احكام سر بريدن حيوان
مسأله 453: دستور سر بريدن حيوان آن است كه حلقوم (مجراى نفس) و مرى (مجراى غذا) و دو شاهرگ را كه در دو طرف حلقوم است و به آنها اوداج اربعه (چهار رگ) گفته مىشود از پايين برآمدگى زير گلو به طور كامل ببُرند و اگر آنها را بشكافند، كافى نيست.
شرايط سر بريدن حيوان
مسأله 454: سر بريدن حيوان (ذِبح) شش شرط دارد: 1- كسى كه سر حيوان را مىبُرد، مسلمان باشد. 2- سر حيوان را با ابزار آهنى ببرد. 3- هنگام بريدن، صورت، دست، پا و شكم حيوان رو به قبله باشد. 4- هنگام سر بريدن حيوان، نام خدا را ببرد و اگر تنها «بسم اللَّه» را بگويد، كافى است. 5- حيوان پس از سر بريدن حركتى بكند كه معلوم شود
زنده بوده يا آنكه به اندازه معمول خون از بدنش بيرون آيد، البته اين حكم در صورتى است كه زنده بودن آن حيوان در حال ذبح مشكوك باشد و در غير اين صورت لزومى ندارد. 6- كشتن حيوان از محل سر بريدن باشد و بنا بر احتياط واجب، جايز نيست كارد را پشت گردن فرو نموده و به طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود.
شكار با اسلحه
مسأله 455: اگر حيوان حلال گوشت وحشى را با شرايطى كه بيان مىشود، با اسلحه شكار كنند و بميرد پاك و حلال خواهد بود:*اسلحه شكار، مثل كارد و شمشير، برنده باشد يا مثل نيزه و تير، تيز باشد كه به سبب تيز بودن، بدن حيوان را پاره كند.*كسى كه حيوان را شكار مىكند، مسلمان باشد.*اسلحه را براى شكار به كار ببرد، پس اگر جاى ديگر را نشانه بگيرد و بطور اتفاقى به حيوان بخورد، حلال نيست.*هنگام بكار بردن اسلحه (مثلًا هنگام رها كردن تير) نام خدا را ببرد.*پس از زدن حيوان، با شتاب به سوى حيوان برود، و هنگامى به حيوان برسد، كه مُرده باشد و يا به مقدار سر بريدن آن وقت نباشد. بنابراين اگر هنوز نمرده، و وقت براى سر بريدن آن باشد ولى سر آن را نبُرد تا بميرد، حرام است.
صيد ماهى
مسأله 456: اگر ماهى پولكدار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب بميرد، پاك و خوردن آن حلال است. ولى اگر در آب بميرد، گرچه بدنش پاك است ولى خوردن آن حرام مىباشد، مگر اينكه در تور ماهيگير در آب بميرد كه در آن صورت خوردن آن حلال است.
مسأله 457: ماهيهايى كه پولك ندارند، اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون آب بميرد، حرام است.
مسأله 458: كسى كه ماهى را صيد مىكند، لازم نيست مسلمان باشد و لازم نيست نام خدا را ببرد، ولى مسلمان بايد بداند كه آن را زنده گرفته و در خارج آب مرده است.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
ازدواج
نگاه كردن
يكى از نعمتهاى الهى، قدرت بينايى است. انسان بايد از اين نعمت بزرگ در راه كمال و ترقّى خود و همنوعانش استفاده كند و آن را از نگاه به نامحرمان بازدارد، گرچه نگاه به طبيعت و زيبايىهاى آن، اگر تجاوز به حقوق ديگران نباشد اشكال ندارد، ولى حفظِ ديده از نگاه به ديگران و حفظ خود از نگاه نامحرمان، احكام خاصى دارد كه در اين بخش به برخى از آنها مىپردازيم:
مَحرم و نامحرم
مسأله 459: مَحرم كسى است كه در نگاه به او، محدوديتى كه نسبت به ساير افراد هست، نمىباشد و ازدواج با او نيز حرام است.
مسأله 460: اين افراد بر پسرها و مردان محرمند:*مادر و مادربزرگ.
