تباه شدن آن آسوده خواهد ماند و چيزى گم نمىشود و از دردها و آماسها ايمن خواهد ماند.» در بارهى سورهى مريم3از امام صادق7نقل شده است:
«كسى كه آن را بنويسد و در منزلش بگذارد، خير و روزىاش زياد مىگردد.» در مورد سورهى زخرف نيز از امام صادق7رسيده است:
«هر كه آن را بنويسد و با خود بردارد، از گزند هر حكم ران ايمن گردد و نزد تمامى مردم محبوب شود و اگر كسى آب آن را بياشامد، يبوست معده را برطرف و قضاى حاجت را آسان گرداند.» هم چنين در مورد سورهى جاثيه از حضرت صادق7روايت شده است:
«شخصى كه آن را بنويسد و هم راه خود بردارد، از هر پيش آمد بدى، در خواب و بيدارى، آسوده مىماند و هر گاه آن را زير سرش قرار دهد، از شرّ هر جنّى كه در شب بخواهد به او صدمه بزند، جلوگيرى مىكند.» در مورد سورهى محمّد6از امام صادق7نقل شده است:
«هر كس در زمان جنگ يا درگيرى آن را بنويسد و با خود بردارد، ايمن گردد و در تمامى خوبىها به رويش گشوده شود و كسى كه آبى بر آن بريزد و بياشامد، ترس و ناراحتىاش از شكم روى (يا اسهال خونى) بر طرف شود و خواندنش در سفرهاى دريايى باعث رهايى از غرق شدن است.» در بارهى سورهى عبس از حضرت صادق7رسيده است:
«آن كه آن را در پوست سفيدى بنويسد و هر جا كه مىرود با خود داشته باشد، در راهى كه مىرود جز نيكى نبيند و به اذن خداى بزرگ آشوب راهى را كه مىرود، برطرف مىسازد.» هر گاه از فضايل اين سورههاى با عظمت اين خواص باشد كه در گفتار معصوم آمده است، پس به يقين برداشتن قرآن كريم، جامع همهى بهرههاى حمل آن سورهها خواهد بود و شرافت و فضيلت آن سورهها را خواهد داشت.
فصل 2: كتابى كه شايسته است مسافر در سفر يك روزه به همراه داشته باشد
برداشتن كتاب «الأسرار المودعة في ساعات اللّيل و النّهار» براى مسافرت يك روزه خوب است؛ زيرا نيازهاى مسافر را جهت دفع خطرها برآورده مىسازد.
فصل 3: مسافرتى كه يك شبانه روز و يا اندكى كم و بيش باشد و آن چه كه بايد براى عبادت و حفاظت و پشت گرمى به هم راه داشته باشد
مسافر كتابى را كه ما در مورد عمل شب و روز به نام «فلاح السّائل و نجاح المسائل» نوشتهايم، با خود بردارد. كتاب دو بخش است: بخش اوّل: اعمال وقت غروب خورشيد تا هنگام خوابيدن در شب و بخش دوم: زمانى كه براى نماز شب يا براى غير نماز شب بيدار مىشود تا آخر روز. اين دو بخش شامل عبادتها و دعاهايى همانند تعويذهاى نگه دارنده از چيزهاى بيم آور است.
فصل 4: اگر مسافرت به اندازهى يك هفته يا كمى زياده و كم باشد، چه كتابى مىتواند وى را در دفع حوادث ناگوار يارى كند؟
شايسته است كتاب «زهرة الرّبيع في أدعية الأسابيع» ما را با خود بردارد؛ چون دعاهايى در آن گرد آورى شده كه مانند ابزار دفعكنندهى خطر است.
هم چنين كتاب «جمال الأسبوع» ما را با خود بردارد كه در آن مطالب پر اهمّيّت و نمازها و عبادتها، آن اندازه هست كه در حضر و سفر، شخص را از امور ترسناك ايمن كند.
فصل 5: اگر سفرش نزديك به يك ماه باشد
بايد كتاب «الدّروع الواقية من الأخطار» ما را- كه حاوى يك صد و بيست موضوع از نيازمندىهاى انسان در وطن و سفرهايش است- جهت دفع تيرگىهاى زمانه و خطرهايش هم راه خود بردارد. در آن كتاب عملى هست كه هر كس آن را انجام دهد و بر آن اعتماد كند، حضرت صادق7ايمن بودن او را ضمانت كرده است.
