و در اثناى اعمال متوجه شود ولى باز درنياورد و با همان شورت اعمال را تمام كند، اعمال او صحيح است، ولى بايد كفاره بدهد.
مسأله 128- اگر حاجى در حال احرام از پتوى دوخته به صورت روانداز استفاده كند به طورى كه پوشيدن صدق نكند اشكالى ندارد. اما اگر آن را به خود بپيچد به طورى كه مثل لباس شود اشكال دارد، و اگر صدق پوشيدن دوخته كند، كفاره دارد.
پوشاندن تمام روى پا
مسأله 129- پوشيدن جوراب، كفش، چكمه و امثال آن كه تمام روى پا را بگيرد براى مرد حرام است. و كفاره آن به احتياط واجب يك گوسفند است.
مسأله 130- پوشيدن دمپايى و كفشهايى كه
بندهاى عريض داشته باشند اگر تمام روى پا را نگيرد و دوخته هم نباشد مانعى ندارد.
مسأله 131- پوشيدن كفش دوخته از روى ناچارى جايز است. ولى بايد كفاره آن را بپردازد.
مسأله 132- سه مورد مذكور (پوشاندن سر- پوشيدن لباس- پوشاندن تمام روى پا) مخصوص مردان است، و مورد بعد (پوشاندن صورت) اختصاص به زنان دارد.
پوشاندن صورت
مسأله 133- زن نبايد روى خود را با نقاب، پوشيه و حتى باد بزن بپوشاند، و به احتياط واجب از پوشاندن صورت با گِل و دارو و امثال آن نيز اجتناب كند.
مسأله 134- گذاشتن دست روى صورت و همچنين گذاشتن صورت روى بالش در هنگام
خوابيدن مانعى ندارد.
مسأله 135- زن نبايد صورت خود را با حوله خشك كند.
مسأله 136- زن بايد مراقب باشد كه هنگام پوشيدن يا درآوردن مقنعه آن را از صورت دور نگه دارد تا صورتش پوشيده نشود.
مسأله 137- زن مىتواند در نماز كمى از اطراف صورت را به عنوان مقدمه پوشش سر بپوشاند.
اما بعد از نماز بايد فوراً باز كند.
استعمال عطريات
مسأله 138- اقوى اين است كه محرم از استعمال عود، مشك، عنبر و زعفران اجتناب كند. و احتياط اين است كه از استعمال آنچه بوى خوش دارد- حتى كافور- اجتناب كند.
مسأله 139- ماليدن عطر بر بدن و لباس، و
پوشيدن لباس معطر جايز نيست.
مسأله 140- از گلها يا سبزيهايى كه بوى خوش مىدهند بايد اجتناب شود.
مسأله 141- استعمال صابون يا شامپو و خميردندانى كه بوى خوش دارد براى محرم جايز نيست.
مسأله 142- خوردن ميوههاى خوشبو مثل سيب و بِه در حال احرام مانعى ندارد. و احتياط اين است كه آنها را بو نكنند.
مسأله 143- خوردن غذاهايى كه مشتمل بر چيزهايى باشد كه استعمال آنها بر محرم حرام است جايز نيست. و كفاره آن بنابر اقوى يك گوسفند است.
مسأله 144- استعمال خلوق كعبه يا چيزى كه كعبه را با آن خوشبو كنند مانعى ندارد.
مسأله 145- محرم نبايد بينى خود را از بوى بد
بگيرد. و اگر گرفت معصيت كرده ولى كفاره ندارد. اما فرار كردن از بوى بد مانعى ندارد.
مسأله 146- اگر به پوشيدن لباس يا خوردن غذايى كه از جهت بوى خوش حرام است اضطرار پيدا كند بايد بينى خود را بگيرد.
مسأله 147- كفاره استعمال بوى خوش از روى علم و عمد به احتياط واجب يك گوسفند است.
زينت
الف- زيورآلات:
مسأله 148- استفاده از زيور آلات براى زن محرم جايز نيست. و اگر قصد زينت نداشته باشد به احتياط مستحب از آن اجتناب كند.
مسأله 149- زيور آلاتى كه زنان به طور معمول هميشه همراه دارند مانعى ندارد، مگر اينكه قصد تزيين داشته باشند. و در فرض اينكه قصد
تزيين نداشته باشد نبايد آن را حتى به شوهر خود نشان دهد.
ب- عينك:
مسأله 150- استفاده از عينك تزيينى به قصد تزيين براى محرم حرام است، ولى استفاده از عينك طبى مانعى ندارد.
ج- انگشتر:
مسأله 151- استفاده از انگشتر به قصد زينت حرام است. اما اگر به قصد استحباب باشد يا جهت ديگرى غير از زينت باشد مانعى ندارد.
د- ساعت:
مسأله 152- استفاده از ساعت زينتى اگر به قصد تزيين باشد جايز نيست، و الّا اشكالى ندارد.
ه- سرمه كشيدن:
مسأله 153- كشيدن سرمه سياه كه زينت محسوب مىشود بر زن و مرد محرم حرام است، چند قصد تزيين نداشته باشد. و احتياط واجب اجتناب از مطلق سرمه است.
مسأله 154- چنانچه براى مداوا سرمه بكشد مانعى ندارد.
و: حنا بستن
مسأله 155- حنابستن اگر زينت محسوب شود و به قصد تزيين باشد حرام است.
نگاه كردن در آينه
مسأله 156- نگاه كردن در آينه براى زن و مرد محرم حرام است. ولى نگاه كردن به اجسام صاف و صيقلى و آب مانعى ندارد.
مسأله 157- عكسبردارى و فيلمبردارى در حال احرام مانعى ندارد، اگر چه مستلزم نگاه به لنز و شيشه دوربين باشد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
ماليدن روغن و پماد چرب
مسأله 158- ماليدن روغن و پماد اگر چه بوى خوش نداشته باشد بنابر اقوى حرام است، ولى كفاره ندارد. و اگر مشتمل بر بوى خوش باشد بنابر احتياط واجب كفاره آن يك گوسفند است.
مسأله 159- پمادهايى كه براى عرق سوز شدن بدن و مداوا به كار مىرود به مقدار ضرورت مانعى ندارد.
ناخن گرفتن
مسأله 160- گرفتن ناخن دست يا پا، با هر وسيلهاى كه باشد جايز نيست. مگر اينكه بقاى آن موجب اذيت و آزار محرم شود.
مسأله 161- محرم نمىتواند ناخن خود را بگيرد.
ولى مىتواند ناخن ديگرى را بگيرد. بنابراين گرفتن ناخن محرم ديگر به قصد تقصير براى