چه بسا در انديشه مرد ديگرى افتد. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «چه بسا كسى از شما با همسرش همبستر شود وزنش از او چنان جدا شود كه اگر حتى مرد زنگى را هم ببيند به او در آويزد. پس هر كسى آهنگ همسر خود كرد بايد ميان آن دو ملاعبهاى صورت پذيرد كه اين بهتر است.»[1]
10- مستحب است اگر مردى با ديدن زنى ديگر غريزهاش به هيجان آيد سراغ همسر خويش آيد واز او كام بگيرد. على عليه السلام به ما تعليم مىدهد كه: «هرگاه كسى از شما زنى را ديد كه از او خوشش آمد، كام از زن خود گيرد، زيرا زن او همان دارد كه آن زن، پس نبايد در قلبش براى شيطان راهى قرار دهد كه نگاه او را از زنش متوجه آن ديگرى كند.»[2]
ولى شايسته نيست آدمى با شهوت زن ديگرى خود را تحريك كند وسپس به شهوت آن زن با همسر خويش در آميزد، اين عمل بر حسب روايت رسيده از پيامبر صلى الله عليه و آله مكروه است. چه، پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «اى على! با شهوت زن ديگرى با همسرت نزديكى مكن، زيرا در اين صورت من از آن بيم دارم كه اگر نطفه فرزندى منعقد گردد، كودك شما نامرد وبى عقل باشد.»[3]
11- برخى از فقها، هنگام ميل و رغبت زن، آميزش با او را مستحب مىدانند، وحديث پيامبر صلى الله عليه و آله را مىآورند كه به مردى
[1]- وسائل الشيعه، ج 14، ص 82، باب 56، حديث 3.
[2]- همان، ص 73، باب 47، حديث 3.
[3]- همان، ص 188، باب 150، حديث 1.
فرمود: «آيا با روزه وارد صبح شدى؟ عرض كرد: خير.»
فرمود: «پس تهيدستى را اطعام كردى؟ عرض كرد: خير.»
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس نزد همسرت برو وبا او آميزش كن، كه او براى تو به منزله صدقه است.»[1]
12- شرعاً اشكالى ندارد كه مرد با هر وسيله ممكنى همسرش را از نظر جنسى كامياب نمايد، ولى نبايد در كاميابى همسرش از چيزى جز اعضاى خودش (اعضاى مرد) بهره گيرد. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «اشكالى ندارد كه مرد در كاميابى با همسرش از همه قسمتهاى بدن خود كمك بگيرد، ولى نبايد با ابزارى غير از پيكر خود به كامگيرى بپردازد.»[2]
13- اگر چه نگاه كردن به شرمگاه همسر جايز است، ولى هنگام آميزش كراهت دارد، چنان كه سخن گفتن در آن حال نيز مكروه است.
در احاديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده است كه نگاه كردن به فرج زنان مكروه است زيرا كورى به بار مىآورد، ونيز مكروه است سخن گفتن به هنگام جماع كه لالى در پى دارد، ونيز آميزش جنسى زير آسمان مكروه است.[3]
14- مستحب است هر يك از زن وشوهر پس از جماع براى پاك كردن موضع، از دستمالى جداگانه استفاده كنند ويك دستمال به كار
[1]- وسائل الشيعه، ج 14، ص 75، باب 49، حديث 1.
[2]- همان، ص 77، باب 51، حديث 2.
[3]- همان، ص 85، باب 59، حديث 6.
نبندند. پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام مىفرمايد: «با همسرت نزديكى مكن مگر آن كه تو دستمالى داشته باشى واو دستمالى، وخود را با يك دستمال تميز نكنيد تا مبادا شهوت بر شهوت قرار گيرد، كه اين كار دشمنى ميان شما دو را در پى دارد.»[1]
15- از حديثى چنين پيداست كه به هنگام حصر- يعنى نيازى كه آدمى را به شتاب اندازد- جماع كراهت دارد. امام صادق عليه السلام فرمود:
«انسانى كه خضاب كرده جماع نمىكند» راوى عرض كرد: فدايت گردم چرا انسانِ خضاب كرده جماع نمىكند؟ فرمود: «زيرا در حصر است.»[2]
16- نيز بلافاصله پس از خوردن غذا با شكم پر نبايد همبستر شد.
