طواف
مسأله 194- طواف يعنى هفت مرتبه دور خانه خدا (كعبه) گشتن، به گونهاى كه شرحش مىآيد.
و هر دور را به عربى «شوط» مىگويند.
مسأله 195- طواف بايد قبل از سعى انجام شود.
و اگر اين ترتيب به هر دليل حتى از روى فراموشى مراعات نشود مجزى نبوده و به احتياط واجب بايد سعى و تقصير را بعد از طواف و نماز آن اعاده كند.
مسأله 196- شخص مىتواند قبل از اينكه
طواف واجب خود را بجاآورد طواف نيابى انجام دهد و صحيح است.
مسأله 197- اگر كسى طواف را به هر جهت باطل انجام داده و بدون توجه به بطلان آن، اعمال بعد از آن را انجام داده و بعد از تقصير متوجه شده، بايد طواف و نماز آن را اعاده كند، و به احتياط واجب سعى و تقصير را نيز اعاده كند، و تا تقصير نكرده محرمات احرام را مراعات كند.
مسأله 198- اگر بعد از طواف شك كند كه شرايط صحت طواف را مراعات كرده يا خير، طواف او صحيح است. و همين طور اگر در اثناى طواف نسبت به دورهاى انجام شده چنين شكى كند چنانچه غافل از شرايط نبوده طواف صحيح است. و در غير اين صورت بايد طواف را تمام
كند.
مسأله 199- كسى كه به خاطر بيمارى يا پيرى قدرت بر انجام طواف نداشته باشد طواف او به ترتيب ذيل انجام مىشود: 1- او را بر دوش گرفته به گونهاى كه در صورت امكان پاهاى او به زمين كشيده شود طواف دهند. 2- او را با تخت روان (طبق) طواف دهند. 3- اگر دو صورت فوق ممكن نباشد نايب بگيرد.
مسأله 200- بيمار يا ناتوان را كه طواف مىدهند بايد شرايط صحت طواف را تا جايى كه ممكن است مراعات كنند.
مسأله 201- كسى كه مقدارى از طواف را
مىتواند بجاآورد ولى از انجام تمام آن معذور است بايد طبق فرض سابق عمل كند، و در صورت نيابت بايد براى كل طواف نياب بگيرد نه بعضى از دورهاى آن.
مسأله 202- در مواردى كه حكم به تكميل و اعاده طواف شده است به احتياط واجب بايد ابتدا طواف سابق تكميل شود و بعد نماز آن خوانده شود، بعد طواف و نماز آن اعاده شود و همينطور اعمال بعد از آن به احتياط واجب اعاده شود.
شرايط صحت طواف
درصحت طواف رعايت اينموارد لازم است:
1- نيت.
2- طهارت.
3- ستر عورت.
4- مختون بودن.
5- انجام هفت دور متوالى و پى در پى.
6- شروع طواف از حجرالأسود و ختم بهآن.
7- محدوده طواف.
8- جهت گردش به دور كعبه.
نيت
مسأله 203- شخص بايد قصد طواف معينى را داشته باشد. مثلًا بداند طوافى را كه انجام مىدهد طواف عمره مفرده يا طواف نساء يا طواف مستحبى است. و لازم نيست نيت را به
زبان بياورد يا حتى به قلب خطور دهد.
مسأله 204- طواف نيز مانند ساير عبادات بايد با قصد قربت انجام شود. يعنى عمل را براى خدا يا براى اطاعت امر خدا يا براى ترس از جهنم و رسيدن به بهشت و ثواب بجاآورد. و اگر ريا كند يعنى براى غير خدا انجام دهد باطل است.
مسأله 205- اگر كسى به قصد طواف مقدارى از آن را انجام دهد و فكر كند كه چون مىبايست نيت را به زبان مىگفته و طواف او باطل است طواف را رهاكند، و بلافاصله با گفتن نيت از هر نو طواف كند. طواف او اشكال پيدا مىكند.
مسأله 206- ريا در حين عمل گر چه نسبت به بعضى از اشواط يا خصوصيات باعث بطلان عمل مىشود. اما ريا بعد از عمل موجب بطلان
آن نمىشود.
مسأله 207- افرادى كه در طواف به ديگران كمك مىكنند يا آنها را طواف مىدهند. اگر خودشان نيز قصد طواف كنند، طواف هر دو صحيح است. مشروط بر اينكه قصد ارتكازى طواف تا آخر طواف باقى باشد.
مسأله 208- چون طواف از عبادات است بايد نيت و قصد قربت- ولو بصورت ارتكازى- تا آخر عمل باقى باشد، لذا اگر در بين طواف بطور كلى غافل شود، يا اگر سواره او را طواف مىدهند خوابش ببرد، طواف او اشكال دارد و حكم آن حكم سرزدن حدث در بين طواف است، كه درمسأله 214 خواهد آمد.
طهارت
طهارت شامل موارد ذيل است: 1- طهارت از حدث اصغر و اكبر. 2- طهارت لباس و بدن.
طهارت از حدث اصغر و اكبر
مسأله 209- در طواف واجب- حتى در عمره و حج مستحبى- طهارت از حدث اصغر و اكبر شرط است. و طواف بدون طهارت باطل است، اگر چه از روى جهل يا فراموشى باشد.
مسأله 210- اگر اميد برطرف شدن عذر را دارد نمىتواند با تيمم طواف كند. بلكه بايد صبر كند تا وقت تنگ شود، يا از رفع عذر مأيوس شود.
مسأله 211- اگر از انجام غسل يا وضو معذور