فصل 5: دعايى كه شخصى بر اسب مردهى خود خواند و آن حيوان زنده شد
آن را در كتاب «المستغيثين» ديدم. مؤلّف به سند خود مىگويد: شخصى اسبش مرده بود، پس چنين گفت:
أقسمت عليك أيّتها العلّة النّازله و اللّزبة الملمّة بعزّة عزّة اللَّه و بجلال جلال اللَّه و بقدرة قدرة اللَّه و بسلطان سلطان اللَّه و بلا إله إلّا اللَّه و بما جرى به القلم من عند اللَّه و بلا حول و لا قوّة إلّا باللَّه إلّا اندفعت و انصرفت عنّي و عن فرسي و دابّتي.
اى بيمارى اى كه فرود آمده و چسبيده و آميخته گرديدهاى، تو را به ارجمندى عزّت خدا و به شكوه جلال پروردگار و به توان قدرت خدا و به فرمانروايى حكومت خدا و به اين كه نيست معبودى جز خدا و به آن چه قلم از جانب خدا ثبت مىكند و به اين كه جنبش و نيرويى نيست مگر به خدا، سوگند مىدهم كه از من و از اسب و چارپايم جدا شوى و برگردى.
بر اثر آن، اسب از جاى برخاست و سلامتش را باز يافت.[1]
[1]المجتنى من الدّعاء المجتبى: 14.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
بخش ششم در بيان كتابهايى كه هم راه داشتن آنها مسافر را بر عبادت يارى مىدهد و موجب كاميابى بيشتر مىگردد
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل 1: برداشتن قرآن و ذكر چيزهايى كه براى دفع امور هراس انگيز روايت شده است
در كتاب «السّعادات» از امام صادق7در بارهى تأثير خواندن سورهى مائده روايتى نقل كردهايم كه آن حضرت فرمود:
«هر كه آن را بنويسد و در قوطى يا جعبهاى قرار دهد، وسايل زندگى و كالايش از تعرّض ستمكاران و دست برد غارتگران در امان خواهد ماند و اگر لباس و اندوختهى خويش را بر وسط جادّه بيندازد، به حول و قوّه و لطف و توان الهى، برايش حفظ مىگردد و اگر آن نوشته را گرسنه يا تشنهاى بخورد و بياشامد، سير و سيراب خواهد شد و هم راه نداشتن خوردنى و آشاميدنى، به قدرت خداى بزرگ، به وى زيانى نمىرساند.» از همين دست در روايت ديگرى از امام صادق7در بارهى سورهى مائده آمده است:
«كسى كه آن را بنويسد و در بار و بنهاش بنهد، از دزديده شدن و
تباه شدن آن آسوده خواهد ماند و چيزى گم نمىشود و از دردها و آماسها ايمن خواهد ماند.» در بارهى سورهى مريم3از امام صادق7نقل شده است:
«كسى كه آن را بنويسد و در منزلش بگذارد، خير و روزىاش زياد مىگردد.» در مورد سورهى زخرف نيز از امام صادق7رسيده است:
«هر كه آن را بنويسد و با خود بردارد، از گزند هر حكم ران ايمن گردد و نزد تمامى مردم محبوب شود و اگر كسى آب آن را بياشامد، يبوست معده را برطرف و قضاى حاجت را آسان گرداند.» هم چنين در مورد سورهى جاثيه از حضرت صادق7روايت شده است:
«شخصى كه آن را بنويسد و هم راه خود بردارد، از هر پيش آمد بدى، در خواب و بيدارى، آسوده مىماند و هر گاه آن را زير سرش قرار دهد، از شرّ هر جنّى كه در شب بخواهد به او صدمه بزند، جلوگيرى مىكند.» در مورد سورهى محمّد6از امام صادق7نقل شده است:
«هر كس در زمان جنگ يا درگيرى آن را بنويسد و با خود بردارد، ايمن گردد و در تمامى خوبىها به رويش گشوده شود و كسى كه آبى بر آن بريزد و بياشامد، ترس و ناراحتىاش از شكم روى (يا اسهال خونى) بر طرف شود و خواندنش در سفرهاى دريايى باعث رهايى از غرق شدن است.» در بارهى سورهى عبس از حضرت صادق7رسيده است:
«آن كه آن را در پوست سفيدى بنويسد و هر جا كه مىرود با خود داشته باشد، در راهى كه مىرود جز نيكى نبيند و به اذن خداى بزرگ آشوب راهى را كه مىرود، برطرف مىسازد.» هر گاه از فضايل اين سورههاى با عظمت اين خواص باشد كه در گفتار معصوم آمده است، پس به يقين برداشتن قرآن كريم، جامع همهى بهرههاى حمل آن سورهها خواهد بود و شرافت و فضيلت آن سورهها را خواهد داشت.
فصل 2: كتابى كه شايسته است مسافر در سفر يك روزه به همراه داشته باشد
برداشتن كتاب «الأسرار المودعة في ساعات اللّيل و النّهار» براى مسافرت يك روزه خوب است؛ زيرا نيازهاى مسافر را جهت دفع خطرها برآورده مىسازد.
فصل 3: مسافرتى كه يك شبانه روز و يا اندكى كم و بيش باشد و آن چه كه بايد براى عبادت و حفاظت و پشت گرمى به هم راه داشته باشد
مسافر كتابى را كه ما در مورد عمل شب و روز به نام «فلاح السّائل و نجاح المسائل» نوشتهايم، با خود بردارد. كتاب دو بخش است: بخش اوّل: اعمال وقت غروب خورشيد تا هنگام خوابيدن در شب و بخش دوم: زمانى كه براى نماز شب يا براى غير نماز شب بيدار مىشود تا آخر روز. اين دو بخش شامل عبادتها و دعاهايى همانند تعويذهاى نگه دارنده از چيزهاى بيم آور است.