از امام صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «سه چيز بدن را ويران مىكند وچه بسا آدمى را بكشد: با شكم پر به حمام رفتن، با شكم پر با همسر آميزش كردن وازدواج با پير زنان.»[3]
17- شايستهاست در اين اوقات كه در حديث امام باقر ذكر شده از مباشرت خوددارى كرد. ظاهراً آنچه همه اينها را گرد مىآورد حالت اضطراب وخوف است كه بر كودك حتى زن وشوهر اثر مىنهد. از امام عليه السلام پرسيدند: آيا وقتى هست كه جماع حلال در آن مكروه باشد؟ حضرت عليه السلام فرمود: «آرى، بين طلوع فجر وطلوع آفتاب، واز غروب آفتاب تا غروب شفق (يعنى سرخى آسمان)، ودر شب وروز
[1]- وسائل الشيعه، ج 14، ص 188، باب 150، حديث 1.
[2]- همان، ص 87، باب 61، حديث 1.
[3]- همان، ص 191، باب 152، حديث 1.
خسوف وكسوف، ودر شب وروزى كه باد سياه يا سرخ يا زرد بوزد، وشب وروزى كه در آن زمين لرزه پيش آيد.»
امام عليه السلام سپس فرمود: «به خدا سوگند هيچ كس در اين اوقات كه پيامبر جماع در آن را نهى كرده وخبر اين روايت به او رسيده، همبسترى نكرد مگر آن كه خداوند كودكى بدو دهد كه آنچه در كودكش مىبيند وى را خوش آيد.»[1]
وممكن است هر گونه حالت اضطراب زايى همين حكم را داشته باشد، همچون آميزش هنگام ترس از سلطان ستمگر يا در وضعيتهاى جنگى ونظاير آن.
پيامبر صلى الله عليه و آله نهى فرموده از اين كه در شب اول ماههاى قمرى همبسترى كنند، وبه على عليه السلام مىفرمايد: «اى على! در شب اول ماه ونيمه ماه وآخر ماه همبسترى مكن، كه هر كس چنين كند بيم آن مىرود كودكش كودن از كار در آيد.»[2]
18- از نظر اسلام كراهت دارد مردى پس از بازگشت از سفر شبانگاه بر خانوادهاش وارد شود، وبهتر است تا صبح شكيبايى كند.
در حديثى از امام صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «كراهت دارد مردى كه شبانگاه از سفر رسيده بر خانوادهاش وارد شود، بلكه بايد تا صبح صبر كند.»[3]
19- نيز كراهت دارد مردى در شب مسافرت كه غالباً با اضطراب
[1]- وسائل الشيعه، ج 14، ص 89، باب 62، حديث 1.
[2]- همان، ص 90، باب 64، حديث 1.
[3]- همان، ص 93، باب 65، حديث 1.
همراه است واحتمال ضعف مىرود، با همسرش همبستر شود. از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده است كه حضرت صلى الله عليه و آله كراهت داشت مرد در شبى مباشرت كند كه آهنگ سفر دارد.[1]
چنين است هنگام سفرهاى كوتاه. در حديثى از پيامبر رسيده است كه فرمود:
«اى على! هنگامى كه براى سفرهاى كوتاه به مدت سه شبانه روز از خانه خارج مىشوى با همسرت در نياميز كه اگر فرزندى از شما پديد آيد يار ستمگر خواهد شد.»[2]
20- اسلام دستور مىدهد همبستر شدن در پنهان صورت پذيرد نه در حضور هوو ويا فرزندى كه صداى آنها را مىشنود وپيكرشان را مىبيند. از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود: پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است: «سوگند به خدايى كه جان من در يد قدرت اوست، اگر مردى با زنش در آميزد در حالى كه كودكى بيدار آن دو را مىبيند وصدايشان را مىشنود وصداى نفسهاى زن وشوهر به گوش او مىرسد اين كودك روى رستگارى را نخواهد ديد، اگر پسر باشد زنا كار خواهد شد، واگر دختر باشد زانيه خواهد شد.»
حديث مىافزايد: «هرگاه على بن الحسين عليه السلام آهنگ همسر شدن داشت، در را مىبست وپردهها را مىانداخت وخدمتگزاران را بيرون مىكرد.»[3]
[1]- همان، ص 189، باب 150، حديث 2.
[2]- همان، ج 14، ص 189، باب 150، حديث 1.
[3]- همان، ص 94، باب 67، حديث 2.
21- اسلام كراهت دارد كسى زير آسمان[1]يا روى بام ساختمان[2]يا در برابر خورشيد[3]يا زير درختان ميوه دار[4]جماع كند.
