بندهاى عريض داشته باشند اگر تمام روى پا را نگيرد و دوخته هم نباشد مانعى ندارد.
مسأله 131- پوشيدن كفش دوخته از روى ناچارى جايز است. ولى بايد كفاره آن را بپردازد.
مسأله 132- سه مورد مذكور (پوشاندن سر- پوشيدن لباس- پوشاندن تمام روى پا) مخصوص مردان است، و مورد بعد (پوشاندن صورت) اختصاص به زنان دارد.
پوشاندن صورت
مسأله 133- زن نبايد روى خود را با نقاب، پوشيه و حتى باد بزن بپوشاند، و به احتياط واجب از پوشاندن صورت با گِل و دارو و امثال آن نيز اجتناب كند.
مسأله 134- گذاشتن دست روى صورت و همچنين گذاشتن صورت روى بالش در هنگام
خوابيدن مانعى ندارد.
مسأله 135- زن نبايد صورت خود را با حوله خشك كند.
مسأله 136- زن بايد مراقب باشد كه هنگام پوشيدن يا درآوردن مقنعه آن را از صورت دور نگه دارد تا صورتش پوشيده نشود.
مسأله 137- زن مىتواند در نماز كمى از اطراف صورت را به عنوان مقدمه پوشش سر بپوشاند.
اما بعد از نماز بايد فوراً باز كند.
استعمال عطريات
مسأله 138- اقوى اين است كه محرم از استعمال عود، مشك، عنبر و زعفران اجتناب كند. و احتياط اين است كه از استعمال آنچه بوى خوش دارد- حتى كافور- اجتناب كند.
مسأله 139- ماليدن عطر بر بدن و لباس، و
پوشيدن لباس معطر جايز نيست.
مسأله 140- از گلها يا سبزيهايى كه بوى خوش مىدهند بايد اجتناب شود.
مسأله 141- استعمال صابون يا شامپو و خميردندانى كه بوى خوش دارد براى محرم جايز نيست.
مسأله 142- خوردن ميوههاى خوشبو مثل سيب و بِه در حال احرام مانعى ندارد. و احتياط اين است كه آنها را بو نكنند.
مسأله 143- خوردن غذاهايى كه مشتمل بر چيزهايى باشد كه استعمال آنها بر محرم حرام است جايز نيست. و كفاره آن بنابر اقوى يك گوسفند است.
مسأله 144- استعمال خلوق كعبه يا چيزى كه كعبه را با آن خوشبو كنند مانعى ندارد.
مسأله 145- محرم نبايد بينى خود را از بوى بد
بگيرد. و اگر گرفت معصيت كرده ولى كفاره ندارد. اما فرار كردن از بوى بد مانعى ندارد.
مسأله 146- اگر به پوشيدن لباس يا خوردن غذايى كه از جهت بوى خوش حرام است اضطرار پيدا كند بايد بينى خود را بگيرد.
مسأله 147- كفاره استعمال بوى خوش از روى علم و عمد به احتياط واجب يك گوسفند است.
زينت
الف- زيورآلات:
مسأله 148- استفاده از زيور آلات براى زن محرم جايز نيست. و اگر قصد زينت نداشته باشد به احتياط مستحب از آن اجتناب كند.
مسأله 149- زيور آلاتى كه زنان به طور معمول هميشه همراه دارند مانعى ندارد، مگر اينكه قصد تزيين داشته باشند. و در فرض اينكه قصد
تزيين نداشته باشد نبايد آن را حتى به شوهر خود نشان دهد.
ب- عينك:
مسأله 150- استفاده از عينك تزيينى به قصد تزيين براى محرم حرام است، ولى استفاده از عينك طبى مانعى ندارد.
ج- انگشتر:
مسأله 151- استفاده از انگشتر به قصد زينت حرام است. اما اگر به قصد استحباب باشد يا جهت ديگرى غير از زينت باشد مانعى ندارد.
د- ساعت:
مسأله 152- استفاده از ساعت زينتى اگر به قصد تزيين باشد جايز نيست، و الّا اشكالى ندارد.
ه- سرمه كشيدن:
مسأله 153- كشيدن سرمه سياه كه زينت محسوب مىشود بر زن و مرد محرم حرام است، چند قصد تزيين نداشته باشد. و احتياط واجب اجتناب از مطلق سرمه است.
مسأله 154- چنانچه براى مداوا سرمه بكشد مانعى ندارد.
و: حنا بستن
مسأله 155- حنابستن اگر زينت محسوب شود و به قصد تزيين باشد حرام است.
نگاه كردن در آينه
مسأله 156- نگاه كردن در آينه براى زن و مرد محرم حرام است. ولى نگاه كردن به اجسام صاف و صيقلى و آب مانعى ندارد.
مسأله 157- عكسبردارى و فيلمبردارى در حال احرام مانعى ندارد، اگر چه مستلزم نگاه به لنز و شيشه دوربين باشد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
ماليدن روغن و پماد چرب
مسأله 158- ماليدن روغن و پماد اگر چه بوى خوش نداشته باشد بنابر اقوى حرام است، ولى كفاره ندارد. و اگر مشتمل بر بوى خوش باشد بنابر احتياط واجب كفاره آن يك گوسفند است.
مسأله 159- پمادهايى كه براى عرق سوز شدن بدن و مداوا به كار مىرود به مقدار ضرورت مانعى ندارد.
ناخن گرفتن
مسأله 160- گرفتن ناخن دست يا پا، با هر وسيلهاى كه باشد جايز نيست. مگر اينكه بقاى آن موجب اذيت و آزار محرم شود.
مسأله 161- محرم نمىتواند ناخن خود را بگيرد.
ولى مىتواند ناخن ديگرى را بگيرد. بنابراين گرفتن ناخن محرم ديگر به قصد تقصير براى
محرم مانعى ندارد و صحيح است.
ازاله مو
مسأله 162- ازاله مو از بدن خود يا ديگرى به هر وسيلهاى كه باشد براى محرم حرام است، مگر در موارد ضرورت.
مسأله 163- اگر هنگام وضو يا غسل مويى بدون قصد كنده شود اشكال ندارد.
مسأله 164- كفاره تراشيدن يا ازاله موى سر به احتياط واجب يك گوسفند است.
سايه قرار دادن
مسأله 165- زير سايه قرار دادن بدن براى مردان در حال حركت و طى مسير در سفر- پياده يا سواره- حرام است. ولى براى زنان و كودكان اشكال ندارد.