مقدّمه
دستورهاى عملى اسلام، كه وظيفه انسانها را، نسبت به كارهايى كه بايد انجام دهند و يا از آن دورى جويند مشخّص مىكند، «احكام» نام دارد.
هر كارى كه انسان انجام مىدهد، در اسلام داراى حكم خاصّى است، احكامى كه تكليف ما را نسبت به كارها مشخّص مىكند پنج قسم است: واجب، حرام، مستحب، مكروه و مُباح.
واجب؛ كارى اس
3. مَنى
4. مُردار (حيوانى كه بطور طبيعى بميرد).
5. خون
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
6 و 7. سگ و خوك
8. شراب
9. آبجو
10. كافر
11. عرق شتر نجاستخوار
مسأله 14- ادرار و مدفوع و خون انسان و حيوانهاى حرامگوشت كه خون جهنده دارند (يعنى اگر رگ آن را ببرند خون از آن به سرعت جارى مىشود) نجس است.
مسأله 15- ادرار و مدفوع حيوانهاى حلالگوشت، مانند گاو و گوسفند و ادرار و مدفوع و خون حيوانهايى كه خون جهنده ندارند؛ مانند مار و ماهى، پاك است.
مسأله 16- بول و فضولات حيوانهايى كه گوشت آنها مكروه است، پاك مىباشد؛ مانند اسب و الاغ.
مسأله 17- فضله پرندگان حرامگوشت؛ مانند كلاغ، پاك است.
احكام مُردار
مسأله 18- به حيوانى كه بطور طبيعى بميرد «مُردار» گفته مىشود.
مسأله 19- حيوانها دو دستهاند، برخى خون جهنده دارند؛