22- احاديث حاكى از كراهت همبستر شدن رو و يا پشت به قبله، يا در حال برهنگى كامل، يا در كشتى يا بر سر راه. امام صادق عليه السلام به نقل از پدرانش فرموده است: «پيامبر نهى مىكرد از اين كه مردى رو به قبله، يا بر سر راهى آباد با زنش در آميزد وهركه چنين كند لعنت خدا وفرشتگان وهمه مردم بر او باد.»[5]
23- اسلام كراهت دارد كه مردى ايستاده مباشرت كند وآن را كار دراز گوشها مىداند. در حديثى نبوى آمده است: «اى على! ايستاده با زنت جماع نكن كه اين كار دراز گوشهاست.»[6]
24- نيز مباشرت پس از احتلام كراهت دارد. پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «كراهت دارد مردى پس از احتلام با زنش در آميزد، مگر آن كه از احتلام غسل كند، پس اگر بعد از احتلام وبدون غسل با زنش در آميخت وفرزندى ديوانه از او پديد آمد هيچ كس جز خود را نكوهش نكند.»[7]
25- اسلام دستور مىدهد هنگام مباشرت به خداى توجه كرد واز
[1]- همان، ص 188، باب 149، حديث 2.
[2]- همان، ص 189، باب 150، حديث 1.
[3]- همان، ص 187، باب 149، حديث 1.
[4]- همان.
[5]- همان، ج 14، ص 98، باب 69، حديث 3.
[6]- همان، ص 189، باب 150، حديث 1.
[7]- همان، ص 99، باب 70، حديث 1.
شر شيطان بدو پناه برد. امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد: «هرگاه كسى از شما مباشرت كرد بايد بگويد: بسم اللَّه وباللَّه اللهم جَنِّبْنِي الشيطانَ وَجَنِّبِ الشيطان ما رزقتني.» وسپس فرمود: «پس اگر خداوند كودكى به آن دو داد هرگز شيطان زيانى بدو نرساند.»[1]
26- اسلام توصيه مىكند پيش از مباشرت با زن حامله وضو گرفته شود. پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «اى على! هرگاه زنت باردار شد، با او نزديكى مكن مگر آن كه وضو داشته باشى.»[2]
27- اسلام از اينكه مرد براى مدتى با همسرش آميزش جنسى نداشته باشد، نهى كرده است، چه بسا اين كار موجب فساد وتباهى زن گردد.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد «هركه چند زن داشته باشد، وبا آنها نزديكى نكند، ويكى از آنها زنا كند گناهش به گردن او خواهد بود.»[3]
28- اسلام نهى كرده از اين كه از پشت زنان با ايشان نزديكى كرد.
پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «پشت زنان امت من بر مردان امت من حرام است.»[4]
29- اسلام مردان را به غيرت دستور مىدهد، وزنان را از غيرت نسبت به مردان خود باز مىدارد، وبه شكيبايى بر غيرت (وناموس پرستى) مردان دستورشان مىدهد. امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«خداوند غيور است وهر غيورى را دوست دارد واز غيرت اوست كه
[1]- همان، ص 96، باب 68، حديث 3.
[2]- همان، ج 14، ص 189، باب 150، حديث 1.
[3]- همان، ص 100، باب 71، حديث 2.
[4]- همان، ص 101، باب 72، حديث 5.
بدكاريها را- چه پيدا وچه پنهان- حرام كرده است.»[1]
امام عليه السلام در حديث ديگرى مىفرمايد: «خداوند جهاد را بر مردان وزنان واجب كرد. جهاد مرد آن است كه مال وخونش را بدهد ودر راه خدا كشته شود، وجهاد زن آن است كه بر آزار همسرش وغيرت او صبر كند.»[2]
امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد: «غيرت زن كفر است وغيرت مرد ايمان»[3]
30- شرع براى مرد حقوق بسيارى را بر عهده زن نهاده است، تا او را از كامجويى ولذتطلبى در جاى ديگر مصون بدارد.
در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود: «زنى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد وعرض كرد: يا رسول اللَّه! حق شوهر بر همسر چيست؟ فرمود: بيش از آن است كه تصور مىكنيد.
آن زن عرض كرد: بخشى از آن را به من بگوييد.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: زن حق ندارد جز با اجازه شوهرش روزه مستحبى بگيرد، يا از خانه بيرون رود. زن بايد بهترين عطر خود را بزند، وبهترين جامه خويش را بر تن كند وزيباترين آرايش خود را به كار برد وبام وشام، خويش را به شوهرش عرضه كند وحقوق مرد بر زن بيش از اينهاست.»[4]
در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه: «حلال نيست زنى بخوابد
[1]- همان، ص 107، باب 77، حديث 2.
[2]- همان، ص 111، باب 78، حديث 6.
[3]- همان، ج 14، ص 111، باب 78، حديث 8.
[4]- همان، ص 112، باب 79، حديث 2.