فصل 6: اگر سفرش يك سال يا چند ماه باشد، چه كتابهايى براى عبادت زياد و شادمانى و دفع خطرات سودمند است؟
خوب است كتابهاى ما را كه راجع به دستور يك سال گرد آوردهايم، هم راه داشته باشد؛ از آن جمله كتابى است در مورد دستورهاى ماه رمضان به نام «المضمار» و هم چنين است كتاب «التّمام لمهامّ شهر الصّيام» و كتاب «الإقبال بالأعمال الحسنة». اين دو كتاب اخير در دو جلد تدوين شده است: جلد اوّل از آغاز ماه شوّال است تا پايان ذى الحجّة و جلد دوم از ماه محرّم تا پايان ماه شعبان المعظّم را شامل است. در اين دو جلد ذكرهاى پر اهمّيّتى گرد آورى شده است كه مانند كليدى جهت گشايش قفل درهاى ايمنى و احسان و دور كردن خطرهاى زمان است.
فصل 7: كتابهايى كه جهت افزودن شادى و دفع خطرها مفيد است
برداشتن كتاب ما، «المنتقى في العوذ و الرّقى» سودمند است؛ زيرا چيزهايى در آن است كه ممكن است مسافر هنگام بيمارى و حوادثى كه از حملهور شدن آنها آسوده نيست، نيازمندشان گردد.
در آخر همين كتاب، رسالهى محمّد بن زكريّاى رازى را به نام «برء ساعة» يا «كنّاش»- كه در حدود 5 ورق است- آوردهايم[1]و در قبل يا بعد از آن پارهاى از مطالب مهم را جهت بيمارىهاى نو ظهور و درمان كردن به امور الهى- در صورتى كه خدا خواسته باشد- آوردهايم.
چون انسان در سفرها به كتابى روح بخش و جان فزا نياز دارد، خوب است كتابى مانند «الفرج بعد الشّدّة»[2]و كتاب «المنامات الصّادقات»[3]و كتاب «البشارات بقضاء الحاجات على يد الأئمّة:بعد الممات»[4]و كتاب «الإهليلجة» را با خود بردارد. كتاب اخير بحث و گفت و گوى مولايمان حضرت صادق7با يك هندى در بارهى شناخت خدا از راههاى شگفت انگيز و استثنايى و الزام آور است؛ به گونهاى كه مرد هندى به خداوند و يگانگى او اعتراف مىكند.
[1]رك. پاورقى ص 71.
[2]احتمالا از قاضى ابو على محسّن بن علىّ التّنوخى.
[3]. الذّريعه اين دو كتاب را به دليل ذكر نامشان در الأمان به سيّد ابن طاوس نسبت داده است؛ امّا چنان كه از متن الأمان، يعنى كتاب حاضر، بر مىآيد هيچ دليلى بر نفى يا اثبات اين انتساب ملاحظه نمىشود.( ويراستار)
[4]. الذّريعه اين دو كتاب را به دليل ذكر نامشان در الأمان به سيّد ابن طاوس نسبت داده است؛ امّا چنان كه از متن الأمان، يعنى كتاب حاضر، بر مىآيد هيچ دليلى بر نفى يا اثبات اين انتساب ملاحظه نمىشود.( ويراستار)
همچنين است كتاب «توحيد مفضّل» كه از امام صادق7در مورد شناخت جهات گوناگون حكمت، در پديد آوردن عالم سفلى و آشكار نمودن اسرار آن، روايت شده و در موضوع خودش كتابى شگفت انگيز است.
نيز كتاب «مصباح الشّريعة و مفتاح الحقيقة»- كه از امام صادق7نقل شده و كتاب نغز و ارزشمندى است- در بارهى سير و سلوك به سوى خدا و روى آوردن به خدا و به دست آوردن رموز آن. اين سه كتاب- كه به اندازهى يك جلد مىشود- بسيار سودمند است و اگر مسافر نتوانست اين كتابها را فراهم سازد، هم سفرى از اهل علوم ربّانى پيدا كند؛ كسى كه گفت و گوى با او، در بارهى كارهاى دنيا و دين، انسان را خوش بخت و شادمان سازد.