كند و منى از او خارج شود اقوى آن است كه اگر متمول است يك شتر و اگر متوسط الحال است يك گاو و اگر فقير است يك گوسفند كفاره بدهد.
عقد كردن
مسأله 108- بر محرم جايز نيست كسى را براى ديگرى يا خود عقد كند يا شاهد بر عقد باشد، و فرقى نمىكند كه زن و مرد يا يكى از آنها محرم باشند يا محّل.
استمناء
مسأله 109- استمناء حرام است و اگر به جهت استمناء منى خارج شود. بايد يك شتر كفاره بدهد. و حكم آن مثل حكم آميزش است كه گذشت. و در اين مسأله فرقى بين زن و مرد وجود ندارد.
پوشاندن سر
مسأله 110- مرد نبايد تمام سر يا قسمتى از آن را با پارچه يا لباس و كلاه بپوشاند.
مسأله 111- بر محرم جايز نيست سر خود را زير آب كند.
مسأله 112- دوش گرفتن براى محرم اشكالى ندارد. اما اگر آن قدر آب زياد باشد كه يك مرتبه تمام سر را فرا بگيرد جايز نيست.
مسأله 113- قسمتى از سر نيز حكم تمام سر را دارد. لذا بنابر اقوى نبايد پوشيده شود يا زير آب قرار گيرد. و بنابر احتياط نبايد چيزى روى آن قرار گيرد.
مسأله 114- گوشها ظاهراً جزء سر محسوب مىشوند و نبايد آنها را بپوشانند. ولى صورت از سر محسوب نمىشود و پوشاندن آن براى مردان مانعى ندارد.
مسأله 115- در حال خوابيدن نيز نبايد سر را بپوشاند. و اگر بدون توجه يا از روى فراموشى پوشانيد واجب است فوراً آن را از روى سر بردارد. ولى گذاشتن سر روى بالش مانعى ندارد.
مسأله 116- گذاشتن حوله و دستمال روى سر يا قسمتى از آن، اگر چه براى خشك كردن سر باشد جايز نيست.
مسأله 117- محرمى كه مىداند اگر براى وضو بخواهد صبر كند تا سرش خشك شود نمازش قضا مىشود نبايد سر را با حوله يا حتى با دست خشك كند. بلكه بايد به همان صورت وضو بگيرد و تيمم هم بكند.
مسأله 118- كسى كه موى مصنوعى دارد اگر موهاى او كاشتنى باشد و عرفاً جزء بدن او محسوب شود اشكالى ندارد. ولى اگر به وسيلهاى مثل چسب يا تور روى سر قرار گرفته
باشد اشكال دارد و بايد كفاره بدهد.
مسأله 119- چنانچه از روى علم و عمد سر خود را بپوشاند بايد كفاره بدهد، و كفاره آن بنابر احتياط واجب يك گوسفند است. و بنابر احتياط مستحب كفاره پوشاندن قسمتى از سر نيز همين است.
مسأله 120- كسى كه با چيز دوخته سر خود را بپوشاند بايد دو كفاره بدهد.
پوشيدن لباس دوخته
مسأله 121- اقوى اجتناب از مطلق دوخته براى مردها است. هر چند كم باشد. مثل كمربند، بند ساعت، عرقچين، هميان، فتق بند، و جاى قمقمه و ... ولى اگر استفاده از آن مثل فتقبند و دست و پاى مصنوعى كه با چرمهاى دوخته شده به بدن مىبندند و امثال آن ضرورى باشد
جايز است، و اولى اين است كه كفاره بدهد.
مسأله 122- اگر احتياج به پوشيدن لباس پيدا كرد. جايز است بپوشد، ولى بايد كفاره بدهد.
مسأله 123- گره زدن لباسهاى احرام خلاف احتياط است. ولى به احتياط واجب نبايد لنگ را بر گردن گره بزند.
مسأله 124- جايز است لباس احرام را با سنجاق يا چيز ديگر از قبيل گذاشتن سنگ يا سكه و كش بستن به دور آن به هم متصل كنند.
مسأله 125- نپوشيدن لباس مخصوص مردان است. بنابراين براى زنان استفاده از لباس مانعى ندارد.
مسأله 126- كفاره پوشيدن لباس يك گوسفند است.
مسأله 127- اگر بعد از احرام از روى ندانستن يا فراموشى، شورت دوخته خود را درنياورده باشد
و در اثناى اعمال متوجه شود ولى باز درنياورد و با همان شورت اعمال را تمام كند، اعمال او صحيح است، ولى بايد كفاره بدهد.
مسأله 128- اگر حاجى در حال احرام از پتوى دوخته به صورت روانداز استفاده كند به طورى كه پوشيدن صدق نكند اشكالى ندارد. اما اگر آن را به خود بپيچد به طورى كه مثل لباس شود اشكال دارد، و اگر صدق پوشيدن دوخته كند، كفاره دارد.
پوشاندن تمام روى پا
مسأله 129- پوشيدن جوراب، كفش، چكمه و امثال آن كه تمام روى پا را بگيرد براى مرد حرام است. و كفاره آن به احتياط واجب يك گوسفند است.
مسأله 130- پوشيدن دمپايى و كفشهايى كه
بندهاى عريض داشته باشند اگر تمام روى پا را نگيرد و دوخته هم نباشد مانعى ندارد.
مسأله 131- پوشيدن كفش دوخته از روى ناچارى جايز است. ولى بايد كفاره آن را بپردازد.
مسأله 132- سه مورد مذكور (پوشاندن سر- پوشيدن لباس- پوشاندن تمام روى پا) مخصوص مردان است، و مورد بعد (پوشاندن صورت) اختصاص به زنان دارد.
پوشاندن صورت
مسأله 133- زن نبايد روى خود را با نقاب، پوشيه و حتى باد بزن بپوشاند، و به احتياط واجب از پوشاندن صورت با گِل و دارو و امثال آن نيز اجتناب كند.
مسأله 134- گذاشتن دست روى صورت و همچنين گذاشتن صورت روى بالش در هنگام
خوابيدن مانعى ندارد.
مسأله 135- زن نبايد صورت خود را با حوله خشك كند.
مسأله 136- زن بايد مراقب باشد كه هنگام پوشيدن يا درآوردن مقنعه آن را از صورت دور نگه دارد تا صورتش پوشيده نشود.
مسأله 137- زن مىتواند در نماز كمى از اطراف صورت را به عنوان مقدمه پوشش سر بپوشاند.
اما بعد از نماز بايد فوراً باز كند.
استعمال عطريات
مسأله 138- اقوى اين است كه محرم از استعمال عود، مشك، عنبر و زعفران اجتناب كند. و احتياط اين است كه از استعمال آنچه بوى خوش دارد- حتى كافور- اجتناب كند.
مسأله 139- ماليدن عطر بر بدن و لباس، و