسام استحاضه‌

استحاضه سه قسم است:

1 قليله‌آن است كه خون پنبه‌اى را كه زن داخل فرج مى‌نمايد سوراخ (نفوذ) نكند و از طرف ديگر هم ظاهر نشود.

توضيح: يعنى بعد از اينكه زن خون كمى (قليله) ديد با مقدارى پنبه آزمايش مى‌كند و مى‌يابد كه خون بقدرى كم است كه فقط ظاهر پنبه و تنها اطراف را آلوده كرده است (فقط يك طرف پنبه آغشته مى‌شود).

2 متوسطه‌آن است كه خون در پنبه فرو رود و از طرف ديگر ظاهر شود ولى به دستمالى كه معمولا زنها براى جلوگيرى از خون مى‌بندند نرسيده باشد.

3 كثيره‌آن است كه خون از پنبه به دستمال جارى شود.

امام (مسئله 393) گلپايگانى (مسئله 399)

توضيح: يعنى علاوه بر آنكه خون در داخل پنبه فرو رفته و از طرف ديگر هم خارج شده و دو طرف پنبه آغشته شده به دستمال هم سرايت كرده باشد.

تذكر وظايف هر دسته در صفحه پانزده خواهد آمد. 2- براى خون استحاضه حدى از نظر زمان نيست يعنى ممكن است از سه روز كمتر و از ده روز بيشتر باشد.

امام (تحرير الوسيله، ج 1، ص 56) گلپايگانى (وسيلد النجاة، ج 1، ص 64)

[1]- گلپايگانى: و بداند حيض است يا استحاضه و يا نفاس است، و علامت حيض و نفاس نداشته باشد بايد بدستور استحاضه عمل كند ...( مسئله 439)


صفحه 16

وارسى‌

1 اصل وارسى‌و امتحان اگر زن نداند استحاضه او چه قسم است واجب است‌[1](بنابر احتياط) بر مستحاضه خود را وارسى كند (بخاطر تعيين و تشخيص اقسام خون براى انجام وظيفه مخصوص شرعى) به اين صورت كه: مقدارى پنبه و يا نظير آن را داخل فرج (محل بيرون آمدن خون) نموده و كمى صبر كند آنگاه پنبه را بيرون آورد و بعد از آنكه فهميد كداميك از سه قسم خون است به مقتضاى همان و به آنچه دستور داده شده عمل نمايد.

امام (مسئله 404)

گلپايگانى (مسئله 410)

2 وارسى قبل‌از نماز قبل از رسيدن وقت نماز آزمايش كافى نيست مگر آن‌كه بداند استحاضه‌اش تا بعد از دخول وقت تغيير نمى‌كند.

امام (تحرير الوسيله، ج 1، مسئله 1، ص 57)

گلپايگانى (وسيلة النجاة، ج، 1، ص 66، مسئله 10)

3 اگر پيش از وارسى مشغول نمازشود. نماز صحيح است با دو شرط: 1- قصد قربت داشته.

2- و به وظيفه خود هم عمل- كرده باشد.[2]

امام (مسئله 405) گلپايگانى (مسئله 411)

4 وارسى بعداز نماز زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسى كند و خون نبيند اگر چه بداند دوباره خون مى‌آيد با وضويى كه دارد مى‌تواند نماز بخواند.

امام (مسئله 408) گلپايگانى (مسئله 414)

[1]- گلپايگانى: بايد ...

[2]- مثلا استحاضه‌اش قليقه بوده به استحاضه قليله عمل نموده، پس اگر قصد قربت نداشته يا عمل او مطابق وظيفه‌اش نبوده مثل آنكه استحاضه او متوسطه بوده و به وظيفه قليله رفتار كرده است نماز او باطل است.