*دختر و دختر فرزند (نوه) و فرزندان او.*خواهر.*خواهرزاده (دختر خواهر) و فرزندان او.*برادرزاده (دختر برادر) و فرزندان او.*عمّه (عمه خودش و عمه پدر و مادرش).*خاله (خاله خودش و خاله پدر و مادرش). اين دسته از افراد به سبب خويشاوندى نَسَبى با هم محرمند. گروهى ديگر هم به سبب ازدواج بر پسرها و مردها محرم مىشوند، از جمله آنهاست:*همسر.*مادرِ زن و مادر بزرگ او.*زن پدر (نامادرى).*زن پسر (عروس). امّا زن برادر و خواهر زن نامحرمند.
مسأله 461: اين افراد بر دخترها و زنان محرمند:*پدر و پدر بزرگ.*پسر و پسرِ فرزند (نَوه) و فرزندان او.*برادر.*خواهرزاده (پسر خواهر) و فرزندان او.*برادرزاده (پسر برادر) و فرزندان او.*عمو (عموى خودش و عموى پدر و مادرش).*دايى (دايى خودش و دايى پدر و مادرش). اين دسته از افراد به سبب خويشاوندى نَسَبى محرم هستند.
گروهى ديگر هم به سبب ازدواج بر دخترها و بانوان محرم مىشوند، از جمله آنهاست:*شوهر.*پدر شوهر و پدربزرگ شوهر.*شوهر دختر (داماد). امّا شوهر خواهر و برادر شوهر محرم نيستند. بجز افرادى كه بيان شد ممكن است كسان ديگرى نيز به سبب ازدواج، با شرايط خاصى بر يكديگر محرم شوند كه در كتابهاى مفصّل فقهى آمده است.
مسأله 462: اگر زنى با شرايطى كه در كتابهاى فقهى آمده است، بچهاى را شير دهد، آن بچه بر آن زن و افراد ديگر محرم مىشود كه جهت آشنايى بيشتر مىتوانيد به رساله توضيح المسائل، مراجعه كنيد.
احكام نگاه به ديگران
مسأله 463: بجز زن و شوهر، نگاه كردن هر انسانى به فرد ديگر، اگر براى لذّت بردن باشد حرام است، خواه همجنس باشد؛ مانند نگاه مرد به مرد ديگر يا غير همجنس؛ مانند نگاه مرد به زن و خواه از محارم باشد يا غير محارم و به هر جاى بدن باشد، همين حكم را دارد.
مسأله 464: پسرها و مردان مىتوانند به تمام بدن زنانى كه بر آنها محرم هستند بجز عورت، بدون قصد لذّت بردن نگاه كنند.
مسأله 465: پسرها و مردان نمىتوانند به بدن و موى زن نامحرم نگاه كنند ولى نگاه كردن به دستها تا مچ و صورت به مقدارى كه در وضو بايد شسته شود، اگر به قصد لذّت بردن نباشد، اشكال ندارد.
مسأله 466: دخترها و بانوان مىتوانند بدون قصد لذّت بردن، به سر و صورت و گردن مرد نامحرم به مقدارى كه بطور متعارف نمىپوشانند، نگاه كنند.
چند مسأله درباره ازدواج
مسأله 467: كسى كه به واسطه نداشتن همسر به حرام مىافتد؛ مثلًا به نامحرم نگاه مىكند، واجب است ازدواج كند.
مسأله 468: در ازدواج بايد صيغه مخصوص آن خوانده شود و تنها راضى بودن دختر و پسر و علاقه داشتن كافى نيست بنابراين، خواستگارى تا زمانى كه صيغه ازدواج خوانده نشده، سبب محرم شدن نيست و با ساير زنان نامحرم تفاوتى ندارد.
مسأله 469: اگر يك حرفِ عقد ازدواج، غلط خوانده شود به طورى كه معناى آن عوض شود، عقد باطل است.
مسأله 470: با دخترى كه خواهر يا زن برادر انسان از شير برادرش او را شير كامل داده، نمىتوان ازدواج كرد. همچنين است اگر خواهر زاده يا برادر زاده يا نوه خواهر يا نوه برادر انسان آن دختر را شير داده باشد.
مسأله 471: اگر شخص بالغى با پسر نابالغى لواط كند، مادر،